Καλώς Ορίσατε στο Sott.net
Πεμ, 06 Αυγ. 2020
Ο Κόσμος γι'αυτούς που Σκέφτονται

Επιστήμη του Πνεύματος
Χάρτης

Question

Γιατί είναι δύσκολο να παίρνουμε αποφάσεις;

απόφαση
Μία από τις πιο διαδεδομένες λέξεις των τελευταίων ημερών στην Ελλάδα, είναι η λέξη "απόφαση" και οι διαστάσεις που παίρνει η σημασία της. Στην πολιτική -και όχι μόνο- σκηνή, στον δρόμο, στο σπίτι, στα social media, οι λέξεις "εκλογές", "παλιό" και "νέο", "μπροστά" και "πίσω", έχουν γίνει τα trends.

Πέρα όμως από τις ερμηνείες και τις διαστάσεις των ανωτέρω λέξεων, η λήψη αποφάσεων είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τα συναισθήματα των ανθρώπων. Όπως σημειώνει ο επιστημονικός συγγραφέας του βιβλίου How We Decide, Jonah Lehrer: "Αν δεν ήταν τα συναισθήματά μας, η λογική δεν θα υπήρχε καθόλου".

Αυτές τις ώρες, που ο καθένας δίνει τη δική του προσωπική "πάλη της απόφασης", μία ματιά στους μηχανισμούς πίσω από τη διαδικασία, όπως τους φανερώνει η επιστήμη, ίσως, είναι ένας καλός τρόπος να καθαρίσουμε το μυαλό μας ή τουλάχιστον, να κάνουμε ένα απαραίτητο διάλειμμα, πριν διαβούμε τον Ρουβίκωνά μας.

Αποφάσεις, διαίσθηση και βιασύνη

Σύμφωνα με την ψυχολόγο Linda Sapadin, η οποία έχει δημοσιεύσει συμβουλευτικά άρθρα με το πώς να αποφασίζουμε σωστά, υπάρχει μια διάκριση μεταξύ παρορμητικότητας και διαίσθησης.

Αναγνωρίζοντας πως οι άνθρωποι δυσκολεύονται να αποφασίζουν σε κρίσιμες στιγμές, η Sapadin γράφει ότι ένας τρόπος που μπορεί να διευκολύνει τη λήψη αποφάσεων είναι η διαίσθηση, η οποία σύμφωνα με την ίδια είναι μια εντύπωση, μια αντίληψη και μια διορατικότητα που πολλές φορές μπορεί να λειτουργήσει ως μια σημαντική πηγή πληροφοριών.

Στον αντίποδα βρίσκεται η παρόρμηση, δηλαδή η προσπάθεια αντιμετώπισης μιας συναισθηματικής ανάγκης που διαρκεί λίγο και μπορεί να συγκεντρωθεί απλώς σε μια στιγμή.

Σύμφωνος με τη θεωρία της Linda Sapadin βρίσκεται ο καθηγητής Πολιτικών Επιστημών του πανεπιστημίου του Waterloo στο Οντάριο, David Welch, ο οποίος κάνει λόγο για τη βιασύνη και την ανάγκη επιλογής και απόφασης κάτω από πιέσεις, μιλώντας για το χρυσό δίδυμο του συνειδητού μυαλού και την συλλογή αξιόπιστων πληροφοριών.

Σχόλιο: Άλλες μελέτες έχουν δείξει ότι τα άτομα με υψηλό δείχτη συναισθηματικής νοημοσύνης έχουν μεγαλύτερη επιτυχία στη σωστή λήψη αποφάσεων γιατί τους προστατεύει από τις συνήθεις προκαταλήψεις.


Post-It Note

Μήπως είστε απ' αυτούς που δεν θέλουν να κακοκαρδίζουν κανένα (people pleaser);

people pleaser
Υπάρχει μία κατηγορία ανθρώπων που αποφεύγουν να κακοκαρδίσουν οποιονδήποτε βρίσκεται κοντά τους, οπότε δυσκολεύονται να αρνηθούν το οτιδήποτε ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι η ζωή τους θα γίνει πιο δύσκολη.

Έρευνα που έγινε το 2012 διαπίστωσε ότι όσοι θέλουν να ικανοποιούν τους άλλους, έχουν την τάση να ενδίδουν στις κοινωνικές πιέσεις, ακόμα κι όταν αυτές δεν εκφράζονται λεκτικά. Αν και δεν είναι καλό να είσαι πνεύμα αντιλογίας, δεν χρειάζεται να λέτε συνέχεια και σε όλα «ναι», ειδικά αν αυτή σας η κατάφαση είναι εις βάρος σας. Με λίγα λόγια, δεν χρειάζεται να σκέφτεστε συνέχεια πως να ευχαριστήσετε τους γύρω σας και να ξεχνάτε τον εαυτό σας.

Αυτά είναι τα 9 σημάδια που πρέπει να έχετε υπόψη σας για να διαπιστώσετε αν ανήκετε κι εσείς σε αυτή την κατηγορία.

Σχόλιο: Αν πιστεύετε ότι ανήκετε στην κατηγορία ανθρώπων που δεν θέλουν να κακοκαρδίζουν κανένα ακόμα κι αν αυτό είναι εις βάρος σας, προσοχή! Καταστρέφετε την υγεία σας!

"Όταν το σώμα λέει Όχι"
Πολλοί άνθρωποι με έντονο το αίσθημα του καθήκοντος ή της ευχαρίστησης των άλλων, καταπιέζουν το συναίσθημα του θυμού που μπορεί να νιώθουν, το οποίο όμως λειτουργεί, όπως το ανοσοποιητικό σύστημα για να προστατεύσει τον οργανισμό. Γυναίκες, για παράδειγμα, με καρκίνου του μαστού, που δεν εκφράζουν το θυμό τους, αποδείχτηκε ότι έχουν μειωμένη δραστηριότητα μιας ομάδας κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος, τα οποία θεωρούνται «φυσικά δολοφονικά κύτταρα» και προστατεύουν τον οργανισμό από βακτήρια και ιούς. Γι'αυτό το λόγο, είναι πιο επιρρεπείς στις αρρώστιες. Σε άλλη έρευνα, αναδείχτηκε η σημασία των σχέσεων που έχουμε με τους γύρω μας, καθώς απομονωμένοι φοιτητές ιατρικής υπό το άγχος των εξετάσεων, εμφάνιζαν μειωμένη δραστηριότητα των ανοσοποιητικών κυττάρων. Έτσι, ο τρόπος που εκφραζόμαστε και συμπεριφερόμαστε απέναντι στους άλλους έχει άμεσο αντίκτυπο στην υγεία μας.

Χαρακτηριστικό, ακόμη, είναι το παράδειγμα μιας γυναίκας εβραϊκής καταγωγής, η οποία ετοίμαζε το δείπνο για το Rosh Hashanah (Αλλαγή του χρόνου για τους Εβραίους που γιορτάζεται το Σεπτέμβριο) και είχε το άγχος να ετοιμάσει το φαγητό για την οικογένειά της και να προλάβει να φύγει, πριν φτάσει ο αδελφός, ο οποίος δεν την ήθελε στο τραπέζι. Καταπιεζόταν, δηλαδή, να φτιάξει ένα εορταστικό δείπνο, από το οποίο η ίδια θα έλειπε. Τελικά δεν κατάφερε να τελειώσει το δείπνο και οδηγήθηκε στο νοσοκομείο ύστερα από την πρώτη κρίση ρευματοειδούς αρθρίτιδας. Το σώμα της είπε «όχι», γιατί εκείνη δεν μπορούσε να το πει.



Heart

Ένα μοναδικό βίντεο: Τι είναι αυτό που μας κάνει ανθρώπους;

Εικόνα
Τα τελευταία 3 χρόνια, ο κινηματογραφιστής και καλλιτέχνης Yann Arthus-Bertrand ταξίδεψε σε 60 χώρες, παίρνοντας συνεντεύξεις από περισσότερους από 2.000 ανθρώπους σε δεκάδες γλώσσες, επιχειρώντας να απαντήσει στο ερώτημα: Τι είναι αυτό που μας κάνει ανθρώπους; Το αποτέλεσμα είναι το HUMAN, ένα ντοκιμαντέρ με ιστορίες μαχητών της ελευθερίας στην Ουκρανία, αγροτών στο Μάλι έως και θανατοποινιτών στις ΗΠΑ, αγγίζοντας θέματα που μας αφορούν όλους, όπως: αγάπη, δικαιοσύνη, ευτυχία και το μέλλον του πλανήτη.

Από τις 12 Σεπτεμβρίου η Google διαθέτει το HUMAN δωρεάν στο YouTube και στο Google Play. Οι τρεις εκτενείς εκδοχές της ταινίας, διάρκειας 90 λεπτών θα είναι διαθέσιμες στα αραβικά, αγγλικά, γαλλικά, πορτογαλικά, ρωσικά και ισπανικά.

Στο YouTube, μπορείτε να παρακολουθήσετε επιπλέον σκηνές που περιλαμβάνουν συνεντεύξεις με προσωπικότητες όπως ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών Ban-Ki Moon, η ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των ζώων Jane Goodall και η ηθοποιός Cameron Diaz, όλοι συμμετέχοντες στην ταινία.

Στο Cultural Institute της Google, μπορείτε να μάθετε για την προέλευση της ταινίας και να ακούσετε ανέκδοτα στιγμιότυπα από τους δημιουργούς της. Επίσης, μπορείτε να γνωρίσετε τους χαρακτήρες της ταινίας στην καθημερινότητά τους, με 6 εκθέσεις με φωτογραφίες και βίντεο από τα παρασκήνια, καθώς και συλλογές που υπογραμμίζουν την διαδικασία δημιουργίας αεροφωτογραφιών που αποτελούν χαρακτηριστικό του Arthus-Bertrand.

Δείτε ολόκληρο το βίντεο:

X

Οι γονείς που ελέγχουν τα παιδιά τους τα κάνουν δυστυχισμένα

Εικόνα
Οι γονείς που θέλουν να ελέγχουν στα πάντα τα παιδιά τους, τα κάνουν δυστυχισμένα και εξαρτώμενα για μια ζωή, προειδοποιούν βρετανοί επιστήμονες.

Σε μελέτη με χιλιάδες εθελοντές, τους οποίους παρακολούθησαν από την εφηβεία έως την έβδομη δεκαετία της ζωής τους, ανακάλυψαν πως όσοι είχαν γονείς οι οποίοι παρενέβαιναν στην ιδιωτική τους ζωή όταν ήσαν παιδιά, είχαν χαμηλότερο επίπεδο ψυχικής ευεξίας και ευτυχίας όταν μεγάλωσαν.

Μάλιστα οι διαφορές που παρατηρήθηκαν είναι εφάμιλλες με εκείνες που αναμένονται σε άτομα τα οποία πολύ νωρίς στη ζωή τους έρχονται αντιμέτωπα με το πένθος.

Η νέα μελέτη, που δημοσιεύεται στην «Επιθεώρηση Θετικής Ψυχολογίας» (JPP), διεξήχθη από επιστήμονες του University College του Λονδίνου (UCL) σε σχεδόν 2.000 εθελοντές.

Στην ηλικία των 13-15 ετών και εν συνεχεία στα 30, τα 40 και στα 60 τους συμπλήρωσαν ειδικά ερωτηματολόγια για τον ψυχολογικό έλεγχο που τους ασκούσαν οι γονείς τους - λ.χ. αν τους άφηναν να παίρνουν μόνοι τους αποφάσεις, αν παραβίαζαν την ιδιωτικότητά τους και αν εμπόδιζαν την ανεξαρτησία τους.

Τους ρώτησαν επίσης για τον συμπεριφορικό έλεγχο που τους ασκούσαν οι γονείς τους - αν δηλαδή ήταν άτεγκτοι σε θέματα συμπεριφοράς των παιδιών ή ήταν πιο χαλαροί.

Όπως έδειξαν οι απαντήσεις τους, ο αυστηρός ψυχολογικός έλεγχος σχετιζόταν με χαμηλότερη ψυχική ευεξία και ικανοποίηση από τη ζωή, ενώ ο συμπεριφορικός όχι.

Σχόλιο: 7 χαρακτηριστικά που πρέπει να έχουν οι γονείς και όσοι φροντίζουν παιδιά

Η σημασία των ορίων στην υγιή ανάπτυξη του παιδιού, πράξη φροντίδας και αγάπης


Post-It Note

Αυτοκτονικός ιδεασμός: Υπάρχουν ορισμένες συμπεριφορές που τον προδίδουν

αυτοκτονικός ιδεασμός
Οι πάσχοντες από κατάθλιψη που επιδεικνύουν ριψοκίνδυνες συμπεριφορές, εκνευρισμό και παρορμητικότητα έχουν αυξημένες πιθανότητες να κάνουν απόπειρα αυτοκτονίας, σύμφωνα με μία νέα μελέτη.

Αυτού του είδους οι συμπεριφορές θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να προλαμβάνονται οι απόπειρες στα άτομα με αυτοκτονικό ιδεασμό, είπαν οι ερευνητές στο ετήσιο συνέδριο του Ευρωπαϊκού Κολλεγίου Νευροψυχοφαρμακολογίας (ECNP 2015), που διεξήχθη στο Άμστερνταμ.

Η μελέτη βασίσθηκε σε 2.811 πάσχοντες από κατάθλιψη, οι 628 εκ των οποίων είχαν κάνει απόπειρα αυτοκτονίας.

Οι επιστήμονες από την Ισπανία που την πραγματοποίησαν διαπίστωσαν ότι υπήρχαν τρεις συμπεριφορές που ήσαν κοινές στους περισσότερους ασθενείς που έκαναν απόπειρα αυτοκτονίας:
  • Ήσαν ριψοκίνδυνοι (λ.χ. οδηγούσαν απερίσκεπτα ή επιδείκνυαν επιπολαιότητα τις μέρες πριν την απόπειρα)
  • Είχαν ψυχοκινητική ένταση (λ.χ. βημάτιζαν πάνω-κάτω ή έσφιγγαν σπασμωδικά τα χέρια τους)
  • Λειτουργούσαν παρορμητικά, δίχως να σκεφτούν πολύ τι κάνουν και αδιαφορώντας για τις συνέπειες των πράξέων τους.
Η ύπαρξη των συμπεριφορών αυτών συσχετίσθηκε με τουλάχιστον 50% περισσότερες πιθανότητες απόπειρας αυτοκτονίας.

Σχόλιο: Ο Βίκτωρ Φρανκλ, επιζήσας του Ολοκαυτώματος, πέρασε όλη του ζωή αναλογιζόμενος τα περί θανάτου, ζωής, και όλα στο ενδιάμεσο. Το ερώτημα σχετικά με το νόημα της ζωής, η απώλεια του οποίου φαίνεται να είναι ένα από τα βαθύτερα προβλήματα των συνανθρώπων μας που φτάνουν στο σημείο να αναζητούν τον θάνατο ως ανακούφιση, ο Φρανκλ το συνοψίζει απλά:
Όταν δεν μπορούμε πια να αλλάξουμε μια κατάσταση, καλούμαστε να αλλάξουμε τους εαυτούς μας.



Info

Διακριτές διαφορές του αυτισμού σε αγόρια και κορίτισια εντόπισαν ερευνητές στον εγκέφαλο και τη συμπεριφορά

αυτισμός
Ο αυτισμός εκδηλώνεται διαφορετικά στα αγόρια και στα κορίτσια, σύμφωνα με αμερικανική έρευνα, η οποία διαπίστωσε διαφορές τόσο στη συμπεριφορά, όσο και στη δομή του εγκεφάλου.

H μελέτη της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Στάνφορντ της Καλιφόρνια, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο Molecular Psychiatry, επιβεβαιώνει προηγούμενες έρευνες που είχαν κάνει λόγο για διαφορετική έκφανση του αυτισμού βάσει του φύλου.

Ο Δρ Βινόντ Μενόν και οι συνεργάτες του μελέτησαν 124 κορίτσια και 614 αγόρια με αυτισμό (στα αγόρια η συχνότητα της διαταραχής είναι περίπου τετραπλάσια), ηλικίας 7 έως 13 ετών, με δείκτη νοημοσύνης πάνω από 70.

Τα κορίτσια είχαν λιγότερο επαναλαμβανόμενες και λιγότερο περιορισμένες συμπεριφορές από ό,τι τα αγόρια, με τις διαφορές αυτές να αποδίδονται σε αντίστοιχες εγκεφαλικές διαφορές ανάμεσα στα δύο φύλα.

Η εγκεφαλική απεικόνιση αποκάλυψε ότι τα παιδιά με αυτισμό εμφανίζουν διαφορές στη φαιά ουσία, κυρίως στον κινητικό φλοιό του εγκεφάλου, που ελέγχει τις κινήσεις. Αυτό εξηγεί και τα διαφορετικά μοτίβα κινήσεων που κάνουν τα αγόρια, σε σχέση με τα κορίτσια με αυτισμό.

Snakes in Suits

Προσοχή στους... πολύ ευγενικούς ανθρώπους!

ευγένεια
Μήπως έχετε στο κοντινό σας περιβάλλον κάποιον άνθρωπο που είναι πάρα πολύ ευγενικός; Αν ναι, τότε, ίσως πρέπει να τους προσέχετε! Σύμφωνα με έρευνα που έγινε από τη μη κυβερνητική οργάνωση Society for Science and the Public, όσοι είναι πολύ ευγενικοί έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να προδώσουν τους γύρω τους.

Οι ερευνητές ζήτησαν από τους συμμετέχοντες να παίξουν ένα παιχνίδι στρατηγικής που ονομάζεται «249 games of Diplomacy», στο οποίο οι παίκτες αντιπροσωπεύουν χώρες που διαπραγματεύονται και δημιουργούν λεκτικές συμμαχίες.

Διαπιστώθηκε ότι οι παίκτες εκείνοι που ήταν πιο πιθανό να προδώσουν τους αντιπάλους τους και να εγκαταλείψουν τους συμμάχους τους σε μία δύσκολη στιγμή ήταν όσοι φαίνονταν υπερβολικά ευγενικοί, ενώ όσοι είχαν λιγότερο ενθουσιασμό και χρησιμοποιούσαν λιγότερο ευγενική γλώσσα ήταν πιο πιθανό να κρατήσουν το λόγο τους.

Φυσικά, τα ευρήματα της έρευνας δεν πρέπει να σας αποθαρρύνουν από το να είστε ευγενικοί με τους γύρω σας και προς τον εαυτό σας, αφού έρευνες έχουν δείξει ότι η καλοσύνη και οι καλοί τρόποι μπορούν να μας κάνουν πιο ευτυχισμένους και βοηθούν να χτίσουμε γερές κοινωνικές δεξιότητες.

Σίγουρα, πρέπει να διερευνηθεί περαιτέρω η σχέση ανάμεσα στην ευγένεια και την προδοσία, ώστε να βγουν περισσότερα συμπεράσματα, αλλά μέχρι τότε, μπορείτε απλά να έχετε το νου σας.

Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε αρχικά στην αμερικάνικη έκδοση της HuffPost.

Black Magic

Αυξημένος κίνδυνος κατάθλιψης και αυτοτραυματισμού για τους «γκόθικ» έφηβους

γκοθ έφηβη
Σημαντικά αυξημένο κίνδυνο κατάθλιψης και αυτοτραυματισμού αντιμετωπίζουν οι «γκόθικ» έφηβοι, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Λούσι Μπόους του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό ψυχιατρικής Lancet Psychiatry, ανέλυσαν στοιχεία για σχεδόν 4.000 εφήβους 15 έως 18 ετών.

Η μελέτη δείχνει ότι οι νέοι που στην ηλικία των 15 ετών ταυτίζονται έντονα με το «γκόθικ» στιλ (μαύρα ρούχα, έντονο μαύρο μέικ-απ, «μαύρη» μουσική κ.α.), έχουν κατά μέσο όρο τριπλάσια πιθανότητα να διαγνωστούν κλινικά με κατάθλιψη στην ηλικία των 18 ετών. Έχουν επίσης πενταπλάσια πιθανότητα για αυτοτραυματισμό σε σχέση με τους υπόλοιπους συνομηλίκους τους.

«Η μελέτη μας δεν δείχνει ότι το να είναι κανείς "γκοθ" προκαλεί κατάθλιψη ή αυτοτραυματισμό, αλλά μάλλον ότι αυτοί οι νέοι είναι πιο ευάλωτοι σε αυτές τις καταστάσεις», δήλωσε η Μπόους.

Όσο περισσότερο «γκόθικ» νιώθει ο έφηβος και συμπεριφέρεται ανάλογα, τόσο αυξάνεται ο σχετικός κίνδυνος. Παρόλο που και άλλες νεανικές υποκουλτούρες, όπως οι σκέιτερ, φαίνεται να ρέπουν επίσης στην κατάθλιψη και στον αυτοτραυματισμό, στην περίπτωση των «γκοθ» ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος.

Eye 1

Το ψυχολογικό προφίλ του συζυγοκτόνου

ενδοοικογενειακή βία
Αν και τα ενδοοικογενειακά εγκλήματα συχνά εκδηλώνονται χωρίς προειδοποίηση και αιφνιδιάζουν συγγενείς και φίλους, ίσως είναι πιθανό να προβλεφθεί αν ένας άντρας μπορεί να σκοτώσει τη σύζυγο ή το παιδί του σε μία έκρηξη οργής.

Αυτό υποστηρίζουν επιστήμονες από τις ΗΠΑ, οι οποίοι πέρασαν εκατοντάδες ώρες συζητώντας με φυλακισμένους για φόνο και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το ψυχολογικό προφίλ όσων σκοτώνουν μέλη της οικογένειάς τους είναι πολύ διαφορετικό απ' ό,τι εκείνων που σκοτώνουν ξένους.

Τα ευρήματά τους ίσως μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την πρόληψη τέτοιων εγκλημάτων, εκτιμούν οι ειδικοί.

Οι ενδοοικογενειακές ανθρωποκτονίες αποτελούν ένα από τα συχνότερα είδη εγκλημάτων στη Δύση.

Στις ΗΠΑ, το ένα τρίτο των γυναικών που χάνουν τη ζωή τους σκοτώνονται από τον σύζυγο, τον σύντροφο ή τον πρώην τους, ενώ στη Βρετανία δύο γυναίκες χάνουν κάθε εβδομάδα τη ζωή τους από το χέρι του πρώην ή νυν συντρόφου τους.

Στη χώρα μας, μία στις δύο γυναίκες που δολοφονούνται κάθε χρόνο είναι θύμα του νυν ή πρώην συντρόφου/συζύγου τους, σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.

Footprints

Επιγενετική κληρονομικότητα: Τα παιδιά μας κληρονομούν τις επιπτώσεις των εμπειριών μας

χέρια
Οι γενετικές μεταβολές που οφείλονται στο τραύμα που υπέστησαν όσοι επιβίωσαν από το Ολοκαύτωμα, μπορούν να κληροδοτηθούν στα παιδιά τους, συμπεραίνει νέα μελέτη. Πρόκειται για το πιο ξεκάθαρο σημάδι μέχρι σήμερα, ότι οι εμπειρίες στη ζωή ενός ατόμου, μπορούν να επηρεάσουν τις επόμενες γενιές.

Στο παραπάνω συμπέρασμα κατέληξε ερευνητική ομάδα του νοσοκομείου της Νέας Υόρκης, Mount Sinai, η οποία μελέτησε 32 Εβραίους, άνδρες και γυναίκες, οι οποίοι είτε έζησαν τη φρίκη των στρατοπέδων συγκέντρωσης των Ναζί, είτε βασανίστηκαν, είτε υπήρξαν μάρτυρες βασανιστηρίων, είτε αναγκάστηκαν να κρυφτούν κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Η ομάδα, με επικεφαλής τη Rachel Yehuda, ανέλυσε τα γονίδια των 32 συμμετεχόντων, καθώς και εκείνα των παιδιών τους, τα οποία είναι γνωστό ότι έχουν αυξημένη πιθανότητα να εμφανίσουν αγχώδεις διαταραχές, και συνέκριναν τα αποτελέσματά τους με τα αντίστοιχα δεδομένα από εβραϊκές οικογένειες που ζούσαν εκτός Ευρώπης κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι "οι αλλαγές στα γονίδια των παιδιών μπορούσαν να αποδοθούν μόνο στην έκθεση των γονιών τους στο Ολοκαύτωμα", σύμφωνα με δηλώσεις της Yehuda στον Guardian. Αυτό καθιστά τη δουλειά της ομάδας της ως το πιο ξεκάθαρο παράδειγμα μετάδοσης τραύματος σε επόμενες γενιές ή της γνωστής και ως επιγενετικής κληρονομικότητας.