Καλώς Ορίσατε στο Sott.net
Σαβ, 22 Φεβ. 2020
Ο Κόσμος γι'αυτούς που Σκέφτονται

TV

Βίντεο: Ο ρατσισμός στην Αμερική είναι καθημερινή πραγματικότητα

racism is real
Ένα καινούριο βίντεο εν όψει των γεγονότων στη Βαλτιμόρη, φωτίζει τις συνολικές πτυχές στον τρόπο αντιμετώπισης των λευκών και μαύρων ανθρώπων από την κοινωνία.

Με αφορμή τα γεγονότα στη Βαλτιμόρη μετά τον θανάσιμο τραυματισμό μαύρου πολίτη ενώ βρισκόταν υπό κράτηση από την αστυνομία, η παραγωγή Brave New Films δημιούργησε μετά τη μελέτη διαφόρων ερευνών, το παρακάτω βίντεο για να δείξει τον διαφορετικό τρόπο ζωής και αντιμετώπισης των λευκών και μαύρων ανθρώπων.

Ακόμη και αν μας φαίνεται απίθανο, η αγορά ενός αυτοκινήτου είναι πιο ακριβή για έναν μαύρο πολίτη, μέχρι και η ενημέρωση από τον γιατρό για θέματα υγείας δεν γίνεται με τον ίδιο τρόπο.

Ο ρατσισμός όπως όλα δείχνουν, δεν έχει τελειώσει. Αντιθέτως, διαιωνίζεται.

Σχόλιο: Οι αμερικανοί ετοιμάζονται για βίαιο καλοκαίρι


Snakes in Suits

Ντοκιμαντέρ: Πώς η Τρόικα εξυπηρετεί τα συμφέροντα των γερμανικών επιχειρήσεων

EE time bomb
Το γαλλογερμανικό τηλεοπτικό δίκτυο ARTE παρουσίασε στις 22 Απριλίου στην ημίωρη εκπομπή «Vox Pop» ένα αφιέρωμα στην Τρόικα, πραγματοποιώντας μια έρευνα για τους τρόπους με τους οποίους οι πολιτικές της στην Ελλάδα εξυπηρετούν, στην πραγματικότητα, τα συμφέροντα των γερμανικών επιχειρήσεων παρά της ίδιας της χώρας.

Αρχικά ο δημοσιογράφος John-Paul Lepers κάνει ένα αφιέρωμα στις εκδηλώσεις αλληλεγγύης υπέρ της Ελλάδας και κατά των «Θεσμών» και εν συνεχεία παρουσιάζει δηλώσεις Ελλήνων και ξένων αξιωματούχων, δημοσιογράφων αλλά και ευρωβουλευτών, οι οποίοι αναλύουν τα «τερτίπια» της Τρόικα και τις συνέπειες που είχαν οι πολιτικές τους για την Ελλάδα και τους πολίτες της.

Μεταξύ αυτών που μιλούν στην εκπομπή, είναι ο δημοσιογράφος και ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Στέλιος Κούλογλου, ο οποίος αναφέρεται στη διόγκωση του δημοσίου χρέους που σημειώθηκε τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, εξαιτίας της αγοράς οπλικών συστημάτων (υποβρύχια κλπ.).

Τονίζει χαρακτηριστικά ο Στ. Κούλογλου: «Όταν ξέσπασε η κρίση, η Ελλάδα είχε ανάγκη από χρήματα. Έπρεπε επίσης να υπογράψει ένα Μνημόνιο. Ως αντάλλαγμα, λοιπόν, τόσο η κυβέρνηση Μέρκελ όσο και η Γαλλία ζητούσαν συνεχώς από την Ελλάδα να αγοράζει όπλα, αν και η Ελλάδα δεν είχε λεφτά να αγοράσει ούτε καν ένα μικρό πιστολάκι».

Σχόλιο: Εκτελεστικός διοικητής του ΔΝΤ: Το Ελληνικό σχέδιο διάσωσης χορηγήθηκε για να σωθούν γαλλικές και γερμανικές τράπεζες, όχι η Ελλάδα


Megaphone

Ενός λεπτού οργή για τους χιλιάδες ανθρώπους που πνίγονται στη Μεσόγειο!

μετανάστες μεσόγειος
Μόνο μέσα στο 2015 υπολογίζεται ότι 1600 ΑΝΘΡΩΠΟΙ έχουν πεθάνει προσπαθώντας να περάσουν τα νερά της Μεσογείου από την Αφρική και την Μέση Ανατολή προς την Ευρώπη προς αναζήτηση καλύτερης ζωής.

Πιο πρόσφατο παράδειγμα οι 700 μετανάστες που υπολογίζεται ότι χάθηκαν τα μεσάνυχτα του περασμένου Σαββάτου στα ανοιχτά της Σικελίας και μόλις σήμερα στη Ρόδο.

Έχουμε μάθει να τιμάμε τα θύματα με ενός λεπτού σιγή. Ένα λεπτό. Τόσο αφιερώνουμε από τον πολύτιμο μας χρόνο για να τιμήσουμε και να θυμηθούμε τη άδικη απώλεια ανθρώπινων ζωών (αν το κάνουμε βέβαια).

Στο δικό μου το μυαλό θα έπρεπε να είναι πολλών λεπτών, ωρών, ημερών, μηνών και χρόνων οργής και πάλης για αλλαγή του πλαισίου, των συνθηκών που οδηγεί τόσους ανθρώπους να χάνουν τη ζωή τους στον αγώνα για μια καλύτερη ζωή. Ξέρω, όμως, ότι αυτό θα διαταράξει την καθημερινότητα μας, τον ωχαδερφισμό μας και τόσα άλλα, οπόταν θα αρκεστώ και εγώ να πω ότι αντί ενός λεπτού σιγής, ας κρατήσουμε με τον εαυτό μας ενός λεπτού οργή για όλα αυτά που προκαλούν αυτό που προσπερνούμε με τόση ευκολία επειδή απλώς δεν μας αγγίζει προσωπικά. Επειδή αφορά σε ανθρώπους άλλου χρώματος και σε άλλη γη.

Ενός λεπτού οργή για όλους όσοι θα μπορούσαν να αποτρέψουν αυτή την τραγωδία και δεν το έκαναν, και πιθανότατα δεν θα το κάνουν διότι ακόμα και η οργή, η μνήμη, η αντίδραση, ο χρόνος που αφιερώνεται στην TV, είναι ταξικά και φυλετικά χρωματισμένα.

Ενός λεπτού οργή για ένα σύστημα απάνθρωπο και εκμεταλλευτικό, που θεοποιεί το κέρδος και που στην επιδίωξη του δεν μετρά την ανθρώπινη ζωή παρά ως ένα στατιστικό στοιχείο.

Σχόλιο: Σε άρθρο του ο Γιώργος Κουκουμάς ρωτά:
Ποια είναι η δύναμη που ξεριζώνει ανθρώπους από τη γη τους; Ποιος γεννά τη μετανάστευση και την προσφυγιά;

Ποιος προσποιείται ότι δεν καταλαβαίνει τι ακριβώς έγινε πριν μερικούς μήνες όταν η Ιταλία αποφάσισε να τερματίσει την επιχείρηση θαλάσσιων διασώσεων «Mare Nostrum»; Δεν θυμούνται οι ηγέτες της ΕΕ τις προειδοποιήσεις των ανθρωπιστικών οργανώσεων για το τι θα ακολουθούσε; Τι μπορεί να σημαίνει όταν η ΕΕ αντί επιχειρήσεων έρευνας-διάσωσης, αναπτύσσει στρατιωτικές δυνάμεις περιπολίας συνόρων και τη FRONTEX για να αναχαιτίσει τα σαπιοκάραβα; Δεν είναι αυτά συνειδητές πολιτικές με στόχο να οχυρωθεί η ΕΕ, να σφραγιστούν ερμητικά οι είσοδοι της ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι θα ναυαγούν στην πόρτα της τα δουλεμπορικά και θα θαλασσοπνίγεται η φτωχολογιά του σύγχρονου κόσμου; Δεν είναι άραγε όλα αυτά ένα μακάβριο μήνυμα στους πληθυσμούς της βόρειας και της υποσαχάριας Αφρικής - των πρώην αποικιών, δηλαδή, που ρήμαξαν σε άλλες εποχές οι ίδιοι ο Ευρωπαίοι- ότι οι πύλες του υποτιθέμενου παραδείσου, επί του παρόντος, έκλεισαν. Ότι η καπιταλιστική κρεατομηχανή θέλει χρόνο τώρα. Να χωνέψει το υφιστάμενο ξένο εργατικό δυναμικό. Να στρώσει στον πάτο τους μισθούς και τα εργατικά δικαιώματα, για να ξανακινηθούν τα γρανάζια του συστήματος. Μέχρι τότε δεν χρειάζεται να ξανανοίξει η στρόφιγγα και μέχρι τότε θα βλέπουμε τους πνιγμούς τους από τηλεοράσεως, εις την καλύτερη περίπτωση συγκινημένοι και εις τη χειρότερη ανακουφισμένοι.



Pistol

Μια σύντομη ιστορία του 20ου αιώνα: Το... «θάψιμο» της Ελλάδας

Εικόνα

« Συνέχιζε...! έχεις φτάσει στα μισά..!! » « Θα σου δώσουμε παραπάνω χρόνο... εάν συνεργαστείς! »
Η ελληνική κυβέρνηση δίνει μια μάχη ζωής και θανάτου ενάντια στην ελίτ που διευθύνει τις τράπεζες και τα κέντρα λήψης αποφάσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το διακύβευμα είναι από τη μια οι ζωές των 11 εκατομμυρίων Ελλήνων εργαζόμενων και μικροεπιχειρηματιών και από την άλλη η βιωσιμότητα της Ε.Ε. Εάν η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ υποχωρήσει στις απαιτήσεις των τραπεζιτών της Ε.Ε. και δεχτεί να συνεχιστεί το πρόγραμμα λιτότητας, η Ελλάδα θα είναι καταδικασμένη σε δεκαετίες ύφεσης, φτώχειας και αποικιακού ζυγού.

Εάν η Ελλάδα αποφασίσει να αντισταθεί και υποχρεωθεί να εγκαταλείψει την E.E. αυτό θα σημαίνει αποποίηση των 270 δισ. ευρώ του χρέους της, πράγμα που μπορεί να επιφέρει την κατάρρευση των διεθνών αγορών και της Ε.Ε.

Η ηγεσία της E.E. βασίζεται στο ότι η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ θα εγκαταλείψει τις δεσμεύσεις της απέναντι στους Έλληνες ψηφοφόρους, οι οποίοι είναι συντριπτικά (πάνω από 70%) υπέρ του τέλους της λιτότητας, της παύσης πληρωμών τοκοχρεολυσίων και ενός προγράμματος δημοσίων επενδύσεων για την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη της χώρας (Financial Times [FT] 7-8/2/15, σ. 3). Το δίλημμα είναι σκληρό και οι επιπτώσεις έχουν παγκόσμια και ιστορική σημασία. Το ζήτημα ξεπερνά την τοπική, προσωρινή, πολιτική συγκυρία και αφορά το παγκόσμιο χρηματοοικονομικό σύστημα (FT 2/10/15, σ. 2).

Ένα τέτοιο πιστωτικό γεγονός θα επηρεάσει το χρηματοπιστωτικό σύστημα πολύ πέρα από την Ευρώπη και θα κλονίσει την επενδυτική εμπιστοσύνη στο οικονομικό σύστημα της Δύσης. Πρώτα και κύρια όλες οι δυτικές τράπεζες έχουν άμεσους και έμμεσους δεσμούς με τις ελληνικές τράπεζες (FT 6/2/15, σ. 3). Μια κατάρρευση των ελληνικών τραπεζών θα επηρεάσει βαθιά όλο το σύστημα σε βαθμό που καμιά κυβέρνηση δεν θα μπορεί να αντιμετωπίσει. Η μόνη λύση θα είναι μαζικές κρατικές παρεμβάσεις. Η ελληνική κυβέρνηση δεν θα έχει άλλη επιλογή από το να κρατικοποιήσει όλο το τραπεζικό σύστημα και το φαινόμενο αυτό σαν ντόμινο θα συμπαρασύρει πρώτα τη Νότια Ευρώπη και μετά θα συνεχιστεί στον ευρωπαϊκό βορρά και στη συνέχεια στην Αγγλία και τη Βόρεια Αμερική (FT 2/9/15, σ. 2).

Για να γίνει κατανοητή η προέλευση της κρίσης και οι εναλλακτικές που αντιμετωπίζουν η Ελλάδα και η Ε.Ε. είναι απαραίτητο να εξετάσουμε σύντομα τις πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις κατά τα τελευταία 30 χρόνια. Αρχικά θα εξετάσουμε τις σχέσεις Ελλάδας και Ε.Ε. από το 1980 έως το 2000 και μετά θα δούμε την πρόσφατη κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας και την παρέμβαση της Ε.Ε. Στο τελευταίο μέρος θα ασχοληθούμε με την εκλογική άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ και την αυξανόμενη υποταγή του στην κυριαρχία της Ε.Ε. και την αδιαλλαξία της, τονίζοντας την ανάγκη για μια ριζική αποδέσμευση από μια σχέση «επικυρίαρχου-υποτελούς».

Σχόλιο: Μοιραζόμαστε τους φόβους του Κου Πετρά σχετικά με τον «στραγγαλισμό» της ελληνικής ηγεσίας ώστε να συνεχιστεί η οικονομική λεηλασία του ελληνικού λαού. Ταυτόχρονα ελπίζουμε, ότι το δυναμικό ντούο Τσίπρας/Βαρουφάκης υπολογίζουν και έχουν υπόψή τους κάθε ευκαιρία προς όφελος της Ελλάδας και απλά «αγοράζουν» χρόνο προς το παρόν, προετιμάζοντας εναλλακτικές λύσεις και στρατηγικές. Ο πρόσφατος διάλογος και οι συμφωνίες που κλείστηκαν με την Ρωσία είναι σίγουρα ένα τέτοιο βήμα:

Μέγαρο Μαξίμου: Τι συμφωνήθηκε στη Μόσχα για ελληνικά προϊόντα και αγωγό


Blue Planet

Πολ Κρεγκ Ρόμπερτς: Ελπίδα στον ορίζοντα και προέρχεται από την Ελλάδα

Εικόνα
Η Ουάσιγκτον μέσα στην αλαζονεία της, βλέποντας τον εαυτό της ως "απαραίτητη", αποτελεί μια συνεχή απειλή για τη ζωή εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων. Είναι απίστευτος ο αριθμός των νεκρών που η Ουάσινγκτον έχει δολοφονήσει τον 21ο αιώνα- «τον Αμερικανικό Αιώνα» -οι οποίοι έχουν αγνοηθεί ως «παράπλευρες απώλειες» στον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας».

Ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας είναι μια φάρσα. Είναι δημιούργημα των παθολογικών νεοσυντηρητικών που σκοπεύουν στην παγκόσμια ηγεμονία της Ουάσιγκτον και την ηγεμονία του Ισραήλ από το Νείλο μέχρι τον Ευφράτη. Η υπόλοιπη ανθρωπότητα έχει συνειδητοποιήσει ότι η εμμονή της Ουάσιγκτον για παγκόσμια ηγεμονία σημαίνει ότι ολόκληρη η ανθρωπότητα θα πρέπει να αγνοηθεί ως «παράπλευρες απώλειες», καθώς η Ουάσιγκτον εγκαθιδρύει τον εαυτό της ως την "εξαιρετική, απαραίτητη χώρα." Η χώρα της οποίας η θέληση είναι υπεράνω του κράτους δικαίου, και της οποίας η ηθική είναι ανύπαρκτη.

Propaganda

Βομβαρδισμός της Υεμένης: Καταρρίπτοντας τους μύθους των ΜΜΕ σχετικά με τους Χούτι

Εικόνα
Για περισσότερα από δέκα χρόνια, οι Χούτι γίνονται πρώτο θέμα στα πρωτοσέλιδα από την στιγμή που ξεκίνησαν μαζική εξέγερση [en] εναντίον της κυβέρνησης της Υεμένης. Από το 2004, κυβερνητικές δυνάμεις μάχονται ενάντια σε αυτή την φυλή εθνοφρουρών από τον βορρά, οι οποίοι ισχυρίζονται πως αμύνονται ενάντια στην καταπίεση.

Αυτή η δεκάχρονη διαμάχη έφτασε στο αποκορύφωμά της τους τελευταίους μήνες, όταν οι Χούτι δεν σεβάστηκαν το δικό τους κομμάτι σε μια συμφωνία με το όνομα "Συνθήκη Ειρήνης και Εθνικής Συνεργασίας" και εισέβαλαν στην πρωτεύουσα της χώρας, την Σαναά, κατέλαβαν βασικά κτήρια και οργανισμούς και έθεσαν τον τωρινό Πρόεδρο Αμπντ-Ραμπού Μανσούρ Χαντί υπό κατ' οίκον περιορισμό [en]. Τώρα, και ενώ η Σαουδική Αραβία διεξάγει στρατιωτική επιχείρηση στην Υεμένη για να απομακρύνει τους Χούτι, όλο και περισσότερα μέσα ενημέρωσης στρέφουν την προσοχή τους στην κατάσταση που επικρατεί.

Οι Χούτι κατέλαβαν πόλεις όπως η Αμράν και εν τέλη προχώρησαν στην Σαναά και ανακοίνωσαν τους όρους τους για την Συνθήκη Ειρήνης και Εθνικής Συνεργασίας. Δεν τήρησαν το δικό τους κομμάτι στην συνθήκη, με αποτέλεσμα να καταλάβουν τα υπουργικά κτήρια και το Πρωθυπουργικό Μέγαρο, κρατώντας τον Χαντί όμηρο εκεί.

Με τους Σιίτες Μουσουλμάνους σε πλειοψηφία στο Ιράν, το οποίο υποστηρίζει τους Χούτι [en], και την Σαουδική Αραβία, που αποτελείται από Σουνίτες Μουσουλμάνους στην πλειοψηφία της, να τους βομβαρδίζει, ο τύπος έχει προωθήσει μια απλοϊκή αφήγηση πως η διαμάχη κοχλάζει στους θρησκευτικούς διαχωρισμούς ανάμεσα στα δύο μεγαλύτερα δόγματα του Ισλάμ. Μέχρι και το κανάλι του Al Jazeera, AJ+, ανέφερε πως οι Χούτι υπάγονται στους Σιίτες [en].

Όμως, η πραγματικότητα είναι πιο περίπλοκη από ό,τι την παρουσιάζουν αυτά τα 42 δευτερόλεπτα.

Σχόλιο: Η ιστορία της Υεμένης της τελευταίας δεκαετίας (και βάλε!) είναι μια της αντίστασης κατά τα πετρελαιο-σειχάτα και των ΗΠΑ, που προσπαθούν διαρκώς να επιβαλούν την υπάκοη στα συμφέροντά τους και μια απολυταρχική κυβέρνηση στην Υεμένη. Η αντίσταση Χούτι που προέκυψε έχει πολιτικό χαρακτήρα/κίνητρο και όχι θρησκευτικό, όπως προσπαθούν τα ΜΜΕ να μας πείσουν.

Τα ακόλουθα άρθρα (στα αγγλικά) συμπληρώνουν την γεοπολιτική είκονα για την κατάσταση και τα γεγονότα στην Υεμένη:
Εικόνα



Cards

Το φάντασμα του Αλιέντε πλανιέται πάνω από την Ελλάδα

τσίπρας
Καμιά φορά μπορεί να αδικείς τους ικανούς ανθρώπους βάζοντάς τους να περπατήσουν στο δρόμο της ιστορίας φορώντας τα δικά σου παπούτσια, αλλά αν μιλήσεις με άλλο τρόπο από αυτόν που πιστεύεις ως σωστό, τότε εσύ φοράς τα παπούτσια κάποιου άλλου. Ούτε να προσφέρεις μπορείς, ούτε να έχεις τη δικιά σου περπατησιά.

Έτσι θα το πω όπως το σκέφτομαι. Αν και ελπίζω,φοβάμαι. Δεν φοβάμαι ούτε το Grexit, ούτε το Grexident, ούτε τις απειλές που αφήνει στο χαρτί το βρώμικο χέρι γηραιών εκδοτών. Δεν με ανησυχούν οι βρυχηθμοί ενός συστήματος που τελειώνει, αλλά αυτοί που αντιλαμβάνονται τον επιθανάτιο ρόγχο όχι ως θάνατο αλλά ως το «ζωντανό ακόμη θηρίο».

Η κυβέρνηση και ο Αλέξης Τσίπρας, κινδυνεύουν από τη δική τους «11η Σεπτεμβρίου». Δεν εννοώ την 11η Σεπτεμβρίου του 2001, αλλά την 11η Σεπτεμβρίου του 1973, η οποία αποτελεί μια καταγραφή για την Παγκόσμια Αριστερά. Ο Σαλβατόρ Αλλιέντε, ο λαοφιλής και δημοκρατικά εκλεγμένος ηγέτης της Χιλής, έπεσε από πραξικόπημα το οποίο οργάνωσε Πινοσέτ, ο αρχηγός τους Στρατού που ο ίδιος διόρισε.

Πριν τη πτώση του ο Αλλιέντε, αυτή η μεγάλη μορφή της πολιτικής, είχε μπροστά του όλα τα δείγματα και για το καλό και για το κακό. Έτσι συμβαίνει πάντα άλλωστε. Ανέλαβε τη χώρα, την έκανε την πρώτη ουσιαστική Δημοκρατία της Λατινικής Αμερικής, προχώρησε σε μεταρρυθμίσεις και άντεξε τις διαδηλώσεις που οργάνωσε η CIA στη χώρα με το Συνδικάτο Φορτηγών. Ο Κίσσινγκερ επιχείρησε να οργανώσει ανατροπή του Αλλιέντε στη Χιλή με το στρατηγό Ρενέ Σνάιντερ, ο οποίος πιστός στη Δημοκρατία αρνήθηκε. Ο Σνάιντερ βρέθηκε δολοφονημένος μερικές μέρες αργότερα.Το 1973 έγινε δεύτερη απόπειρα πραξικοπήματος την οποία αντιμετώπισε ο στρατηγός Πράτς, επίσης πιστός στον Αλλιένετε. Ο Πράτς είχε καταλάβει πως κάτι θα συνέβαινε και ζήτησε από τον Αλλιέντε να πάρει δραστικά μέτρα. Ο Χιλιανός πρόεδρος δεν τον άκουσε και τον απομάκρυνε. Στη θέση του έβαλε τον Αουγκούστο Πινοσέτ. Στις 11 Νοεμβρίου 1973, ο Πινοσέτ επιτέθηκε στο Προεδρικό Μέγαρο από ξηρά και αέρα και ανέτρεψε την κυβέρνηση. Ο Αλλιέντε αυτοκτόνησε για να μην πέσει στα χέρια των πραξικοπηματιών. Η Χιλή έζησε μια πολύχρονη Χούντα και η Λατινική Αμερική σταμάτησε την πορεία της προς τη Δημοκρατία.

Ίσως κάποιοι-κυρίως στην κυβέρνηση- αναρωτηθούν τι σχέση έχουν όλα αυτά τα παλαιοκομμουνιστικά με μια αριστερή κυβέρνηση της Ευρώπης. Τη σχέση που έχει πάντα το ιστορικό προηγούμενο με αυτόν που δεν το αφουγκράζεται. Τον κίνδυνο να πέσει στην ίδια παγίδα.

Σχόλιο: Όποιος δε μαθαίνει από την ιστορία είναι καταδικασμένος να την επαναλάβει...


Quenelle

Η προσπάθεια απομόνωσης της Ρωσίας από τις ΗΠΑ βρίσκει αντίθετες αρκετές χώρες της ΕΕ

πούτιν συναυλία

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν μίλησε την περασμένη Τετάρτη σε τεράστια συγκέντρωση 110.000 πολιτών έξω από τα τείχη του Κρεμλίνου, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τον ένα χρόνο από την επιστροφή της Κριμαίας στη Ρωσική Ομοσπονδία
Σχολιάζοντας τη σπερμολογία αμερικανικής εφημερίδας περί μοιραίας ασθένειάς του, ο Μαρκ Τουέιν έγραψε, το 1897, το περίφημο: «Οι αναφορές για τον θάνατό μου ήταν προδήλως υπερβολικές». Κάτι ανάλογο θα μπορούσε να πει σήμερα ο Βλαντιμίρ Πούτιν, καθώς ένα δεκαήμερο έκλειψής του από το προσκήνιο στάθηκε ικανό να τροφοδοτήσει τις πιο απίθανες φήμες. Κάποιοι τον ήθελαν να υποφέρει από βαρύτατη, ίσως θανάσιμη, ασθένεια, επικαλούμενοι αναφορές ανωνύμων στο... Twitter! Ο Ισραηλινός πρώην πρεσβευτής στη Μόσχα, Ζεβ Μαγκέν, οσμίστηκε «ίχνη παλατιανού πραξικοπήματος» στο Κρεμλίνο, κάτι που έσπευσαν να αναπαραγάγουν σοβαρά μέσα ενημέρωσης στη Δύση, συνδέοντας τις φήμες με τη μυστηριώδη δολοφονία του πρώην αναπληρωτή πρωθυπουργού, Μπορίς Νεμτσόφ. Με την ίδια προθυμία, τα ίδια μέσα αναπαρήγαγαν «ρεπορτάζ» της ελβετικής, σκανδαλοθηρικής εφημερίδας Blick, κατά την οποία ο Ρώσος πρόεδρος ταξίδεψε ινκόγκνιτο στην Ελβετία, όπου Ρωσίδα πρώην γυμνάστρια και νυν βουλευτής γέννησε τον καρπό του υποτιθέμενου έρωτά τους.

Για όσους πίστεψαν ότι οι μέρες του Πούτιν στην εξουσία είναι, για τον άλφα ή βήτα λόγο, μετρημένες, η προσγείωση στην πραγματικότητα υπήρξε ανώμαλη. Η πρώτη, μετά το δεκαήμερο της αινιγματικής απουσίας, επανεμφάνισή του στο Κρεμλίνο συνοδεύτηκε από αιφνιδιαστική διαταγή για διεξαγωγή μεγάλων στρατιωτικών γυμνασίων, στο πλαίσιο των οποίων έστειλε πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς στον ρωσικό θύλακο του Καλίνιγκραντ, στη Βαλτική και βομβαρδιστικά που μπορούν να μεταφέρουν πυρηνικά όπλα στην Κριμαία. Την Τετάρτη, μίλησε σε τεράστια συγκέντρωση 110.000 πολιτών έξω από τα τείχη του Κρεμλίνου, στο πλαίσιο των πανηγυρικών εκδηλώσεων για τον ένα χρόνο από την επιστροφή της Κριμαίας στη Ρωσική Ομοσπονδία. Την ίδια ημέρα υπέγραψε συμφωνία στενότερης συνεργασίας με τη ρωσόφωνη, αυτόνομη περιοχή της Νότιας Οσετίας, η οποία αποτελεί ντε φάκτο ρωσικό προτεκτοράτο μετά τον πόλεμο του 2008 με τη Γεωργία.

Η δυναμική επανεμφάνιση του Ρώσου προέδρου αποτελούσε απάντηση στην ψυχροπολεμική ατμόσφαιρα που καλλιεργείται συστηματικά, το τελευταίο διάστημα, από κύκλους της Ουάσιγκτον. Οπως έγραψε ο αρθρογράφος της Washington Post Ντέιβιντ Ιγκνάτιους, ο οποίος διατηρεί καλούς διαύλους επικοινωνίας με το Πεντάγωνο, ο υπουργός Αμυνας Αστον Κάρτερ και ο αρχηγός του γενικού επιτελείου Μάρτιν Ντέμπσι ασκούν έντονη πίεση για αποστολή οπλικών συστημάτων στο Κίεβο. Στο ίδιο μήκος κύματος βρίσκεται η αναπληρώτρια υπ. Εξωτερικών Βικτόρια Νούλαντ -γνωστή και από το διαβόητο... «fuck the EU!»- η οποία προαλείφεται να αναλάβει το Στέιτ Ντιπάρτμεντ σε μελλοντική κυβέρνηση των Ρεπουμπλικανών. Αν και ο πρόεδρος Ομπάμα δεν έχει δώσει ακόμη το πράσινο φως, εμφανίστηκε ωστόσο να πιέζει ασφυκτικά την Αγκελα Μέρκελ για έναν νέο γύρο κυρώσεων κατά της Ρωσίας, κάτι που θα ανατίναζε την εύθραυστη ανακωχή στην ανατολική Ουκρανία, η οποία επετεύχθη στο Μινσκ, ύστερα από εργώδεις προσπάθειες της γερμανικής και της γαλλικής διπλωματίας.

Σχόλιο: Όντως, πολλοί ηγέτες χωρών της ΕΕ αρχίζουν να κατανοούν ότι τα αντι-Ρωσικά σχέδια των ΗΠΑ/ΝΑΤΟ δεν τους επιφέρουν κανένα όφελος, αντιθέτως τους προκαλούν πολλά προβλήματα. Αναμένουμε με ανυπομονησία τις εξελίξεις των ερχόμενων μηνών... θεού θέλοντος και καιρού επιτρέποντος.

Ο Ολάντ αποκαλύπτει πως εκτιμά τον Πούτιν και τη Ρωσία, αλλά το είπε στον Ομπάμα;

Διχασμένη η Ευρώπη για τις ρωσικές κυρώσεις στη Σύνοδο Κορυφής

Μέρκελ: Ειρήνη στην Ευρώπη με τη Ρωσία και όχι εναντίον της Ρωσίας


Heart - Black

Ο θάνατος του Βαγγέλη έριξε φως στο τέρας του bullying

Παναγιώτης, Β' Λυκείου, Βέροια: Συμμαθητές μου της συμπεριφέρονταν σαν να ήταν σκουπίδι, την έφτυναν, χρησιμοποιούσαν έντονη λεκτική βία προς το πρόσωπό της. Σαν να μην έφτανε αυτό, διαγνώστηκε στην κοπέλα ένα πρόβλημα στη σπονδυλική της στήλη και έπρεπε να φοράει έναν ειδικό νάρθηκα για αρκετό καιρό πριν την επέμβαση της. Κάποια παιδιά από το σχολείο βρήκαν την ευκαιρία να της επιτεθούν ακόμη περισσότερο,αποκαλώντας την «ανάπηρη» και ένα σωρό άλλους προσβλητικούς χαρακτηρισμούς.
Διονύσης, Β' Λυκείου, Κέρκυρα: Από τους συμμαθητές μου στο παλιό μου σχολείο δεχόμουν συνέχεια πειράγματα και παρενόχληση. Δεν ήθελα να συνεχίσω να πηγαίνω εκεί και άλλαξα σχολείο. Στο σχολείο που είμαι τώρα νιώθω καλύτερα.
Χριστίνα, Β' Λυκείου, Ήπειρος: Με ένα περιστατικό ρατσιστικής συμπεριφοράς απέναντι σε Βορειοηπειρώτισσα συμμαθήτρια μου ήρθα αντιμέτωπη σε μικρή ηλικία. Οι συμμαθητές μου κατά τη διάρκεια της διδασκαλίας χρησιμοποιούσαν δυνατά υβριστικές φράσεις προς το πρόσωπό της, χτυπήματα στο σώμα της κ.ά.
[Αποσπάσματα από ομολογίες στο μαθητικό site, theschooligans.gr]

bullying

Η τραγική ιστορία του Βαγγέλη, η « θυσία » του στον εκφοβισμό, φέρνει στο φως την αλήθεια: Η Ελλάδα είναι 4η στα κρούσματα bullying.
Μπορεί να αποτυπώνεται στους αριθμούς, να βιώνεται συχνά στις σχολικές αίθουσες και στα προαύλια, να συζητιέται μέσα στις οικογένειες. Ομως η κοινωνία μας -που του γυρνά συστηματικά την πλάτη- τώρα το αντικρίζει φωτισμένο τραγικά, σε όλες του τις λεπτομέρειες, με όλη την ανατριχίλα, μέσα από την ιστορία του Βαγγέλη Γιακουμάκη...

Bullying, σχολικό, μαθητικό, νεανικό. Bullying με την ανοχή (άλλοτε και προτροπή) ενηλίκων, γονέων που «παιδαγωγούν» με ανοχή στη βία, αν αυτή δεν αφορά «το δικό μας παιδί».

Κι όμως, το αφορά. Πάντα το αφορά. Είτε εάν είναι στο 27% των 11χρονων, είτε στο 51% των 15χρονων που -σύμφωνα με τα στοιχεία της UNICEF- παραδέχονται ότι άσκησαν εκφοβισμό σε άλλα παιδιά στο σχολείο τουλάχιστον μια φορά, είτε εάν είναι στο 31,98%των παιδιών που υπήρξαν θύματα σχολικού εκφοβισμού, σύμφωνα με έρευνα ΜΚΟ της Ευρώπης, στις οποίες συμμετείχε από Ελληνικής πλευράς το «Χαμόγελο του Παιδιού».

Κυρίως, όμως, «το δικό μας το παιδί» το αφορά, γιατί υπάρχει σε όλα τα ποσοστά, τις έρευνες και τους αριθμούς: Υπάρχει, γιατί είναι μάρτυρας τέτοιων περιστατικών. Και ο μάρτυρας, έχει την ευθύνη του.

Σχόλιο: Ο κόσμος του bullying των παιδιών αντανακλά το bullying που βλέπουμε να συμβαίνει σε διεθνές επίπεδο. Αν μπορεί μια υπερδύναμη να εισβάλλει σε μια κυρίαρχη χώρα και να την καταστρέφει χωρίς οποιεσδήποτε συνέπειες για τις πράξεις της, αν μπορεί μια ένωση χωρών να εκφοβίζει και να εκβιάζει ένα από τα μέλη της μέσω των ΜΜΕ σαν να ήταν φυσιολογική συμπεριφορά, τι μήνυμα παίρνουν τα παιδιά μας;

Ότι ο ισχυρός νικά;

Ότι αυτός που καταπιέζει είναι ισχυρός και αήττητος;

Ότι δεν υπάρχουν νόμοι ηθικής και συνέπιες για τις ανήθικες πράξεις μας;

Από τον διεθνή μακρόκοσμο στο μικρόκοσμο των κοινωνιών μας, που είναι τα παραδείγματα ισότητας, δικαιοσύνης, ενσυναίσθησης και μέριμνας προς το συνάνθρωπο μας;

Και εμείς όλοι που είμαστε μάρτυρες σ' αυτήν την πραγματικότητα, ποια είναι η ευθύνη μας;

Τα παιδιά μας δεν μαθαίνουν απ' αυτά που τους λέμε αλλά από αυτά που μας βλέπουν να πράττουμε.

Αντίο Βαγγέλη...


Eye 1

Σύμφωνα με το Spiegel, η Γερμανία εξετάζει σενάριο Κύπρου για την Ελλάδα

κακιά μέρκελ
«Η Ελλάδα χρειάζεται μια προειδοποιητική βολή για να εφαρμόσει το πρόγραμμα» υποστηρίζουν σύμβουλοι της Μέρκελ... Το παράδειγμα της Κύπρου ίσως να αποτελεί την καλύτερη λύση για την Ελλάδα ώστε η ελληνική κυβέρνηση να αναγκαστεί να εφαρμόσει τα διαρθρωτικά μέτρα. Αυτό υποστηρίζει το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel, που επικαλείται πληροφορίες από συμβούλους της Καγκελαρίας.

«Οι κίνδυνοι μετάδοσης των προβλημάτων σε άλλες χώρες σε περίπτωση εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη είναι πολύ μικροί και είναι βέβαιο πως θα είναι περιορισμένοι».

Σύμφωνα με το περιοδικό τόσο τα κράτη-μέλη με μεγάλο χρέος όσο και η ίδια η Ευρωζώνη βρίσκονται σε πολύ καλύτερο σημείο από ότι το 2012. Τόσο ο ESM, όσο και το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ έχουν θωρακίσει την Ευρωζώνη και πολλοί είναι αυτοί, στα κράτη-μέλη, που πιστεύουν πως η έξοδος της Ελλάδας από την Οικονομική και Νομισματική Ένωση θα κάνει την Ευρωζώνη περισσότερο ομοιογενή και σταθερή από όσο είναι σήμερα.

«Η καγκελάριος είναι πλέον βέβαιη ότι ένα «Graccident» εξόδου από την Ευρωζώνη από ατύχημα, δεν είναι πλέον κίνδυνος. Σύμβουλοί της εξετάζουν την κρίση στην Κύπρο, η οποία πριν από δύο χρόνια βρέθηκε κοντά στην έξοδο από την Ευρωζώνη. Εκείνη την εποχή, η ΕΚΤ απείλησε να διακόψει την παροχή επείγουσας βοήθειας προς τις κυπριακές τράπεζες, διότι το κοινοβούλιο της χώρας αρνήθηκε να δεχτεί τα μέτρα της Ε.Ε. Οι τράπεζες θα έπρεπε να επιβάλουν έλεγχο στις αναλήψεις και στις μεταφορές χρημάτων. Στο τέλος η κυπριακή κυβέρνηση αναγκάστηκε να δεχθεί το πρόγραμμα της Ε.Ε. Ακριβώς αυτό πιστεύουν οι σύμβουλοι της Μέρκελ για την Ελλάδα. Πως χρειάζεται μια προειδοποιητική βολή για να εφαρμόσει το πρόγραμμα», καταλήγει το γερμανικό περιοδικό.

Σχόλιο: Με άλλα λόγια, καθαρός πολιτικός, οικονομικός και ηθικός εκβιασμός! Αυτό που γίνεται σαφέστατο είναι ότι η Ευρώπη δεν θέλει να βοηθήσει την Ελλάδα, αλλά να την καταστρέψει.

Κοτζιάς σε γερμανικά ΜΜΕ: Τι θέλει τελικά η Ευρώπη; Ανάπτυξη για να μπορέσει η Έλλάδα να αποπληρώσει τα χρέη της ή να καταστραφεί η χώρα;