Καλώς Ορίσατε στο Sott.net
Πεμ, 19 Σεπ. 2019
Ο Κόσμος γι'αυτούς που Σκέφτονται

Επιστήμη του Πνεύματος
Χάρτης

Video

Τα υπέρ και τα κατά της ικανότητας μας να ανακαλούμε αναμνήσεις

Η ικανότητα μας να ανακαλούμε αναμνήσεις και να φτιάχνουμε δυνητικά σενάρια με αυτές για το μέλλον έχει θετικά, αλλά και κάποια αρνητικά αποτελέσματα
αναμνήσεις
Το ανθρώπινο είδος έχει μία γνωστική ικανότητα που κανένας άλλο ζώο δεν φαίνεται να διαθέτει. Μπορούμε να ταξιδέψουμε πνευματικά στον χρόνο. Μπορούμε στιγμιαία να βρεθούμε στο παρελθόν και να φανταστούμε και να αναβιώσουμε -δια της μνήμης- την πρώτη μας μέρας στο πανεπιστήμιο ή το γεύμα που είχαμε με φίλους την προηγούμενη εβδομάδα. Μετά, το ίδιο γρήγορα, μπορούμε να φτιάξουμε μια εικόνα του άμεσου μέλλοντος, με το να φανταστούμε τον εαυτό μας στις επόμενες μας διακοπές ή το να πίνουμε έναν καφέ, όλα αυτά μέσα σε λιγότερο από μία ώρα.

Αυτό δεν έχει καμία σχέση με το αν γνωρίζουμε κάτι που μπορεί να συνέβη ή κάτι που θα συμβεί, έχει σχέση με την εμπειρία του να ζούμε κάποια πράγματα στο μυαλό μας. Είναι η διαφορά ανάμεσα στο να γνωρίζουμε ότι όταν έρχεται το καλοκαίρι ο καιρός είναι πιο ζεστός και να φανταζόμαστε τον εαυτό μας να χαλαρώνει στη λιακάδα του επόμενου καλοκαιριού, να νιώθουμε τη ζέστη -ως αίσθηση εμπειρίας- στο σώμα μας.

Ο κλινικός ψυχολόγος Endel Tulving είχε προλάβει να περιγράψει αυτά τα ταξίδια του νου, ως κομμάτι της αυτόματης συνείδησης, δηλαδή της αίσθησης που έχουμε για τον εαυτό μας και το πώς αυτό υπάρχει μέσα στον χρόνο: μπορούμε τόσο να επαναφέρουμε, ως μνήμη, μια εμπειρία, αλλά και να την προ-οικονομούμε, βάσει των όσων γνωρίζουμε.

Αν είναι να συναντηθούμε με μερικούς φίλους για γεύμα, ο μηχανισμός της βραχυπρόθεσμης μνήμης μας υπενθυμίζει να έχουμε το νου μας για τη μέρα συνάντησης, ωστόσο, ταυτόχρονα μπορούμε να φανταστούμε τον εαυτό μας να βρίσκει τραπέζι, να διαβάζει το μενού και να παραγγέλνει φαγητό. Αυτό είναι κάτι διαφορετικό από τον ενεργό προγραμματισμό. Αυτή είναι μία μοναδική ικανότητα των ανθρώπων σύμφωνα και με τον Thomas Suddendorf, συγγραφέα του βιβλίου "Το Χάσμα: Η επιστήμη των όσων μας χωρίζουν από τα άλλα ζώα", μία έκδοση του Πανεπιστημίου του Κουίνσλαντ.

Ακριβώς αυτή η ικανότητα μας να ταξιδεύουμε με τη σκέψη μας επιτρέπει να φανταζόμαστε διαφορετικές μελλοντικές καταστάσεις και να παράγουμε τον σύνθετο κόσμο μέσα στον οποίο ζούμε σήμερα. Συνδυάζοντας εκ νέου παλιές αναμνήσεις, είμαστε σε θέση να προβάλλουμε τον εαυτό μας στον χρόνο, κάτι που μας δίνει αναρίθμητους συνδυασμούς επιλογών, από τους οποίους επιλέγουμε, αυτούς, οι οποίοι παρουσιάζουν τις πιο αληθοφανείς πιθανές εκβάσεις.

Σχόλιο: Η κουρκουμίνη, βασικό συστατικό του κάρυ, διαγράφει δυσάρεστες αναμνήσεις


Pocket Knife

Οι μηχανισμοί πίσω από την εξαπάτηση και την αυτοεξαπάτηση

ψεύδος
Γιατί, παρά την ανεπτυγμένη νοημοσύνη και τις μοναδικές γλωσσικές του ικανότητες, το ανθρώπινο είδος είναι ο πρωταθλητής στην αυτοεξαπάτηση;

Τόσο στις διαπροσωπικές σχέσεις (οικογενειακές, ερωτικές ή φιλικές) όσο και στις διεθνείς σχέσεις ή στις πολεμικές συγκρούσεις μεταξύ των λαών, οι άνθρωποι επιδεικνύουν μια εντυπωσιακή ικανότητα να αυτοεξαπατώνται και να εξαπατούν τους άλλους.

Οπως είδαμε στα τελευταία μας άρθρα, η καθολική ανάγκη των θηρευτών να εξαπατούν τα θηράματά τους σε συνδυασμό με τη ζωτική ανάγκη των θηραμάτων να ανιχνεύουν εγκαίρως την εξαπάτηση, οδήγησαν σταδιακά στην ανάδυση της πιο τέλειας εξαπατητικής μηχανής, του ανθρώπινου εγκεφάλου.

Κλείνοντας αυτό το αφιέρωμα στη βιολογική εξαπάτηση, θα εστιάσουμε σήμερα στην τυπικά ανθρώπινη αυτοεξαπάτηση και στους βιοψυχολογικούς μηχανισμούς, που όχι απλώς επιτρέπουν αλλά επιβάλλουν την παρουσία της στη ζωή όλων μας.

Σχόλιο: Διαβάστε επίσης:


Heart

Ο σκύλος σας θυμάται όλα όσα κάνετε και σας μιμείται

σκύλοι
Θυμάστε τι κάνατε πέρσι τα Χριστούγεννα; Εάν ναι είναι επειδή οι άνθρωποι έχουμε επεισοδιακή μνήμη, το οποίο σημαίνει ότι έχουμε την τάση να θυμόμαστε γεγονότα και εμπειρίες που συνέβησαν μία συγκεκριμένη στιγμή, σε ένα συγκεκριμένο μέρος, ίσως, με συγκεκριμένους ανθρώπους.

Τώρα ερευνητές στην Ουγγαρία βρήκαν στοιχεία ότι και οι σκύλοι έχουν επεισοδιακή μνήμη, ειδικά όσον αφορά το τι κάνουν οι ιδιοκτήτες τους. Για την έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Current Biology, οι επιστήμονες εκπαίδευσαν 17 σκυλιά ώστε να απομνημονεύσουν μία πράξη και μετά προσπάθησαν να τα πείσουν ότι δεν χρειάζεται να το κάνουν.

Αν και φυσικά οι επιστήμονες δεν μπορούν να αξιολογήσουν τον εγκέφαλο του σκύλου, όπως του ανθρώπου, διαπίστωσαν ότι ένα λεπτό μετά την εκπαίδευση το 60% των σκύλων μιμούνταν τις κινήσεις των ανθρώπων, αν και δεν περίμεναν να τους το ζητήσει κανείς να το κάνουν, ενώ μετά από μία ώρα, το 35% των σκύλων μιμήθηκαν τις κινήσεις.

Η έρευνα αυτή είναι σημαντική γιατί μας βοηθά να κατανοήσουμε περισσότερο τον τρόπο που σκέφτονται οι σκύλοι. Θυμούνται επεισόδια στα οποία είναι μάρτυρες, όχι μόνο όσα επικεντρώνονται σε εκείνους. Οπότε την επόμενη φορά που θα δείτε τον σκύλο σας να προσπαθεί να ανοίξει την πόρτα ή να πατήσει το τηλεκοντρόλ για να ανοίξει την τηλεόραση, μην αναρωτηθείτε γιατί συμβαίνει. Οι σκύλοι δίνουν περισσότερη προσοχή σε αυτά που κάνετε από όσο νομίζετε.

Σχόλιο: Έρευνα αποδεικνύει αυτό που γνωρίζαμε: Οι σκύλοι καταλαβαίνουν τα λόγια μας και τον τρόπο που τα λέμε


Santa Hat

Ήρθε η ώρα να σταματήσουμε να λέμε ψέματα στα παιδιά για τον Άγιο Βασίλη

santa
© Stefan Wermuth / Reuters
Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν. Τα καταστήματα είναι ήδη στολισμένα και σύντομα σε όλα τα σπίτια θα υπάρχει και το Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Τα παιδιά λοιπόν περιμένουν με ανυπομονησία τον ερχομό του Άγιου Βασίλη που θα έρθει με τα δώρα μέσα από την καμινάδα. Μόνο που νέα έρευνα Βρετανών επιστημόνων δείχνει πως μάλλον δεν είναι και τόσο καλή ιδέα να λέμε ψέματα στα παιδιά πως ο Άγιος Βασίλης υπάρχει.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Έξετερ στη Βρετανία τονίζουν πως λέγοντας ψέματα για την ύπαρξη του 'Αγιου Βασίλη χαλάνε σε βάθος χρόνου τη σχέση τους με τα παιδιά τους. Και γιατί; Επειδή αυτό το αθώο ψέμα μπορεί να κάνει ζημιά, υποσκάπτοντας την εμπιστοσύνη των μικρών στους μεγάλους.

Όπως λέει ο επικεφαλής της έρευνας που δημοσίευεσε τα ευρήματα του στο περιοδικό ψυχιατρικής The Lancet Psychiatry, συχνά το ψέμα περί ύπαρξης 'Αγιου Βασίλη δεν είναι παρά μια ενδόμυχη επιθυμία των ίδιων των γονιών να ξαναγίνουν παιδιά, γυρνώντας σε μια προ πολλού χαμένη εποχή αθωότητας.

«Όταν οι γονείς όμως είναι ικανοί να ψεύδονται για κάτι τόσο ξεχωριστό και μαγικό, μπορούν μετά να τους εμπιστεύονται τα παιδιά τους ότι αποτελούν θεματοφύλακες της σοφίας και της αλήθειας;» αναρωτιούνται οι ερευνητές.

Σχόλιο: Η εξαπάτηση και η αυτοεξαπάτηση είναι επικίνδυνες επειδή μας θέτουν οικειοθελώς εκτός πραγματικότητας, και όπως δείχνουν οι έρευνες, τα ψέματα απευαισθητοποιούν τον εγκέφαλο στην ανειλικρίνεια.


Heart

H μόνιμη απαισιοδοξία μπορεί να αποβεί μοιραία για την καρδιά

απαισιοδοξία
Η μόνιμη απαισιοδοξία αποτελεί ισχυρό παράγοντα κινδύνου για θάνατο από στεφανιαία νόσο, ενώ από την άλλη η αισιοδοξία δεν φαίνεται να προστατεύει εξίσου την καρδιά, σύμφωνα με μια νέα φινλανδική επιστημονική έρευνα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Μίκο Πανκαλάινεν του Τμήματος Ψυχιατρικής του Κεντρικού Νοσοκομείου του Λάχτι, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό "BMC Public Health", ανέλυσαν στοιχεία για περίπου 2.300 άτομα 52 έως 76 ετών, σε βάθος 11ετίας.

Διαπιστώθηκε ότι οι άνθρωποι με μεγαλύτερα επίπεδα πεσιμισμού είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα καρδιαγγειακού κινδύνου. Ως πεσιμισμός θεωρείται η προσμονή των ανθρώπων ότι στο μέλλον θα συμβούν άσχημα ή ανεπιθύμητα πράγματα.

Οι πιο απαισιόδοξοι άνθρωποι είχαν κατά μέσο όρο 2,2 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου από την καρδιά τους, σε σχέση με όσους ήσαν οι λιγότερο απαισιόδοξοι.

Σχόλιο: Τελικά ίσως μια γερή δόση του παλιού καλού πραγματισμού να βοηθά την καρδιά περισσότερο από οποιεσδήποτε αισιόδοξες ή απαισιόδοξες σκέψεις που σπάνια βασίζονται στην πραγματικότητα. Διαβάστε επίσης:


Card - MC

Έρευνες αποδεικνύουν ότι οι πλούσιοι δεν δίνουν σημασία στους ανθρώπους γύρω τους και τους λείπει η ενσυναίσθηση

Μια σειρά από μελέτες, έρευνες και πειράματα έρχεται να αποδείξει αυτό που υποψιαζόμαστε: οι πλούσιοι όχι μόνο δεν μπορούν να νιώσουν τους γύρω τους, αλλά δεν τους βλέπουν καν. Βασικά, δεν μπορούν να εστιάσουν την προσοχή τους σε τίποτα και κανέναν. Πόσο μάλλον στα προβλήματα του άλλου.
πλούσιοι

Σε πειράματα που έγιναν, οι φοιτητές που είχαν αυτοπροσδιοριστεί ως οικονομικά εύποροι, δεν έχαναν τον χρόνο τους στο να παρατηρούν τους ανθρώπους γύρω τους.
Κανείς δεν μπορεί να δίνει τη δέουσα προσοχή σε ό,τι συμβαίνει γύρω του. Δεν υπάρχει αρκετός χρόνος ή πνευματική ικανότητα για κάτι τέτοιο. Ωστόσο, οι περισσότεροι από εμάς κάνουμε μία προσπάθεια να ενδιαφερόμαστε για τους συνανθρώπους μας. Εκτός κι αν είμαστε πλούσιοι, οπότε τα πράγματα αλλάζουν. Για την ακρίβεια, υπάρχει ολόκληρο υπόβαθρο επιστημονικής έρευνας που αποδεικνύει ότι να έχει κανείς πολλά χρήματα αλλάζει τον τρόπο που βλέπει τον κόσμο - ή τον τρόπο που τον αγνοεί - και μαζί μ' αυτόν και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει.

Μια πρόσφατη τέτοια έρευνα δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση "Psychological Science" και σ' αυτήν ψυχολόγοι από το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης αποδείκνυαν το πώς εύποροι άνθρωποι, χωρίς να το συνειδητοποιούν, ελάχιστα ενδιαφέρονται για τους περαστικούς στον δρόμο. Συγκεκριμένα, οι ερευνητές περιέγραφαν τα αποτελέσματα πειραμάτων που έκαναν προκειμένου να ορίσουν την επίδραση της κοινωνικής τάξης σ' αυτό που αποκαλούμε «κινητήριο ενδιαφέρον» σε σχέση με τους ανθρώπους γύρω μας.

Υπάρχουν διάφορες «σχολές σκέψης» στην ψυχολογία: μία από αυτές επιμένει ότι κινητοποιούμαστε να ενδιαφερθούμε για κάτι, όταν αυτό έχει κάποια αξία, ή όταν νιώθουμε ότι απειλούμαστε από αυτό ή προσφέρει την πιθανότητα κάποιου είδους ανταλλάγματος.

Όσο για το πείραμα των ψυχολόγων του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης πήγαινε ως εξής: σε 61 συμμετέχοντες δόθηκαν ένα ζευγάρι γυαλιά της Google και η οδηγία να περπατήσουν σε ένα οικοδομικό τετράγωνο του Μανχάταν, για να τεστάρουν - όπως τους είπαν- τη νέα τεχνολογία. Αργότερα, τους δόθηκε να συμπληρώσουν ένα ερωτηματολόγιο, βάσει τους οποίου, τους εζητείτο να προσδιορίσουν την κοινωνική τους τάξη.

Αναλύοντας τα όσα είχαν καταγράψει τα Google Glasses, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι όσοι είχαν αυτοπροσδιοριστεί ως εύποροι δεν άφηναν για πολύ το βλέμμα τους στους συνανθρώπους τους - πόσω μάλλον σε επαίτες -, τουλάχιστον όχι όση ώρα το έκαναν αυτοί που είχαν δηλώσει ότι προέρχονταν από χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα.

Σχόλιο: Πολυδισεκατομμυριούχοι: Μια άλλη φυλή


Clipboard

Τελικά το όνομα μας καθορίζει τη μοίρα μας;

name meaning
Oι δύο λέξεις που αναγράφονται στην αστυνομική σας ταυτότητα μπορούν να αποκαλύψουν την οικονομικοκοινωνική σας τάξη, το μορφωτικό σας επίπεδο ακόμη και τη σωματική σας διάπλαση.

Όταν ο Raymond και η Rosa Judge έφεραν στον κόσμο τον γιο τους Igor, ήταν σχεδόν προφανές πιο επάγγελμα θα επέλεγε το παιδί τους. To φανέρωνε ακόμη και το πατρικό όνομα της Rosa, «Micallef», μία αραβική λέξη που στα αγγλικά παραπέμπει στη λέξη «Judge» και στα ελληνικά σημαίνει δικαστής.

Όταν πέρασαν τα χρόνια ο Igor μπήκε στις δικαστικές αίθουσες και έγινε δικαστής. Kάθε φορά που ενοχλούνταν με τα πειράγματα για το όνομά του, μπορούσε απλά να σκέφτεται ότι υπάρχουν άτομα με πολύ πιο ατυχή ονόματα από ό,τι εκείνος, όπως ο πρώην Αρχιεπίσκοπος της Μανίλα, ο Jaime Sin, δεδομένου ότι το «Sin», σημαίνει αμαρτία.

Tελικά όμως κατά πόσο καθορίζει το όνομά μας τη μοίρα μας; Μέχρι στιγμής όλες οι ανάλογες περιπτώσεις όπως αυτή του Igor, ως απλές συμπτώσεις, όμως νέες έρευνες υποστηρίζουν ότι το όνομά μας έστω και σε μικρό βαθμό επηρεάζει τη συμπεριφορά μας στο σχολείο, τις επαγγελματικές μας προοπτικές και τη δημοτικότητά μας. To επώνυμό μας μπορεί ακόμα να μας δώσει ενδείξεις και για τη φυσική μας κατάσταση και τη ζωντάνια μας.

Mία εξήγηση πίσω από αυτό είναι ότι ασυνείδητα μας ελκύουν λέξεις και ονόματα που μας θυμίζουν το δικό μας. Αυτό ονομάζεται «έμμεσος εγωκεντρισμός» και εξηγεί πώς πολλοί οδοντίατροι στο εξωτερικό ονομάζονται Dennis, αν λάβουμε υπόψιν ότι η αγγλική λέξη που σημαίνει οδοντίατρος είναι το dentist.

Archaeology

Η αυτοεξαπάτηση μας βοηθά να εξαπατούμε τους άλλους καλύτερα

αυτοεξαπάτηση
Με αφορμή την ελληνική έκδοση του βιβλίου του Ρόμπερτ Τρίβερς «Η μωρία των ανοήτων», την προηγούμενη εβδομάδα ξεκινήσαμε να διερευνούμε το φλέγον επιστημονικό και κοινωνικό πρόβλημα της εξαπάτησης στις ζωικές αλλά και στις ανθρώπινες κοινωνίες.

Οπως είδαμε, κάθε μορφή ζωής, από τους απλούς μονοκύτταρους οργανισμούς μέχρι τα πολύπλοκα πρωτεύοντα θηλαστικά, για να επιβιώσει και να αναπαραχθεί οφείλει να επινοεί παραπλανητικές συμπεριφορές και ψέματα.

Μάλιστα, όσο πιο εξελιγμένος και πολύπλοκος είναι ο οργανισμός, τόσο πιο περίπλοκες είναι οι συμπεριφορές εξαπάτησης που υιοθετεί.

Θέλοντας να παρουσιάσουμε πληρέστερα τις πρωτότυπες επιστημονικές ιδέες που εισηγείται ο Τρίβερς για να εξηγήσει τους μηχανισμούς της εξαπάτησης, αναζητήσαμε μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη που έδωσε ο Ρόμπερτ Τρίβερς στην Ιταλίδα επιστημονική δημοσιογράφο Μόνικα Ματζότο.

Στη συνέντευξη αυτή ο διαπρεπής Αμερικανός βιοανθρωπολόγος συνοψίζει θαυμάσια τη θεωρία του για το πώς το τυπικά ανθρώπινο φαινόμενο της αυτοεξαπάτησης διευκολύνει την ανάγκη μας για εξαπάτηση.

Στο επόμενο άρθρο μας θα εξετάσουμε αναλυτικότερα τις τρέχουσες νευροβιολογικές εξηγήσεις αλλά και τη διαχρονική κοινωνική λειτουργία της ανθρώπινης αυτοεξαπάτησης.

Γιατί άραγε, παρά τις εντυπωσιακές νοητικές ικανότητές του, ο άνθρωπος νιώθει την ακαταμάχητη επιθυμία να λέει συνεχώς ψέματα και να εξαπατά τον ίδιο του τον εαυτό;

Η συνήθης απάντηση είναι ότι το κάνει για να εξαπατά τους άλλους.

Ο Ρόμπερτ Τρίβερς ωστόσο είναι πεπεισμένος ότι συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο: η επιλογή της αυτοεξαπάτησης κατά την ανθρώπινη εξέλιξη έγινε για να εξυπηρετηθεί η βαθύτερη βιολογική ανάγκη μας να εξαπατάμε τους άλλους με ολοένα και πιο αποτελεσματικούς, δηλαδή μη ανιχνεύσιμους τρόπους.

Με άλλα λόγια, μόνο ξεγελώντας τον εαυτό μας μπορούμε να ξεγελάμε τους άλλους με τρόπο πειστικό

Σχόλιο: Η Πρώτη Μύηση
Η πρώτη προϋπόθεση, ο πρώτος όρος, η πρώτη δοκιμασία για αυτόν που επιθυμεί να δουλέψει με τον εαυτό του είναι να αλλάξει την εκτίμηση που φέρει προς τον εαυτό του. Δεν πρέπει να φανταστεί, ή απλά να πιστέψει ή να σκεφτεί, αλλά να δει πράγματα στον εαυτό του που δεν έχει ξαναδεί ποτέ προηγουμένως, να τα δει πραγματικά. Η εκτίμηση του δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ όσο δεν βλέπει τίποτα στον εαυτό του. Και για να μπορέσει να δει, πρέπει να μάθει να βλέπει. Αυτή είναι η πρώτη μύηση κάποιου στην αυτογνωσία.

... Εάν δει μια φορά θα δει και δεύτερη, και αν αυτό συνεχιστεί, δεν θα μπορεί πια να μην βλέπει. Αυτή είναι η ζητούμενη κατάσταση που ψάχνουμε , αυτός είναι ο στόχος της παρατήρησης μας. Από εκεί είναι που η αληθινή επιθυμία θα γεννηθεί, η ακατανίκητη επιθυμία του γίγνεσθαι: από κρύοι θα γίνουμε θερμοί, ζωντανοί. Θα μας αγγίξει η πραγματικότητα μας.

Σήμερα δεν έχουμε τίποτα πέρα από την ψευδαίσθηση του τι είμαστε. Έχουμε υπερβολικά καλή γνώμη για τον εαυτό μας. Δεν έχουμε αυτοσεβασμό.Για να σεβαστώ τον εαυτό μου πρέπει να αναγνωρίσω ένα μέρος του εαυτού μου το οποίο είναι ανώτερο από τα άλλα μέρη, και η στάση μου έναντι σε αυτό το μέρος πρέπει να μαρτυρά το σεβασμό που φέρω για αυτό. Με αυτό τον τρόπο θα σεβαστώ τον εαυτό μου. Και οι σχέσεις μου με άλλους θα κυβερνιούνται από τον ίδιο σεβασμό.



Brain

Έρευνα για τις επιδράσεις του πορνό στον εγκέφαλο

Οι αλυσιδωτές επιπτώσεις για την εικόνα του σώματος, το φύλο, την υγεία και τις σχέσεις εξαιτίας της πορνογραφίας μπορεί να είναι τεράστιες και για τους άντρες και για τις γυναίκες.
εγκέφαλος πορνό
Μία νέα έρευνα του BBC διαπίστωσε ότι η εύκολη πρόσβαση σε πορνό στο διαδίκτυο έχει βλαβερές συνέπειες στην υγεία των αντρών.

Όλο και περισσότεροι έφηβοι και νεαροί άντρες προσεγγίζουν γιατρούς και θεραπευτές για στυτική δυσλειτουργία επειδή οι εγκέφαλοί τους έχουν συνηθίσει να ερεθίζονται από το πορνό περισσότερο από τους πραγματικούς συντρόφους, όπως σημειώνει το ντοκιμαντέρ του Newsbeat "Brought up on porn".

Καθώς το Ίντερνετ έχει επιτρέψει εύκολη πρόσβαση σε πορνογραφικό υλικό και η κοινωνία γίνεται λιγότερο σεμνότυφη όταν μιλάμε για αυτό, το ακαδημαϊκό κομμάτι της εξέτασης των αποτελεσμάτων του πορνό στην ανθρώπινη ψυχή έχει ακμάσει πολύ επίσης.

Μερικά από τα πρόσφατα ευρήματα περιλαμβάνουν:

Attention

Με την πάροδο του χρόνου, τα ψέματα απευαισθητοποιούν τον εγκέφαλο στην ανειλικρίνεια

Liars
© malerapaso/Getty Images
Όσο περισσότερα ψέματα λέμε, τόσο πιο εύκολη γίνεται σταδιακά η διαστρέβλωση της αλήθειας: Βρετανοί ερευνητές κατάφεραν να αποδείξουν πειραματικά αυτό το φαινόμενο της «χιονοστιβάδας» και τον βιολογικό μηχανισμό που τον διευκολύνει.

Στην αρχή, ο ψεύτης αισθάνεται κάπως άβολα, όμως αυτή η ενόχληση μειώνεται όσο μεγαλώνει ο κατάλογος με τα ψέματα που εκστομίζει, καθώς η αμυγδαλή του εγκεφάλου, το όργανο που διαχειρίζεται ορισμένα από τα συναισθήματά μας, με κάποιον τρόπο προσαρμόζεται σε αυτήν την κατάσταση. Και τα ψέματα γίνονται ολοένα και πιο χοντρά, υπογραμμίζει η μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Nature.

«Είναι η πρώτη φορά που αποδεικνύουμε εμπειρικά ότι μια ανέντιμη συμπεριφορά εντείνεται όσο επαναλαμβάνεται», δήλωσε ο Νιλ Γκάρετ, του τμήματος πειραματικής ψυχολογίας του UCL, που διεξήγε την έρευνα.

«Είτε πρόκειται για μια περίπτωση συζυγικής απιστίας, είτε για ντοπάρισμα αθλητή, για παραποιημένα επιστημονικά δεδομένα ή για φορολογικές απάτες, οι δράστες αναφέρουν συχνά ότι όλα ξεκίνησαν με μικρά παραπτώματα που σταδιακά εξελίχθηκαν σε χιονοστιβάδα», ανέφερε η ερευνήτρια Τάλι Σάροτ σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε.

Σε 80 ενήλικες, ηλικίας από 18 έως 55 ετών, δόθηκε μια φωτογραφία υψηλής ανάλυσης που έδειχνε ένα γυάλινο δοχείο γεμάτο με νομίσματα. Κατόπιν τους ζητήθηκε να βοηθήσουν έναν «συνεργάτη» τους να υπολογίσει το ποσό των χρημάτων που περιέχονταν στο βάζο.

Σχόλιο: Όταν το παιδί μας λέει ψέματα

Ψυχοπαθείς ανάμεσα μας και σε θέσεις εξουσίας