Καλώς Ορίσατε στο Sott.net
Σαβ, 31 Οκτ. 2020
Ο Κόσμος γι'αυτούς που Σκέφτονται

Archaeology

Η Ευρωπαϊκή Ένωση νεκρός του κορονοϊού: Τελευταίο αντίο στην Αλληλεγγύη

ευρώπη κορονοϊός
«Ο κορονοϊός μετατρέπει την παρακαταθήκη της Μέρκελ στην Ε.Ε. σε στάχτες», έγραφε το περιοδικό Foreign Policy. «Μπορεί η Ε.Ε. να επιβιώσει από τον κορονοϊό;», αναρωτιόταν το Bloomberg. «Θα διαλυθεί η Ε.Ε.;», συμπλήρωνε και το CNBC.

Όσοι σπεύσουν να αποδώσουν αυτά τα ερωτήματα στην αναμενόμενη απέχθεια των αμερικανικών μέσων ενημέρωσης προς την Ευρώπη, θα πρέπει να θυμούνται, ότι οι πρώτοι που αμφισβήτησαν την Ένωση κατά τη διάρκεια της πανδημίας ήταν οι πολίτες της Ιταλίας: Σχεδόν εννέα στους 10 ερωτηθέντες, σε πρόσφατη έρευνα, ανέφεραν ότι οι Βρυξέλλες τούς εγκατέλειψαν αβοήθητους στη μοίρα τους.

Στην πραγματικότητα, το ερώτημα δεν είναι εάν η Ε.Ε. είναι το θύμα του κορονοϊού, αλλά αν είναι ο θύτης της ταχείας εξάπλωσης στην Ευρώπη.

Η πιο προφανής ευθύνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι, φυσικά, τα προγράμματα λιτότητας, με τα οποία καταρράκωσε τα άλλοτε κραταιά συστήματα δημόσιας υγείας των χωρών-μελών της. Απαντώντας σε αυτή την κατηγορία, οι Βρυξέλλες υποστηρίζουν ότι δεν πρότειναν συγκεκριμένες περικοπές στον κλάδο της Υγείας, αλλά άφηναν τα κράτη-μέλη να αποφασίζουν ποιες δαπάνες του δημοσίου τομέα θα περιόριζαν.

Πρόκειται για ψέμα τεραστίων διαστάσεων. Όπως αποκάλυψε με έρευνά του ο Γερμανός ευρωβουλευτής του Die Linke, Μάρτιν Σίρντεβαν, από το 2011 έως το 2018, η Κομισιόν ζήτησε 63 φορές από κράτη-μέλη της να μειώσουν τις δαπάνες για την Υγεία ή και να προχωρήσουν σε ιδιωτικοποιήσεις στον συγκεκριμένο κλάδο. Με τις κινήσεις αυτές, εξυπηρέτησε τα συμφέροντα συγκεκριμένων λόμπι του ιδιωτικού τομέα Υγείας, τα μέλη των οποίων κέρδισαν δισεκατομμύρια ευρώ από την αποσάθρωση των δημοσίων δομών Υγείας, αλλά και την άμεση μεταφορά κεφαλαίων των φορολογούμενων προς ιδιωτικές κλινικές και νοσοκομεία.

Network

Ρεπορτάζ: Όντως πυροβόλησαν και σκότωσαν πρόσφυγα στον Έβρο οι Ελληνικές αρχές;

Υπάρχουν χειροπιαστές αποδείξεις που να τεκμηριώνουν ότι οι ελληνικές αρχές πυροβόλησαν και σκότωσαν πρόσφυγα στα ελληνοτουρκικά σύνορα; Μια εξαντλητική αναζήτηση στα ψηφιακά ίχνη εκείνων που διέσπειραν την «είδηση».
πρόσφυγες
© Felipe Dana / AP
Μετανάστες και πρόσφυγες προσπαθούν να περάσουν πάνω από τον φράκτη των ελληνοτουρκικών συνόρων.
Σε περιόδους κρίσεων δεχόμαστε συνήθως μεγάλες δόσεις παραπληροφόρησης, ενώ όταν εκδηλώνονται επιθετικές ενέργειες ενός κράτους εναντίον κάποιου άλλου, σπάνια αυτές δεν συνοδεύονται από ένα όργιο προπαγάνδας και κατασκευασμένες ειδήσεις.

Στην ιστορία της ενημέρωσης υπάρχουν πολλές γκρίζες σελίδες. Το 1991 το CNN είχε παρουσιάσει έναν κορμοράνο βουτηγμένο στο πετρέλαιο, υποτίθεται από τα "μολυσμένα νερά του Περσικού Κόλπου" για τα οποία εμφάνιζε ως υπαίτιο τον Σαντάμ Χουσεϊν, προκειμένου να δημιουργήσει αρνητικό κλίμα και να διευκολυνθεί η αμερικανική επέμβαση στο Ιράκ. Αργότερα, όταν ο στόχος της προπαγάνδας είχε επιτευχθεί, αποκαλύφθηκε ότι ο κορμοράνος ανήκε σε έναν ζωολογικό κήπο και τον είχαν περιλούσει με πετρέλαιο για να σκηνοθετηθεί-κατασκευαστεί η είδηση.

Πριν από λίγες μέρες, με την έναρξη της κρίσης στα ελληνοτουρκικά σύνορα, ο Ταγίπ Ερντογάν, άρχισε να κατηγορεί την Ελλάδα ότι πυροβολεί και σκοτώνει τους πρόσφυγες που επιχειρούν να περάσουν από τα σύνορα της. Παρότι ο πρόεδρος της Τουρκίας αρχικά αναφέρθηκε σε μία περίπτωση, μετά σε δύο και αργότερα σε τρεις, μόνο για μία δόθηκαν φωτογραφίες, βίντεο και όνομα - αν και αυτό είναι "Μωάμεθ ο Άραβας" και κανείς δεν ξέρει αν είναι το αληθινό. Η κυβέρνηση το διέψευσε κατηγορηματικά, τα περισσότερα ΜΜΕ δεν το υιοθέτησαν, αλλά στο διαδίκτυο διαδόθηκε αρκετά και κάποιοι πιστεύουν ότι συνέβη στα αλήθεια.

Τι αποδείξεις παρουσιάστηκαν για αυτό; Kαμία που να τεκμηριώνει ότι οι ελληνικές αρχές πυροβόλησαν και σκότωσαν πρόσφυγα.

Σχόλιο: Μη πίστευε κι ερεύνα!


Attention

Φθόριο: Ένα δηλητήριο στον οργανισμό μας

Από δηλητήριο, απαραίτητο στοιχείο για την υγεία και την ομορφιά των δοντιών!
φθόριο
Η φθορίωση είναι ένας θρίαμβος όχι της ιατρικής επιστήμης, αλλά της αμερικανικής κυριαρχίας. Παρόλο που τα φθοριούχα είναι γνωστά τοξι­κά δηλητήρια, ωστόσο επιτρέπεται να υπάρχουν στα τρόφιμα, στο νερό και σε άλλα προϊόντα καθημερινής χρήσης, με το βολικό επιχείρημα πως προστατεύουν από την τερηδόνα των δοντιών. Όμως, την ίδια προστασία από την τερηδόνα μπορούν να προσφέρουν κι όλα τα άλλα βαρεά μέταλλα όπως ο άργυρος, ο μόλυβδος και το αρσενικό, ακόμα και το ουράνιο.

Γιατί το ενδιαφέρον επικεντρώθηκε ειδικά στο φθόριο και στα φθοριούχα;

Στο σημείο αυτό, έχουμε να κάνουμε με μια μοναδική ιστορία πετυχημένου marketing.

Αρχικά, πώς, με την αλλαγή της δημόσιας εικόνας ενός τοξικού προϊόντος, οι βιομηχανίες προστατεύθηκαν από τις μηνύσεις που θα μπορούσαν να τους γίνουν για την απελευθέρωση του και την επιβάρυνση του περιβάλλοντος. Ακολούθως, πως ένα τοξικό απόβλητο των βιομηχανιών σιδήρου, χαλκού, αλουμινίου και λιπασμάτων, που κανονικά θα έπρεπε να τις επιβαρύνει σημαντικά με κόστος για την αποθήκευση και αδρανοποίηση του, μετατρέπεται σε ένα προϊόν με εμπορική αξία, που η πώληση του προσφέρει ένα επιπλέον κέρδος στις βιομηχανίες αυτές. Υπενθυμίζουμε ότι τα φθοριούχα συγκαταλέγονται ανάμεσα στα κυριότερα και πιο επικίνδυνα τοξικά βιομηχανικά απόβλητα και κανείς δεν τελείως προστατευμένος από αυτά. Μόνον στις ΗΠΑ, με βάση στοιχεία του 1989, 155.000 τόνοι φθοριούχων απελευθερώνονται κάθε χρόνο στον αέρα, ενώ 500.000 τόνοι φθοριούχων μολύνουν το νερό των ποταμών, των λιμνών και την θάλασσα!

Το φθόριο (Fluorum) είναι χημικό στοιχείο με σύμβολο F και ατομικό αριθμό 9. Δύο άτομα φθορίου σχηματίζουν ομοιοπολικό δεσμό μεταξύ τους, όταν το φθόριο βρίσκεται στη στοιχειακή του μορφή, σχηματίζοντας το διατομικό του μόριο, που γι" αυτό έχει το χημικό τύπο F2 και ονομάζεται «διφθόριο». Είναι ανοικτοκίτρινο δηλητηριώδες αέριο, το πιο δραστικό από όλα τα στοιχεία. Π.χ. οξειδώνει ταχύτατα υδρογονάνθρακες σε θερμοκρασία δωματίου, ενώ το οξυγόνο χρειάζεται και κάποιο σπινθήρα για να αρχίσει την καύση. Γι' αυτό το F2 είναι πάρα πολύ επικίνδυνο, πολύ περισσότερο από τα άλλα αλογόνα, ακόμη και από το χλώριο που χρησιμοποιήθηκε ως χημικό όπλο κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Επιπλέον, το φθόριο εμφανίζει την μεγαλύτερη ηλεκτραρνητικότητα.

Σχόλιο: Δείτε ακόμα,


Vader

Όλιβερ Στόουν: «Οι ΗΠΑ είναι η Αυτοκρατορία του Κακού»

«Για να καταλάβετε πόσο ακροδεξιά έχει γίνει η Αμερική, έχουμε φτάσει στο σημείο η Χίλαρι Κλίντον να θεωρείται ως Δημοκρατική. Δεν μπορώ να το πιστέψω».
όλιβερ στόουν
© Sputnik / Alexei Druzhinin
Οι ταινίες του Όλιβερ Στόουν έχουν κερδίσει 12 Βραβεία Όσκαρ, μεταξύ των οποίων δύο Όσκαρ Καλύτερης σκηνοθεσίας. Τώρα, ο διάσημος σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός εστιάζει στα ντοκιμαντέρ -για τη Βενεζουέλα, την Ουκρανία και τον Έντουαρντ Σνόουντεν- ενώ όλα αντικατοπτρίζουν τις αμφιλεγόμενες δραστηριότητες της αμερικανικής κυβέρνησης τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό.

Ο Όλιβερ Στόουν, ο βραβευμένος Αμερικανός σκηνοθέτης και ένας αδυσώπητος επικριτής των αμερικανικών διοικήσεων, χαρακτήρισε τη χώρα του ως «αυτοκρατορία του κακού».

Ο συγκεκριμένος όρος καθιερώθηκε από τον πρόεδρο Ρόναλντ Ρέιγκαν το 1983, όταν αναφερόταν στη Σοβιετική Ένωση.

Τα πράγματα έχουν αλλάξει πολύ από τότε, τουλάχιστον για τον Στόουν. «Οι αυτοκρατορίες πέφτουν. Ας προσευχηθούμε ότι αυτή η αυτοκρατορία, αυτά τα κακά πράγματα θα πέσουν επίσης... Επειδή είμαστε η αυτοκρατορία του κακού», είπε σε συνέντευξή του στο RT.

«Αυτό που είπε ο Ρέιγκαν για τη Ρωσία, στην πραγματικότητα ισχύει για εμάς».

Σχόλιο: Δείτε ακόμα,


Attention

Η ζωή του Άσανζ απειλείται και μαζί της και η δημοσιογραφία

ασάνζ
© AP Photo/Kirsty Wigglesworth
Πριν από μερικές ημέρες δημοσιεύθηκε στη Βρετανία επιστολή 60 γιατρών με την οποία ζητούν την κατεπείγουσα μεταφορά του ιδρυτή του Wikileaks, Τζούλιαν Άσανζ, σε νοσοκομείο για θεραπεία, διαφορετικά, όπως λένε, μπορεί να πεθάνει στη φυλακή όπου βρίσκεται. Υπενθυμίζεται ότι ο Άσανζ βρίσκεται στη φυλακή από τον περασμένο Απρίλιο μετά τη άρση του ασύλου που του είχε παραχωρήσει η κυβέρνηση του Ισημερινού στο Λονδίνο.

Το Wikileaks, δημιούργημα του Άσανζ, ήταν και είναι μια μεγάλη επανάσταση για τη δημοσιογραφία στον αιώνα που διανύουμε. Για πρώτη φορά τα σύγχρονα εργαλεία της ψηφιακής τεχνολογίας χρησιμοποιήθηκαν τόσο συστηματικά για τη δημοσίευση πληροφοριών που κανένας δεν τολμούσε να δημοσιοποιήσει.

Έτσι όλα αυτά τα χρόνια από το Wikileaks μάθαμε μεταξύ άλλων για τις απάνθρωπες φυλακές του Γκουαντάναμο, λεπτομέρειες για τον πόλεμο στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν, για θανάτους που έμειναν κρυφοί και είδαμε βίντεο με δολοφονίες αμάχων από τον αμερικανικό στρατό, για τοξικά απόβλητα ευρωπαϊκών εταιριών και την προσπάθειά τους να κουκουλώσουν την υπόθεση, για τα πάρε-δώσε των αμερικανικών πρεσβειών ανά τον κόσμο με κυβερνήσεις και υπηρεσίες, μεταξύ αυτών και στην Ελλάδα, για το πώς διάφορες χώρες επωφελήθηκαν από τον πόλεμο της Συρίας, για υποθέσεις κατασκοπίας, για τη συνωμοσία κατά του Μπέρνι Σάντερς στις ΗΠΑ, μέχρι και μυστικά μαγειρέματα του ΔΝΤ για το ελληνικό χρέος.

Η δημοσίευση των αποκαλύψεων και η προστασία που εξασφάλισε το Wikileaks στους wistblowers (μάρτυρες δημοσίου συμφέροντος) έφεραν στο φως, πληροφορίες που κάθε πολίτης δικαιούται να ξέρει σε μια υποτιθέμενη ανοιχτή δημοκρατική κοινωνία.

Σχόλιο: Πρέπει να αγωνιστούμε εμείς για τον Ασάνζ, γιατί εκεί που τον έχουν δεν μπορεί να το κάνει ο ίδιος. Πρέπει να κερδίσουμε αυτήν τη μάχη εάν έχουμε ποτέ οποιαδήποτε ελπίδα να ανατρέψουμε το κατεστημένο που μας καταπιέζει όλους και μας σπρώχνει προς όλο και μεγαλύτερο κίνδυνο. Και πρέπει να δράσουμε ΤΩΡΑ, πριν να είναι αργά.


Propaganda

Βολιβία και Βενεζουέλα: Δύο ίδια πραξικοπήματα με διαφορετική έκβαση

ΜΜΕ βολιβία

Τα ΜΜΕ δεν τολμούν να χρησιμοποιήσουν τη λέξη "πραξικόπημα"
Το γεγονός ότι ο πρόεδρος της Βολιβίας, Έβο Μοράλες παραιτήθηκε, δεν αναιρεί το γεγονός ότι στη Βολιβία έλαβε χώρα στρατιωτικό πραξικόπημα στις 10 Νοεμβρίου. Ο Μοράλες αναγκάστηκε από τον στρατό να παραιτηθεί. Όμως, τα περισσότερα μεγάλα διεθνή ΜΜΕ απέφυγαν να χρησιμοποιήσουν τη λέξη πραξικόπημα, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που το έκαναν «γαργάρα» όταν ο Χουάν Γκουαϊδό αναγνωρίστηκε ως προσωρινός πρόεδρος της Βενεζουέλας από τις ΗΠΑ.

Ο Καναδός συγγραφέας και ακτιβιστής Nino Pagliccia υποστηρίζει, μάλιστα, ότι οι ΗΠΑ είχαν γράψει το ίδιο σενάριο και για τις δύο αυτές χώρες της Λατινικής Αμερικής, εξαπολύοντας αυτό που αποκαλεί «υβριδικό πόλεμο», με σκοπό την αλλαγή καθεστώτος, ειδικότερα την ανατροπή μιας σοσιαλιστικής κυβέρνησης από μια νεοφιλελεύθερη και φιλοαμερικανική.

Τόσο η Βολιβία, όσο και η Βενεζουέλα έχουν πολλά κοινά. Θέλησαν να ανεξαρτητοποιηθούν και να ακολουθήσουν μια σοσιαλιστική πορεία με σκοπό να ξεφύγουν από τον αποικιοκρατικού τύπου αυταρχισμό της μακρόχρονης αμερικανικής παρέμβασης στις χώρες της Λατινικής Αμερικής και την οικονομική εκμετάλλευση που υφίσταντο από τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους.

Και οι δύο χώρες κατάφεραν να μειώσουν τη φτώχεια και να επιτύχουν οικονομική ανάπτυξη με την κοινωνικοποίηση ή την κρατικοποίηση των φυσικών τους πόρων. (Πετρέλαιο για τη Βενεζουέλα και τεράστια κοιτάσματα λιθίου* για τη Βολιβία).

Σχόλιο: Τι συμβαίνει στη Βολιβία; Το πραξικόπημα, οι ΗΠΑ και το λίθιο

Βολιβία: Η παραίτηση του Έβο Μοράλες δεν είναι παρά ένα πραξικόπημα υποκινούμενο από τις ΗΠΑ


Smoking

Διονύσης Χαριτόπουλος: Το κράτος σ' αγαπάει

Διονύσης Χαριτόπουλος
Οταν ο γιατρός διαγνώσει ότι έχεις κάποιο πρόβλημα υγείας, σου συστήνει μια ορισμένη θεραπεία. Μέχρι εκεί. Είναι δικό σου αναφαίρετο δικαίωμα να την ακολουθήσεις ή να την απορρίψεις. Το κράτος όμως σε αγαπάει. Και μεριμνά. Δεν σου συστήνει μόνο τέρμα το κάπνισμα, σε αρπάζει απ' τον λαιμό να το κόψεις με το ζόρι. Δεν σου επιτρέπει να έχεις άλλη γνώμη. Για το καλό σου.

Κι ο Μεταξάς απαιτούσε οι πολίτες να ασπρίζουν τα πεζοδρόμια. Για καλό ήταν κι αυτό. Ομως με ποιο δικαίωμα επιβάλλεται κάθε φορά τρόπος ζωής στους πολίτες; Και πού θα φτάσουν αυτές οι επεμβάσεις στην ιδιωτικότητα καθενός μας; Τώρα η ψυχραιμία στη συζήτηση για το τσιγάρο έχει χαθεί. Εξαπολύθηκε κανονικό πογκρόμ. Το κάπνισμα εξομοιώνεται με σιχαμερή συνήθεια και οι καπνίζοντες με κοινωνικά απόβλητους.

Αυτό το άνωθεν φιρμάνι ενεργοποίησε τα εξουσιαστικά απωθημένα αρκετών κοκορόμυαλων και δεν χάνουν την ευκαιρία να φανερώσουν τον σατραπίσκο που κρύβουν μέσα τους. Κάθε φορά που ανάβεις τσιγάρο, κι ας είσαι στο ύπαιθρο, νιώθεις τα βλέμματα πάνω σου, σαν μόλις να διέπραξες βδελυρότητα ανήκουστη. Πάει περίπατο η κοινωνία της ανεκτικότητας. Με απέραντη χριστιανική μνησικακία όποιος δεν καπνίζει, δεν επιτρέπει και σε κανέναν άλλο να καπνίσει.

Τι κράτος είναι αυτό που πριμοδοτεί την αποστροφή και τη μισαλλοδοξία εναντίον μιας μεγάλης ομάδας πολιτών του; Την περιβόητη μπούρδα «μας ψεκάζουν» διαδέχτηκε η άλλη μεγαλειώδης μπούρδα περί «παθητικού καπνίσματος». Ετσι ο κάθε ηλίθιος δικαιούται να σου κάνει κήρυγμα, θεωρώντας εσένα ηλίθιο. Σαν να μην ξέρεις, να μην άκουσες ποτέ για τα επιβλαβή του καπνού.

Σχόλιο: Δείτε επίσης,


Eye 1

Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία στη Χάγη καλύπτει τα εγκλήματα πολέμου των ΗΠΑ/ΝΑΤΟ

Σλόμπονταν Πράλιακ
Όταν το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία (ICTY) στη Χάγη απέρριψε την έφεση του στρατηγού των Κροατών της Βοσνίας, Σλόμπονταν Πράλιακ και τον καταδίκασε σε 20 χρόνια φυλάκισης, εκείνος σηκώθηκε, φώναξε: «απορρίπτω την ετυμηγορία σας με περιφρόνηση» και ήπιε δηλητήριο. Μερικές ώρες αργότερα, ξεψύχησε.

Τα τελευταία του λόγια αντηχούν ακόμα στα αυτιά πολλών στα Βαλκάνια, που θεωρούν το δικαστήριο της Χάγης για τα εγκλήματα στον πόλεμο της πρώην Γιουγκοσλαβίας ως εργαλείο των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ που δεν προωθεί την απόδοση δικαιοσύνης, αλλά καλύπτει τα εγκλήματα των Αμερικανών και άλλων πέραν της τότε Γιουγκοσλαβίας, κάνοντας χειρότερες τις πληγές που άφησε πίσω του ο πόλεμος.

«Ο Σλόμπονταν Πράλιακ δεν είναι εγκληματίας πολέμου! Απορρίπτω την ετυμηγορία σας με περιφρόνηση!» Ήταν τα τελευταία λόγια του πρώην σκηνοθέτη που διέθετε τρία πανεπιστημιακά πτυχία και στον πόλεμο πήρε τα όπλα και έγινε στρατηγός των Κροατών της Βοσνίας.

Πριν από αυτή τη δραματική πράξη, ο Πράλιακ ήταν κυρίως γνωστός ως ο άνθρωπος που διέταξε την καταστροφή της Παλαιάς Γέφυρας στο Μόσταρ το Νοέμβριο του 1993.

Η φημισμένη οθωμανική κατασκευή που έδωσε στην πόλη το όνομα της, χτυπήθηκε κατ 'επανάληψη από το κροατικό πυροβολικό έως ότου κατέρρευσε στον ποταμό Νερέτβα.

Ούγγροι δύτες ανέκτησαν την τοιχοποιία και Τούρκοι τεχνίτες ανακατασκεύασαν τη γέφυρα που άνοιξε και πάλι τον Ιούλιο του 2004.

Η ανοικοδόμηση της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης μετά τον πόλεμο του 1992-1995 έχει αποδειχθεί πολύ πιο τρομακτικό και δύσκολο έργο.

Σχόλιο: Διαβάστε επίσης,

Η πολιτικοποιημένη και προκατειλημμένη δίκη του Ράτκο Μλάντιτς

Ο Μιλόσεβιτς δικαιώθηκε 10 χρόνια μετά το θάνατο του - Σιωπή από τα ΜΜΕ

Το βάρος των αλυσίδων: Η καταστροφή της Γιουγκοσλαβίας από ΝΑΤΟ/ΗΠΑ/ΕΕ


Fire

Η δυτική προπαγάνδα για την «κινεζική απειλή»

Σαγκάη
Ο κόσμος παρακολουθεί την Κίνα τα τελευταία 40 χρόνια, με ανάμικτα συναισθήματα που ξεκινούν από την περιφρόνηση και την ανησυχία και φθάνουν μέχρι τον φόβο, τον φθόνο και τον θαυμασμό . Τον περασμένο μήνα, τα μεγαλύτερα μέσα μαζικής ενημέρωσης της Δύσης: «TIME», «Le Monde» και «Der Spiegel» επέλεξαν κινεζικούς χαρακτήρες ή Πινγίν (pinyin) σε πρωτοσέλιδους τίτλους τους για την Κίνα γράφοντας για την ανερχόμενη δύναμη ή τον Γίγαντα που ξύπνησε!

Για τον «Der Spiegel» που χρησιμοποίησε το «xing lai» (ξυπνάει) ως τίτλο για το άρθρο του «Ο Γίγαντας ξυπνάει»- «The Giant Awakening» - το ταξίδι του Τραμπ στην Ασία και η επίσκεψη στον Πεκίνο δεν ήταν παρά μια αποχαιρετιστήρια περιοδεία για να παραδώσει την ηγεσία του κόσμου. Ο «Der Spiegel» προέτρεψε τη Δύση να ξυπνήσει το συντομότερο δυνατό και να απαντήσει ενωμένα σε μια ανερχόμενη Κίνα.

Σε αντίθεση με το παρελθόν, το γερμανικό περιοδικό αναγνώρισε ότι η Κίνα έχει πετύχει αξιοσημείωτα επιτεύγματα σε πολλά μέτωπα. Ωστόσο, αυτά τα επιτεύγματα ερμηνεύτηκαν ως απειλές για τη Δύση, μια άλλη εκδοχή της θεωρίας «περί απειλής εξ ανατολών».

Όταν τα δυτικά μέσα ενημέρωσης χρησιμοποίησαν για πρώτη φορά την θεωρία «της κινεζικής απειλής» στην προπαγάνδα τους δεν πίστευαν ότι η Κίνα θα αναπτυσσόταν τόσο γρήγορα. Τώρα όμως βλέπουν μια όλο και ισχυρότερη Κίνα να έχει περάσει το όριο μιας υπερδύναμης και να ξεπερνά τη Δύση σε πολλά μέτωπα, όπως η πολιτική, η οικονομία, η τεχνολογία και ο πολιτισμός.

Ο «Der Spiegel» εμφανίζει ένα μυστηριώδες δίπολο όπου πιστεύει ότι η Κίνα και η Δύση θα ανταγωνίζονται πάντα ο ένας τον άλλον.

Ορισμένες δυτικές ελίτ μετακινούνται διαρκώς μεταξύ της θεωρίας της «κατάρρευσης της Κίνας» και της θεωρίας «της κινεζικής απειλής» αλλά αποτυγχάνουν να προβλέψουν τις εξελίξεις τόσο στην πολιτική όσο και την οικονομία. Για παράδειγμα το 1995 μιλούσαν για την αδυναμία της Κίνας να θρέψει τον πληθυσμό της και την τεράστια ζήτηση τροφίμων που θα εξαντλήσει την παγκόσμια προσφορά. Κι όμως η Κίνα όχι μόνον έθρεψε τον πληθυσμό της, αλλά τροφοδότησε με εξαγωγές τον υπόλοιπο κόσμο με πάνω από 30% συνεισφορά στην τρέχουσα παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη.

Σχόλιο: Μια νέα Κίνα ανατέλλει για την δημιουργία ενός πολυπολικού κόσμου

Το φιλόδοξο σχέδιο της Κίνας για την εγκαθίδρυση της πολυπολικότητας

Η Ευρασιατική Οικονομική Ένωση πραγματικός "πόνος" για τις ΗΠΑ


Dig

Ο Σαουδάραβας πρίγκιπας ανατρέπει το βασίλειο του - Τι σημαίνει για την περιοχή και ΗΠΑ/Ρωσία;

Καθώς ο πόλεμος εναντίον του Ντάες τελειώνει στο Ιράκ και τη Συρία, και εκείνος κατά του ψευδο-Κουρδιστάν φαίνεται να έχει αποκλειστεί, αρκετά Κράτη στην ευρύτερη Μέση Ανατολή παίρνουν την πρωτοβουλία. Αξιοποιώντας τη ρευστότητα αυτής της στιγμής, ο διάδοχος πρίγκιπας της Σαουδικής Αραβίας απομάκρυνε βίαια τα μέλη της βασιλικής οικογένειας που θα μπορούσαν να αμφισβητήσουν την εξουσία του. Έτσι, όχι μόνο τροποποιήθηκαν οι ισορροπίες δυνάμεων από τον πόλεμο, αλλά ένας από τους κύριους παράγοντες μόλις άλλαξε τους στόχους του.
υεμένη

Μετά από επτά χρόνια πολέμου, ολόκληρες πόλεις ξηλώθηκαν στο Αφγανιστάν, τη Σαουδική Αραβία, το Ιράκ, τη Λιβύη, τη Συρία, την Τουρκία και την Υεμένη, αλλά τα σύνορα δεν άλλαξαν.
Μια νέα περίοδος στη Μέση Ανατολή

Η φύση, λένε, μισεί το κενό. Το τέλος του «Ισλαμικού Εμιράτου στο Ιράκ και τη Συρία» ( το «Ντάες» σύμφωνα με το αραβικό ακρωνύμιο του) -που έχασε τη Μοσούλη, κάτω από τα χτυπήματα του ιρακινού στρατού, τη Ράκα που καταλήφθηκε από το στρατό των ΗΠΑ, και τη Ντέιρ Ερζορ που απελευθερώθηκε από το συριακό στρατό-, κλείνει έναν πόλεμο και ανοίγει μια νέα περίοδο. Η αποτυχία του Μασούντ Μπαρζανί να αναγνωριστεί η προσάρτηση του Κιρκούκ από τους Κούρδους του PDK απομακρύνει το σχέδιο για ένα νέο αποικιοκρατικό Κράτος, το ψευδο-Κουρδιστάν, εμπροσθοφυλακή του ισραηλινού στρατού κατά του Ιράν.

Ενώ η ευρύτερη Μέση Ανατολή είναι κατεστραμμένη, ιδιαίτερα η Λιβύη, η Συρία, το Ιράκ, η Υεμένη και το Αφγανιστάν, παραμένουν τέσσερα Κράτη που είναι σε θέση να προωθήσουν τα συμφέροντά τους: το Ισραήλ, η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία και το Ιράν. Για να γίνει αυτό, το κάθε Κράτος πρέπει να αναλάβει μια πρωτοβουλία πριν από τη συνάντηση των προέδρων Βλαντιμίρ Πούτιν και Ντόναλντ Τραμπ, που έχει προγραμματιστεί κατά τη διάρκεια της συνόδου κορυφής του APEC (Asia-Pacific Economic Cooperation) στη Danang (8 - 10 Νοέμβριου).

Στις 3 Νοεμβρίου, το Ισραήλ δήλωσε ότι είναι έτοιμο να προστατεύσει τους Δρούζους της νότιας Συρίας από τους τζιχαντιστές που τους επιτέθηκαν στο συριακό χωριό Hader. Από τις αρχές του 2017, το Τελ Αβίβ προσπαθεί να δημιουργήσει ένα αποσχιστικό κίνημα των Δρούζων στο νότιο τμήμα της Συρίας με το μοντέλο που χρησιμοποίησε με τους Κούρδους στο βόρειο τμήμα της χώρας και στο Ιράκ. Η Μοσάντ στρατολόγησε τον Σύρο υποστράτηγο Καλντόν Τζεϊντιντίν, ο οποίος προσπάθησε να διακηρύξει ένα Ντρουζιστάν. Αλλά κατάφερε μόνο να συγκεντρώσει δώδεκα μαχητές εναντίον της Δαμασκού.

Την ίδια μέρα, η Τουρκία έφερε σε επαφή τις διάφορες τζιχαντιστικές οργανώσεις της Ιντλίμπ για να δημιουργήσουν μια «κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας», υπό την προεδρία του Muhammad Al-Sheikh και με τον Al-Riyadh Al-Asaad ως αναπληρωτή πρωθυπουργό. Η Άγκυρα ξαναυιοθετεί για το Κυβερνείο της Ιντλίμπ την ιδέα του Καταριανού συμμάχου της, ο οποίος το 2012 είχε ιδρύσει μια εναλλακτική κυβέρνηση της Συρίας υπό το όνομα «Συριακός Εθνικός Συνασπισμός».

Δεν υπάρχει κανένα σημάδι από την Τεχεράνη, πιθανότατα επειδή η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν είναι η μόνη από τα σημερινά τέσσερα μεγάλα κράτη της περιοχής που είναι νικήτρια τόσο του Ντάες όσο και των Μπαρζανί. Συνεπώς, δεν είναι προς το συμφέρον της να τροποποιήσει τη νέα κατάσταση.

Η έκπληξη προήλθε από το Ριάντ. Η βασιλική οικογένεια δεν επιδίωξε να επιβάλει μια νέα περιφερειακή τάξη, αλλά ο πρίγκιπας Mohammed bin Salman ("MBS") ανέτρεψε την σκληροπυρηνική τάξη του βασιλείου του.

Σχόλιο: Οι αλλαγές που συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή αυτές τις μέρες είναι ραγδαίες, και είναι δύσκολο να πούμε άμεσα ποια είναι τα κίνητρα του κάθε παίχτη. Μόλις σήμερα η Σαουδική Αραβία διέταξε την άμεση αποχώρηση των πολιτών της από τον Λίβανο:
Με μία σύντομη δήλωση η οποία εκδόθηκε από το σαουδαραβικό γραφείο τύπου καλεί όλους τους Σαουδάραβες κατοίκους που ζουν η επισκέπτονται τον Λίβανο να αποχωρήσουν, εκδίδοντας παράλληλα ταξιδιωτική οδηγία κατά του Λιβάνου.

Είχε προηγηθεί η αιφνίδια παραίτηση του Λιβανέζου πρωθυπουργού Σαάντ Χαρίρι, την οποία και είχε ανακοινώσει σε τηλεοπτική του δήλωση από τη Σαουδική Αραβία όπου και είχε καταφύγει.

Ο Χαρίρι είχε υποστηρίξει ότι η χώρα του τελεί υπό καθεστώς ομηρίας από την οργάνωση Χεζμπολάχ, η οποία συμμετείχε στον κυβερνητικό συνασππισμό του Λιβάνου ως εταίρος του Χαρίρι. Υπενθυμίζεται ότι η Χεζμπολάχ αντιτίθεται σφόδρα στην Σαουδική Αραβία, ενώ η Σαουδική Αραβία από την πλευρά της είχε χαρακτηρίσει «αιτία πολέμου» ενάντια στο βασίλειο την συμμετοχή της Χεζμπολάχ στην κυβέρνηση του Λιβάνου.

Η παραίτηση του Χαρίρι δεν έχει γίνει ακόμα δεκτή από τον Λιβανέζο Πρόεδρο Μισέλ Αούν, ο οποίος έχει δηλώσει ότι περιμένει προηγουμένως να συναντηθεί επί προσωπικού μαζί του.
Μια ακόμα άποψη για τη νέα τάξη στη Μέση Ανατολή:
Σύμφωνα με τις διεθνείς αναλύσεις, ο μεγάλος πόλεμος του φυσικού αερίου έχει ήδη δύο διαφορετικά μέτωπα: ένα ήσυχο βόρειο μέτωπο στην Ουκρανία, ισορροπημένο μέχρι στιγμής, καθώς επίσης ένα ταραχώδες νότιο μέτωπο στη Συρία - όπου η Δύση φαίνεται να χάνει. Με βάση όμως τις πρόσφατες εξελίξεις, πιθανολογείται το άνοιγμα ενός τρίτου μετώπου στο Λίβανο, μέσω του οποίου η Δύση ελπίζει να ανακτήσει τις απώλειες της - κρίνοντας από τις ειδήσεις, σύμφωνα με τις οποίες ο Λίβανος, η HEZBOLLAH καλύτερα (=το κόμμα του Αλλάχ ή του Θεού, σιίτες), κήρυξε τον πόλεμο εναντίον της Σαουδικής Αραβίας (σουνίτες, πηγή).

Υπενθυμίζουμε εδώ πως προηγουμένως το Ισραήλ έκανε γνωστή την προετοιμασία του για τη διεξαγωγή ενός πολέμου με τη HEZBOLLAH στο Λίβανο (πηγή) - με μία οργάνωση που είναι μέρος της λαϊκής κυβέρνησης του Λιβάνου, με έδρες στο Κοινοβούλιο του, έχοντας χαρακτηρισθεί ως τρομοκρατική από τις Η.Π.Α., τον Αραβικό Σύνδεσμο, το Ισραήλ, τη Μ. Βρετανία και την ΕΕ.

Περαιτέρω, είναι γνωστό πως κανένας πόλεμος δεν διεξάγεται ποτέ για ιδεολογικούς λόγους αλλά, σχεδόν πάντοτε, για οικονομικούς - όπου οι φυσικοί πόροι και η ενέργεια διαδραματίζουν έναν πολύ σημαντικό ρόλο. Στα πλαίσια αυτά μπορεί μεν ως εχθρός να αναφέρεται η HEZBOLLAH, αλλά ο πραγματικός αν και έμμεσος στόχος είναι ο Λίβανος - ως εκείνος ο σύνδεσμος, μέσω του οποίου θα μπορούσε να μεταφερθεί φυσικό αέριο από το Ιράν στην Ευρώπη.

Προηγουμένως ήταν η Συρία, την οποία προσπάθησε δήθεν να «απελευθερώσει» η Δύση - ενώ σήμερα ίσως επιβληθεί η ίδια «σωτηρία» στους πολίτες του Λιβάνου.

Ειδικά όσον αφορά τη Σαουδική Αραβία, μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα ξεκίνησε τον πόλεμο στην Υεμένη και στη Συρία, «επιτέθηκε» εναντίον του Κατάρ απομονώνοντας το (άρθρο) και σήμερα σχεδιάζει κάτι ανάλογο με το Λίβανο - ενώ από το Σάββατο, αφού είχε ηττηθεί το ισλαμικό κράτος στα τελευταία προπύργια του στο Ιράκ και στη Συρία, ακολούθησε μία σειρά πολιτικών γεγονότων, όπου εν πρώτοις ο πρωθυπουργός του Λιβάνου ανακοίνωσε από την πρωτεύουσα της, το Ριάντ, την παραίτηση του (πηγή).

Σε κάθε περίπτωση η Σαουδική Αραβία έχει εξελιχθεί από ένα κράτος που περιβαλλόταν από συμμάχους, σε ένα Έθνος που είναι περικυκλωμένο από εχθρούς - όπως κατά κάποιον τρόπο το Ισραήλ. Σε σχέση δε με το φυσικό αέριο, έχει ως στόχο της να εμποδίσει το Κατάρ και το Ιράν - ενώ την ίδια στιγμή ανταγωνίζεται στην περιοχή η Ρωσία με τις Η.Π.Α., όσον αφορά την πολιτική κυριαρχία και τον έλεγχο του εφοδιασμού της Ευρώπης με φυσικό αέριο. Εν προκειμένω Κίνα και Ρωσία στηρίζουν το Κατάρ (όπου άνοιξε το μοναδικό κέντρο εκκαθάρισης της περιοχής για το διακανονισμό των συμβάσεων φυσικού αερίου σε γουάν) και το Ιράν, ενώ οι Η.Π.Α. τη Σαουδική Αραβία.

Όσον αφορά δε τις πολιτικές διαμάχες στο εσωτερικό της Σαουδικής Αραβίας (συλλήψεις πριγκίπων κλπ.), πιθανότατα πρόκειται για μία σύγκρουση μεταξύ αυτών που επιθυμούν ένα μέλλον σταθερά ευθυγραμμισμένο με τις Η.Π.Α. και άρα παράλληλα με το Ισραήλ, καθώς επίσης αυτών που επιθυμούν μία αλλαγή, προσεγγίζοντας περισσότερο τη Ρωσία και την Κίνα.