Καλώς Ορίσατε στο Sott.net
Τετ, 12 Αυγ. 2020
Ο Κόσμος γι'αυτούς που Σκέφτονται

Επιστήμη του Πνεύματος
Χάρτης

Pirates

Πιο ενσυναίσθητα τα παιδιά μη θρησκευόμενων οικογενειών

Εικόνα
Κάποιοι παρατηρητές της επικαιρότητας κατά τη διάρκεια των αιώνων το είχαν ήδη επισημάνει: η θρησκεία δεν αποτελεί οπωσδήποτε ένα εχέγγυο της ομόνοιας και της αδελφοσύνης. Έρευνα που δημοσιεύθηκε στις 5 Νοεμβρίου στο αμερικανικό περιοδικό Current Biology δείχνει ότι η μεταλαμπάδευση των θρησκευτικών πρακτικών και αξιών από τη μια γενιά στην άλλη δεν καθιστά τους ανθρώπους πιο αλτρουιστές.

Με άλλα λόγια, τα παιδιά των θρησκευόμενων οικογενειών εμπνέονται λιγότερο από το αίσθημα αλληλεγγύης για τους συνανθρώπους τους από όσο τα παιδιά όσων δεν ακολουθούν κάποια θρησκευτική πίστη.

Η έρευνα διενεργήθηκε μεταξύ 1.170 παιδιών σε έξι χώρες, στον Καναδά, την Κίνα, την Ιορδανία, την Τουρκία, τις ΗΠΑ και τη Νότια Αφρική, υπό την εποπτεία του γαλλο-αμερικανού επικεφαλή του Τμήματος Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου του Σικάγου Ζαν Ντεσετί. Και είχε ως αντικείμενο να διαπιστώσει αν η θρησκευτική πίστη, έτσι όπως εκδηλώνεται σε διάφορες θρησκείες, ενισχύει ή όχι την κοινωνική συμπεριφορά.

Η έρευνα χρηματοδοτήθηκε από μια υποτροφία του διαπνεόμενου από τον προτεσταντισμό αμερικανικού Ιδρύματος John Templeton. Το 2007 το Ίδρυμα που ίδρυσε ο μεγαλοεπενδυτής, φιλάνθρωπος και μέλος της Πρεσβυτεριανής Εκκλησίας Τζον Τέιμπλετον(πέθανε τον περασμένο Μάιο) τίμησε με το βραβείο του (είναι πιο γενναιόδωρο από το Νομπέλ) τον καναδό πολιτικό φιλόσοφο Τσαρλς Τέιλορ (ρωμαιοκαθολικός στο δόγμα), υποστηρικτή της ιδέας ότι οι κοσμικές δημοκρατίες της Δύσης δεν βοηθούν τους πολίτες να αντιληφθούν το νόημα της ανθρώπινης ζωής.

Είναι αυτές οι Δυτικές κοινωνίες λιγότερο ηθικές από εκείνες που διαπνέονται από εντονότερο θρησκευτικό πνεύμα; Το Ίδρυμα πιθανόν να απογοητεύτηκε από την έρευνα που χρηματοδότησε. Διότι οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Σικάγου «θέτουν εκ νέου σε αμφιβολία το γεγονός ότι η θρησκεία διαδραματίζει ζωτικό ρόλο για την ηθική ανάπτυξη του ανθρώπου και υποστηρίζουν την ιδέα ότι η εκκοσμίκευση του ηθικού λόγου δεν θα περιορίσει την ανθρώπινη καλοσύνη», σημειώνει ο επικεφαλής της έρευνας Ζαν Ντεσετί.

Οι επιθεωρήσεις Βιολογίας συνήθως δεν δημοσιεύουν τέτοιου είδους έρευνες. Αλλά ο πολιτογραφημένος Αμερικανός επιστήμονας, που έχει εγκατασταθεί και εργάζεται εδώ και 14 χρόνια στις ΗΠΑ, επέμενε στη δημοσίευσή της από το Current Biology καθώς στις ΗΠΑ είναι αδύνατον σε κάποιον που δηλώνει ότι δεν πιστεύει σε κάποια θρησκεία να ελπίζει να καταλάβει υψηλά αξιώματα, κυρίως όσα προϋποθέτουν την εκλογή του. Διότι «υπάρχουν υποψίες ότι είναι ένας άνθρωπος ανήθικος», όπως ο ίδιος υποστηρίζει.

Heart

Όλα όσα νομίζουμε πως γνωρίζουμε για τον εθισμό είναι λάθος!

addiction
Τι προκαλεί εθισμό; Εύκολο, έτσι δεν είναι; Τα ναρκωτικά προκαλούν εθισμό. Ίσως όμως δεν είναι τόσο απλό.

Αυτό το βίντεο έχει προσαρμοστεί από το δημοφιλές βιβλίο του Johann Hari, The Scream: The First and Last Days of the War on Drugs. Για περισσότερες πληροφορίες και για να κάνετε το κουίζ για να δείτε πόσα γνωρίζετε για τον εθισμό, πηγαίνετε στο www.chasingthescream.com


Σχόλιο: Σύντομο αλλά άκρως πληροφοριακό βίντεο που σε λίγα λεπτά φτάνει στην ουσία του προβλήματος για παντός είδους εθισμούς.


Bullseye

Το μυστικό επίτευξης κάθε στόχου!

επιτυχία
Μία νέα μελέτη ισχυρίζεται πως έχει βρει το μυστικό επιτυχίας για κάθε άνθρωπο. Ποιο είναι αυτό; Η μέθοδος είναι απλή: το μόνο που χρειάζεται να κάνει ένα άτομο για να οδηγηθεί στην επιτυχία είναι να παρακολουθεί και να καταγράφει την πρόοδό του.

Ειδικότερα, μελέτη που πραγματοποιήθηκε από το Πανεπιστήμιο του Sheffield, με επικεφαλής τον καθηγητή Benjamin Harkin, κατέληξε στο συμπέρασμα πως όταν ένα άτομο θέτει έναν στόχο, έχει περισσότερες πιθανότητες να τον υλοποιήσει, αν καταγράφει και παρακολουθεί την πορεία του.

Οι ερευνητές ανέλυσαν 138 προηγούμενες μελέτες, στις οποίες συμμετείχαν συνολικά 19951 άνθρωποι, και εξέτασαν την αποτελεσματικότητα της παρέμβασης ή της θεραπαείας, σύμφωνα με την οποία οι συμμετέχοντες είχαν παρακινηθεί να παρακολουθούν την πρόοδο που κάνουν προς την επίτευξη των στόχων τους.

Η ομάδα εστίασε κυρίως στους προσωπικούς στόχους του κάθε ατόμου, οι οποίοι σχετίζονται με την υγεία, όπως η διακοπή του καπνίσματος, η απώλεια του βάρους, η μείωση της πίεσης ή η αλλαγή των διατροφικών συνηθειών.

Τα ευρήματα της μελέτης, όπως σημειώνεται σε σχετικό δημοσίευμα στον Independent, έδειξαν ότι σε όσους συμμετέχοντες είχε ζητηθεί να παρακολουθούν την πρόοδο τους σχετικά με τα καθήκοντα που είχαν να κάνουν, είχαν περισσότερες πιθανότητες να επιτύχουν τους στόχους τους. Τα ποσοστά επιτυχίας μέσω αυτής της πρακτικής, είχαν αυξηθεί σημαντικά.

Σχόλιο: Ξαναγράψτε την προσωπική σας ιστορία για γιατρειά

Ισχύς εν τη ενώσει: Ζευγάρια μπορούν πιο εύκολα να αλλάξουν κακές συνήθειες μαζί παρά από μόνοι τους


Butterfly

Οικονομική κρίση & κρίση πανικού: Μαθήματα που μπορούν να γίνουν δώρα

«Ο Πανικός είναι ένα συναίσθημα που έρχεται όταν υπάρχει ο έντονος Φόβος της Αλλαγής, του Αγνώστου... Όμως δεν υπάρχει κάτι πιο σίγουρο στη ζωή από την Αλλαγή. Η ζωή είναι συνυφασμένη με την αλλαγή. Ο μόνος τρόπος να αντιμετωπίσεις το Πανικό, το Φόβο, την ίδια την αλλαγή είναι η Ειλικρίνεια, το Θάρρος, η Εσωτερική Δύναμη, η Πίστη» ~ Stephen King.
Εικόνα
«Το θέμα δεν είναι αν ήμουν κάποια άλλη, ή αν είχα άλλες συνθήκες ζωής τι θα μπορούσα να κάνω, το θέμα είναι έτσι όπως είμαι, με αυτές τις συνθήκες που έχω, να προσπαθήσω να κάνω το καλύτερο που μπορώ!»

Μετά από ένα «καυτό» καλοκαίρι της μίας έντονης οικονομικής, κοινωνικής, ηθικής κρίσης, κανείς μας δεν θα είναι πια ο ίδιος. Όλοι βιώσαμε φόβο, πολλές φορές και τρόμο για τις αλλαγές που μπορεί να φέρει η κρίση, έντονη απογοήτευση, λύπη και ακόμα μερικές φορές! Ο πανικός έρχεται με την ανασφάλεια για το αύριο, τον έντονο φόβο για την αλλαγή, την αμφιβολία αν θα μπορούμε να ανταπεξέλθουμε στις καινούργιες απαιτήσεις και συνθήκες ζωής μας.

Πολλές φορές βιώνουμε έντονο φόβο και πανικό, αλλά και δεν καταλαβαίνουμε την αιτία του αμέσως γιατί εμφανίζεται ξαφνικά, με μορφή κρίσεων, εξάρσεων, χωρίς άμεση, συγκεκριμένη αιτία. Η αιτία όμως πάντα υπάρχει, αλλά είναι βαθειά κρυμμένη.

Μια κρίση πανικού όταν συμβαίνει, το σώμα βιώνει μια απρόσμενη εγρήγορση, κρίση άγχους με έντονα σωματικά και ψυχολογικά συμπτώματα, όπως αίσθηση ότι η καρδιά χτυπά πολύ έντονα, ακανόνιστα, είναι «έτοιμη να σπάσει», ότι το άτομο δε μπορεί να αναπνεύσει, ότι μπορεί να νιώθει ναυτία, εφίδρωση, ακαθόριστο φόβο, τρόμο. Επίσης το άτομο μπορεί να νιώθει έντονους ψυχο-σωματικούς πόνους στο σώμα, πονοκεφάλους, ημικρανίες, πόνους στη κοιλιά, στους μυς γενικά. Μπορεί να αισθάνεται έντονες, παράλογες αρνητικές σκέψεις και συναισθήματα, να έχει φοβίες ότι συμβαίνει κάτι αληθινά τρομερό και «χάνει το μυαλό και το κοντρόλ» και «πανικοβάλλεται και τρελαίνεται».

Ο αριθμός των κρίσεων και προσβολών πανικού εξαρτώνται από τη σοβαρότητα της κατάστασης και τη συχνότητα της. Γίνονται ακόμα πιο έντονες αν βασίζονται σε σοβαρά, αληθινά γεγονότα, ή σε εσωτερικές, μη επιλυμένες συγκρούσεις του παρελθόντος (unresolved inner conflicts).

Σχόλιο: Όσα πρέπει να γνωρίζετε για την κρίση πανικού


People 2

Τελικά η σειρά γέννησης δεν δημιουργεί μεγάλες διαφορές

Εικόνα

« Τελικά, η πραγματική είδηση από την μελέτη μας είναι ότι δεν βρήκαμε κάποιες ουσιαστικές επιπτώσεις από τη σειρά γέννησης πάνω στην προσωπικότητα. Αυτό έρχεται σε αντίθεση τόσο με προηγούμενες ψυχολογικές θεωρίες, όσο και με τη διαίσθηση πολλών ανθρώπων »
Η εξυπνάδα ενός ανθρώπου επηρεάζεται από τη σειρά γέννησής του, αλλά σε μικρό βαθμό, σύμφωνα με μία νέα γερμανική επιστημονική έρευνα, η οποία, μεταξύ άλλων, διαπίστωσε ότι τα πρωτότοκα παιδιά τείνουν να είναι πιο έξυπνα, ενώ κάθε επόμενο παιδί να είναι λιγότερο έξυπνο.

Οι ερευνητές των πανεπιστημίων της Λειψίας και του Μάιντς, με επικεφαλής τον καθηγητή Στέφαν Σμούκλε, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών (PNAS) των ΗΠΑ, ανέλυσαν στοιχεία για πάνω από 20.000 ενήλικες σε τρεις χώρες (Γερμανία, ΗΠΑ, Βρετανία).

Εδώ και τουλάχιστον 100 χρόνια, οι επιστήμονες προσπαθούν να κατανοήσουν σε ποιο βαθμό η σειρά γέννησης επιδρά στον άνθρωπο και κατά πόσο ισχύουν οι διάφορες λαϊκές πεποιθήσεις ότι οι πρωτότοκοι είναι πιο προστατευτικοί, οι μεσαίοι πιο διπλωμάτες, οι τελευταίοι πιο επαναστάτες κ.α.

Η νέα έρευνα συμπέρανε ότι κεντρικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητας, όπως η εξωστρέφεια/εσωστρέφεια, η συναισθηματική σταθερότητα, η αίσθηση καθήκοντος, η φαντασία κ.α., δεν εξαρτώνται από τη σειρά γέννησης. Μικρή πάντως φαίνεται να είναι η επίπτωση στην εξυπνάδα, καθώς οι πρωτότοκοι έχουν συνήθως πλουσιότερο λεξιλόγιο και κατανούν πιο εύκολα τις αφηρημένες έννοιες.

Η μελέτη επιβεβαίωσε ότι κάθε επόμενο παιδί που γεννιέται στην ίδια οικογένεια, είναι οριακά λιγότερο έξυπνο από το προηγούμενο. Ο δείκτης νοημοσύνης φαίνεται να πέφτει μιάμιση μονάδα σε κάθε επόμενο παιδί.

Η αιτία είναι ασαφής και ίσως σχετίζεται με το ότι το πρώτο παιδί απολαμβάνει της πλήρους προσοχής των γονιών του, ενώ επιπλέον αργότερα έχει την ευκαιρία να «ακονίσει» τις γνώσεις και τις ικανότητές του, καθώς «διδάσκει» τα μικρότερα αδέλφια του. Μπορεί, επίσης, να παίζει κάποιο ρόλο η βιολογία, καθώς τα τελευταία παιδιά από μεγαλύτερης ηλικίας γονείς ίσως είναι πιο επιρρεπή σε γενετικά προβλήματα.

Alarm Clock

Οι συνήθειες του ύπνου των μοντέρνων κυνηγών-τροφοσυλλεκτών

modern hunter gatherers
Μένουν ξύπνιοι μέχρι αργά το βράδυ, κοιμούνται κατά μέσο όρο λιγότερο από εξίμισι ώρες τη νύχτα και σπάνια παίρνουν έναν μεσημεριανό υπνάκο.

Αν νομίζετε ότι πρόκειται για τους σύγχρονους ανθρώπους της πόλης, που είναι γεμάτοι οικονομικά άγχη και τεχνολογικούς πειρασμούς όπως το διαδίκτυο, η τηλεόραση και τα κινητά τηλέφωνα, γελιέστε.

Πρόκειται για τους Χάντζα της Τασμανίας, τους Σαν της Ναμίμπια και τους Τσιμάνε της Βολιβίας!

Μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, η οποία έγινε σε φυλές που ακολουθούν ακόμη τον πρωτόγονο τρόπο ζωής των παλαιολιθικών κυνηγών-τροφοσυλλεκτών, έρχεται να απομυθοποιήσει την ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση πως ο σύγχρονος πολιτισμός φταίει που οι άνθρωποι κοιμούνται λίγο.

Φαίνεται πως ακόμη και οι απαλλαγμένοι από τα βάσανα του πολιτισμού μας, έχουν παρόμοιες συνήθειες τελικά. Δεν αποκλείεται, συνεπώς, και οι μακρινοί πρόγονοί μας να μην κοιμούνταν το «ενδεδειγμένο» οκτάωρο.

Οι ερευνητές, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιολογίας Current Biology, μελέτησαν τις συνήθειες τριών απομονωμένων φυλών της Αφρικής και της Νότιας Αμερικής, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο.

Σχόλιο: Ίσως τελικά το ερώτημα δεν είναι "πόσο κοιμόμαστε" αλλά "πως κοιμόμαστε":

Ύπνος στο απόλυτο σκοτάδι για καλύτερη υγεία

Ύπνος σε κρύο περιβάλλον: Ότι καλύτερο για την υγεία μας!


Megaphone

Η φωνή μέσα μας που σαμποτάρει τις προσπάθειες μας για αλλαγή και βελτίωση

φωνές
Είναι η φωνή που συνήθως εμφανίζεται όταν αποφασίσουμε να προχωρήσουμε, πριν από κάθε αλλαγή, πρωτοβουλία ή ξεκίνημα. Μέσα από ένα ατέρμονο εσωτερικό debate που αναβάλλει κάθε δράση και δημιουργεί αμφιβολίες για το αν θα τα καταφέρουμε ή φόβους ότι θα εκτεθούμε σε κίνδυνους, καταφέρνει να μας βάλει τρικλοποδιά ακόμη και πριν από τη γραμμή εκκίνησης.

Εχει βαλθεί να σαμποτάρει κάθε μετακίνηση από τη ζώνη ασφάλειας όπου έχουμε συνηθίσει να ζούμε. Και το χειρότερο; Εχει το ταλέντο να πείθει ότι έχει δίκιο.

«Εχω τα προσόντα, αλλά είναι νωρίς να ζητήσω προαγωγή». «Αν με απορρίψει θα ντρέπομαι». «Καλύτερα να αρχίσω από του χρόνου». «Θέλει πολλή δουλειά». «Δεν θα τον παρακαλέσω. Ας καταλάβει μόνος την αξία μου». «Πού να χωρέσει στο πρόγραμμά μου;»

Δεν φαίνεται παράλογο μια φωνή μέσα μας να προσπαθεί να μας αποτρέψει από επιπλέον ταλαιπωρίες. Πόσο λογικό όμως είναι να εστιάζει μόνο στα αρνητικά, την ώρα που είναι να προχωρήσουμε για να μάθουμε, να αναπτυχθούμε, να κυνηγήσουμε τα όνειρά μας;

Βάζουμε έναν στόχο και μετά δημιουργούμε έναν διάλογο που εμποδίζει την ολοκλήρωσή του. Παρότι τα επιχειρήματα αυτού του αυτόκλητου σαμποτέρ φαίνονται χρήσιμα ή προστατευτικά, η αλήθεια είναι ότι αν τους δώσουμε μεγάλη σημασία μάς απομακρύνουν από την πορεία μας.

Το πιο σημαντικό για να αντιμετωπίσουμε τον σαμποτέρ μας είναι να τον αναγνωρίζουμε. Μια καλή λύση είναι να τον προσωποποιήσουμε. Πώς σχολιάζει, ποιος είναι ο τόνος της φωνής του, οι αγαπημένες του ατάκες; Γιατί να μην του δώσουμε ένα όνομα που του ταιριάζει; Είναι τελειομανής, φοβητσιάρης, παρανοϊκός, μάρτυρας, ελιτιστής, ενοχικός, κακομαθημένος;

Μετά χρειάζεται απλώς να τον καθησυχάσουμε. Αναγνωρίζουμε τη μισή αλήθεια του, διαβεβαιώνουμε ότι μπορούμε να χειριστούμε μια πιθανή αρνητική εξέλιξη, θυμίζουμε τις αρχικές μας προτεραιότητες. Αλλες φορές, πάλι, χρειάζεται μόνο να τον βγάλουμε από την πρίζα. Τι θα μας συμβεί αν συνεχίσουμε να τον ακούμε;

Σχόλιο: Όταν αρχίσουμε να συνειδητοποιούμαι τη δύναμη που έχει αυτή η φωνή και πόσο μας κάνει να υποφέρουμε, ενώ αυτά που μας λέει δεν έχουν βάση στην πραγματικότητα ή σε σχέση με το τι πραγματικά συμβαίνει στο περιβάλλον μας, τότε είναι που αρχίζουμε να παίρνουμε την ευθύνη και τον έλεγχο και να αποφασίζουμε εμείς εάν θα ακούσουμε ή όχι αυτά μας λέει η φωνή.


Magic Wand

Οι ευεργετικές ιδιότητες των παραμυθιών

παραμύθι
Πόσες φορές δεν ταξιδέψαμε σε τόπους μαγικούς, παρέα με νεράιδες, ξωτικά και ζώα με μαγική λαλιά, ακούγοντας γνώριμες φωνές να αφηγούνται παραμύθια... Αν είχαμε την ευκαιρία να το κάνουμε ξανά, δεν θα την αρπάζαμε, χωρίς κουβέντα και πολλά πολλά;

Μια πλασμένη ιστορία, μια τεχνητά καμωμένη διήγηση ξεκινά πάντοτε με την πρόταση, "Μία φορά και έναν καιρό". Ακόμη, όμως, και αν αυτή η εισαγωγή προϋποθέτει ταξίδι σε έναν κόσμο εξωπραγματικό, τα παραμύθια στην πραγματικότητα, αφηγούνται την παιδική ηλικία ενός παιδιού ή και τη ζωή ενός ενήλικα.

Ρωτώντας ένα παιδί σήμερα, εάν θα προτιμούσε να διαβάσει ένα παραμύθι ή να παίξει ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι, θα απαντούσε χωρίς σκέψη, το δεύτερο. Τι απέγιναν η Κοκκινοσκουφίτσα με την αφέλειά της, η Σταχτοπούτα με το γυάλινο γοβάκι, ο Τζακ και η Φασολιά του, όλα εκείνα τα πλάσματα που εξάπτουν τη φαντασία μας; Ο κόσμος της τεχνολογίας κερδίζει, σήμερα, τον κόσμο του παραμυθιού, χωρίς να του αφήνει πολλά περιθώρια.

Συμβολικές μορφές και αρχέτυπες εικόνες είναι ικανές να συμβολίσουν την περίοδο που περνά κάθε παιδί μέχρι να φτάσει στην ενηλικίωση. Πολλά παιδιά δεν το γνωρίζουν, ενδεχομένως και πολλοί ενήλικες, ότι τα παραμύθια είναι ευεργετικά.

Ομάδα ερευνητών του Πανεπιστημίου Στάνφορντ στην Καλιφόρνια, διαπίστωσε ότι τα παιδιά που "καληνυχτίζουν" τη μέρα με ένα παραμύθι, έχουν καλύτερη αντίληψη της γλώσσας. Η δεκάλεπτη ανάγνωση μίας ιστορίας πριν από τον ύπνο, ενισχύει τις μαθησιακές ικανότητες των παιδιών, ενώ παράλληλα ενεργοποιεί τη μνήμη και τη φαντασία. Τα προφορικά ερεθίσματα δημιουργούν αστραπιαία αντίληψη που στηρίζεται σε έννοιες, εικόνες και σκέψεις.

Σχόλιο: Οι περιπέτεις σε όλα τα παραμύθια αποκαλύπτουν το αρχέτυπο ταξίδι του ήρωα/ηρωίδας, όπως το απεκάλεσε ο Τζόζεφ Κάμπελ στο βιβλίο του, Ο Ήρωας με τα Χίλια Πρόσωπα:
Η τυπική πορεία της μυθολογικής περιπέτειας του ήρωα είναι μια μεγέθυνση της φόρμουλας που αναπαρίσταται στις τελετουργίες μετάβασης προς ενηλικίωση: διαχωρισμός - μύηση - επιστροφή: που μπορούν να ονομαστούν η πυρηνική μονάδα του μονόμυθου. 'Ενας ήρωας αποτολμά να περάσει από τον κόσμο του συνήθους σήμερα σε έναν κόσμο υπερφυσικού θαύματος, όπου αντιμετωπίζονται καταπληκτικές δυνάμεις και κερδίζεται μία αποφασιστική νίκη. Ο ήρωας επιστρέφει από αυτήν τη μυστήρια περιπέτεια με τη δύναμη να απονείμει ευλογίες στους συνανθρώπους του.

Ο κοσμογονικός κύκλος παρουσιάζεται με καταπληκτική συνάφεια στα ιερά γραπτά όλων των ηπείρων, και δίνει στην περιπέτεια του ήρωα μια καινούρια και ενδιαφέρουσα κατεύθυνση, γιατί τώρα φαίνεται πως το επικίνδυνο ταξίδι ήταν μόχθος όχι για επίτευξη αλλά για επανεπίτευξη, όχι για ανακάλυψη αλλά για επανανακάλυψη. Οι θεϊκές δυνάμεις που αναζητήθηκαν και κερδηθήκαν μέσω κινδύνων, αποκαλύπτονται πως από πάντα υπήρχαν μέσα στην καρδιά του ήρωα. Είναι ο «γιος του βασιλιά» που έμαθε την πραγματική ταυτότητά του και μετέπειτα άρχισε να ασκεί την αρμόζουσα δύναμή του - γιος του Θεού... Από αυτήν την άποψη ο ήρωας είναι σύμβολο εκείνης της θείας δημιουργικής και λυτρωτικής εικόνας που βρίσκεται κρυμμένη μέσα σε όλους μας, περιμένοντας να αναγνωριστεί και να της αποδοθεί ζωή.



Clipboard

Μάθετε να αποκρυπτογραφείτε τη γλώσσα του πιστότερου σας φίλου

σκύλος
Επιστρέφεις στο σπίτι από τη δουλειά και η ουρά του σκυλιού σου γίνεται ελικόπτερο από τον ενθουσιασμό. Είναι προφανές πως χαίρεται τρομερά που σε βλέπει. Έπειτα, όμως, καμπουριάζει, ρίχνει το κεφάλι και σου ρίχνει ένα παρατεταμένο, διαπεραστικό βλέμμα. Τώρα είναι προφανές πως προσπαθεί να σου πει κάτι... αλλά τι;

Είναι πολύ σημαντικό να ξέρουμε πώς να ερμηνεύουμε τη γλώσσα του σώματος του σκυλιού μας, ώστε να μπορούμε να αντιλαμβανόμαστε και να λύνουμε επείγοντα ζητήματα υγείας αλλά και να περνάμε υπέροχες, διασκεδαστικές στιγμές μαζί του. Για αυτό, μιλήσαμε με μερικούς ειδικούς αναλυτές της σκυλίσιας συμπεριφοράς ώστε να μας εξηγήσουν τι σημαίνουν στην πραγματικότητα οι πιο συνηθισμένες κινήσεις σώματος των σκύλων. Να θυμάστε πως κάθε συμπεριφορά του σκύλου σας μπορεί να έχει διαφορετικά νοήματα, ανάλογα με την περίπτωση. Αυτές, ωστόσο, είναι οι πιο συνηθισμένες:

Επίμονο βλέμμα = «Θέλω την προσοχή σου»

Το άμεσο, επίμονο βλέμμα μπορεί να είναι σημάδι επιθετικότητας, συνήθως όμως τα σκυλιά κοιτάζουν επίμονα τους ανθρώπους για να τραβήξουν την προσοχή τους, λέει η εμπειρογνώμων της σκυλίσιας συμπεριφοράς Victoria Stilwell, στη Huffington Post. Χρησιμοποιήστε άλλες ενδείξεις της γλώσσας του σώματός του για να καθορίσετε τι ακριβώς θέλει να σας πει: Σας κοιτάζει με το σώμα του σφιγμένο και το κεφάλι κάτω; Ίσως να πονάει. Μήπως σας κοιτάζει με το σώμα του χαλαρωμένο και ανυπομονησία στο βλέμμα; Μπορεί να αποζητά χάδια ή/και φαγητό. Σας κοιτάζει και μετά τρέχει προς το λουρί του; Ξέρετε τι σημαίνει αυτό.

Σχόλιο: Διάγνωση καρκίνου με τη μουσούδα

Τα σκυλιά μπορούν να ξεχωρίσουν τους αξιόπιστους ανθρώπους από τους αναξιόπιστους


Hearts

Η καταστολή συναισθημάτων μπορεί να βλάψει την ψυχική μας υγεία

Εικόνα

Αν και μπορεί να φαίνεται δελεαστικό να έχουμε ένα 'γενναίο πρόσωπο', είναι πραγματικά OK να κλάψουμε
Πόσες φορές ήθελες να κλάψεις, να πλαντάξεις, να πέσεις στα πατώματα για μερικά λεπτά ή και παραπάνω, απλά για να αποφορτιστείς και να βγάλεις από μέσα σου την κακή ενέργεια; Την επόμενη φορά που θα θελήσεις να το κάνεις, ξέσπασε ελεύθερα. Η επιστήμη προειδοποιεί πως η καταστολή των συναισθημάτων μπορεί να βλάψει την ψυχική μας υγεία.

Ειδικότερα, η βρετανική φιλανθρωπική οργάνωση Mind, της οποίας επικεφαλής είναι ο σύμβουλος ψυχικής υγείας Paul Farmer, διεξήγαγε μια έρευνα σχετική με την καταστολή και την έκφραση των συναισθημάτων, με τη συμμετοχή 2063 ενηλίκων.

Ένας στους τέσσερις ανθρώπους ηλικίας 18 -34 ετών παραδέχτηκε πως το σκέφτεται προτού να δείξει τα συναισθήματά του κάθε φορά που νιώθει ευάλωτος, καθώς αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί ως σημάδι αδυναμίας, σε σύγκριση με μόλις έναν στους δέκα άνω των 55 ετών που έχουν τέτοιες αναστολές.

Μάλιστα ένας στους πέντε ανθρώπους της νεότερης ηλικιακής ομάδας ανέφεραν ότι έφταναν στο σημείο όπου ήθελαν ακόμα και να φωνάξουν εξαιτίας του άγχους.

Επιπλέον, τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι οι γυναίκες είχαν τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες από τους άνδρες να φωνάξουν λόγω άγχους, διπλάσιες πιθανότητες να πουν ότι το κλάμα τους κάνει να αισθάνονται καλύτερα, ενώ οι μισές συμμετέχουσες παραδέχτηκαν πως στράφηκαν στο φαγητό για να αντιμετωπίσουν τα αρνητικά συναισθήματα, σε σύγκριση με τα δύο πέμπτα των ανδρών.

Σχόλιο: Κι όμως κυρία μου, κι οι άντρες κλαίνε... αλλά όχι τόσο πολύ ούτε τόσο συχνά