Καλώς Ορίσατε στο Sott.net
Δευ, 20 Ιαν. 2020
Ο Κόσμος γι'αυτούς που Σκέφτονται

Επιστήμη του Πνεύματος
Χάρτης

Toys

Η μητρότητα αλλάζει για πάντα τη ζωή και τον εγκέφαλο μιας γυναίκας

motherhood
Η απόκτηση παιδιού αλλάζει κυριολεκτικά τη ζωή μιας γυναίκας. Οπως μάλιστα δείχνει τώρα μια νέα μελέτη, η εγκυμοσύνη αλλάζει ακόμη και τον εγκέφαλο των γυναικών και μάλιστα μόνιμα. Και αυτό διότι ο «καταρράκτης» των θηλυκών ορμονών κατά τη διάρκεια της κύησης μπορεί να επηρεάσει τμήματα-«κλειδιά» του κεντρικού νευρικού συστήματος της μητέρας, σύμφωνα με τελευταία ερευνητικά στοιχεία.

Φως στην εγκυμοσύνη αλλά και στην εμμηνόπαυση

Τα νέα ευρήματα παρουσιάστηκαν στο συνέδριο της Καναδικής Ενωσης Νευροεπιστημών, το οποίο έλαβε χώρα από τις 24 ως τις 27 Μαΐου στο Βανκούβερ του Καναδά. Μαρτυρούν ότι η κύηση μπορεί να επηρεάσει τον γυναικείο εγκέφαλο, την ίδια στιγμή όμως μπορούν να ρίξουν φως στην ήδη υπάρχουσα αψιμαχία των ειδικών σχετικά με το αν η θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης που λαμβάνουν γυναίκες στην εμμηνόπαυση μπορεί να επηρεάσει τον κίνδυνο εμφάνισης νόσου Αλτσχάιμερ αργότερα στη ζωή.

Η μελέτη επικεντρώθηκε σε δύο από τα οιστρογόνα που χρησιμοποιούνται από τις εμμηνοπαυσιακές γυναίκες και έδειξε ότι μπορούν να έχουν μια πολύπλοκη επίδραση η οποία εξαρτάται από την ηλικία της κάθε γυναίκας, καθώς και από το αν έχει γεννήσει ή όχι.

Παρότι η ερευνητική δουλειά διεξήχθη σε αρουραίους στο εργαστήριο, οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας στο Βανκούβερ του Καναδά πιστεύουν ότι τα αποτελέσματα αφορούν και τους ανθρώπους καθώς εμπλέκονται οι ίδιες ορμόνες και εγκεφαλικά κύτταρα.

Key

Λέμε ψεματάκια καθημερινά για να μην πληγώσουμε τους γύρω μας

πινόκιο
Τα μικρά αθώα ψεματάκια είναι μέσα στη ζωή, ιδιαίτερα όταν σκοπός είναι να διευκολύνουν και να «ελαφρύνουν» δύσκολες καταστάσεις. Οταν όμως αυτά λαμβάνουν διαστάσεις με αποτέλεσμα να μετατρέπονται σε καθημερινή τακτική, τότε ίσως να προκαλούν περισσότερα προβλήματα από την «ωμή» αλήθεια.

Βρετανική δημοσκόπηση που διενεργήθηκε για χάρη της ασφαλιστικής εταιρείας Privilege και στην οποία έλαβαν μέρος 2.000 άτομα έδειξε ότι το ωραίο φύλο είναι εκείνο που έχει μεγαλύτερη τάση να λέει... κι ένα ψεματάκι παραπάνω. Οπως φάνηκε από τις απαντήσεις των εθελοντών, τέσσερις στις πέντε γυναίκες δήλωσαν ότι θα πουν ένα ψέμα σε καθημερινή βάση.

Κάποιες από τις συμμετέχουσες μάλιστα παραδέχθηκαν ότι κατά τη διάρκεια μιας ημέρας ενδεχομένως τα ψέματά τους να αγγίξουν τα... 30! Από την άλλη πλευρά, δύο στους τρεις άνδρες δήλωσαν ότι λένε ψέματα καθημερινά. Η γενικότερη εικόνα, παρ' όλα αυτά, σύμφωνα με τις απαντήσεις των εθελοντών, δεν είναι τόσο άσχημη όσο και τα στατιστικά στοιχεία, καθώς οι περισσότεροι τείνουν να χρησιμοποιούν μικρά ψεματάκια με σκοπό να μην πληγώσουν τα συναισθήματα των γύρω τους.

Σχόλιο: Ας μη λέμε ψέματα... τις περισσότερες φορές ψευδόμαστε για να βελτιώσουμε την εικόνα μας προς τα έξω. Δυστυχώς, τα περισσότερα ψέματα που λέμε, και δεν το καλύπτει η παραπάνω έρευνα, είναι στον εαυτό μας. Διαβάστε το ακόλουθο:

Η Πρώτη Μύηση


Butterfly

Πίσω από κάθε μας ανάσα, το διάφραγμα

Diaphragm-Breathing
Kάποιοι μύες παίρνουν όλη τη δόξα. Οι μποντιμπίλντερς επιδεικνύουν τους φουσκωμένους τους τρικέφαλους, ενώ οι σπρίντερς τις «κοφτερές» γωνίες των γαμπών τους. Ομως βαθιά μέσα σε όλους μας, ένας λεπτός μυς κάνει μια ηρωική δουλειά στην αφάνεια. Για να εισπνεύσουμε, ευθυγραμμίζουμε το διάφραγμα που έχει σχήμα θόλου, ενώ για να εκπνεύσουμε, χαλαρώνουμε τον μυ. Το διάφραγμα μας παρέχει οξυγόνο πάνω από δέκα φορές το λεπτό, περίπου μισό δισεκατομμύριο φορές κατά τη διάρκεια 80 χρόνων ζωής.

«Είμαστε απόλυτα εξαρτημένοι από το διάφραγμα» λέει η Γκάμπριελ Κάρντον, μια βιολόγος από το Πανεπιστήμιο της Γιούτα των ΗΠΑ. «Το παίρνουμε όμως ως δεδομένο κάθε στιγμή που αναπνέουμε». Για τη δρα Κάρντον, το διάφραγμα δεν είναι απλά υποτιμημένο, αλλά και αινιγματικό. Ολα τα θηλαστικά έχουν διάφραγμα. Κανένα όμως από τα άλλα ζώα δεν διαθέτει τέτοιο όργανο. «Εχουμε μία πολύ διαφορετική λύση για την αναπνοή σε σχέση με τα ερπετά και τα πουλιά», λέει η δρ Κάρντον. Πριν από την εξέλιξη του διαφράγματος, οι ερπετοειδείς πρόγονοί μας πιθανώς να ανέπνεαν με τον ίδιο τρόπο που αναπνέουν και σήμερα τα ερπετά, χρησιμοποιώντας δηλαδή ένα περίβλημα μυών για να πιέσουν τα πλευρά.

Οταν εξελίχθηκε το διάφραγμα, η αναπνοή άλλαξε δραστικά. Τα θηλαστικά απέκτησαν ένα ισχυρότερο και αποτελεσματικότερο μέσο για να εξασφαλίσουν μια σταθερή παροχή οξυγόνου. Η εξέλιξη του διαφράγματος πιθανώς να ευθύνεται και για την ανάπτυξη του θερμόαιμου μεταβολισμού των θηλαστικών. Χωρίς διάφραγμα, οι άνθρωποι πιθανώς να μην ήταν ικανοί να εξελίξουν έναν γιγάντιο εγκέφαλο, που έχει τεράστιες ανάγκες οξυγόνου.

Οι επιστήμονες υποψιάζονται ότι το διάφραγμα εξελίχθηκε μέσω κάποιας αλλαγής στον τρόπο ανάπτυξης των εμβρύων των θηλαστικών: Πιθανώς κάποιες μεταλλάξεις να οδήγησαν ορισμένα εμβρυονικά κύτταρα να δημιουργήσουν έναν εντελώς νέο μυ. Η δρ Κάρντον και άλλοι ερευνητές προσπαθούν να καταλάβουν αυτή την αλλαγή, αλλά και γιατί κάποιες φορές ο μυς αυτός αποτυγχάνει να αναπτυχθεί. Ενα στα 2.500 μωρά γεννιέται με μία τρύπα στο διάφραγμά του. Το συκώτι, το έντερο και τα κοιλιακά όργανα του μωρού, μέσω αυτής της τρύπας, πιέζουν προς τα πάνω τους πνεύμονες, καθυστερώντας έτσι την ανάπτυξή τους και εμποδίζουν την αναπνοή του νεογνού. Το ένα τρίτο περίπου των μωρών που γεννιούνται με συγγενή διαφραγματοκήλη πεθαίνουν. Οι επιστήμονες έχουν διαπιστώσει ότι κάποιες μεταλλάξεις σε συγκεκριμένα γονίδια μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο εμφάνισης τέτοιων κηλών, χωρίς όμως να έχουν καταφέρει να εντοπίσουν πώς αυτά τα γονίδια δημιουργούν το διάφραγμα. Η δρ Κάρντον και οι συνάδελφοί της ανέπτυξαν πρόσφατα κάποια νέα εργαλεία που τους επέτρεψαν να ρίξουν μία πιο κοντινή ματιά σε αυτό τον μηχανισμό και στις 25 Μαρτίου δημοσίευσαν τα αποτελέσματά τους στο επιστημονικό περιοδικό Nature Genetics.

Σχόλιο: Το πρόγραμμα αναπνοών, Éiriú Eolas, θα σας διδάζει ένα εύκολο και αποτελεσματικό τρόπο διαφραγματικής αναπνοής πουφέρνει σε ισορροπία το σώμα και το μυαλό μας. Μπορείτε να τον χρησιμοποιήσετε οπουδήποτε και οποτεδήποτε για άμεσα αποτελέσματα: για έλεγχο φοβιών, για γρήγορη ανάκτηση δυνάμεων μετά από σοκ, ή σε καταστάσεις υπερέντασης όπου απαιτείτε αποφασιστική δράση και ο έλεγχος του στρες είναι απαραίτητος.


Palette

Νέα μελέτη: Η καλλιτεχνική δημιουργικότητα συνορεύει με την τρέλα

scream
H γενετική μελέτη έρχεται να αναζωπυρώσει τη χρόνια διαμάχη κατά πόσο υπάρχει στους καλλιτέχνες αυξημένο γενετικό υπόβαθρο ψυχικών παθήσεων ή όπως θα έλεγαν παλαιότερα σε ποιο βαθμό η καλλιτεχνική δημιουργικότητα συνορεύει με την τρέλα. Ήδη, από την αρχαία Ελλάδα είχε τεθεί- από τον Αριστοτέλη και άλλους- το ζήτημα της πιθανής σχέσης δημιουργικότητας και τρέλας, ένα ερώτημα που έθιξαν αργότερα διάφοροι άλλοι φιλόσοφοι και καλλιτέχνες, όπως ο Σενέκας, ο Σέξπηρ και ο λόρδος Βύρων.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Κάρι Στέφανσον της ισλανδικής εταιρείας γενετικής deCODE, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό νευροεπιστήμης Nature Neuroscience, σύμφωνα με τις βρετανικές Γκάρντιαν και Ιντιπέντεντ, συσχέτισαν γενετικά και ιατρικά δεδομένα από 86.000 Ισλανδούς. Διαπίστωσαν ότι οι καλλιτέχνες ανάμεσα σε αυτά τα άτομα (ζωγράφοι, μουσικοί, συγγραφείς, χορευτές κ.α.) είχαν κατά μέσο όρο 17% μεγαλύτερη πιθανότητα να διαθέτουν στο γονθιδίωμά τους γονίδια που αυξάνουν τον κίνδυνο για σχιζοφρένεια και διπολική διαταραχή.

Σε μία δεύτερη φάση, οι ερευνητές έκαναν κάτι παρόμοιο με 35.000 άτομα στην Ολλανδία και τη Σουηδία, διαπιστώνοντας μία ακόμη μεγαλύτερη συσχέτιση μεταξύ δημιουργικότητας και ψυχικής πάθησης, καθώς όσοι ήσαν καλλιτέχνες, είχαν 25% μεγαλύτερη πιθανότητα να διαθέτουν τα σχετικά γονίδια αυξημένου κινδύνου, από ό,τι οι άνθρωποι με λιγότερο δημιουργικά επαγγέλματα (χειρώνακτες εργάτες, αγρότες, πωλητές κ.α.).

«Για να είναι κανείς δημιουργικός, πρέπει να σκέφτεται διαφορετικά. Και όταν είναι διαφορετικός, τότε υπάρχει η τάση να θεωρείται παράξενος, τρελός ή παράφρων» δήλωσε ο Στέφανσον. Από την άλλη, πρόσθεσε ότι «όταν οι άνθρωποι δημιουργούν κάτι καινούριο, καταλήγουν να κινούνται μεταξύ λογικού και παράλογου. Τα νέα ευρήματα υποστηρίζουν την παλαιά αντίληψη περί της τρελής μεγαλοφυίας. Η δημιουργικότητα μάς έχει δώσει τον Μότσαρτ, τον Μπαχ, τον Βαν Γκογκ. Είναι μία ιδιότητα πολύ σημαντική για την κοινωνία. Όμως, συνιστά κι έναν κίνδυνο για το ίδιο το άτομο και το 1% του πληθυσμού πληρώνει το τίμημα γι' αυτήν τη δημιουργικότητα».

Σχόλιο: Ίσως έχουμε λάθος αντίληψη του τι αποκαλούμε ψυχικές ασθένειες. Όπως έιπε κι ο Joseph Campbell, "Δεν μπορείς να έχεις δημιουργικότητα, αν δεν αφήσεις πίσω σου τα καθωσπρέπει, τα δεδομένα, όλους τους κανόνες".


Hearts

Αλτρουισμός για την καλή υγεία των παιδιών μας

αλτρουισμός
Οι γονείς που διδάσκουν από μικρή ηλικία στα παιδιά τους να βοηθούν όσους έχουν ανάγκη, τα βοηθούν να μεγαλώσουν πιο καλά και να είναι πιο υγιή.

Αυτό υποστηρίζει μια ομάδα ψυχολόγων, η οποία διεξήγαγε ένα πείραμα αλτρουισμού σε 74 παιδιά ηλικίας τεσσάρων ετών, τα οποία δεν είχαν πάει ακόμη σχολείο.

Μάλιστα, όπως αναφέρει δημοσίευμα της MailOnline, οι ερευνητές ανακάλυψαν ακόμη, ότι τα παιδιά από λιγότερο εύπορες οικογένειες ήταν πιο πιθανό να είναι πιο γενναιόδωρα απέναντι στους φτωχούς και τους άπορος, σε σχέση με παιδιά από οικογένειες με υψηλά εισοδήματα.

Τα συμπεράσματα της μελέτης τους δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Psychological Science.

Σύμφωνα με αυτή, όσοι είναι πιο γενναιόδωροι, με προσωπικό κόστος, είναι σε καλύτερη θέση να ελέγχουν τα επίπεδα του άγχους τους μέσω του πνευμονογαστρικού νεύρου του σώματος.

Ο έλεγχος αυτού του νεύρου, που ρυθμίζει το στρες από τον εγκέφαλο στο υπόλοιπο σώμα, οδηγεί σε καλύτερη σωματική και ψυχική υγεία καθώς μεγαλώνει κανείς, σύμφωνα με τους επιστήμονες από το πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια.

Σχόλιο: Πνευμονογαστρικό Νεύρο και Συμπόνια

Αντιμετωπίστε τη ζωή με το Éiriú Eolas, το πρόγραμμα ανακούφισης από το άγχος


Toys

Προσπαθώντας να ερμηνεύσουμε τη γλώσσα των μωρών

Ουάαααα, ουάαααααα, ουάααααα! Το κλάμα του μωρού σας αποτελεί ένα εμφανέστατο σημάδι ότι κάτι δεν πάει καλά με το μικρό σας. Ωστόσο, όπως αποκαλύπτει μια νέα μελέτη, οι περισσότεροι γονείς δεν μπορούν να αποκρυπτογραφήσουν τα συναισθήματα που κρύβονται πίσω από τους λυγμούς, τις κραυγούλες και τα μπα, μπα, μπα του βρέφους τους - εκτός από μία περίπτωση: όταν το μωράκι τους θέλει να παίξει.
μωρό κλαίει
Η αποκρυπτογράφηση της μωρουδίστικης γλώσσας

Η προσπάθεια να αποκρυπτογραφηθούν οι φαινομενικά... ακατάληπτες μωρουδίστικες φωνές αποτελεί για τους γονείς μια πρόκληση σε καθημερινή βάση. Ορισμένοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι τα μωρά απλώς εξασκούνται στο να μάθουν να μιλούν, ενώ κάποιοι άλλοι πιστεύουν ότι όλοι αυτοί οι ήχοι έχουν κάποιο υποβόσκον νόημα.

«Τα μωρά πιθανότατα δεν συνειδητοποιούν ότι θέλουν κάτι να μας πουν» αναφέρει η Τζίτκα Λιντοβά, εξελικτική ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο Charles στην Πράγα της Δημοκρατίας της Τσεχίας. Αντιθέτως, όπως λέει η ειδικός, τα βρέφη προσπαθούν να επικοινωνήσουν τα συναισθήματά τους. Ωστόσο μπορούν οι ενήλικοι να καταλάβουν αυτά τα συναισθήματα;

Rainbow

'Eνα ειλικρινές χαμόγελο μεταφράζεται σε συνεργασία στις νέες γνωριμίες

smile
Ένα χαμόγελο είναι το «κλειδί» για να οδηγηθεί κανείς στη δημιουργία νέων σχέσεων στον κοινωνικό του κύκλο.

Μάλιστα, όπως επισημαίνουν ερευνητές από τις ΗΠΑ, οι άνθρωποι είναι πιο δεκτικοί στα θετικά συναισθήματα, όταν δημιουργούν νέους δεσμούς, απ' ό,τι στα αρνητικά, όπως ο θυμός, η θλίψη ή η περιφρόνηση.

Βέβαια, σύμφωνα με τους ερευνητές η προσποίηση δεν είναι καθόλου καλή τακτική, καθώς οι άνθρωποι μπορούν να αναγνωρίσουν ένα ειλικρινές χαμόγελο από χιλιόμετρα μακριά.

Η νέα αυτή έρευνα, με επικεφαλής την Belinda Campos από το πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Motivation and Emotion.

«Τα ευρήματά μας παρέχουν νέα στοιχεία γύρω από τη σημασία των θετικών συναισθημάτων στα κοινωνικά περιβάλλοντα και υπογραμμίζουν το ρόλο τους στην ανάπτυξη νέων κοινωνικών σχέσεων» εξήγησε η ίδια και συνέχισε: «Οι άνθρωποι είναι πολύ δεκτικοί στα θετικά συναισθήματα των άλλων και μπορούν να εναρμονιστούν περισσότερο με αυτά, απ' ό,τι με τα αρνητικά».

Οι ερευνητές διεξήγαγαν δύο έρευνες για να εξετάσουν το ρόλο που παίζουν στις σχέσεις τα θετικά συναισθήματα, τα οποία θεωρούνται σημάδια συνεργασίας.

Hiliter

Η σημασία των ορίων στην υγιή ανάπτυξη του παιδιού, πράξη φροντίδας και αγάπης

child drawing
Καθώς τα παιδιά αναπτύσσονται, ένας από τους βασικούς ρόλους των γονιών είναι να βάζουν όρια στα παιδιά, τα οποία τα βοηθούν να νιώθουν ασφαλή και τα καθοδηγούν. Κάποια όρια είναι φυσικά και υπάρχουν ήδη, όπως το πεζοδρόμιο στην άκρη του δρόμου. Άλλα όρια είναι κοινωνικά, π.χ. «Μην χτυπάς την αδερφή σου» κοκ.

Γενικά τα παιδιά χρειάζεται να ξέρουν ποιοι είναι οι κανόνες γι' αυτά και για τους άλλους. Αν υπάρχουν επαρκή όρια, αυτά παρέχουν ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο το παιδί νιώθει ασφάλεια και υποστήριξη.

Τα όρια παρέχουν κατευθυντήριες γραμμές για τη συμπεριφορά και βοηθούν τα παιδιά να μάθουν ποια συμπεριφορά είναι κοινωνικά αποδεκτή και ποια όχι. Τα παιδιά μαθαίνουν να έχουν αυτο-έλεγχο και αυτο-πειθαρχία και αρχίζουν να βάζουν όρια για τον εαυτό τους. Αυτά τα παιδιά έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να γίνουν υπεύθυνοι, κοινωνικά και συναισθηματικά νοήμονες ενήλικες σε σχέση με τα παιδιά που τους έχουν τεθεί λίγα ή καθόλου όρια. Βάζοντας όρια βοηθάμε τα παιδιά να μάθουν έναν αποδεκτό κώδικα συμπεριφοράς.

Τα παιδιά περιμένουν από τους γονείς να τους πουν ποια είναι η αποδεκτή συμπεριφορά, τι επιτρέπεται να κάνουν και πώς να φέρονται. Όταν είναι μικρά, τα όρια επικεντρώνονται συνήθως στην ασφάλεια αλλά καθώς το παιδί μεγαλώνει χρειάζεται ο γονιός να θέτει νέα όρια που ταιριάζουν με τον διευρυμένο κόσμο του παιδιού.

Τα όρια είναι η ασφαλής ζώνη για το παιδί. Μέσα στα όρια, ο κόσμος είναι ασφαλής και προβλέψιμος. Είναι πιο εύκολο για το παιδί να βγει έξω στον κόσμο, όταν ξέρει ότι υπάρχει αυτή η ασφαλής ζώνη που έφτιαξε ο γονιός γι' αυτό.

Toys

Ο ρόλος της φαντασίας και της δημιουργικότητας στη γνωστική ανάπτυξη των παιδιών

φαντασία
Η φαντασία ή ικανότητα να φανταζόμαστε, είναι η δυνατότητα να σχηματίζουμε νέες εικόνες, ιδέες και αισθήσεις, οι οποίες όμως δε γίνονται αντιληπτές μέσω της όρασης, της ακοής ή άλλων αισθήσεων. Για αρκετά χρόνια, η φαντασία θεωρούταν κάτι που βοηθά τα παιδιά να ξεφεύγουν από την πραγματικότητα. Μόλις συμπλήρωναν μια ορισμένη ηλικία, οι ειδικοί πίστευαν ότι τα παιδιά ωθούν τη φαντασία στην άκρη για να ασχοληθούν με τον πραγματικό κόσμο. Τα τελευταία χρόνια όμως, οι ειδικοί στην ανάπτυξη των παιδιών αναγνωρίζουν στη φαντασία ένα διαφορετικό, κρίσιμο και πολύτιμο ρόλο που συνδέεται άμεσα με τη γνωστική τους ανάπτυξη!

Πολύ συχνά στην ανάπτυξη των παιδιών ακούμε φράσεις όπως "δεξιότητες κριτικής σκέψης" ή "ικανότητες για δημιουργική επίλυση των προβλημάτων", οι οποίες αποτελούν στόχους για τη γνωστική ανάπτυξη των παιδιών. Οι ειδικοί αναφέρουν πως στην πραγματικότητα όταν χρησιμοποιούμε αυτούς τους όρους, μιλάμε για τη φαντασία! Η φαντασία βοηθά στην εφαρμογή της γνώσης, στην επίλυση προβλημάτων και έχει βρεθεί να έχει θεμελιώδη σημασία στην ενσωμάτωση της εμπειρίας και στη μαθησιακή διαδικασία. Για να κατανοήσουν τα παιδιά την πραγματικότητα, δεν μπορεί να εκλείψει η φαντασία!

Σε έναν κόσμο που αλλάζει τόσο γρήγορα, όπως είναι αυτός που ζούμε σήμερα, τα παιδιά θα βρεθούν αντιμέτωπα με πολλές προκλήσεις και θα χρειαστούν τη δημιουργικότητα και τη φαντασία τους για να ανταπεξέλθουν. Για να αντιμετωπίσουν το απροσδόκητο και για να εξελίξουν την τωρινή τους σκέψη σε νέες καταστάσεις, για να χρησιμοποιήσουν πληροφορίες με νέους τρόπους και να πειραματιστούν με νέες έννοιες, για να σκεφτούν πιο ευέλικτα, για να εκτιμήσουν αξίες και τους τρόπους που εφαρμόζονται, για να αλλάξουν και να διαχειριστούν τον κόσμο τους, για να μάθουν να κατανοούν τη θέση των άλλων ανθρώπων, η φαντασία και η δημιουργική σκέψη θα κριθούν απαραίτητες!

Στη βιβλιογραφία τα τελευταία χρόνια υπάρχει έντονο ενδιαφέρον για το κατά πόσο τα σημερινά παιδιά έχουν αυτού του είδους τις ευκαιρίες που επιτρέπουν την καλλιέργεια της φαντασίας και της δημιουργικής σκέψης, δεδομένου ότι κατακλύζονται από την τεχνολογία και από φορτωμένα προγράμματα. Πολλά παιδιά ξοδεύουν ώρες στον υπολογιστή, στην τηλεόραση και σε βιντεοπαιχνίδια, με αποτέλεσμα να συμμετέχουν παθητικά σε έναν κόσμο που κάποιος άλλος έχει δημιουργήσει για αυτούς, αντί να έχουν το χώρο και το χρόνο να ονειρευτούν το δικό τους.

Από την άλλη πλευρά, πολλά παιδιά παρακολουθούν τόσες πολλές δραστηριότητες μέσα σε μια εβδομάδα, που αν και έχουν την ευκαιρία να αναπτύξουν δεξιότητες, δεν έχουν καμία δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν τη δημιουργικότητα και τη φαντασία τους για να αποφασίσουν πώς να χρησιμοποιήσουν το χρόνο τους, ποιο κομμάτι του κόσμου θα ήθελαν να εξερευνήσουν περισσότερο με το δικό τους ρυθμό και το δικό τους τρόπο.

Laptop

Η συγκέντρωση και η προσοχή μας "υποφέρουν" λόγω τεχνολογίας

technology attention
Η έλευση και εξέλιξη της τεχνολογίας και των διάφορων gadgets στη ζωή μας σημαίνει ότι πλέον... η ικανότητα συγκέντρωσης και προσοχής των ανθρώπων διαρκεί λιγότερο από αυτή ενός... χρυσόψαρου.

Αυτό υποστηρίζει τουλάχιστον μια ομάδα ερευνητών, σύμφωνα με τους οποίους το 2000 η μέση διάρκεια προσοχής ήταν 12 δευτερόλεπτα, με το χρόνο αυτό να έχει μειωθεί πλέον στα 8 δευτερόλεπτα.

Τα χρυσόψαρα πιστεύεται ότι έχουν μέση διάρκεια προσοχής στα εννιά δευτερόλεπτα.

Ωστόσο, όπως αναφέρει δημοσίευμα της MailOnine, η ίδια έρευνα βρήκε ακόμη ότι μπορεί όλοι να γινόμαστε ακόμη πιο παραγωγικοί - παρότι η μέση διάρκεια προσοχής μας έχει μειωθεί.

Σχόλιο: Την προσοχή σας, παρακαλώ!