Καλώς Ορίσατε στο Sott.net
Δευ, 20 Μαι. 2019
Ο Κόσμος γι'αυτούς που Σκέφτονται

Επιστήμη του Πνεύματος
Χάρτης

Info

Όταν ο σκύλος σας ζητά συγνώμη

σκύλος
Εάν έχετε σκύλο και τον έχετε μαλώσει κάποια φορά σίγουρα θα έχετε δει να έρχεται κοντά σας με σκυμμένο το κεφάλι και με τα μεγάλα του μάτια να σας κοιτάζει όλο θλίψη. Στην ουσία η συμπεριφορά αυτή είναι ένας τρόπος για να σας ζητήσει συγγνώμη για τη ζημιά που έχει κάνει. Αυτή η συμπεριφορά είναι για τον σκύλο ένας τρόπος επιβίωσης που ισχύει και στους συγγενείς λύκους και ονομάζεται «υπόκλιση συγγνώμης».

Σύμφωνα με τον Νάθαν Χ. Λεντς, μοριακό βιολόγο στο City University της Νέας Υόρκης, οι λύκοι δείχνουν την υπόκλιση συγγνώμης με την έναρξη της κοινωνικής τους ένταξης. Έτσι οι λύκοι, όπως και τα σκυλιά, παίζουν συνεχώς το παιχνίδι με τα δαγκώματα και το κατρακύλισμα και αυτός είναι ένας τρόπος για να μάθουν να ακολουθούν τους κανόνες της αγέλης τους.

Εάν ένας λύκος δαγκώσει δυνατά κάποιον άλλον λύκο πάνω στο παιχνίδι τότε η αγέλη θα τον απορρίψει για κακή συμπεριφορά, εξήγησε ο Λεντς, σε άρθρο του στο «Psychology Today». Για να επιστρέψει στην κοινωνική του ομάδα, είπε, ότι ο λύκος, όπως και τα σκυλιά θα πρέπει να την προσεγγίσει με μία υπόκλιση συγγνώμης.

«Τα σκυλιά έχουν κληρονομήσει αυτή τη συμπεριφορά και την χρησιμοποιούν μετά από κάθε είδους παράβαση, που έχει ως συνέπεια να τιμωρηθούν» έγραψε ο Λεντς και πρόσθεσε: «Ως κοινωνικά ζώα, επιθυμούν την αρμονική ενσωμάτωση στην ομάδα και η παραμέληση ή η απομόνωση είναι οδυνηρή γι' αυτά».

Σχόλιο: Τα κουτάβια αντιδρούν στη φωνή μας ενώ τα ενήλικα σκυλιά στις χειρονομίες μας

Έρευνα αποδεικνύει αυτό που γνωρίζαμε: Οι σκύλοι καταλαβαίνουν τα λόγια μας και τον τρόπο που τα λέμε


Hearts

Ο σκύλος κάνει καλό στη ψυχολογία και την ανοσοποιητική υγεία από την παιδική ηλικία

Πέρα από τεράστιο ψυχικό όφελος, τα παιδιά που μεγαλώνουν με τη συντροφιά ενός σκύλου κερδίζουν τη... θωράκιση του οργανισμού τους, καθώς σύμφωνα με νέα μελέτη από το καναδικό Πανεπιστήμιο της Αλμπέρτα αντιμετωπίζουν μικρότερο κίνδυνο αλλεργιών και παχυσαρκίας.

Συγκεκριμένα, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα παιδιά που εκτίθονταν σε κατοικίδια τόσο προγεννητικά, μέσω της μητέρας τους, όσο και μεταγεννητικά «κουβαλούσαν» δύο επιπλέον τύπους βακτηρίων στο εντερικό τους σύστημα από μικρή ηλικία, με αποτέλεσμα να εμφανίζουν ενισχυμένο ανοσοποιητικό σύστημα.
σκύλος παιδιά υγεία

Ενας τετράποδος φίλος χαρίζει προστασία στον οργανισμό των μικρών παιδιών, αναφέρουν οι επιστήμονες
Τα κατοικίδια τονώνουν το ανοσοποιητικό

Στο πλαίσιο της μελέτης τους, οι καναδοί ερευνητές εξέτασαν τις περιπτώσεις περίπου 700 βρεφών που είχαν καταγραφεί κατά την έρευνα «Canadian Healthy Infant Longitudinal Developmental Study», την περίοδο 2009-2012. Οι μητέρες είχαν ερωτηθεί τότε να δηλώσουν αν είχαν κατοικίδιο κατά την εγγραφή τους στη μελέτη, δηλαδή στην αρχή της κύησής τους, ή αν απέκτησαν ένα ζωάκι κατά το δεύτερο, τρίτο τρίμηνο ή ακόμα τρεις μήνες μετά τον τοκετό.

Οπως αναφέρουν με δημοσίευσή τους στο επιστημονικό έντυπο «Microbiome», οι καναδοί ειδικοί μελέτησαν δεδομένα που αφορούσαν το μικροβίωμα του εντέρου των βρεφών από δείγματα που είχαν συλλεχθεί στην ηλικία των τριών μηνών. Στη συνέχεια συνέκριναν τα στοιχεία παιδιών που είχαν εκτεθεί στη συντροφιά ενός κατοικιδίου ενόσω βρίσκονταν στην κοιλιά της μαμάς τους, εκείνων που είχαν εκτεθεί πριν και μετά τον τοκετό, αλλά και εκείνων που δεν είχαν έρθει ποτέ σε επαφή με ένα κατοικίδιο.

Magic Wand

Επιστήμονες εντόπισαν το "κέντρο" των ονείρων στον εγκέφαλο

όνειρα
© nature.com
Επιστήμονες από τις ΗΠΑ, τον Καναδά και την Ευρώπη - μεταξύ των οποίων ένας Έλληνας της διασποράς- ανακάλυψαν ένα νέο τρόπο να ανιχνεύουν τα όνειρα στον εγκέφαλο των ανθρώπων και, με αυτή την τεχνική, πιστεύουν ότι εντόπισαν το «κέντρο» των ονείρων. Το βασικό συμπέρασμα από τη νέα 'χαρτογράφηση' είναι ότι οι άνθρωποι ονειρευόμαστε πολύ περισσότερο από ό,τι νομίζαμε, αν και μετά συνήθως έχουμε ξεχάσει τα όνειρά μας.

Η νέα έρευνα επιβεβαιώνει ότι τα όνειρα δεν συμβαίνουν μόνο στη φάση REM (ταχεία κίνηση των ματιών) του ύπνου. Οι κοιμισμένοι άνθρωποι ονειρεύονται επί αρκετές ώρες και παρόλα αυτά θυμούνται λίγα μόνα λεπτά - και αυτά με το ζόρι.

Όταν κοιμόμαστε, μπορούν να ανιχνευθούν χαμηλής συχνότητας εγκεφαλικά κύματα στον εγκέφαλο. Η νέα μελέτη αποκαλύπτει ότι μια μείωση αυτών των κυμάτων σε μια συγκεκριμένη περιοχή στο πίσω μέρος του εγκεφάλου αποτελεί την «υπογραφή» ότι κάποιος ονειρεύεται. Αυτή η περιοχή φαίνεται να αποτελεί το 'κέντρο' των ονείρων.

Σχόλιο: Ζωτικά για τη μνήμη τα όνειρα

Εγκοίμηση: Ο ύπνος ως τελετουργική μέθοδος θεραπείας στην αρχαία Ελλάδα


Brain

Νέα ανακάλυψη για τον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος μας δημιουργεί και αποθηκεύει τη μνήμη

εγκέφαλο
Όταν ο εγκέφαλος δημιουργεί τη μνήμη κάποιου γεγονότος, σχηματίζει ταυτόχρονα σε δύο διαφορετικές περιοχές δύο μνήμες του ίδιου πράγματος, μία για άμεση χρήση και μία για χρήση σε βάθος χρόνου, σύμφωνα με μια νέα ανακάλυψη Αμερικανών και Ιαπώνων επιστημόνων.

Έως τώρα πιστευόταν ότι πρώτα σχηματιζόταν σε ένα μέρος του εγκεφάλου (τον ιππόκαμπο) μια βραχυπρόθεσμη μνήμη και αργότερα αυτή γινόταν πιο μόνιμη, όταν μεταφερόταν σε μια άλλη εγκεφαλική περιοχή (τον φλοιό). Σύμφωνα όμως με τα νέα δεδομένα, η ίδια μνήμη σχηματίζεται την ίδια στιγμή τόσο στον ιππόκαμπο, όσο και στον φλοιό, αλλά στη δεύτερη περίπτωση παραμένει «σιωπηλή» για περίπου δύο εβδομάδες, εωσότου φθάσει σε ώριμη κατάσταση.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή βιολογίας και νευροεπιστήμης Σουσούμου Τονεγκάβα, διευθυντή του ιαπωνο-αμερικανικού ερευνητικού Κέντρου RIKEN-MIT, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Science», δήλωσαν έκπληκτοι από την ανακάλυψή τους, η οποία, όπως είπαν, πιθανώς θα οδηγήσει σε μερική αναθεώρηση των σημερινών θεωρητικών μοντέλων που αφορούν τη δημιουργία και αποθήκευση των μνημών.

Ήδη πειράματα που είχαν γίνει από τη δεκαετία του 1950 με τον περίφημο στη νευροεπιστήμη «Ασθενή Η.Μ.», είχαν αποκαλύψει ότι ο ιππόκαμπος παίζει ρόλο-κλειδί στη δημιουργία νέων μνημών. Όμως ένα είδος μακρόχρονης μνήμης, η επεισοδιακή (ή αυτοβιογραφική) είχε ανακαλυφθεί ότι σχηματίζεται εκτός του ιπποκάμπου, στον νεοφλοιό, το ανώτερο τμήμα του εγκεφάλου που εμπλέκεται στην προσοχή, στον σχεδιασμό και σε άλλες γνωσιακές λειτουργίες.

Attention

Προσοχή! Τοξικοί άνθρωποι!

KEEP CALM AND STAY AWAY OF TOXIC PEOPLE
Στο σύμπαν των ανθρώπινων σχέσεων τα άτομα που βρίσκονται γύρω μας μπορούν τα λειτουργήσουν με δύο τρόπους: είτε ως «ήλιος» είτε ως «μαύρη τρύπα». Η πρώτη κατηγορία είναι οι άνθρωποι που ασκούν απόλυτα ευεργετική επίδραση επάνω μας. Στη δεύτερη κατηγορία ανήκουν εκείνα τα άτομα που όπου και αν πηγαίνουν «ρουφάνε» από τους γύρω τους την καλή ενέργεια, την αισιοδοξία και την αυτοεκτίμηση. Είναι οι λεγόμενοι τοξικοί άνθρωποι και βρίσκονται παντού ανάμεσά μας.

Είναι εκείνος ο συνάδελφος που μόλις μπεις στο γραφείο, αντί για καλημέρα θα αναστενάξει βαθιά και θα σου πει - πάλι - για το πόσο χάλια είναι η δική του ζωή. Είναι εκείνη η ξαδέρφη που θα σου πει ότι αδυνάτισες, μόνο για να συμπληρώσει ότι σε κάνει να δείχνεις κουρασμένη. Είναι το αφεντικό σου που απορρίπτει κάθε πρωτοβουλία σου με συγκαταβατικό ύφος του στυλ «εγώ ξέρω καλύτερα» ή - ακόμα χειρότερα - με φωνές και μειωτικά επίθετα μπροστά σε όλους. Είναι κάποιος που μόλις του ανακοινώσεις γεμάτος χαρά ότι πήγες σε νέα δουλειά θα αρχίσει να σε ρωτάει για το ωράριο, μόνο και μόνο για να καταλήξει ότι «είσαι ζόρικα» και να νιώσει καλύτερα για τη δική του κατάσταση. Η λίστα είναι πραγματικά ατέλειωτη.

Σε αντίθεση, όμως, με τα τοξικά απόβλητα που έχουν επάνω τους τη χαρακτηριστική επιγραφή με τη νεκροκεφαλή, αυτό το είδος ανθρώπου, δυστυχώς για όλους μας, δεν φέρει καμιά προειδοποίηση επάνω του. Εκεί βρίσκεται η παγίδα: ο τοξικός άνθρωπος δεν είναι κανένας μανιακός που ουρλιάζει. Ο τοξικός άνθρωπος είναι πολύ χειρότερος, είναι ύπουλος, μοιάζει αθώος και πάντα είναι εκείνος που μπορεί να έχει κερδίσει τη συμπάθεια όλων επειδή είναι «ο καημένος που του πάνε όλα στραβά.»

Σχόλιο: Πως να αναγνωρίσετε τη χειραγώγηση στη σχέση σας

Πώς να αναγνωρίσετε ένα ναρκισσιστικό άτομο από τον τρόπο που μιλάει


Hearts

Τα μυστικά της ωκυτοκίνης

Η... αγαπησιάρα ορμόνη που δένει τη μάνα με το παιδί, τους συντρόφους, τους φίλους αποτελεί ένα άκρως αγαπητό ερευνητικό αντικείμενο. Ιδού πώς και γιατί
Ωκυτοκίνη
Είναι αλήθεια πως υπάρχει κάτι που λέγεται «the love molecule»; Και αν ναι, τι ακριβώς κάνει; Το πίνεις και ερωτεύεσαι; Το δίνεις στον άλλον και σε ερωτεύεται; Μήπως το πίνετε και οι δύο και σας ακούνε πέντε ορόφους επάνω; Τίποτε από αυτά. Πίσω από την καθόλου σοβαρή έκφραση «το μόριο της αγάπης και του έρωτα», σε σχέση με την ωκυτοκίνη, που τη θυμούνται κάποιοι δημοσιογράφοι, μαζί και την κυρία Σούζαν Ερντμαν του ΜΙΤ, πάντα τις ημέρες του Αγίου Βαλεντίνου, υπάρχει μια πολύ ενδιαφέρουσα ερευνητική δραστηριότητα.

Με δυο λόγια

Είναι ορμόνη που παράγεται στον υποθάλαμο του εγκεφάλου, μεταφέρεται στην υπόφυση και εκκρίνεται από εκεί. Τη συνέδεσαν με τον έρωτα διότι είναι αλήθεια πως αυξάνεται η έκκρισή της από τον οργανισμό μας όταν φιλάμε (αρκεί να υπάρχει πάθος και φόρτιση στο φιλί μας). Αλλά αυξάνεται και όταν η μητέρα θηλάζει το παιδί της. Την ώρα του τοκετού, οπότε αυξάνεται η ευκινησία της μήτρας, διαστέλλεται ο κόλπος και παίζει ρόλο στην εξώθηση του εμβρύου. Πλημμυρίζει όμως ακόμη και τους άνδρες όταν είναι με παρέα φίλων, που πραγματικά την απολαμβάνουν.

Η... αγαπησιάρικη ωκυτοκίνη


Στην τυπική γλώσσα της Χημείας λέμε πως είναι πεπτίδιο που περιέχει εννέα αμινοξέα. Τα πεπτίδια είναι αζωτούχες οργανικές ενώσεις που αποτελούν δομικό συστατικό των πρωτεϊνών και καθένα από αυτά είναι μια ένωση που την αποτελούν δύο ή περισσότερα αμινοξέα συνδεόμενα με χημικό δεσμό.

Σχόλιο: Η ορμόνη της αγάπης πίσω από τις λέξεις

Το δεσμό αγάπης ανθρώπων και σκύλων ενισχύει η ωκυτοκίνη


Sheeple

Η βιομηχανία της ευτυχίας: Χάπια και εργαλεία για να μην νοιώθουμε την αδικία

Το ακόλουθο άρθρο του γνωστού Βρετανού κριτικού της λογοτεχνίας και της κουλτούρας Τέρι Ιγκλετον δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα The Guardian
ευτυχία
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτό που όλοι θέλουμε είναι η ευτυχία. Το μοναδικό πρόβλημα είναι σε τι έγκειται το να είναι κανείς ευτυχής, ένα πρόβλημα για το οποίο ποτέ δεν κατόρθωσαν να συμφωνήσουν οι ηθικοί στοχαστές.

Η ευτυχία είναι ένα συναίσθημα καθαρά υποκειμενικό ή μπορεί κατά κάποιον τρόπο να μετρηθεί; Μπορούμε να είμαστε ευτυχείς χωρίς να το γνωρίζουμε; Θα μπορούσε κάποιος να είναι εντελώς δυστυχισμένος κι ωστόσο να παραμένει πεισμένος ότι βρίσκεται σε έκσταση;

Στις μέρες μας η έννοια της ευτυχίας έχει μετατοπιστεί από την ιδιωτική σφαίρα στη δημόσια.

Οπως αναφέρει ο Ουίλιαμ Ντέιβις στη σαγηνευτική έρευνά του «The Happiness Industry», ένας αυξανόμενος αριθμός επιχειρήσεων απασχολεί υπαλλήλους της ευτυχίας, όπως η Google που δημιούργησε τη μορφή του «jolly good fellow».

Με τον ίδιο τρόπο, θα μπορούσε ίσως η Τράπεζα της Αγγλίας να εξετάσει την πιθανότητα να προσλάβει έναν ταχυδακτυλουργό.

Ειδικοί σύμβουλοι της ευτυχίας δίνουν συμβουλές σε όποιον υποχρεώθηκε σε έξωση από την κατοικία του για το πώς πρέπει να συνεχίσει τη ζωή του.

Σχόλιο: Ένα μοναδικό βίντεο: Τι είναι αυτό που μας κάνει ανθρώπους;

Η ευτυχία δεν χρειάζεται χρήματα, μόνο αγάπη και έλλειψη άγχους

Η απόλυτη αδικία και ανισότητα! 62 κροίσοι κρατούν την μισή περιουσία του κόσμου στα χέρια τους


Laptop

Η χρήση GPS αδρανοποιεί τον εγκέφαλο

χρήση GPS
Aν ακολουθείτε κατά πόδας το GPS σας ή άλλες εφαρμογές προσδιορισμού θέσης με τη βοήθεια δορυφόρου, πρέπει να γνωρίζετε ότι στην ουσία αδρανοποιείται το τμήμα του εγκεφάλου που χρησιμοποιείται για την πλοήγηση και την κίνησή μας μας μέσα στον χώρο.

Ερευνητές του University College του Λονδίνου μελέτησαν τον εγκέφαλο 24 εθελοντών, καθώς «κυκλοφορούσαν» ψηφιακά στη συνοικία του Σόχο στο Λονδίνο. Εστίασαν το ενδιαφέρον τους, ωστόσο, στον ιππόκαμπο, την περιοχή του εγκεφάλου που χρησιμοποιείται για την απομνημόνευση και την πλοήγηση όπως, εξάλλου, και στον προμετωπιαίο φλοιό, μία περιοχή που αφορά τον σχεδιασμό και τη λήψη αποφάσεων.

Οταν οι άνθρωποι που έλαβαν μέρος στο πείραμα κυκλοφορούσαν στο Σόχο χωρίς βοήθημα, η δραστηριότητα και στις δύο περιοχές αυτές του εγκεφάλου ήταν έντονη. Αντιθέτως, η δραστηριότητα αυτή σταματούσε όταν οι άνθρωποι που συμμετείχαν στο πείραμα υποβοηθούντο στην πλοήγησή τους από GPS. Τα συμπεράσματα της έρευνας δημοσιεύθηκαν στο Nature Communications.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος φαντάζεται πληθώρα νέων πιθανών διαδρομών σε πραγματικό χρόνο, καθώς οι άνθρωποι κινούνται μέσα στον χώρο.

Bulb

Ενα «δεν ξέρω» φτάνει

γνώση
Πιστεύετε ότι τα ξέρετε όλα; Τότε είναι πολύ εύκολο να χαρακτηριστείτε στενόμυαλοι και να πάρετε λάθος αποφάσεις, υποστηρίζει νέα έρευνα.

Σύμφωνα με επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Duke στη Βόρεια Καρολίνα, το να αποδεχόμαστε ότι δεν είμαστε σίγουροι για ορισμένα πράγματα μπορεί να αποδειχθεί ένα πολύ ισχυρό χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς μας.

Η διανοητική ταπεινότητα, όπως ονομάζουν αυτό το χαρακτηριστικό οι ειδικοί, βρίσκεται σε αντιδιαστολή με την διανοητική αλαζονεία, όπως χαρακτηρίζουν οι επιστήμονες το γνώρισμα εκείνο των ανθρώπων που «ξέρουν τα πάντα».

«Το να μην φοβάσαι να κάνεις λάθος, αυτό συνιστά μια μεγάλη αξία της προσωπικότητας» αναφέρει ο επικεφαλής της μελέτης Mark Leary, καθηγητής Ψυχολογίας και Νευροεπιστημών και καταλήγει: «Όταν είμαστε στενόμυαλοι και αλαζόνες, δημιουργούμε προβλήματα ακόμη και στις διαπροσωπικές μας σχέσεις, καθώς είμαστε πεπεισμένοι ότι μόνο η άποψή μας είναι σωστή».

Μία από τις δοκιμασίες που περιελάμβανε η μελέτη απαιτούσε από τους συμμετέχοντες να διαβάσουν ένα δοκίμιο στο οποίο ο συγγραφέας του είτε ενθάρρυνε είτε αποδοκίμαζε τη σχέση του ανθρώπου με τη θρησκεία. Από τους αναγνώστες που διαφώνησαν με το δοκίμιο, όσοι είχαν αλαζονική συμπεριφορά - δηλαδή ανήκαν στην κατηγορία εκείνων που «τα ξέρουν όλα» - αναφέρθηκαν άσχημα για τον χαρακτήρα του συγγραφέα, ενώ αντίθετα όσοι ήταν πιο διαλλακτικοί και ανοιχτόμυαλοι, αποδεχόμενοι την άγνοιά τους, δεν φέρθηκαν ούτε με επιθετικό ούτε με προσβλητικό τρόπο κατά του συγγραφέα.

Clipboard

Τελικά δεν είμαστε τόσο καλοί όσο φανταζόμαστε

καλοσύνη
Αν δώσετε χρήματα σε έναν άστεγο άνθρωπο, αυτός σας καθιστά καλό άνθρωπο; Κι αν δώσετε αίμα ή προσφερθείτε να βοηθήσετε έναν ξένο, είστε καλός άνθρωπος;

Μην βιαστείτε να απαντήσετε, διότι τα ευρήματα μιας νέας μελέτης δεν είναι αυτά ακριβώς που θα φανταζόμασταν.

Σε αυτήν, ο δρ Τζόναθαν Φρίμαν, καθηγητής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Goldsmiths που υπάγεται στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, και η συνάδελφός του Εύα Φεράρι, ζήτησαν από 100 εθελοντές να συμπληρώσουν μία σειρά από ερωτηματολόγια και τεστ, για να καθορίσουν πόσο καλοί πίστευαν ότι είναι.

Στη συνέχεια, τους έδωσαν μία λίστα με καλές πράξεις και τους ρώτησαν πόσο συχνά έκαναν κάθε μία από αυτές.

Όπως γράφουν σε έκθεσή τους, την οποία συνέταξαν για λογαριασμό της αεροπορικής εταιρείας Monarch Airlines, το 98% των εθελοντών τους όχι μόνο πιστεύουν ότι είναι εξαιρετικά καλοί, αλλά ότι ανήκουν στο 50% που είναι καλύτεροι απ' όλους.

Σχόλιο: Το άγχος προκαλεί την έλλειψη ενσυναίσθησης που χαρακτηρίζει την εποχή μας