Την έναρξη έρευνας για τα σκλαβοπάζαρα της Λιβύης ανακοίνωσε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης εθνικής ενότητας της χώρας, μετά το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του CNNi που αποκάλυψε περιπτώσεις δουλείας κοντά στη λιβυκή πρωτεύουσα.

Ο Άχμεντ Μέτιγκ εξέφρασε «τη δυσαρέσκειά του» σε ανακοίνωση μέσω Facebook μετά τη μετάδοση του ντοκιμαντέρ για την «επανεμφάνιση του δουλεμπορίου στα περίχωρα της Τρίπολης».

Ο Μέτιγκ δήλωσε πως «θα αναθέσει σε επιτροπή να ερευνήσει αυτές τις πληροφορίες του Τύπου προκειμένου οι υπεύθυνοι να συλληφθούν και να οδηγηθούν στη δικαιοσύνη», σύμφωνα με το κείμενο της ανακοίνωσης.

Το ρεπορτάζ του CNNi, που δείχνει μετανάστες να πωλούνται σε «δημοπρασίες» στη Λιβύη, και αναμεταδόθηκε ευρέως, προκάλεσε σοκ και οδήγησε σε έντονες αντιδράσεις στην Αφρική και στον ΟΗΕ.

Σε μια σκηνή ενός βίντεο που έχει τραβηχτεί με κινητό τηλέφωνο και είναι κακής ποιότητας, διακρίνονται δύο νεαροί άνδρες. Ακούγεται η φωνή του «δημοπράτη» να λέει: «Δύο δυνατά αγόρια για αγροτικές εργασίες... 400... 700».

Η δημοσιογράφος εξήγησε ότι οι άνδρες πουλήθηκαν έναντι 1.200 δηναρίων Λιβύης (δηλαδή περίπου 400 δολάρια) ο καθένας.

Περίπου χίλιοι άνθρωποι διαδήλωσαν το Σάββατο, στο Παρίσι, καταγγέλλοντας την κατάσταση αυτή, μετέδωσε το γαλλικό πρακτορείο.

Σημειώνεται πως μετά την πτώση, το 2011, του καθεστώτος του Μουάμαρ Καντάφι, οι διακινητές, εκμεταλλευόμενοι το κενό ασφαλείας και την πλήρη ατιμωρησία στη Λιβύη, δελεάζουν δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους που επιζητούν μια καλύτερη ζωή υποσχόμενοι να τους περάσουν στην Ιταλία που βρίσκεται 300 χλμ. από τις λιβυκές ακτές.

Γιατί άραγε, τον 21ο αιώνα, εξακολουθεί να είναι πολιτικά επίκαιρο και κοινωνικά επιβεβλημένο το να εξετάζουμε την επιστημονική νομιμότητα των ρατσιστικών θεωριών; Επειδή, όπως κατ' επανάληψη έχει διαπιστωθεί στη νεότερη ιστορία, σε περιόδους κοινωνικής κρίσης και οικονομικής ύφεσης τείνουν να πληθαίνουν τα δόλια επιχειρήματα υπέρ των απανθρωποποιητικών ρατσιστικών πρακτικών.

Εξάλλου, οι ρατσιστικές ιδέες δεν παραμένουν αμετάβλητες στον χρόνο: για να μπορούν να ασκούν τη διαβρωτική κοινωνική δράση τους, οφείλουν να εξελίσσονται και προσαρμόζονται στις νέες ιστορικές συγκυρίες.

Αν, κατά τον 19ο και τον 20ό αιώνα, οι ιδέες των αυτοαποκαλούμενων «κοινωνικών δαρβινιστών» ήταν η προϋπόθεση για τη μαζική υιοθέτηση μιας σειράς από ολέθριες κοινωνικές πρακτικές, τότε πώς εκδηλώνεται στις μέρες μας ο «μετα-αποικιακός» νεορατσιμός;

Και πώς οι πρόσφατες τεχνοεπιστημονικές εξελίξεις διαμορφώνουν τη νέα «φυλετική» βία και τις βιοτεχνολογικά αναβαθμισμένες δυνατότητες των ευγονικών πρακτικών;
Αναζητώντας την «ανθρώπινη φύση» μεταξύ επιστήμης και ιδεολογίας

Από την αρχαιότητα μέχρι τη νεωτερική εποχή, η απαξίωση του «ξένου», του «βάρβαρου», βασιζόταν πρωτίστως σε θρησκευτικές, πολιτικές, κοινωνικές ή πολιτισμικές διαφορές και όχι σε διαφορές «αίματος», στην αμφισβήτηση δηλαδή της ανθρώπινης φύσης των «ξένων» και «διαφορετικών» από εμάς ανθρώπων.

Οι πρώτες ρατσιστικές θεωρίες περί «φυλετικής κατωτερότητας», αρχικά των Αφρικανών, κατόπιν των Ασιατών και αργότερα των ευρωπαϊκών λαών της Μεσογείου, επινοήθηκαν, κατά την ύστερη νεωτερική εποχή, σε μια προσπάθεια να δικαιολογηθεί ιδεολογικά και μέσω της επιστήμης η εκμετάλλευση από την πλούσια λευκή «φυλή» αυτών των εξαθλιωμένων και «απολίτιστων» πληθυσμών.

Εκμετάλλευση την οποία οι Ευρωπαίοι αποικιοκράτες δεν θεωρούσαν διόλου απρεπή ή απάνθρωπη αφού, χάρη στην κατάλληλη ρατσιστική παιδεία, έμαθαν να βλέπουν τα μέλη αυτών των «κατώτερων φυλών» ως... υπανθρώπους.

Έκρηξη σημειώνεται στα χρόνια της κρίσης στον αριθμό των γιατρών και υγειονομικών που απασχολούνται στο βρετανικό σύστημα Υγείας (NHS).

Η Ελλάδα αποτελεί τον δεύτερο ευρωπαϊκό τροφοδότη του NHS σε γιατρούς, το 80% των οποίων έχουν σπουδάσει στη χώρα μας.

Τα παραπάνω προκύπτουν από ενημερωτικό έγγραφο του γραφείου Οικονομικών Υποθέσεων της ελληνικής πρεσβείας στο Λονδίνο.

Τα στοιχεία του Ιουνίου δείχνουν πως στο βρετανικό σύστημα Υγείας εργάζονται συνολικά 2.959 Έλληνες υγειονομικοί, αριθμός που κατατάσσει τη χώρα μας στη 12η θέση μεταξύ των διαφόρων εθνοτήτων και στην 7η μεταξύ των κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Από αυτούς, οι 1.700 είναι γιατροί, οι οποίοι καταλαμβάνουν τη δεύτερη θέση μεταξύ των κρατών - μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την τέταρτη μεταξύ των μη Βρετανών πολιτών που απασχολούνται στο NHS.

Οι υπόλοιποι 1.259 είναι νοσηλευτικό και επαγγελματικό κλινικό προσωπικό, προσωπικό κλινικής υποστήριξης και προσωπικό υποστήριξης υποδομών.

Από το 1,1 εκατομμύριο εργαζόμενους στο NHS, οι 138.000 είναι μη Βρετανοί, δηλαδή το 12% του προσωπικού. Σε ό,τι αφορά τους Έλληνες, ο αριθμός τους αυξανόταν συνεχώς από το 2009, αλλά φαίνεται πως υπάρχει ανακοπή αυτής της ανοδικής τάξης μετά το δημοψήφισμα για το Brexit.

Οι Έλληνες γιατροί αποτελούν περίπου το 1,5% του δυναμικού στο βρετανικό εθνικό σύστημα Υγείας.

Η πειθαρχία δια της βίας, η σεξουαλική κακοποίηση και οι ανθρωποκτονίες απειλούν εκατομμύρια παιδιά, παγκοσμίως, σύμφωνα με την έκθεση «Ένα Γνώριμο Πρόσωπο: Η βία στη ζωή των παιδιών και των εφήβων» της UNICEF.

«Η βλάβη που προκαλείται στα παιδιά σε όλο τον κόσμο είναι πραγματικά ανησυχητική», σημειώνει ο επικεφαλής Παιδικής Προστασίας της UNICEF, Κορνέλιους Γουίλιαμς, προσθέτοντας ότι «μωρά χαστουκίζονται στο πρόσωπο, κορίτσια και αγόρια εξαναγκάζονται σε σεξουαλικές πράξεις, έφηβοι δολοφονούνται στις κοινότητές τους - η βία κατά των παιδιών δεν εξαιρεί κανέναν και δεν γνωρίζει όρια».

Η έκθεση χρησιμοποιεί τα πιο πρόσφατα δεδομένα για να δείξει ότι τα παιδιά βιώνουν βία σε όλα τα στάδια της παιδικής ηλικίας και σε όλες τις περιστάσεις:

Την εμπειρία της μητρότητας θα μπορούν κατά πάσα πιθανότητα να απολαμβάνουν στο μέλλον και οι γυναίκες τρανς σύμφωνα με Αμερικανούς επιστήμονες. Όπως οι ίδιοι σχολιάζουν, μέσω της μεταμόσχευσης μήτρας θα ανοίγει ο δρόμος ώστε να μπορούν να κυοφορήσουν και να φέρουν στον κόσμο παιδιά με καισαρική τομή.

Ο πρόεδρος της αμερικανικής εταιρείας αναπαραγωγικής ιατρικής, Richard Paulson, τονίζει πως η κοινωνία θα πρέπει να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα καθώς η επιστήμη έχει προχωρήσει τόσο που δίνει το δικαίωμα ακόμα και σε γυναίκες που ξεκίνησαν τη ζωή τους ως άνδρες να υποβληθούν σε μεταμόσχευση μήτρας για να τεκνοποιήσουν.

Μιλώντας στην ετήσια συνάντηση της αναπαραγωγικής ιατρικής που πραγματοποιήθηκε στο Σαν Αντόνιο του Τέξας, ο επιστήμονας εξήγησε πως δεν υπάρχει κανένας λόγος όσον αφορά την ανατομία που να αποδεικνύει πως μια γυναίκα τρανσέξουαλ δεν θα μπορούσε να κυοφορήσει.

«Θα μπορούσαμε να το κάνουμε ακόμα και αύριο. Οι προκλήσεις θα είναι αρκετές, αλλά δεν βλέπω κανένα προφανές πρόβλημα που να αποκλείει τη δοκιμή. Προσωπικά θεωρώ πως υπάρχουν πολλές γυναίκες τρανς που θέλουν να βιώσουν το συναίσθημα της μητρότητας», αναφέρει ο Paulson.

Η μεταμόσχευση μήτρας σαφώς και είναι μια πολύπλοκη διαδικασία ενώ μόνο ένας μικρός αριθμός γυναικών έχει υποβληθεί σε αυτήν μέχρι στιγμής. Η τεχνολογία ωστόσο εξελίσσεται συνεχώς σε έναν αυξανόμενο αριθμό κέντρων ανά τον κόσμο. Ο γιατρός υπογράμμισε πως παρόλο που υπάρχουν σημαντικές διαφορές στη λεκάνη ενός άνδρα και μιας γυναίκας, υπάρχει χώρος για την εμφύτευση μήτρας και στα δύο φύλα. Ο μόνος περιορισμός που πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψιν είναι η γέννα με καισαρική τομή αντί για φυσιολογικό τοκετό.

Πλήρη αποδόμηση στον "πατέρα" της ψυχανάλυσης Σίγκμουντ Φρόυντ επιχειρεί ο Αμερικανός επίτιμος διδάκτορας της Αγγλικής Φιλολογίας, ονόματι Φρέντερικ Κρους στο βιβλίο του με τίτλο «Φρόυντ: Η δημιουργία μιας Ψευδαίσθησης».

Ο κ. Κρους στο βιβλίο του, 746 σελίδων, παρουσιάζει τον Φρόυντ με τεκμηριωμένα και λεπτομερή επιχειρήματα, ως έναν "έμπορο συναισθημάτων", και πως ο ίδιος είχε παραδεχτεί στους έμπιστούς του, ότι οι περισσότεροι από τους πελάτες του ήταν πέραν θεραπείας και κυρίως τον ενδιέφεραν ως εργαστηριακά δείγματα.

Όχι μόνο αντιμετώπιζε τους ασθενείς του ως ινδικά χοιρίδια, χειραγωγώντας τα όνειρα και τα συμπτώματά τους για να ταιριάζουν στις θεωρίες του, αλλά πλούτιζε εις βάρος τους, αφού άφηνε το ρολόι να "τρέχει" σε πολύωρες συνεδρίες, για να υποστηρίξει έναν πλούσιο τρόπο ζωής.

Όπως είπε ένας σοκαρισμένος συνάδελφος του, "δεν θα ξεχάσει ποτέ τα ακριβή λόγια της απάντησης του Φρόυντ όταν ρωτήθηκε πώς αισθάνεται για τους ασθενείς του:« Θα μπορούσα να τσακίσω κάθε έναν από αυτούς».

Θα μπορούσε κανείς να αναρωτηθεί γιατί ο Φρόυντ δεχόταν πελάτες. Η απάντηση σύμφωνα με τον Κρους, είναι απλή και περικλείεται σε μία λέξη: χρήματα.

Ο Κρους ισχυρίζεται ότι τα προβλήματα του Φρόυντ άρχισαν στην παιδική του ηλικία, όταν η οικογένειά του μετακόμισε σε μια εβραϊκή φτωχογειτονιά στη Βιέννη διαποτίζοντάς τον με την επιθυμία να πάρει αποστάσεις από τις ρίζες του και με μια ακατανίκητη δίψα για πλούτο κι δόξα. Ο Αμερικανός καθηγητής συνάγει το συμπέρασμα ότι όταν έλειπαν οι γονείς του Σίγκμουντ και άφηναν στην επίβλεψή του τα μικρότερα αδέλφια του, εκείνος κακοποιούσε σεξουαλικά τη νεότερη αδελφή του.

Μεγάλη συζήτηση αλλά και έντονες αντιδράσεις μεταξύ των επιβατών που μετακινούνται καθημερινά με το μετρό στη Στοκχόλμη έχει προκαλέσει η έκθεση μίας καλλιτέχνης από τη Σουηδία που τιτλοφορείται «Είναι εντάξει, είναι απλά αιμορραγία».

Γυναίκες με τα πόδια ανοιχτά να αιμορραγούν κατά τη διάρκεια της περιόδου, αποτυπώνονται στα ασπρόμαυρα σκίτσα που φιλοξενούνται σε 90 σταθμούς της σουηδικής πρωτεύουσας, ωστόσο έχουν διχάσει τα social media.

Μεγάλο μέρος της κριτικής επικεντρώθηκε στο αν η αναμονή για το μετρό είναι η κατάλληλη στιγμή για να σπάσουν τα ταμπού.

Ένας χρήστης γράφει: «Η Liv Strömquist κάνει κάτι σωστό αλλά το μέρος είναι λάθος. Δεν θέλω να βλέπω σωματικά υγρά στο μετρό».

«Δεν είναι διασκεδαστικό να εξηγούμε σε ένα τετράχρονο παιδί το κόκκινο ανάμεσα στα πόδια», ανέφερε ενδεικτικά ένα άλλο tweet.

«Ωραία. Τώρα οι κάτοικοι της Στοκχόλμης μπορούν να απολαύσουν την περίοδο ακόμα και στο μετρό», αναφέρει ένας άλλος χρήστης.

«Έχουμε ανικανότητα, έχουμε αποτύχει και αδυνατούμε να προχωρήσουμε σε ειρήνη;» ρώτησε ο Φίλιπο Γκράντι, Ύπατος Αρμοστής του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες το Συμβούλιο Ασφαλείας, κατά τη διάρκεια ειδικής συνεδρίασης χθες στη Νέα Υόρκη, όπου και κάλεσε τους ηγέτες των μεγάλων δυνάμεων να εργαστούν στην κατεύθυνση μιας οριστικής επίλυσης των διαφορών και του τερματισμού των συγκρούσεων.

«Ο αριθμός των ανθρώπων που έχουν εκτοπιστεί βίαια σε όλο τον κόσμο προσεγγίζει τώρα τα 66 εκατομμύρια, από 42 εκατομμύρια το 2009» δήλωσε. «Αυτό περιλαμβάνει 17,2 εκατομμύρια πρόσφυγες υπό την ευθύνη της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, μία αύξηση 70% από τότε».

Ο επικεφαλής της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR) πρόσθεσε: «Η εξασφάλιση λύσεων για τα εκατομμύρια των ανθρώπων που έχουν ξεριζωθεί σε ολόκληρο τον κόσμο και η αποφυγή της επανάληψης των μαζικών εκροών που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια στηρίζεται τελικά σε πολιτικές λύσεις, που πρέπει άμεσα να βρεθούν».

Στη συνέχεια ο Γκράντι απαρίθμησε αρκετές από τις τρέχουσες κρίσεις, συμπεριλαμβανομένης της «κατακλυσμιακής σύγκρουσης» -όπως είπε- στη Συρία και της βίας στο Ιράκ, οι οποίες μαζί αντιπροσωπεύουν το ένα τέταρτο του συνόλου των ατόμων που εκτοπίστηκαν βίαια, παγκοσμίως.

Ωστόσο, όπως πρόσθεσε ξέσπασαν νέες κρίσεις, με πολλές εξελίξεις «σε μη κυβερνητικούς χώρους, που οδήγησαν εκατομμύρια ανθρώπων στην προσφυγιά ως αποτέλεσμα διαφόρων συνδυασμών φτώχειας και υποανάπτυξης, περιβαλλοντικής υποβάθμισης, ανισότητας και διώξεων».

Ταυτόχρονα, καταστάσεις που φαίνεται να έχουν σταθεροποιηθεί, όπως αυτές στο Μπουρούντι, το Νότιο Σουδάν και την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, επηρεάστηκαν από νέες κρίσεις που προκάλεσαν νέες εκροές προσφύγων ενώ οι παρατεταμένες κρίσεις - όπως στο Αφγανιστάν και τη Σομαλία - παρέμειναν σταθερές.

Πριν από ένα χρόνο, λόγω ενός blog που έγραψα, άρχισα να προσφέρω συμβουλές σε γονείς εφήβων που «από το πουθενά» ανακοίνωσαν ότι είναι διαφυλικοί. Όλο και περισσότερες οικογένειες έρχονταν σε επαφή μαζί μου κάθε εβδομάδα, και όλες οι ιστορίες τους είναι εξαιρετικά όμοιες. Οι περισσότεροι έχουν 14χρονες και 15χρονες κόρες που είναι έξυπνες, ιδιόρρυθμες, και που παλεύουν να προσαρμοστούν κοινωνικά. Πολλά από αυτά τα παιδιά έχουν κάποιου είδους αυτισμό. Και πολύ συχνά ζητούν ιατρικές επεμβάσεις - ορμονοθεραπεία και χειρουργική επέμβαση - που μπορεί να τις καταστήσουν στείρες, να έχουν επιπτώσεις στο συκώτι τους, ή να οδηγήσουν σε υπέρταση, μεταξύ άλλων πιθανών παρενεργειών.

Οι γονείς νιώθουν μπερδεμένοι και τρομοκρατημένοι, ενημερώνοντας με παράλληλα ότι αγαπούν το παιδί τους και θα υποστηρίξουν οποιαδήποτε επέμβαση είναι πραγματικά απαραίτητη. Μου διηγούνται πως αντιμετωπίζουν το φόβο τους για το παιδί τους σε τρομερή απομόνωση, καθώς φίλοι και συγγενείς πανηγυρίζουν ανέμελα την «γενναιότητα» του παιδιού τους.

Αισθάνομαι καταβεβλημένη από τον τεράστιο αριθμό γονιών που αναζητούν την συμβουλή μου. Μου είναι δύσκολο να ακούω τις ιστορίες τους - τόσο όμοιες μεταξύ τους. Είναι προφανής η απελπισία στη φωνή τους. Ρωτούν αν μπορούν να πάρουν το αεροπλάνο να έρθουν να με βρουν και να φέρουν και την κόρη τους μαζί τους. Όταν τους απαντώ ότι δεν το πράττω αυτό, με ρωτούν αν μπορώ να τους παραπέμψω σε κάποιο/α ψυχοθεραπευτή/ρια που δεν θα επιβεβαιώσει και να δώσει το πράσινο φως έτσι απλά για να υποβληθεί το παιδί τους σε χειρουργική μετάβαση. Οι φωνές τους ακούγονται τρεμάμενες από ανακούφιση που μιλούν με κάποιον που δεν αδιαφορεί για τις ανησυχίες τους σχετικά με αχρείαστες χειρουργικές επεμβάσεις. Κάθε διαβούλευση διαρκεί περισσότερο από τον προκαθορισμένο χρόνο.

Κάποιες φορές είμαι σε θέση να προσφέρω κάποια συμβουλή που να βοηθήσει μια οικογένεια ώστε το παιδί τους να αποφύγει μια δραστική ιατρική παρέμβαση αμφίβολης ωφέλειας ή αναγκαιότητας. Άλλες φορές, το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να νιώθω αβοήθητη καθώς γίνομαι μάρτυρας μιας μεγάλης καταστροφής. Η ιστορία της Κλαίρης ανήκει σ' αυτή την κατηγορία.

Στο συγκεκριμένο πόλεμο το πεδίο της μάχης δεν είναι πια έξω από τον άνθρωπο, αλλά στο εσωτερικό του, στο μυαλό και στα συναισθήματα του - ενώ οι μιλιταριστικές επιχειρήσεις δεν λειτουργούν πλέον μέσω του στρατιωτικού αποικισμού με στόχο την κατοχή μίας περιοχής, αλλά με τον διανοητικό αποικισμό για τον έλεγχο της κοινωνίας της.

«Ο τέταρτος παγκόσμιος πόλεμος έχει ήδη ξεκινήσει και δεν είναι πυρηνικός. Ενώ εσείς χαλαρώνετε, ενώ καταναλώνετε, ενώ απολαμβάνετε τη διασκέδαση που σας προσφέρει το σύστημα, ένας αόρατος στρατός προσπαθεί να κυριαρχήσει στη σκέψη σας, στη συμπεριφορά και στα συναισθήματα σας, ληστεύοντας σας.

Χωρίς να το παίρνετε καθόλου είδηση, χωρίς να το νοιώθετε ή να το συνειδητοποιείτε, η θέληση σας καταλαμβάνεται από αόρατες κατοχικές δυνάμεις. Οι μάχες δεν διεξάγονται σε μακρινούς τόπους, αλλά μέσα στο ίδιο σας το κεφάλι. Δεν πρόκειται πλέον για έναν πόλεμο με στόχο τη στρατιωτική κατάκτηση κάποιων περιοχών, αλλά για έναν πόλεμο που έχει αντικείμενο την κατάκτηση του εγκεφάλου σας - για μάχες που εσείς οι ίδιοι ως άτομα, όπου και αν βρίσκεσθε, αποτελείτε τον κύριο στόχο.

Ο στόχος δεν είναι πλέον ο θάνατος του εχθρού, αλλά ο έλεγχος του. Οι σφαίρες δεν κατευθύνονται πια στο κεφάλι σου, αλλά στις αντιφάσεις, στους ενδόμυχους φόβους και στις ψυχολογικές σου ευπάθειες - στα κρυφά και ευάλωτα σημεία σου. Η συμπεριφορά σου θα ερευνάται συνεχώς από ειδικούς, θα καθοδηγείται και θα ελέγχεται. Η σκέψη και η ψυχή σου θα υποβάλλονται στις ακραίες δοκιμασίες του πολέμου της 4ης γενιάς.

Ενός πολέμου χωρίς στρατιωτικά μέτωπα, χωρίς δυνατότητες υποχώρησης, χωρίς τεθωρακισμένα και χωρίς όπλα - ενός πολέμου στον οποίο εσύ θα είσαι ταυτόχρονα θύμα όσον αφορά τον εαυτό σου και δράστης σε σχέση με το περιβάλλον σου» (M. Freytas με παρεμβάσεις).