
Παλάτια, θέατρα, σιδηρόδρομοι, νοσοκομεία και πάρκα σε αυτή την εύπορη χώρα έχουν κτιστεί πάνω σε σπασμένους σκελετούς και ανήσυχα φαντάσματα, σε λίμνες αίματος και αδιάντροπες αρπαγές.
Κι έπειτα, όταν οι λεηλατημένες χώρες αρχίζουν να καταρρέουν η μια μετά την άλλη, όταν δεν έχει απομείνει τίποτα εκεί, όταν τα παιδιά πεθαίνουν από την πείνα κι όταν οι άντρες αρχίσουν να πολεμάνε ο ένας τον άλλο για μικροπράγματα, αξιολύπητα σκάφη ή λέμβοι ξεκινούν να διασχίζουν τις θάλασσες μεταφέροντας πρόσφυγες που σχεδόν πεθαίνουν από την πείνα στις ευρωπαϊκές μαρμάρινες όχθες.
Τι τρομερή εικόνα! Όπως μια γυναίκα με τα ανακατεμένα μαλλιά της και τα σπασμένα της χείλη, που επιστρέφει σ' αυτόν που την βίασε και σκότωσε τον άντρα της για να τον παρακαλέσει να της προσφέρει στέγη και κάποια δουλειά και ένα κομμάτι ψωμί. Αποφάσισε να εγκαταλείψει εντελώς την περηφάνια της γιατί τα παιδιά της είναι άρρωστα και πεινασμένα, και γιατί η άλλη επιλογή που έχει είναι ο θάνατος.
Έτσι έχεις καταντήσει τον κόσμο Ευρώπη, εσύ και ο τεράστιος αχόρταγος απόγονος σου, η Βόρεια Αμερική!
Τόσο εγωκεντρική, τόσο άσπλαχνη, έχασες την ικανότητα σου να νιώθεις και την ικανότητα σου να αποδίδεις δικαιοσύνη. Όλα τα ηθικά πρότυπα σου κατέρρευσαν. Δεν κατέχεις ανώτερες αξίες πια, μόνο το συμφέρον σου.
Στο Καλαί και στην Κω, στο Παρίσι, στο Λονδίνο, στην Στουτγάρδη και την Πράγα άκουσα την ίδια ερώτηση: «Πως θα μπορέσουμε να απορροφήσουμε όλα αυτά τα πλήθη των μεταναστών;»
Σχεδόν κανένας στη Δύση δεν διερωτάται: «Πως τα κατάφεραν αυτοί οι άνθρωποι στις άλλες ηπείρους όλους αυτούς τους αιώνες αποικιοκρατίας, των ξεδιάντροπων λεηλασιών, της δουλείας, των διαρκών επιθέσεων από επιχειρηματικά και νεοφιλελεύθερα κανιβαλιστικά πλήθη; Η έκδοση ενός κλειδιού για κάθε πολίτη πρώην ή παρούσας αποικίας, δεν θα αποτελούσε την πιο μικρή, την πιο βασική ένδειξη δικαιοσύνης;»
Είναι ηθικά αποδεκτό για ένα κλέφτη, ένα εμπρηστή, ένα βιαστή, ένα ψεύτη, ένα κατά συρροή δολοφόνο (όλα σε ένα) να μπορεί να ζει σε αρχοντικό, ενώ τριγύρω τα θύματα του ζουν σε παραγκούπολη;
Στη Δύση, στη χριστιανική Δύση, στη φονταμενταλιστική Δύση, τέτοια διευθέτηση είναι προφανώς ανεκτή.
***












Σχόλιο: Σχεδόν ο μισός πληθυσμός της Συρίας (11 εκατομμύρια άνθρωποι) έχουν εκτοπιστεί από τα σπίτια τους. Μια έκθεση από το Global Trends δείχνει ότι πολλές από τις φτωχότερες χώρες του κόσμου φιλοξενούν τεράστιους πληθυσμούς προσφύγων τους οποίους έφεραν σε αυτές οι πόλεμοι για πόρους της Δύσης. Μέχρι το τέλος του 2014, 59.500.000 άνθρωποι εκτοπίστηκαν ... και ο αριθμός αυτός αυξάνεται καθημερινά. Οι χώρες που γειτονεύουν ζώνες συγκρούσεων υποφέρουν κι επηρεάζονται πρώτες από τον ανθρώπινο εκτοπισμό, αντί για τους εμπνευστές και τους δράστες αυτών των «κολάσεων στη Γη». Είναι μόνο θέμα χρόνου πριν οι χώρες υποδοχής επιδεινωθούν και καταρρεύσουν επίσης. Οι φρικαλεότητες της Δυτικής παθοκρατίας βρίσκονται σε έξαρση, και οι Δυτικοί παραμένουν σε μεγάλο βαθμό εις άγνοια για το ανθρώπινο τσουνάμι που τους πλησιάζει.
Διαβάστε επίσης: Ενός λεπτού οργή για τους χιλιάδες ανθρώπους που πνίγονται στη Μεσόγειο!
Και παρακολουθήστε το ντοκιμαντέρ Ματωμένο Κοβάλτιο, για τα προαναφερόμενα ορυχεία κοβαλτίου στο Κονγκό: