Καλώς Ορίσατε στο Sott.net
Σαβ, 18 Ιαν. 2020
Ο Κόσμος γι'αυτούς που Σκέφτονται

Επιστήμη του Πνεύματος
Χάρτης

Black Magic

Αυξημένος κίνδυνος κατάθλιψης και αυτοτραυματισμού για τους «γκόθικ» έφηβους

γκοθ έφηβη
Σημαντικά αυξημένο κίνδυνο κατάθλιψης και αυτοτραυματισμού αντιμετωπίζουν οι «γκόθικ» έφηβοι, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Λούσι Μπόους του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό ψυχιατρικής Lancet Psychiatry, ανέλυσαν στοιχεία για σχεδόν 4.000 εφήβους 15 έως 18 ετών.

Η μελέτη δείχνει ότι οι νέοι που στην ηλικία των 15 ετών ταυτίζονται έντονα με το «γκόθικ» στιλ (μαύρα ρούχα, έντονο μαύρο μέικ-απ, «μαύρη» μουσική κ.α.), έχουν κατά μέσο όρο τριπλάσια πιθανότητα να διαγνωστούν κλινικά με κατάθλιψη στην ηλικία των 18 ετών. Έχουν επίσης πενταπλάσια πιθανότητα για αυτοτραυματισμό σε σχέση με τους υπόλοιπους συνομηλίκους τους.

«Η μελέτη μας δεν δείχνει ότι το να είναι κανείς "γκοθ" προκαλεί κατάθλιψη ή αυτοτραυματισμό, αλλά μάλλον ότι αυτοί οι νέοι είναι πιο ευάλωτοι σε αυτές τις καταστάσεις», δήλωσε η Μπόους.

Όσο περισσότερο «γκόθικ» νιώθει ο έφηβος και συμπεριφέρεται ανάλογα, τόσο αυξάνεται ο σχετικός κίνδυνος. Παρόλο που και άλλες νεανικές υποκουλτούρες, όπως οι σκέιτερ, φαίνεται να ρέπουν επίσης στην κατάθλιψη και στον αυτοτραυματισμό, στην περίπτωση των «γκοθ» ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος.

Eye 1

Το ψυχολογικό προφίλ του συζυγοκτόνου

ενδοοικογενειακή βία
Αν και τα ενδοοικογενειακά εγκλήματα συχνά εκδηλώνονται χωρίς προειδοποίηση και αιφνιδιάζουν συγγενείς και φίλους, ίσως είναι πιθανό να προβλεφθεί αν ένας άντρας μπορεί να σκοτώσει τη σύζυγο ή το παιδί του σε μία έκρηξη οργής.

Αυτό υποστηρίζουν επιστήμονες από τις ΗΠΑ, οι οποίοι πέρασαν εκατοντάδες ώρες συζητώντας με φυλακισμένους για φόνο και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το ψυχολογικό προφίλ όσων σκοτώνουν μέλη της οικογένειάς τους είναι πολύ διαφορετικό απ' ό,τι εκείνων που σκοτώνουν ξένους.

Τα ευρήματά τους ίσως μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την πρόληψη τέτοιων εγκλημάτων, εκτιμούν οι ειδικοί.

Οι ενδοοικογενειακές ανθρωποκτονίες αποτελούν ένα από τα συχνότερα είδη εγκλημάτων στη Δύση.

Στις ΗΠΑ, το ένα τρίτο των γυναικών που χάνουν τη ζωή τους σκοτώνονται από τον σύζυγο, τον σύντροφο ή τον πρώην τους, ενώ στη Βρετανία δύο γυναίκες χάνουν κάθε εβδομάδα τη ζωή τους από το χέρι του πρώην ή νυν συντρόφου τους.

Στη χώρα μας, μία στις δύο γυναίκες που δολοφονούνται κάθε χρόνο είναι θύμα του νυν ή πρώην συντρόφου/συζύγου τους, σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.

Footprints

Επιγενετική κληρονομικότητα: Τα παιδιά μας κληρονομούν τις επιπτώσεις των εμπειριών μας

χέρια
Οι γενετικές μεταβολές που οφείλονται στο τραύμα που υπέστησαν όσοι επιβίωσαν από το Ολοκαύτωμα, μπορούν να κληροδοτηθούν στα παιδιά τους, συμπεραίνει νέα μελέτη. Πρόκειται για το πιο ξεκάθαρο σημάδι μέχρι σήμερα, ότι οι εμπειρίες στη ζωή ενός ατόμου, μπορούν να επηρεάσουν τις επόμενες γενιές.

Στο παραπάνω συμπέρασμα κατέληξε ερευνητική ομάδα του νοσοκομείου της Νέας Υόρκης, Mount Sinai, η οποία μελέτησε 32 Εβραίους, άνδρες και γυναίκες, οι οποίοι είτε έζησαν τη φρίκη των στρατοπέδων συγκέντρωσης των Ναζί, είτε βασανίστηκαν, είτε υπήρξαν μάρτυρες βασανιστηρίων, είτε αναγκάστηκαν να κρυφτούν κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Η ομάδα, με επικεφαλής τη Rachel Yehuda, ανέλυσε τα γονίδια των 32 συμμετεχόντων, καθώς και εκείνα των παιδιών τους, τα οποία είναι γνωστό ότι έχουν αυξημένη πιθανότητα να εμφανίσουν αγχώδεις διαταραχές, και συνέκριναν τα αποτελέσματά τους με τα αντίστοιχα δεδομένα από εβραϊκές οικογένειες που ζούσαν εκτός Ευρώπης κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι "οι αλλαγές στα γονίδια των παιδιών μπορούσαν να αποδοθούν μόνο στην έκθεση των γονιών τους στο Ολοκαύτωμα", σύμφωνα με δηλώσεις της Yehuda στον Guardian. Αυτό καθιστά τη δουλειά της ομάδας της ως το πιο ξεκάθαρο παράδειγμα μετάδοσης τραύματος σε επόμενες γενιές ή της γνωστής και ως επιγενετικής κληρονομικότητας.

Alarm Clock

Ερευνητές υποστηρίζουν ότι ο ύπνος δε βοηθά να ξεχαστεί ένα τραύμα

αυπνία
Το να παραμείνει κανείς ξύπνιος μετά από μια τραυματική εμπειρία μπορεί να είναι ο καλύτερος τρόπος για να σταματήσουν οι ενοχλητικές αναδρομές στο παρελθόν, υποστηρίζουν ερευνητές.

Οι επιστήμονες βρήκαν, ότι μια περίοδος έλλειψης ύπνου μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση των λεγόμενων «ενοχλητικών αναμνήσεων».

Μια ομάδα ειδικών από το πανεπιστήμιο της Οξφόρδης υποστηρίζουν, ότι ενώ ο ύπνος βοηθά στην ταξινόμηση και αποθήκευση των αναμνήσεων, μπορεί να μην είναι και τόσο αποτελεσματικός στην περίπτωση ενός δυσάρεστου γεγονότος που θέλει κανείς να ξεχάσει.

Το εύρημα αυτό μπορεί να βοηθήσει τους γιατρούς στην καλύτερη θεραπεία ασθενών, καθώς συνήθως συνταγογραφούν υπνωτικά χάπια σε ανθρώπους που προσπαθούν να αντιμετωπίσουν οδυνηρά επεισόδια/εμπειρίες.

Οι ερευνητές έδειξαν στους συμμετέχοντες ένα φιλμ με συναισθηματικά τραυματικές σκηνές, προτού τους εμποδίσουν να κοιμηθούν ή τους επιτρέψουν να κοιμηθούν φυσιολογικά το βράδυ στο σπίτι τους.

Η Dr Katharina Wulff σχολίασε σχετικά: «Η ομάδα που στερήθηκε τον ύπνο βίωσε λιγότερες ενοχλητικές αναμνήσεις, σε σχέση με αυτούς που ήταν σε θέση να κοιμηθούν κανονικά. Γνωρίζουμε, ότι ο ύπνος βελτιώνει την αποδοτικότητα της μνήμης, συμπεριλαμβανομένης της συναισθηματικής μνήμης, όμως μπορεί να υπάρχουν στιγμές που η υπενθύμιση γεγονότων να μην είναι βοηθητική».

Όπως αναφέρει δημοσίευμα της MailOnline, οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι απαιτείται να γίνουν περαιτέρω έρευνες, καθώς τα λεγόμενα «flashbacks» δεν έχουν κατανοηθεί πλήρως και τα πραγματικά τραυματικά γεγονότα δε μπορούν να αναπαραχθούν σε συνθήκες εργαστηρίου. Τα συμπεράσματα της ερευνητικής εργασίας δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Sleep.

Arrow Down

Το άγχος επιδεινώνει την ικανότητά μας να συμπάσχουμε με τους άλλους

άγχος
Το άγχος επιδεινώνει την ικανότητα των ανθρώπων να συμπάσχουν με άλλους ανθρώπους, υποστηρίζει μια ομάδα επιστημόνων από τις ΗΠΑ.

Οι αμερικανοί ερευνητές ισχυρίζονται, ότι σύμφωνα με όσα έδειξε μια νέα κοινωνική έρευνα, το άγχος μπορεί να μειώνει την ικανότητα των ανθρώπων να συμπάσχουν με τους άλλους και να κατανοούν τα συναισθήματά τους.

Επικεφαλής της έρευνας ήταν ο καθηγητής Andrew Todd από το πανεπιστήμιο της Άιοβα, ο οποίος διεξήγαγε πειράματα σε ανθρώπους αυξάνοντας τα επίπεδα άγχους τους με τεχνητό τρόπο, ζητώντας τους να θυμηθούν αγχωτικά γεγονότα που είχαν βιώσει στο παρελθόν τους. Από άλλους συμμετέχοντες ζητήθηκε να θυμηθούν εντελώς ουδέτερα περιστατικά, ή γεγονότα που τους προκαλούσαν θυμό ή αηδία.

Αρχικά οι ερευνητές εξέτασαν τις ικανότητες των υποκειμένων να λαμβάνουν υπόψη τους τις προοπτικές άλλων. Τους παρουσίασαν μια εικόνα ενός άνδρα που κάθεται σε ένα τραπέζι με ένα βιβλίο στα αριστερά του (στα δεξιά σε σχέση με τα υποκείμενα της έρευνας). Στη συνέχεια τους ρώτησαν σε ποια πλευρά ήταν το βιβλίο. Περισσότεροι από τους μισούς από την ομάδα των μη-αγχωμένων απάντησαν, ότι το βιβλίο ήταν στην αριστερή πλευρά, υποδηλώνοντας ότι είχαν λάβει υπόψη τους την προοπτική του ανθρώπου μέσα στην εικόνα. Από την ομάδα των αγχωμένων, μόνο το ένα τέταρτο έδωσε την ίδια απάντηση, κάτι που φανέρωνε ότι η ψυχική τους κατάσταση είχε επηρεάσει την ικανότητά τους να βλέπουν τα πράγματα από την πλευρά των άλλων.

Σχόλιο: Η λύση υπάρχει όμως, κι είναι απλή. Το πρόγραμμα αναπνωών και διαλογισμού Éiriú Eolas, έχει δημιουργηθεί για άμεση μείωση και έλεγχο του στρες, και για να φέρει σε ισορροπία το σώμα και το μυαλό μας. Μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε οποτεδήποτε για άμεσα αποτελέσματα: για έλεγχο φοβιών, για γρήγορη ανάκτηση δυνάμεων μετά από σοκ, ή σε καταστάσεις υπερέντασης όπου απαιτείτε αποφασιστική δράση και ο έλεγχος του στρες είναι απαραίτητος.

Δείτε επίσης: Το άγχος προκαλεί την έλλειψη ενσυναίσθησης που χαρακτηρίζει την εποχή μας


Hearts

Οι φίλοι καταπολεμούν την κατάθλιψη

φίλοι
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, σχεδόν 350 εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο υποφέρουν από κατάθλιψη. Η απόκτηση ενός μεγάλου κοινωνικού κύκλου μπορεί να αποτελέσει έναν αποτελεσματικό τρόπο για την θεραπεία της κατάθλιψης.

Οι έφηβοι δεν κινδυνεύουν να εμφανίσουν κατάθλιψη αν κάνουν παρέα με φίλους που είναι μελαγχολικοί, αλλά μπορούν αντιθέτως να βοηθήσουν τους τελευταίους να βελτιώσουν την διάθεσή τους, διαπίστωσαν επίσης οι επιστήμονες που μετείχαν στην έρευνα τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύονται σήμερα στην επιθεώρηση Proceedings of the Royal Society B.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ένα μαθηματικό μοντέλο για να επαληθεύσουν αν η διάθεση περίπου 2.000 Αμερικανών εφήβων θα μπορούσε να είναι μεταδοτική. Όχι μόνον δεν διαπίστωσαν ενδείξεις μετάδοσης, αλλά ανακάλυψαν ότι ένας ενισχυμένος αριθμός από φίλους με καλή διάθεση θα μπορούσε να μειώσει την πιθανότητα να εμφανίσει κανείς κατάθλιψη και να διπλασιάσει τις πιθανότητες αποκατάστασης κάποιου που είναι μελαγχολικός σε διάστημα 6 ως 12 μηνών.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), σχεδόν 350 εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο υποφέρουν από κατάθλιψη.

"Σε κοινωνικό επίπεδο, αν ενθαρρύνουμε τις φιλίες μεταξύ των εφήβων, αυξάνουμε τις πιθανότητες ο κάθε έφηβος να έχει έναν επαρκή αριθμό φίλων με καλή διάθεση και να επωφελείται από μια ασπίδα προστασίας", σημείωσε ο Χάουζ.

Σχόλιο: Όπως λένε στη Σουηδία, η ευτυχία όταν μοιράζεται διπλασιάζεται, και η δυστυχία όταν μοιράζεται μένει η μισή.


Magic Wand

Η ικανότητα της αυτορρύθμισης κατά την ανάπτυξη

αυτορρύθμιση
Ζούμε μέσα στην ανθρώπινη κοινωνία, στην οποία καθένας μας καταλαμβάνει μια θέση. Υποδιόμαστε καθημερινά ρόλους που συναναστρέφονται με άλλους ρόλους άλλων ανθρώπων σε ένα συνεχές γαϊτανάκι προσέγγισης ή αποφυγής. Μια πλόυσια παλέτα συναισθημάτων και δράσεων αναπαράγεται σε κάθε επαφή. Μέσα σε αυτόν τον κυκεώνα ανταλλαγής σκέψεων, συναισθημάτων, δράσεων, συμπεριφορών μια ικανότητα προβάλλει σαν απαραίτητος κρίκος που εξασφαλίζει αρμονία, ισορροπία και σύνδεση των ανθρώπων. Η αυτορρύθμιση.

Πολλοί ορισμοί έχουν δωθεί για την συγκεκριμένη ικανότητα που μάλλον καταλήγουν κυρίως στην ικανότητα κάποιου να αλλάζει, να διαφοροποιεί, να τροποποιεί την δράση- συμπεριφορά του. (Hagger, 2010). Η ικανότητα της αυτορρύθμισης περιλαμβάνει όλες εκείνες τις εγκεφαλικές διαδικασίες που μας επιτρέπουν να σχεδιάζουμε, να εστιάζουμε την προσοχή, να θυμόμαστε οδηγίες και να επιτυγχάνουμε στόχους. Ο εγκέφαλος χρησιμοποιεί αυτή την διαδικασία για να φιλτράρει τα ερεθίσματα που αποσπούν την προσοχή από τον στόχο, να αξιολογεί στόχους θέτοντας πρωτεραιότητες κ να ελέγχει τις παρορμήσεις. Η αυτορρυθμιστική διαδικασία στηρίζεται σε 3 εγκεφαλικές διεργασίες, την εργαζόμενη μνήμη (working memory), την νοητική ελαστικότητα (mental flexibility) που αφορά στη διατήρηση ή αλλαγή της εστιαζόμενης προσοχής και στον έλεγχο των παρορμήσεων (self-control).

Σύμφωνα με τον καθ. S. Shanker του York University, η αυτορρύθμιση πρώτα και κύρια είναι η ικανότητα που κάθε άτομο κατέχει στην διαχείριση της ενεργειακής του κατάστασης δηλ. των συναισθημάτων, των συμπεριφορών, της προσοχής, έτσι ώστε να συμβαδίζει με το περιβάλλον. Βοηθά το άτομο να επιδιώκει θετικούς στόχους όπως το να διατηρεί αρμονικές σχέσεις με τους άλλους, να επιδιώκει την μάθηση και να διατηρεί την ευτυχία. Υπάρχει, αναφέρει ο καθηγητής σύμφωνα με την προσωπική του έρευνα, διαφορά ανάμεσα στην αυτορρύθμιση και τον αυτοέλεγχο, όπου αυτοέλεγχος, ο έλεγχος των παρορμήσεων.

Κάθε φορά που ένα παιδί σκέφτεται να κάνει κάτι απαιτείται ενέργεια. Η ποσότητα της ενέργειας εξαρτάται από αυτό που θέλει να κάνει, την κατάσταση και κυρίως την ιδιοσυγκρασία του παιδιού. Δηλ. δυο παιδιά μπορεί να ξοδεύουν πολύ διαφορετικές ποσότητες ενέργειας και να βρίσκονται σε πολύ διαφορετική κατάσταση διέγερσης (εγρήγορσης) για την ίδια δράση. Η αυτορρυθμιστική ικανότητα εξαρτάται τόσο από βιολογικούς όσο και περιβαλλοντικούς παράγοντες. Το ταπεραμέντο του παιδιού, η ικανότητά του στη ρύθμιση του συναισθήματος, διάφοροι γνωστικοί παράγοντες όπως η ικανότητα προθετικού ελέγχου (effortful control), η εστίαση της προσοχής, η εναλλαγή της εστίασης της προσοχής, ο περιορισμός των παρορμήσεων, η ικανότητα διαχείρισης της ματαίωσης, η διαχείριση των περισπασμών, κοινωνικοί παράγοντες όπως η ικανότητα του να αναπτύσσει και να χρησιμοποιεί κοινωνικά αποδεκτές συμπεριφορές, τέλος ηθικοί παράγοντες όπως η ανάπτυξη της ενσυναίσθησης και άλλων αξιών (Shanker 2009, 2010).

Extinguisher

Το σύνδρομο της επαγγελματικής εξάντλησης (burn out)

burnout
Η οικονομική κρίση έχει συμβάλλει στη δημιουργία ενός από τα πιο διάσημα σύνδρομα των τελευταίων χρόνων, του συνδρόμου της επαγγελματικής εξάντλησης, γνωστού και ως burn out. Το σύνδρομο αυτό κάνει τους εργαζόμενους να υποφέρουν από μακροχρόνια εξάντληση, μειωμένο ενδιαφέρον για τη δουλειά τους και οξυθυμία.

Το χρόνιο εργασιακό στρες, σε συνδυασμό με την έλλειψη αναγνώρισης του έργου του εργαζόμενου από τους προϊσταμένους του, είναι δύο πολύ σημαντικοί παράγοντες στην εκδήλωση του συνδρόμου, ανακάλυψαν οι ερευνητές.

Όπως γράφουν στην επιθεώρηση BMC Psychiatry, όσοι εργάζονται περισσότερο από οκτώ ώρες την ημέρα, πέντε ημέρες την εβδομάδα, διατρέχουν ιδιαίτερα αυξημένο κίνδυνο να εκδηλώσουν το σύνδρομο επαγγελματικής εξάντλησης.

«Η συχνότητα του συνδρόμου αυξάνεται διαρκώς και θέτει σοβαρό πρόβλημα στην κοινωνία, εξαιτίας τόσο των άμεσων οικονομικών απωλειών στις επιχειρήσεις όσο και των προβλημάτων υγείας που μακροπρόθεσμα επιφέρει», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ. Τζέζους Μοντέρο-Μαρίν, από το Ίδρυμα Επιστημών Υγείας Αραγκόν, στην Ισπανία. Αντίδοτο στο σύνδρομο αποτελούν οι στενές και ειλικρινείς οικογενειακές σχέσεις, σύμφωνα με την ίδια μελέτη, όπως αναφέρει το onmed.

«Η ύπαρξη συντρόφου ή παιδιών, με τα οποία έχει ο εργαζόμενος ουσιαστική και όχι τυπική σχέση, μπορεί να δράσει ως προστατευτικός κλοιός, επειδή όταν ο εργαζόμενος τελειώνει τη δουλειά του, αφήνει πίσω του όσα τον ταλαιπωρούν και ασχολείται με ανθρώπους που τον γεμίζουν», εξήγησε ο δρ. Μοντέρο-Μαρίν.

Σχόλιο: Εκτός από τις οικογενειακές σχέσεις, οι ειλικρινείς φιλικές σχέσεις, επίσης βοηθούν σε κάθε τομέα της ζωής μας.


Music

Η μουσική στο χειρουργείο κάνει καλό: Μειώνει τον πόνο και το άγχος

music surgery
Μπορεί πριν λίγες μέρες να βγήκε μια έρευνα σύμφωνα με την οποία η μουσική την ώρα του χειρουργείου μπορεί να γίνει επικίνδυνη, καθώς δυσκολεύει την επικοινωνία των γιατρών με το προσωπικό, τώρα όμως αποδεικνύεται ότι μπορεί να κάνει καλό στον ασθενή.

Η μουσική πριν, στη διάρκεια και μετά από μία χειρουργική επέμβαση είναι ωφέλιμη για τον ασθενή, καθώς μπορεί να μειώσει σημαντικά τον πόνο και το άγχος του και να διευκολύνει την ανάρρωσή του, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα.

Οι ερευνητές των πανεπιστημίων Μπρουνέλ και Κουίν Μαίρη του Λονδίνου, με επικεφαλής τη δρ. Κάθριν Μιντς, που έκαναν τη δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό The Lancet, πραγματοποίησαν την πιο εξονυχιστική μέχρι σήμερα αξιολόγηση (μετα-ανάλυση) των έως τώρα μελετών πάνω στο ζήτημα. Συνολικά μελέτησαν στοιχεία 72 κλινικών δοκιμών που αφορούσαν σχεδόν 7.000 ενήλικους ασθενείς.

Η έρευνα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι χάρη στη μουσική που άκουγαν οι ασθενείς ήταν λιγότερο αγχωμένοι μετά το χειρουργείο και δήλωναν πολύ πιο ικανοποιημένοι. Επίσης ανέφεραν ότι πονούσαν λιγότερο και χρειάζονταν λιγότερα αναλγητικά φάρμακα, σε σχέση με άλλους εγχειρισμένους ασθενείς που δεν άκουγαν μουσική.

Η μουσική είναι ωφέλιμη σε οποιοδήποτε στάδιο της επέμβασης, αν και το μεγαλύτερο όφελος φαίνεται να υπάρχει, όταν ο ασθενής ακούει την μουσική προτού εγχειρισθεί. Ακόμη μεγαλύτερο είναι το όφελος, όσον αφορά την μείωση του μετεγχειρητικού πόνου και των αναλγητικών, όταν ο ασθενής επιλέγει τη δική του μουσική.

Σχόλιο: Μουσική, η παγκόσμια γλώσσα της ανθρωπότητας

Η μουσική του Μπετόβεν ήταν βγαλμένη, κυριολεκτικώς... από την καρδιά του


Key

Επιστήμονες βρήκαν τον λόγο για τις απιστίες μας

απιστία
Μια νέα έρευνα αποκαλύπτει πως οι τα επίπεδα των ορμονών ίσως ευθύνονται για τις απιστίες μας αλλά και για την τάση ορισμένων ανθρώπων να εξαπατούν τους άλλους.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Experimental Psychology και μελέτησε την υπόθεση ότι απατούμε τους συντρόφους μας για να αποφύγουμε το στρες. Πιο συγκεκριμένα, η ιδέα έχει να κάνει με την αυξημένη παραγωγή της ορμόνης τεστοστερόνης, η οποία ρυθμίζει τις επιδράσεις της κορτιζόλης, της ορμόνης του στρες.

Πιο συγκεκριμένα, ερευνητές του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ και του Πανεπιστημίου του Τέξας διεξήγαγαν πείραμα, ανακαλύπτοντας πως τα άτομα που έχουν αυξημένες τις δύο ορμόνες, όχι μόνο τείνουν να εξαπατούν τους άλλους, αλλά παρουσιάζουν γενικότερα «άτακτη» συμπεριφορά.

Κατά την διάρκεια του πειράματος δόθηκαν σε διάφορους ανθρώπους τεστ μαθηματικών με την υπόσχεση ενός χρηματικού ποσού. Όσες περισσότερες ήταν οι σωστές απαντήσεις τους, τόσο μεγαλύτερη θα ήταν η ανταμοιβή τους. Είχε φυσικά προηγηθεί η δειγματοληψία του σάλιου τους, με το οποίο οι ερευνητές θα υπολόγιζαν τα επίπεδα της τεστοστερόνης τους.Τα αποτελέσματα έδειξαν πως τα αυξημένα επίπεδα της συγκεκριμένης ορμόνης μειώνουν τον φόβο της τιμωρίας και αυξάνουν την ανάγκη για επιβράβευση. Τα αυξημένα επίπεδα κορτιζόλης με την σειρά τους, συνδέονται με μια χρόνια αίσθηση στρες. Έτσι, η τεστοστερόνη δίνει σε κάποιον το κουράγιο να ρισκάρει και η κορτιζόλη τον λόγο για να το κάνει κάποιος αυτό.