Καλώς Ορίσατε στο Sott.net
Κυρ, 08 Δεκ. 2019
Ο Κόσμος γι'αυτούς που Σκέφτονται

Επιστήμη & Τεχνολογία
Χάρτης


Solar Flares

Το «Parker Solar Probe» αποκαλύπτει τα μυστικά του Ηλιου

Parker Solar Probe

Τα επόμενα χρόνια, το διαστημικό σκάφος θα ακολουθήσει μια περισσότερο ελλειπτική τροχιά, που θα το οδηγήσει τόσο κοντά στον Ηλιο, ώστε πρακτικά θα τον αγγίξει..
Το «Parker Solar Probe», η διαστημική βολίδα της αμερικανικής υπηρεσίας διαστήματος (NASA), προσέγγισε τον Ηλιο εγγύτερα από οποιοδήποτε άλλο διαστημικό σκάφος, στέλνοντας στο κέντρο ελέγχου της αποστολής τις πρώτες παρατηρήσεις από τα άκρα της καυτής ηλιακής ατμόσφαιρας. Τα πρώτα δεδομένα αποκαλύπτουν στοιχεία που διευκολύνουν την απάντηση ερωτημάτων, παραδείγματος χάρη γιατί η ατμόσφαιρα του Ηλίου, το «ηλιακό στέμμα», είναι εκατοντάδες φορές θερμότερο από την επιφάνειά του, αλλά και στοιχεία για την προέλευση των ηλιακών ανέμων.

«Τα στοιχεία που έστειλε η διαστημική βολίδα ήταν τουλάχιστον εντυπωσιακά», εξηγεί ο καθηγητής Στιούαρτ Μπέιλ, φυσικός του Πανεπιστημίου του Μπέρκλεϊ, που τα ανέλυσε. «Μπορούμε να δούμε τη μαγνητική δομή του στέμματος, η οποία υποδεικνύει ότι οι ηλιακοί άνεμοι αναδύονται από μικρές οπές του και καταγράφηκε παρορμητική δραστηριότητα (ηλιακές εκλάμψεις), η οποία πιστεύουμε ότι συνδέεται με την προέλευση των ηλιακών ανέμων. Σίγουρα, εντυπωσιαστήκαμε από την πυκνότητα της σκόνης στην περιοχή».

Μέσα στα επόμενα έξι χρόνια, το «Parker Solar Probe», που έχει μέγεθος αυτοκινήτου, θα ακολουθήσει μια περισσότερο ελλειπτική τροχιά, που θα το οδηγήσει τόσο κοντά στον Ηλιο, ώστε πρακτικά θα τον αγγίξει. Μια αντένδειξη αυτής της προσέγγισης είναι ότι η βολίδα δεν πρόκειται να αποστείλει εικόνα, καθώς, αν έστρεφε την κάμερά της προς τον Ηλιο, αυτή θα έλιωνε. Ολα τα όργανα του «Parker Solar Probe» είναι στραμμένα πλαγίως και μετρούν τα υπερηχητικά φορτισμένα σωματίδια από τα οποία αποτελούνται οι ηλιακοί άνεμοι.

Galaxy

Επιστήμονες ανακάλυψαν «τερατώδη» μαύρη τρύπα που δεν έπρεπε να υπάρχει

μαύρη τρύπα
© XINHUA NEWS AGENCY VIA GETTY IMAGES
Οι επιστήμονες ανακάλυψαν μια «μαύρη τρύπα - τέρας» τόσο τεράστια που, θεωρητικά, δεν θα έπρεπε να υπάρχει.

Είναι μια αστρική μαύρη τρύπα - ο τύπος που σχηματίζεται μετά το θάνατο, την κατάρρευση και την έκρηξη των αστεριών.

Οι ερευνητές πίστευαν στο παρελθόν ότι το όριο του μεγέθους τους δεν ήταν μεαγύτερο από 20 φορές τη μάζα του ήλιου, επειδή όταν αυτά τα άστρα πεθαίνουν χάνουν το μεγαλύτερο μέρος της μάζας τους μέσα από εκρήξεις που εξαλείφουν την ύλη και το αέριο και τα διασκορπίζουν στους αστρικούς ανέμους.

Αυτή η θεωρία έχει πλέον ανατραπεί από την LB-1, τη νεοανακαλυφθείσα μαύρη τρύπα. Ευρισκόμενη περίπου 15.000 έτη φωτός μακριά, έχει μάζα 70 φορές μεγαλύτερη από τον ήλιο μας, σύμφωνα με δελτίο τύπου της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών.

Σχόλιο: Δείτε επίσης,


Meteor

Η NASA εντόπισε συστατικά ζωής σε μετεωρίτες

Bennue asteroid
© NASA/Goddard/University of Arizona
Ακόμη ένα στοιχείο που ενισχύει τη θεωρία ότι οι αστεροειδείς κρύβουν το «μυστικό» της... ζωής ανακάλυψαν επιστήμονες, που ανακοίνωσαν ότι μετεωρίτες που συνετρίβησαν στη Γη πριν από δισεκατομμύρια χρόνια περιέχουν... σάκχαρα.

Διεθνής επιστημονική ομάδα εντόπισε σάκχαρα στους μετεωρίτες, όπως και άλλες σημαντικές βιολογικές ενώσεις, σύμφωνα με τα όσα ανακοίνωσε η NASA.

Εξάγεται, λοιπόν, το συμπέρασμα ότι στο εσωτερικό των αστεροειδών - από τους οποίους προέρχονται οι μετεωρίτες - λαμβάνουν χώρα χημικές αντιδράσεις οι οποίες οδηγούν στη δημιουργία απαραίτητων, για τη συντήρηση ζωής, στοιχείων.

Σε έρευνα που δημοσιεύτηκε τη Δευτέρα στο περιοδικό «Proceedings of the National Academy of Sciences», οι επιστήμονες σημειώνουν πως μελέτησαν τρεις μετεωρίτες, μεταξύ των οποίων και αυτός που προσγειώθηκε στην Αυστραλία το 1969 και ο οποίος χρονολογείται δισεκατομμύρια χρόνια πίσω.

Αυτοί δεν ήταν οι πρώτοι που επιχείρησαν κάτι ανάλογο, σε αυτή την περίπτωση, όμως, χρησιμοποιήθηκαν διαφορετικές μέθοδοι λήψης δειγμάτων.

Σχόλιο: Πολυσύχναστοι Ουρανοί

Ο μετεωρίτης είναι ένας «σκληρός δίσκος» από το διάστημα;


Doberman

Όχι, 1 σκυλίσιο έτος δεν αντιστοιχεί σε 7 ανθρώπινα

σκύλος
Μπορεί να είναι πολλοί αυτοί που νομίζουν ότι ένα σκυλίσιο έτος αντιστοιχεί σε επτά ανθρώπινα, αλλά οι επιστήμονες έχουν καταρρίψει αυτή την ιδέα. Τώρα παρουσίασαν μια νέα μαθηματική φόρμουλα που υπολογίζει με ακρίβεια πόσο χρονών είναι ο σκύλος σας αν ήταν άνθρωπος - μόνο που δεν αρκεί πια να πολλαπλασιάσετε με το επτά, αλλά πρέπει να θυμηθείτε τι είναι οι λογάριθμοι που μάθατε στο σχολείο.

Η νέα φόρμουλα είναι η εξής: η ανθρώπινη ηλικία του σκύλου ισούται με τον λογάριθμο της ηλικίας του σκύλου πολλαπλασιασμένο επί 16 και μετά προσθέτετε 31 (ή πιο σύντομα 16 Χ log ηλικίας σκύλου + 31).

Η νέα εξίσωση βασίζεται σε μια σχετικά νέα ιδέα της βιολογίας, ότι οι χημικές τροποποιήσεις στο DNA που συμβαίνουν στη διάρκεια της ζωής, δημιουργούν το λεγόμενο «επιγενετικό ρολόι», το οποίο καταγράφει αρκετά καλά τη βιολογική ηλικία ενός ανθρώπου ή ζώου, σε αντίθεση με τη χρονολογική ηλικία του.

Όλοι οι σκύλοι, άσχετα με τη ράτσα τους, ακολουθούν μια παρόμοια αναπτυξιακή πορεία, φθάνοντας στην εφηβεία περίπου στην ηλικία των δέκα μηνών και πεθαίνοντας πριν τα 20 τους. Επιπλέον, οι σκύλοι πάσχουν από παρόμοιες αρρώστιες με τους ανθρώπους και γερνάνε βιολογικά με τον ίδιο τρόπο, πράγμα που σημαίνει ότι υπάρχουν ομοιότητες στα επιγενετικά ρολόγια ανθρώπων και σκύλων.

Σχόλιο: Τα κουτάβια αντιδρούν στη φωνή μας ενώ τα ενήλικα σκυλιά στις χειρονομίες μας


Meteor

Αστροναύτης της NASA κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τους αστεροειδείς

Ο Ρώσος αστροναύτης της NASA και πιλότος της διαστημικής αποστολής «Apollo 9», Ράστι Σβάικαρτ, μίλησε για το υπαρκτό σενάριο της σύγκρουσης ενός αστεροειδούς με τη Γη, έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου σχετικά και κατέθεσε την δική του άποψη για την αντιμετώπιση μιας τέτοιας απειλής.
κομήτης
Ποιος δεν έχει δει την ταινία καταστροφής του Μάικλ Μπέι «Αρμαγεδδών» με τους Μπρους Γουίλις, Μπεν Αφλεκ, Λιβ Τάιλερ, Μπίλι Μπομπ Θόρντον και Στιβ Μπουσέμι, όπου ένας αστεροειδής απειλεί να αφανίσει τη Γη;

Παραμονές της δεύτερης διέλευσης μέσα στη χρονιά ενός γνωστού στους ειδικούς αστεροειδούς, του «δυνητικά επικίνδυνου» 481394, ο Ρώσος αστροναύτης της NASA και πιλότος της διαστημικής αποστολής «Apollo 9», Ράστι Σβάικαρτ, μίλησε για το υπαρκτό σενάριο της σύγκρουσης ενός αστεροειδούς με τη Γη, έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου σχετικά και κατέθεσε την δική του άποψη για την αντιμετώπιση μιας τέτοιας απειλής.

Μιλώντας στο ρωσικό ειδησεογραφικό δίκτυο «Russia Today», ο Ρώσος αστροναύτης επεσήμανε ότι «οι αστεροειδείς περιστρέφονται γύρω από τον Ήλιο με τον ίδιο τρόπο που κάνει η Γη» οπότε «αργά ή γρήγορα, η Γη και κάποιος αστεροειδής θα διασταυρωθούν».

Κατά τον ίδιο: «Yπήρξαν μαζικές εξαφανίσεις στο παρελθόν... Επομένως, ναι, μια πόλη μπορεί να καταστραφεί, μια ήπειρος μπορεί να καταστραφεί και η ζωή στον πλανήτη μπορεί να καταστραφεί. Ο πολιτισμός είναι πολύ εύθραυστος. Έτσι, δεν χρειαζόμαστε πολλά για να καταστρέψουμε τον πολιτισμό».

Σχόλιο: Πολυσύχναστοι Ουρανοί




Microscope 1

Ερευνητές ισχυρίζονται ότι βρήκαν έναν βιοδείκτη της σχιζοφρένειας που μπορεί να εντοπιστεί στα μαλλιά των ανθρώπων

Σε μια μελέτη, που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «EMBO Molecular Medicine», οι ερευνητές έδειξαν ότι το υδρόθειο ήταν παρόν στους εγκεφάλους των ανθρώπων και στα ποντίκια με συμπτώματα ψυχικών διαταραχών και ότι αυτό λειτουργεί ως βιοδείκτης για αυτήν την ιατρική κατάσταση.
μαλλιά
Η σχιζοφρένεια χαρακτηρίζεται από ποικίλα συμπτώματα συμπεριλαμβανομένων των ψευδαισθήσεων, οι πάσχοντες ακούνε φωνές, έχουν αυταπάτες και αποδιοργανωμένη σκέψη, επίσης δεν έχουν όλο το φάσμα των συναισθημάτων, όπως ένας μέσος άνθρωπος.

Περίπου το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού πλήττεται από σχιζοφρένεια, η οποία συνήθως εμφανίζεται από το τέλος της εφηβείας μέχρι και τα 30 χρόνια στη ζωή ενός ανθρώπου. Τόσο περιβαλλοντικοί όσο και γενετικοί παράγοντες συμβάλλουν στην εμφάνιση της σχιζοφρένειας.

Ερευνητές από την Ιαπωνία εξέτασαν ποντίκια τα οποία είχαν υψηλές ή χαμηλές προπαλμικές αναστολές (σ.τ.σ: φαινόμενο της δραστικής αύξησης ή μείωσης του ακουστικού αντανακλαστικού αιφνιδιασμού). Βρέθηκε ότι τα ποντίκια με χαμηλότερες προπαλμικές αναστολές παρουσίασαν μεγαλύτερη ποσότητα από ένα συγκεκριμένο ένζυμο που βοηθά στην παραγωγή υδρόθειου και επομένως είχαν υψηλότερα επίπεδα του αερίου αυτού. Μειώνοντας την ποσότητα του ενζύμου που παρήγαγαν τα ποντίκια οι ερευνητές μπορούσαν να βελτιώσουν τις προπαλμικές αναστολές τους.

Hearts

Επιστήμονες δίδαξαν σε ποντίκια να παίζουν κρυφτό κι αυτά το λάτρεψαν

ποντίκια
© Unsplash
Την επόμενη φορά που θα δείτε ένα ποντίκι, σκεφτείτε ότι μπορεί απλώς να θέλει να... παίξετε κρυφτό!

Στο πλαίσιο πειράματος, Γερμανοί νευροεπιστήμονες πέρασαν λίγες εβδομάδες με μερικά μικρά τρωκτικά μέσα σ' ένα μικρό διαμέρισμα, όπου είχαν προηγουμένως εγκαταστήσει διαφανή και αδιαφανή κουτιά. Διαπίστωσαν ότι τα νεαρά ποντίκια μετατράπηκαν πολύ γρήγορα σε μύστες του παιχνιδιού, παρότι δεν είχαν ανταμοιβή με λιχουδιές.

Ωστόσο, τα ποντίκια έμοιαζαν αληθινά χαρούμενα όταν έβρισκαν τους ερευνητές που έπαιζαν μαζί τους ή όταν τα έβρισκαν εκείνοι, κάτι που επιβεβαίωσαν τα μικρά άλματα χαράς που έκαναν και οι υπερηχητικές κραυγές τους, τις οποίες βγάζουν σε εύρος κύματος που δεν μπορεί να συλλάβει το ανθρώπινο αυτί, αλλά προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει πως συνδέονται με την ευχαρίστηση, πως είναι ουσιαστικά το γέλιο των τρωκτικών.

Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε την Πέμπτη στην επιστημονική επιθεώρηση Science, σε κάποιους μπορεί να μοιάζει ανάξια λόγου, αλλά για άλλους είναι πολύ σημαντική, καθώς καταπιάστηκε με το παιχνίδι - σημαντικό εξελικτικό χαρακτηριστικό για τα θηλαστικά.

«Όταν εργάζεσαι πολύ με ποντίκια για σειρά ετών, συνειδητοποιείς πόσο ευφυή και πόσο κοινωνικά είναι τα ζώα αυτά», σημείωσε ο Κονσταντίν Χάρτμαν του πανεπιστημίου Χούμπολτ (Βερολίνο), όπου δουλεύουν και τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας. Ο Χάρτμαν είναι ανάμεσα στους συγγραφείς της μελέτης.

«Αυτό που μας εξέπληξε ήταν ο βαθμός που τα ποντίκια έμαθαν να παίζουν καλά», πρόσθεσε ο ίδιος Γερμανός επιστήμονας μιλώντας στο Γαλλικό Πρακτορείο.

Palette

Η μπογιά που μπορεί να αλλάζει χρώματα

μπογιά χαμαιλέοντας
© YouTube/MITCSAIL
Μήπως αρχίσει να βαριέσαι την γκαρνταρόμπα σου; Μήπως τα ρούχα και τα παπούτσια έχουν βαρετά χρώματα και έχεις ανάγκη μια αλλαγή. Οι ερευνητές του MIT στις ΗΠΑ δουλεύουν για σένα.

Συγκεκριμένα, ανακάλυψαν μιας νέας τεχνολογίας βαφή που αλλάζει χρώμα όταν εκτεθεί σε φως συγκεκριμένου μήκους κύματος. Η διαδικασία είναι αναστρέψιμη που σημαίνει ότι το χρώμα μπορεί ν' αλλάξει ξανά και ξανά και έτσι ποτέ να μη βαριέσαι τα πράγματά σου.

«Οι χρήστες αυτής της νέας βαφής θα μπορούν ν' αλλάξουν τα αντικείμενά τους σε καθημερινή βάση, χωρίς ν' αναγκάζονται ν' αγοράζουν τα ίδια πράγματα πολλές φορές σε διαφορετικά χρώματα και στιλ», σημειώνει ο Γιούχουα Γιν, μεταδιδακτορικός φοιτητής στο τμήμα Επιστήμης των Υπολογιστών και Τεχνητής Νοημοσύνης του MIT και επικεφαλής ερευνητής του πρότζεκτ «PhotoChromeleon».

Για την κατασκευή του ειδικού αυτού χρώματος, σύμφωνα με τον ιστότοπο Cnet.com, οι ερευνητές του MIT ανάμιξαν φωτοευαίσθητες ουσίες κόκκινου, κίτρινου και κυανού χρώματος με διαφανή λάκα. Όταν το υπεριώδες φως πέφτει σ΄ αυτές τις βαφές, αυτές ακτινοβολούν στην πλήρη φωτεινότητά τους.

Με τη βοήθεια υπολογιστή και ειδικού προβολέα φωτοβολούν τα αντικείμενα με φως τέτοιου μήκους κύματος, ώστε ν' αναδειχθεί ο επιθυμητός χρωματικός συνδυασμός.

Σχόλιο: Δείτε επίσης,


Moon

Μια περίεργη ανακάλυψη στη σκοτεινή πλευρά της Σελήνης

yutu-2 china moon probe tracks
© China Lunar Exploration Project
Ίχνη που δείχνουν την προσέγγιση του Yutu-2 στον κρατήρα για ανάλυση της ουσίας που μοιάζει με ζελέ
Κανένας επιστήμονας δεν έχει ακόμη ιδέα τι είναι η ουσία σαν ζελέ με παράξενο γυαλιστερό χρώμα, που βρήκε προ ημερών το κινεζικό ρόβερ Yutu-2 στη «σκοτεινή» πλευρά της Σελήνης. Το ρόβερ του σκάφους Chang'e-4 έπεσε τυχαία πάνω στο περίεργο υλικό και αμέσως οι Κινέζοι χειριστές του στο Πεκίνο τού έδωσαν εντολή να αναβάλει άλλες προγραμματισμένες δραστηριότητες του, προκειμένου να εστιάσει τα όργανά του στην απρόσμενη ανακάλυψη.

Το υλικό, που βρίσκεται στον πυθμένα ενός μικρού πρόσφατου κρατήρα, ξεχωρίζει αισθητά από άποψη σχήματος, υφής και χρώματος σε σχέση με το γύρω σεληνιακό περιβάλλον του. Προς το παρόν, δεν υπάρχει κάποια εξήγηση περί τίνος πρόκειται, ενώ δεν έχει δοθεί ακόμη στη δημοσιότητα από τους Κινέζους κάποια φωτογραφία του υλικού. Σύμφωνα με μία εκδοχή, είναι λιωμένο γυαλί που δημιουργήθηκε από πτώση μετεωρίτη στο φεγγάρι.

Η κινεζική ανακάλυψη θύμισε την έκπληξη και την έξαψη που είχε προκαλέσει το 1972 η ανακάλυψη -από τον γεωλόγο αστροναύτη Χάρισον Σμιτ της αποστολής «Απόλλων 17» της NASA- ενός τμήματος του σεληνιακού εδάφους έντονα πορτοκαλί χρώματος, το οποίο τελικά εκτιμήθηκε πως δημιουργήθηκε στη διάρκεια μίας έκρηξης σεληνιακού ηφαιστείου πριν 3,64 δισεκατομμύρια χρόνια.

Το Chang'e-4 προσεληνώθηκε στις 3 Ιανουαρίου φέτος στη μόνιμα κρυμμένη πλευρά του φεγγαριού (η Κίνα ήταν η πρώτη χώρα που πέτυχε κάτι τέτοιο) και το μικρό ρόβερ Yutu-2 της σεληνιακής ακάτου έκτοτε εξερευνά την επιφάνεια γύρω από το σημείο προσελήνωσης, έχοντας ήδη διανύσει μερικές εκατοντάδες μέτρα.

Megaphone

Όλες οι γλώσσες μεταφέρουν πληροφορίες με τον ίδιο ρυθμό, σύμφωνα με νέα έρευνα

γλώσσες
Είτε μιλάει κανείς με ρυθμό πολυβόλου, όπως οι Έλληνες ή οι Ιταλοί, είτε χελώνας όπως οι Γερμανοί, μεταφέρει τελικά με την ομιλία του τις ίδιες πληροφορίες και αυτό ισχύει για όλες τις γλώσσες οπουδήποτε στη Γη, σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική έρευνα, την πιο ολοκληρωμένη του είδους της μέχρι σήμερα. Ο ρυθμός μετάδοσης πληροφοριών φαίνεται πως είναι σχεδόν ίδιος για όλες τις γλώσσες, ανεξάρτητα από την προέλευση και τη δομή τους: 39 bits ανά δευτερόλεπτο, περίπου διπλάσιος από τον κώδικα Μορς.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον εξελικτικό γλωσσολόγο Φρανσουά Πελεγκρινό του Εργαστηρίου Δυναμικής της Γλώσσας του Πανεπιστημίου της Λιόν, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Science Advances", σύμφωνα με το "Science" και το "New Scientist", ανέλυσαν 17 ευρωπαϊκές και ασιατικές γλώσσες, οι οποίες διαφέρουν πολύ μεταξύ τους, όσον αφορά τον αριθμό των βασικών ήχων, των συλλαβών και άλλων χαρακτηριστικών. Για παράδειγμα, υπάρχουν 6.949 διακριτές συλλαβές στα αγγλικά, αλλά μόνο 643 στα ιαπωνικά.

Οι επιστήμονες υπολόγισαν τη λεγόμενη πληροφοριακή πυκνότητα κάθε γλώσσας, δηλαδή πόση πληροφορία (σε bits) μεταφέρει ανά συλλαβή. Διαπιστώθηκε ότι αυτό διαφέρει από τα πέντε bits ανά συλλαβή στα βασκικά έως τα οκτώ bits ανά συλλαβή στα βιετναμέζικα, όπως μεταδίδει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Σχόλιο: Δείτε επίσης,