Καλώς Ορίσατε στο Sott.net
Παρ, 19 Ιούλ. 2019
Ο Κόσμος γι'αυτούς που Σκέφτονται

Επιστήμη του Πνεύματος
Χάρτης

2 + 2 = 4

Επαναλήφθηκε το πείραμα του Μίλγκραμ για την υπακοή στην εξουσία με δυστυχώς τα ίδια αποτελέσματα

πείραμα του Μίλγκραμ
Οι άνθρωποι είναι πάντα πρόθυμοι να υπακούσουν στις εντολές που θα πάρουν, ακόμη και αν πρόκειται να κάνουν ηλεκτροσόκ στους συνανθρώπους τους. Εννέα στους δέκα θα έκαναν κάτι τέτοιο, αν αυτή είναι η άνωθεν εντολή, όπως απέδειξαν Πολωνοί κοινωνικοί ψυχολόγοι, οι οποίοι επανέλαβαν το διάσημο Πείραμα του Μίλγκραμ, με το οποίο ο αμερικανός ψυχολόγος είχε σοκάρει τον κόσμο στη δεκαετία του 1960.

Τότε, σε ένα πείραμα-ορόσημο για την επιστήμη της ψυχολογίας, το οποίο «φώτισε» τις συνθήκες που επικρατούσαν στη ναζιστική Γερμανία (και όχι μόνο), ο Στάνλεϊ Μίλγκραμ του Πανεπιστημίου Γέιλ είχε αποδείξει ότι, υπό συνθήκες πίεσης από την εξουσία, οι άνθρωποι είναι πρόθυμοι να εκτελέσουν τις εντολές, ακόμη και αν θα βλάψουν τους άλλους. Αν και στην πραγματικότητα το πείραμα δεν περιλάμβανε πραγματικά ηλεκτροσόκ, οι συμμετέχοντες -που νόμιζαν ότι κάνουν ηλεκτροσόκ- υλοποίησαν στην πλειονότητα τις άνωθεν εντολές.

Τώρα, οι ερευνητές της Σχολής Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Αθρωπιστικών Επιστημών του Βρότσλαβ της Πολωνίας, με επικεφαλής τον Τόμας Γκρζιμπ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό κοινωνικής ψυχολογίας "Social Psychological and Personality Science", επανέλαβαν το πείραμα με 40 άνδρες και 40 γυναίκες ηλικίας 18 έως 69 ετών.

Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να πατούν δέκα κουμπιά, που το καθένα αντιστοιχούσε σε ολοένα ισχυρότερο ηλεκτροσόκ (που πάλι δεν ήταν πραγματικό, αλλά οι συμμετέχοντες δεν το ήξεραν). Αποδείχθηκε ότι το 90% (οι εννέα στους δέκα) ήσαν πρόθυμοι να πατήσουν το κουμπί με το πιο έντονο ηλεκτροσόκ. Οι ερευνητές σκοπίμως παρότρυναν τους συμμετέχοντες με φράσεις του τύπου «το πείραμα απαιτεί να συνεχίσετε», «είναι απολύτως ουσιώδες να συνεχίσετε» και «δεν έχετε άλλη επιλογή παρά να συνεχίσετε».

Σχόλιο: Είναι ευκολότερο να παρακινηθεί κάποιος σε πράξεις βίας από το να τις κάνει ηθελημένα


Family

Όσοι έχουν παιδιά ζουν μέχρι και 2 χρόνια περισσότερο από τους άτεκνους

γονείς παιδιά
Οι άγρυπνες νύχτες των γονιών πάνω από τα παιδιά τους -και οι κατοπινοί «πονοκέφαλοι» κάθε είδους, εξαιτίας των παιδιών- φαίνεται πως με κάποιο τρόπο «εξαργυρώνονται». Οι άνθρωποι που έχουν γίνει γονείς, συνήθως ζουν περισσότερα χρόνια, σε σχέση με όσους δεν έχουν αποκτήσει παιδιά, σύμφωνα με μια νέα σουηδική επιστημονική έρευνα.

Στην ηλικία των 60 ετών, η διαφορά στο προσδόκιμο ζωής μπορεί να φθάσει τα δύο χρόνια υπέρ των ανδρών που έχουν παιδιά, ενώ για τις γυναίκες μητέρες το «κέρδος» είναι λίγο μικρότερο (έως 18 μήνες). Το φύλο των παιδιών - αγόρι ή κορίτσι- δεν φαίνεται να παίζει ρόλο, άρα δεν είναι ανάγκη να έχει κανείς κορίτσι για να δει καλά γεράματα!

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την επιδημιολόγο δρα Κάριν Μόντιγκ του Ινστιτούτου Περιβαλλοντικής Ιατρικής του Ινστιτούτου Καρολίνσκα του Πανεπιστημίου της Στοκχόλμης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό επιδημιολογίας "Journal of Epidemiology & Community Health", ανέλυσαν στοιχεία για σχεδόν 1,5 εκατομμύρια άνδρες και γυναίκες άνω των 60 ετών.

Όπως αναμενόταν, διαπιστώθηκε ότι όσο μεγαλύτερη είναι η ηλικία κάποιου, τόσο αυξάνει ο κίνδυνος θανάτου του, ανεξάρτητα από το αν είναι γονιός ή όχι. Όμως ο κίνδυνος θανάτου σε οποιαδήποτε ηλικία πάνω από τα 60 είναι συγκριτικά μικρότερος για τους γονείς ενός ή περισσότερων παιδιών - περισσότερο για τους άνδρες ό,τι για τις γυναίκες. Για παράδειγμα, ο κίνδυνος θανάτου μέσα στον επόμενο χρόνο για έναν 80χρονο ήταν 7,4% αν ήταν γονιός και 8,3% αν ήταν άτεκνος.

Σχόλιο: Μια άλλη έρευνα όμως (Τα παιδιά χαρίζουν μακροζωία στις μητέρες τους), έδειξε ότι:
Σε μελέτη που πραγματοποίησαν ανακάλυψαν πως όσο περισσότερα παιδιά έχει μία γυναίκα τόσο πιο δύσκολα υποκύπτει το σώμα της στις επιδράσεις της γήρανσης.

Μάλιστα τα οφέλη από τα παιδιά «αποτυπώνονται» στο DNA της: τα χρωμοσώματά της έχουν μακρύτερα τελομερή, γράφουν στην επιθεώρηση PLoS One.

Τα τελομερή είναι οι άκρες των χρωμοσωμάτων και ένας καλά τεκμηριωμένος δείκτης μακροζωίας. Συχνά παρομοιάζονται με τις πλαστικές άκρες των κορδονιών στα αθλητικά παπούτσια, διότι όπως οι άκρες αυτές προστατεύουν τα κορδόνια από τη φθορά, έτσι και τα τελομερή προστατεύουν τα χρωμοσώματα από τις βλάβες. [...]

Ο ρυθμός βράχυνσης των τελομερών ήταν πολύ πιο αργός στις εθελόντριες που είχαν περισσότερα παιδιά, γεγονός το οποίο «θα μπορούσε να σχετίζεται με την δραματική αύξηση των οιστρογόνων στη διάρκεια κάθε εγκυμοσύνης», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Πάμπλο Νεπόμνασαϊ, καθηγητής Επιστημών Υγείας στο πανεπιστήμιο.



Brain

Ολοι μας μπορούμε να έχουμε εξαιρετική μνήμη

μνήμη
Τους αποκαλούν «αθλητές μνήμης» και τα αθλητικά τους επιτεύγματα συνίστανται την απομνημόνευση και την πιστή ανάσυρση από τη μνήμη σειρών από λέξεις ή αριθμούς που είναι άσχετες μεταξύ τους. Τα άτομα αυτά αποδίδουν τις εντυπωσιακές τους ικανότητες στη χρήση μιας μνημοτεχνικής, γνωστής ως η «μέθοδος των τόπων», ή σε ανάλογες τεχνικές απομνημόνευσης.

Μια νέα επιστημονική έρευνα που πραγματοποιήθηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Στάνφορντ των ΗΠΑ έδειξε ότι όλοι οι άνθρωποι πετυχαίνουν ανάλογα μνημονικά επιτεύγματα αν μάθουν αυτή τη μνημοτεχνική.

H νέα μελέτη μόλις δημοσιεύτηκε στο εγκυρότατο διεθνώς επιστημονικό περιοδικό «Neuron» και δείχνει σαφώς ότι η εκμάθηση και η χρήση αυτών των τεχνικών απομνημόνευσης οδηγεί στη δημιουργία νέων εγκεφαλικών διασυνδέσεων στα άτομα που υποβλήθηκαν σε ένα ειδικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα.

Με άλλα λόγια, όλοι οι άνθρωποι μπορούν να αποκτήσουν εντυπωσιακές μνημονικές επιδόσεις.

Πρόκειται για πανάρχαιες «τεχνικές απομνημόνευσης» που μας επιτρέπουν να αποθηκεύουμε στη μνήμη μας για πολύ μεγάλα χρονικά διαστήματα κάθε είδους πληροφορία και να την ανακαλούμε με ευκολία.

Σχόλιο: Η φύση ενισχύει τη μνήμη και τις δεξιότητες σκέψης

Δενδρολίβανο: Το βότανο που ενισχύει τη μνήμη ως και 75%


Coffee

Γιατί δεν λέμε αυτό που πραγματικά νιώθουμε;

ψυχολογία
«Πες το, μη ντρέπεσαι». «Πες το, μη διστάζεις». «Και τι θα γίνει άμα το πεις;». Αυτές είναι μερικές από τις παροτρύνσεις φίλων, κάθε φορά που μας βλέπουν να υπομένουμε αδιαμαρτύρητα κάτι, να μην εξωτερικεύουμε τα αισθήματα μας, όποια κι αν είναι αυτά. Και φαινομενικά, έχουν δίκιο. Τι πιο εύκολο από το να πεις σε κάποιον που αγαπάς, ότι τον αγαπάς; Τι πιο εύκολο από το να απαντήσεις όπως πρέπει στον συνάδελφο που αντιπαθείς; Το λογικό άλμα λέει ότι αφού όλα αυτά είναι εύκολα, άρα όποιος δεν τα υλοποιεί είναι δειλός ή αναβλητικός στην καλύτερη περίπτωση. Όμως, τα πράγματα δεν είναι έτσι, σύμφωνα με τη σύγχρονη ψυχολογία που έχει μερικές καλές εξηγήσεις για τους λόγους για τους οποίους δεν βάζουμε τα πράγματα στη θέση τους ή δεν λέμε μια αλήθεια, όταν πρέπει και στο πρόσωπο που πρέπει. Σύμφωνα με άρθρο του κλινικού ψυχολόγου John M. Grohol, υπάρχουν τουλάχιστον 10 λόγοι που δεν μας επιτρέπουν να εκδηλωθούμε συναισθηματικά και όλοι είναι σοβαροί.

1. Γιατί φοβόμαστε τη σύγκρουση


Μπορεί να είμαστε έτοιμοι να πούμε τα πράγματα με τ' όνομά τους, ωστόσο δεν είμαστε έτοιμοι για τις συνέπειες. Αυτό αναγκάζει πολύ συχνά τους ανθρώπους να αναθεωρούν, να διστάζουν και τελικώς να αναβάλλουν μία αποκάλυψη.

2. Γιατί πιστεύουμε στη συναισθηματική τελειότητα


Με κάποιον τρόπο έχουμε πειστεί ότι ο θυμός, η ζήλια, το άγχος, τα παράπονα γενικώς, ρίχνουν το επίπεδο. Δεν θέλουμε να μας πουν ζηλιάρηδες, γκρινιάρηδες ή φυγόπονους. Ωστόσο, όπως εξηγεί ο ειδικός πρόκειται ακριβώς για τα συναισθήματα που πρέπει να εκφράζονται, για να μη δημιουργούν κενά στις σχέσεις και φθορές στην ψυχολογία μας.

3. Φοβόμαστε την απόρριψη ή την αποδοκιμασία


Σε κανέναν δεν αρέσει να ακούει "όχι" ή να γίνεται αποδέκτης αρνητικής κριτικής. Όμως, πρόκειται για λόγο που μας κρατά σε σκοτάδι, ελλιπώς ενημερωμένους και σε μόνιμη αμφιβολία. Αν δεν ρωτήσουμε, δεν θα μάθουμε κι ας είναι κλισέ. Κι αν αποτύχουμε, δεν χάλασε κι ο κόσμος. Αναπτύσσουμε τεχνικές και συναισθηματικές άμυνες για την επόμενη προσπάθεια μας.

Brain

Ο εγκέφαλος παραμένει ζωντανός δέκα λεπτά μετά τον θάνατο, σύμφωνα με νέα έρευνα

εγκέφαλος
Ο ανθρώπινος εγκέφαλος μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί, έχοντας ηλεκτρική δραστηριότητα για τουλάχιστον δέκα λεπτά μετά τον θάνατο, όπως αποκαλύπτει μια νέα καναδική επιστημονική έρευνα.

Αν και ο θάνατος παραμένει ένα μεγάλο μυστήριο, οι επιστήμονες γενικά θεωρούν ότι η εγκεφαλική δραστηριότητα σταματά περίπου τη στιγμή που σταματά να χτυπά η καρδιά.

Μια περσινή επιστημονική έρευνα είχε όμως δείξει ότι τα γονίδια συνεχίζουν να είναι ενεργά -σε μερικές περιπτώσεις μάλιστα ακόμη πιο ενεργά από ό,τι όταν ο άνθρωπος ζούσε- ακόμη και επί μέρες μετά τον θάνατό του.

Οι ερευνητές με επικεφαλής τον Λ. Νόρτον του Πανεπιστημίου του Δυτικού Οντάριο, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο καναδικό νευρολογικό περιοδικό Canadian Journal of Neurological Studies, σύμφωνα με τον Independent και την Telegraph, ανέφεραν την περίπτωση ενός ατόμου που είχε διαγνωσθεί κλινικά νεκρός (χωρίς παλμούς της καρδιάς και χωρίς αντιδράσεις στις κόρες των ματιών του), αλλά παρόλα αυτά ο εγκέφαλος του συνέχισε να λειτουργεί.

Σχόλιο: Η έρευνα αυτή υποστηρίζει προηγούμενες έρευνες στο θέμα:


Palette

Τα δημιουργικά χόμπι βελτιώνουν την ψυχική μας υγεία

πλέξιμο
Τα δημιουργικά χόμπι όπως είναι η ζωγραφική ή το πλέξιμο βελτιώνουν την καλή ζωή και προστατεύουν την ψυχική υγεία του ατόμου σύμφωνα με έρευνα.

Η έρευνα, η οποία έγινε από το Τμήμα Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου της Νέας Ζηλανδίας, σε μία ομάδα νέων φοιτητών διαπίστωσε ότι οι καθημερινές δημιουργικές δραστηριότητες μπορούν να οδηγήσουν σε καλύτερη ψυχολογία.

Η επικεφαλής της έρευνας Δρ. Tamlin Conner ανέφερε ότι η ομάδα της και εκείνη ήθελαν να εξακριβώσουν αν οι καθημερινές δημιουργικές δραστηριότητες οδηγούν τους ανθρώπους στο να νιώθουν ψυχολογικά καλύτερα.

«Υπάρχει όλο και μεγαλύτερη αναγνώριση στην ψυχολογική έρευνα ότι η δημιουργικότητα συνδέεται με συναισθηματική λειτουργία. Παρ' ολ' αυτά, η περισσότερη από αυτή την δουλειά επικεντρώνεται στο πως τα συναισθήματα μπορούν να ωφελήσουν ή όχι την δημιουργικότητα, και όχι αν η δημιουργικότητα βοηθά ή εμποδίζει την συναισθηματική υγεία», είπε η Δρ. Conner σε δήλωσή της.

Σχόλιο: Πλέξιμο κατά του στρες και υπέρ της καρδιάς!

Ξαναγράψτε την προσωπική σας ιστορία για γιατρειά

Η μουσική στο χειρουργείο κάνει καλό: Μειώνει τον πόνο και το άγχος

Η μουσικοθεραπεία βελτιώνει την διαχείριση της άνοιας και βοηθά στην κατάθλιψη

Coloring books: Η νέα τάση που διώχνει τις στρεσσογόνες σκέψεις από το μυαλό


Hearts

Το σεξ δεν αρκεί, θέλει και τρυφερότητα

τρυφερότητα
Δεν είναι ότι δεν το ξέρουμε, ωστόσο, οι ρυθμοί και οι σχέσεις που υπαγορεύει ο σύγχρονος τρόπος ζωής δεν μας επιτρέπει πάντα να το παραδεχθούμε: δεν αρκεί το σεξ. Είναι το είδος του σεξ που μας κάνει ευτυχισμένους. Ακόμη κι αν δεν είμαστε «σχεσάκηδες», η επαφή -όχι τα προκαταρκτικά-, αλλά η τρυφερότητα, οι αγκαλιές, τα χάδια είναι που δίνουν νόημα στη σεξουαλική μας ζωή και όχι αυτή καθ' αυτή η σεξουαλική πράξη.
Σύμφωνα με νέα έρευνα του Πανεπιστημίου του Τορόντο, η συχνότητα της μιας φοράς την εβδομάδα ή της μιας φοράς στις δέκα μέρες, μαζί με το είδος της οικειότητας που μοιράζεται το ζευγάρι, το κάνουν ή όχι ευτυχισμένο. Πρακτικά η έρευνα αποδεικνύει ότι όλα γίνονται για τις... αγκαλιές, τα φιλιά και τα χάδια, για ό,τι δηλαδή μπορεί να προηγηθεί ή να ακολουθήσει του σεξ και όχι αποκλειστικά για τη σεξουαλική πράξη. Με λίγα λόγια, οι σχέσεις των ζευγαριών εξαρτώνται από τον σεξουαλικό παράγοντα, αλλά χτίζονται πάνω σε όλα τα υπόλοιπα..

Για να αποδείξουν την υπόθεση τους οι ερευνητές επιστράτευσαν 335 Αμερικανούς εθελοντές, οι οποίοι έπρεπε να απαντήσουν σε ένα σχετικά εύκολο ερωτηματολόγιο: πόσα συχνά έκαναν σεξ, πόσο ευτυχισμένοι ένιωθαν μετά από αυτό, πόσο συχνά τους φιλούσαν ή τους αγκάλιαζαν οι σύντροφοι τους; Στη δεύτερη φάση του πειράματος, οι επιστήμονες απηύθυναν τις ίδιες ερωτήσεις σε 74 ζευγάρια από το Σαν Φρανσίσκο, ενώ στην τρίτη ζήτησαν από 106 ζευγάρια από τη Σουηδία να κρατούν ημερολόγιο για τη συχνότητα με την οποία συνευρίσκονταν.

Σχόλιο: Δύσκολη υπόθεση και για τους Millennials το σεξ

Οι έφηβοι σε Ελλάδα και Ευρώπη: Τι δείχνει έρευνα για οικογένεια, σχολείο, σεξ, χρήση ουσιών


Phoenix

Τα πουλιά της γειτονιάς κάνουν καλό στην ψυχική μας υγεία

πουλιά
Οι άνθρωποι που ζουν σε γειτονιές με πολλά πουλιά έχουν λιγότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν αγχώδεις διαταραχές, κατάθλιψη και στρες, αναφέρει διεθνής ομάδα επιστημόνων.

Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Έξετερ, το Βρετανικό Ταμείο Ορνιθολογίας και το Πανεπιστήμιο του Κουήνσλαντ, στην Αυστραλία, ανακάλυψαν ότι η παρακολούθηση των πτηνών κάνει καλό στην ψυχική υγεία, ακόμα κι όταν κάποιος βρίσκεται στην πόλη.

Η σχετική μελέτη, στην οποία συμμετείχαν 270 εθελοντές, έδειξε πως όσο περισσότερα πτηνά έβλεπαν σε καθημερινή βάση, τόσο χαμηλότερα επίπεδα κατάθλιψης, αγχωδών διαταραχών και στρες είχαν.

Το είδος των πτηνών στη γειτονιά τους δεν φάνηκε να παίζει ρόλο στην ψυχική υγεία τους.

Όπως γράφουν οι ερευνητές στην επιθεώρηση Bioscience, είναι καλά τεκμηριωμένο ότι η επαφή μας με τη φύση μάς κάνει καλό.

Σχόλιο: ΗΠΑ: Κοριτσάκι ταΐζει κοράκια κι αυτά ανταποδίδουν με δώρα

Άγρια πουλιά και άνθρωποι συνεργάζονται για να βρουν μέλι στη Μοζαμβίκη


Hourglass

Τελικά μας αλλάζει η ζωή...

Eξήντα τρία χρόνια μετά τη διεξαγωγή μιας πρώτης μελέτης στη Σκωτία, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου εξέτασαν και πάλι τις προσωπικότητες κάποιων από τους αρχικούς συμμετέχοντες και διαπίστωσαν πως, αντίθετα από ό,τι πιστεύεται, πολλά από τα χαρακτηριστικά τους είχαν αλλάξει.
πριν μετά

Η προσωπικότητά μας αλλάζει σταδιακά και ανεπαίσθητα μέσα στο χρόνο, δεν επηρεάζεται όμως από κρίσιμα γεγονότα όπως ο γάμος ή το πένθος
Λένε ότι η επιμονή, η σταθερότητα και η ευσυνειδησία είναι κάποια από τα στοιχεία του χαρακτήρα που έτσι και σου τα ενσταλάξουν, θα τα έχεις μια ζωή. Νομίζετε; Και όμως, σύμφωνα με μια πρωτοποριακή μελέτη που κράτησε περισσότερο από έξι δεκαετίες, αυτό που πιστεύαμε μια ζωή, στην πραγματικότητα δεν ισχύει. Σκωτσέζοι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι μεταξύ εφηβείας και γήρατος η προσωπικότητα του ανθρώπου αλλάζει, καθώς η ζωή παίρνει από τον καθένα μας το μερίδιό της.

Κατά τη διάρκεια της μελέτης, που κράτησε πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου διαπίστωσαν ότι προσωπικές ιδιότητες που υποτίθεται ότι υπάρχουν εκ γενετής είχαν αλλοιωθεί σε μεγάλο βαθμό μεταξύ των ηλικιών 14 και 77.

Η βάση της μελέτης ήταν μια έρευνα για την ψυχική υγεία που διενεργήθηκε στη Σκωτία το 1950 όταν αξιολογήθηκαν οι προσωπικότητες περισσότερων από 1.200 παιδιά. Οι δάσκαλοί τους είχαν συμπληρώσει έξι ερωτηματολόγια, αξιολογώντας τα επίπεδα αυτοπεποίθησης, επιμονής, σταθερότητας της διάθεσης, ευσυνειδησίας, πρωτοτυπίας και τέλος της επιθυμίας για μάθηση των μαθητών τους. Οι έξι βαθμολογίες συγχωνεύτηκαν σε μία ενιαία που οι ερευνητές είπαν ότι αντιστοιχούσε στην αξιοπιστία. Τα παιδιά υποβλήθηκαν επίσης σε τεστ νοημοσύνης.

Quenelle

Η επιστήμη εξηγεί γιατί το να μας αγνοούν προξενεί τέτοια αγωνία

όταν μας αγνοούν
Όλοι ξέρουμε πώς είναι να στέλνουμε ένα γραπτό μήνυμα ή ένα mail -ή ακόμη και να παίρνουμε τηλέφωνο- και να μη μας απαντούν. Όλοι ξέρουμε επίσης τι ακριβώς σκεφτόμαστε, όταν μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου, αποφασίζουμε να μην απαντήσουμε σε μία κλήση, ή να αφήσουμε ένα μήνυμα με την ένδειξη «μη αναγνωσμένο», προκειμένου να το απαντήσουμε αργότερα. Δηλαδή, ποτέ. Ακόμη χειρότερα: με τον ίδιο τρόπο αποφασίζουμε κάποτε να συμπεριφερθούμε, για να τερματίσουμε μια σχέση. Δεν είναι μόνο θέμα δειλίας. Κυρίως είναι ότι δεν αποφασίσαμε, όχι τι θέλουμε να κάνουμε, αλλά τον τρόπο με τον οποίο θέλαμε να διαχειριστούμε την κατάσταση. Η αμεσότητα που απαιτούν τα μέσα επικοινωνίας της σύγχρονης ζωής δεν βοηθά πάντα προς αυτή την κατεύθυνση.

Ωστόσο, το να νιώθουμε ότι μας αγνοούν, είναι ένα από τα πιο καταστροφικά συναισθήματα. Είναι το ισχυρότερο όπλο εναντίον της ανθρώπινης αυτοπεποίθησης, ίσως, ο μοναδικός δρόμος που μπορεί να περπατήσει κανείς, αν θέλει να περιπλανηθεί αποκλειστικά σε αρνητικές σκέψεις: σύμφωνα με τον Kipling D. Williams, καθηγητή ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Purdue, είναι το ασφαλέστερο διαβατήριο για τη χώρα του πόνου, της υπαρξιακής αγωνίας για την ακρίβεια.

Όπως έχει αναλύσει στην έξοχη διατριβή του "The Agony of Ostracism" (μτφρ.: Το μαρτύριο του οστρακισμού), όταν κάποιος όχι απλώς μας απορρίπτει, αλλά μας αγνοεί, πρακτικά μπλοκάρει την πνευματική μας δραστηριότητα και μας βυθίζει σε ένα πέλαγος αβεβαιότητας. Το πρώτο -το μπλοκάρισμα, δηλαδή, των εγκεφαλικών ικανοτήτων μας, αφορά την ανθρώπινη ικανότητα να μπορεί να προβλέψει μελλοντικές κινήσεις και μοντέλα συμπεριφοράς. Το δεύτερο, κατά τον ίδιο, βυθίζει τον άνθρωπο στον πανανθρώπινο και πανάρχαιο φόβο της επιβίωσης. Όπως λέει, η ανθρώπινη κατασκευή δεν είναι φτιαγμένη για τέτοιες συμπεριφορές: πρέπει να γνωρίζει αν κάτι είναι άσπρο ή μαύρο, για να καταρτίσει μοντέλο επιβίωσης. Το γκρι είναι το οδυνηρότερο σενάριο που μπορεί να κληθεί να διαχειριστεί.

Σχόλιο: Πως να αναγνωρίσετε τη χειραγώγηση στη σχέση σας