Αυτοί που Κινούν τα ΝήματαS


Newspaper

Ρωσία: Είναι έγκλημα πολέμου των ΗΠΑ να εμποδίζουν να φτάσει η ανθρωπιστική βοήθεια στους σύριους που την χρειάζονται

συρία
© AP Photo/Hassan Ammar, File
Ο ρωσικός στρατός, που επεμβαίνει στη Συρία στηρίζοντας τον συριακό στρατό, ανακοίνωσε σήμερα ότι οι ΗΠΑ εμποδίζουν τους Σύρους πρόσφυγες να λάβουν ανθρωπιστική βοήθεια, εκτιμώντας ότι αυτό ισοδυναμεί με «έγκλημα πολέμου».

Σύμφωνα με το Ρωσικό Κέντρο Συμφιλίωσης των Αντιμαχόμενων Πλευρών, η ανθρωπιστική κατάσταση είναι πολύ δύσκολη στην περιοχή ατ Τανφ, στα σύνορα με την Ιορδανία, όπου βρίσκεται ένας στρατώνας του διεθνούς συνασπισμού υπό την Ουάσινγκτον.

«Το πιο άμεσο είναι η ανθρωπιστική κατάσταση στην περιοχή ατ Τανφ εξαιτίας των ΗΠΑ, οι οποίες έχουν αναπτύξει παράνομα μια στρατιωτική βάση και απαγορεύουν (σε όλους) να πλησιάζουν σε απόσταση 55 χιλιομέτρων, στερώντας από δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες τη δυνατότητα να λάβουν ανθρωπιστική βοήθεια», τονίζει στην ανακοίνωσή του ο ρωσικός στρατός.

«Οι ενέργειες του αμερικανικού στρατού και του αυτοαποκαλούμενου "διεθνούς συνασπισμού" αποτελούν χονδροειδή παραβίαση του ανθρωπιστικού δικαίου και μπορούν να χαρακτηριστούν εγκλήματα πολέμου», προσθέτει η ανακοίνωση.

Στις αρχές Οκτωβρίου ο ρωσικός στρατός είχε ήδη κατηγορήσει την Ουάσινγκτον ότι «στηρίζει» το Ισλαμικό κράτος από την περιοχή ατ Τανφ.

Σύμφωνα με την Ουάσινγκτον, στο ατ Τανφ βρίσκεται ένα στρατόπεδο που χρησιμοποιείται από τις ειδικές δυνάμεις του αμερικανικού και του βρετανικού στρατού για την εκπαίδευση των Σύρων ανταρτών που μάχονται κατά του ΙΚ.

Light Saber

Ο ιρακινός στρατός εισήλθε στην αλ Κάιμ, το τελευταίο προπύργιο του ΙΚ στο Ιράκ

αλ κάιμ
Οι ιρακινές δυνάμεις εισήλθαν σήμερα στην αλ Κάιμ, μια μεγάλη πόλη στην έρημο στο κέντρο του τελευταίου προπυργίου του Ισλαμικού Κράτος στο Ιράκ, ανακοίνωσαν διοικητές.

Νωρίς σήμερα το πρωί το πυροβολικό και η Πολεμική Αεροπορία του Ιράκ καθώς και αεροσκάφη του διεθνούς συνασπισμού κατά του ΙΚ υπό τις ΗΠΑ βομβάρδισαν θέσεις των τζιχαντιστών στην περιοχή, που βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα από τα σύνορα με τη Συρία.

Στη συνέχεια άνδρες του στρατού και της μονάδας αντιτρομοκρατίας «ξεκίνησαν την επίθεση στο κέντρο της αλ Κάιμ», δήλωσε ο στρατηγός Mouman al Zobay.

Λίγο αργότερα ένας αξιωματικός, που θέλησε να διατηρήσει την ανωνυμία του, δήλωσε ότι ανακαταλήφθηκε από τους τζιχαντιστές η Γάζα, η πρώτη συνοικία της πόλης.

Η παραστρατιωτική οργάνωση Χασντ αλ Σάαμπι ανακοίνωσε ότι οι τζιχαντιστές «πυρπόλησαν σπίτια αμάχων στη συνοικία Γάζα, στο νοτιοδυτικό τμήμα της αλ Κάιμ για να περιορίσουν την ορατότητα των αεροπλάνων».

Σχόλιο: Επίσης, Η απελευθέρωση της Ντέιρ Αλ Ζουρ από το συριακό στρατό, βαρύ πλήγμα για το ΙΚ


Light Saber

Η απελευθέρωση της Ντέιρ Αλ Ζουρ από το συριακό στρατό, βαρύ πλήγμα για το ΙΚ

Ντέιρ Αλ Ζουρ
Ο συριακός στρατός, με την υποστήριξη της Ρωσίας, απελευθέρωσε την πόλη Ντέιρ Εζόρ από το Ισλαμικό Κράτος, όπως γνωστοποίησε την Πέμπτη το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Όπως αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο, η πληροφορία δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί επίσημα από την Δαμασκό, ωστόσο συριακά κρατικά ΜΜΕ έκαναν λόγο την Πέμπτη για μια σημαντική προέλαση του στρατού στην πόλη αυτή στο ανατολικό τμήμα της χώρας, πρωτεύουσα της ομώνυμης, πλούσιας σε πετρέλαιο επαρχίας που γειτονεύει με το Ιράκ.

Η απώλεια της πόλης θεωρείται νέο βαρύ πλήγμα για το ΙΚ, που βλέπει να πολλαπλασιάζονται οι ήττες του τις τελευταίες εβδομάδες στη Συρία και στο γειτονικό Ιράκ. Τη 17η Οκτωβρίου, η τζιχαντιστική οργάνωση εκδιώχθηκε από τη Ράκα, την πρώην «πρωτεύουσά» της στη Συρία, που κατέλαβε η συμμαχία Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις, την οποία υποστηρίζει ο διεθνής συνασπισμός υπό την ηγεσία των ΗΠΑ. Επρόκειτο για μια ήττα με ιδιαίτερο συμβολισμό.

«Οι δυνάμεις του καθεστώτος και οι σύμμαχοί τους (...), με την υποστήριξη της ρωσικής αεροπορίας, ανέκτησαν τον πλήρη έλεγχο της πόλης Ντέιρ Εζόρ», ανέφερε την Πέμπτη το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το οποίο εδρεύει στη Βρετανία και βασίζεται σε ένα ευρύ δίκτυο πηγών στην εμπόλεμη χώρα.

«Οι μάχες έχουν τερματιστεί, επιχειρήσεις εξουδετέρωσης αυτοσχέδιων εκρηκτικών μηχανισμών βρίσκονται πλέον σε εξέλιξη», ανέφερε ο διευθυντής της ΜΚΟ, ο Ράμι Άμπντελ Ραχμάν. Το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και συριακά κρατικά ΜΜΕ ανέφεραν νωρίτερα ότι τα στρατεύματα της Δαμασκού απελευθέρωσαν άλλες τρεις συνοικίες από τους τζιχαντιστές κι έσφιγγαν τον κλοιό στην πόλη. Μια πηγή προσκείμενη στον συριακό στρατό είχε δηλώσει ότι οι κυβερνητικές δυνάμεις έλεγχαν πλέον πάνω από το 80% της πόλης.

Σχόλιο: Απελευθερώθηκε πλήρως η πόλη Ντέιρ Αλ Ζουρ από το Ισλαμικό Κράτος - Γιορτή στη Συρία
Η πόλη Ντέιρ Αλ Ζουρ ήταν η μοναδική συριακή πόλη που πολιόρκησε το Ισλαμικό Κράτος και δεν κατάφερε να την καταλάβει ολοκληρωτικά.

Το 2015 η πόλη περικυκλώθηκε από το Ισλαμικό Κράτος και αποκόπηκε ο ανεφοδιασμός της από το έδαφος.

Η συριακή κυβέρνηση έστελνε εφόδια όποτε μπορούσε με ελικόπτερα, ενώ αργότερα ανέλαβαν την τροφοδοσία της με αερογέφυρα οι Ρώσοι.

Τη Ντέιρ Αλ Ζουρ υπερασπίστηκε ηρωικά ο Δρούζος στρατηγός Ισάμ Ζαχρεντίν, διοικητής της 104ης αερομεταφερόμενης Ταξιαρχίας της Ρεπουμπλικανικής Φρουράς.

Στις 2 Σεπτεμβρίου συριακά στρατεύματα ερχόμενα από την έρημο δυτικά έσπασαν την πολιορκία της πόλης και πέρασαν με τη φρουρά της στην αντεπίθεση για την απελευθέρωση των συνοικιών που είχαν καταλάβει κατά τα δύο χρόνια της πολιορκίας της οι τρομοκράτες.

Η πόλη απελευθερώθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2017 πλήρως. Ο στρατηγός Ζαχρεντίν, ο υπερασπιστής της, σκοτώθηκε πριν λίγο καιρό σε επιχείριση ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος στην ύπαιθρο της Ντέιρ Αλ Ζουρ. Θεωρείται ήρωας του συριακού στρατού.
Επίσης, Ο ιρακινός στρατός εισήλθε στην αλ Κάιμ, το τελευταίο προπύργιο του ΙΚ στο Ιράκ.


Clipboard

Τα Καλύτερα του Διαδικτύου: Οι 3 πιθανοί τρόποι με τους οποίους θα μπορούσαν οι ΗΠΑ να τερματίσουν την παράνομη εισβολή τους στη Συρία

αμερική συρία
Η αμφιλεγόμενη στρατηγική των ΗΠΑ στην Μέση Ανατολή και στην Βόρειο Αφρική προκαλεί δύο θεμελιώδη ερωτήματα: «Ποιος έχει τον έλεγχο των πραγμάτων στην Ουάσιγκτον, και τι είναι αυτό που θέλει». Ο πρώην αναλυτής ζητημάτων άμυνας στο Καναδικό Τμήμα Εθνικής Άμυνας για την ΕΣΣΔ και τη Ρωσία και Σύμβουλος στην Πρεσβεία του Καναδά στην Μόσχα από το 1993 έως το 1996, Patrick Armstrong μίλησε στο "Sputnik", αποκαλύπτοντας τους τρεις τρόπους που οι ΗΠΑ ολοκληρώνουν συνήθως τους πολέμους τους.

«Όποιο και να ήταν το κίνητρο της ανάμειξης της Ουάσιγκτον στη Συρία - οι αγωγοί, η αποδυνάμωση της Ρωσία ή του Ιράν, η πρόκληση χάους ή οτιδήποτε άλλο- έχει αποτύχει» είπε ο Armstrong. «Η δυναμική των πραγμάτων έχει αλλάξει και είναι κοντά η ήττα κι εδώ και στις άλλες επεμβάσεις των ΗΠΑ στην Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική (ΜΕΝΑ)»

Η στρατηγική των ΗΠΑ στη Συρία: Ένας Γρίφος, τυλιγμένος σε ένα Μυστήριο, εντός ενός Αινίγματος

Η κατάσταση στη Συρία, αρχίζοντας από τις αναφορές για την πολεμική αεροπορία των ΗΠΑ που, σύμφωνα με τη φημολογία, διενήργησε στοχευμένες μεταφορές στρατιωτικών στελεχών του «Ισλαμικού Κράτους», έως τις δηλώσεις παρατηρητών ότι η απελευθέρωση της Ράκκα δεν ήταν παρά μια «παράσταση με μαριονέτες», εγείρει πολλά ερωτηματικά.

Θα συνεχίσουν οι ΗΠΑ να υποστηρίζουν στη Ράκκα τις «Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις» (SDF), στις οποίες κυριαρχούν οι Κούρδοι, σύμφωνα με το «σχέδιο διακυβέρνησης» που περιεγράφηκε από τις ΗΠΑ- και τη συμμαχική πολιτοφυλακή, τον Απρίλιο του 2017;

Θα βοηθήσει το Πεντάγωνο τους Κούρδους να διατηρήσουν τον έλεγχο στα κοιτάσματα πετρελαίου στην επαρχία Ντέιρ εζ Ζορ, που ανακατέκτησαν πρόσφατα από το ΙΚ;

Από την άλλη πλευρά, η απροθυμία της Ουάσιγκτον να υποστηρίξει την αξίωση των σύμμαχών της Κούρδων στο Ιράκ για ανεξαρτησία, έχει οδηγήσει κάποιους σχολιαστές να υποθέσουν ότι η Τεχεράνη, που βοήθησε τη Βαγδάτη να ανακαταλάβει την πλούσια σε πετρέλαιο περιοχή του Κιρκούκ από τους Πεσμεργκά, έχει καταφέρει να υπερκεράσει τη διοίκηση Τραμπ στην περιοχή και να εμποδίσει τις ΗΠΑ να δημιουργήσουν ένα φιλικό τους έρεισμα στο Ιρακινό Κουρδιστάν εναντίον του Ιράν.

Ωστόσο, αυτές και άλλες ερωτήσεις που αφορούν την ανάμειξη των ΗΠΑ στην περιοχή «δεν μπορούν να απαντηθούν», λέει ο Armstrong «επειδή κανείς δεν γνωρίζει τις απαντήσεις σε δύο θεμελιώδη ερωτήματα: ποιος αποφασίζει στην Ουάσιγκτον και τι θέλει».

Σχόλιο: Διαβάστε την ανάλυση μας,

Καθώς η Ρωσία απελευθερώνει τη Συρία από το ΙΚ, οι ΗΠΑ σώζουν το ΙΚ από τη Ρωσία και τα Δυτικά ΜΜΕ αδιαφορούν


Newspaper

Η Αμερική δεν στηρίζει πια τα κινήματα αυτονομίας

Ενώ οι νεοσυντηρητικοί σκόπευαν να πραγματοποιήσουν μια «παγκόσμια επανάσταση» εξάγοντας τη «δημοκρατία» τους μέσω του πόλεμου, ο πρόεδρος Τραμπ στηρίζει την εξωτερική πολιτική του στο σεβασμό της κυριαρχίας των Κρατών. Ως αποτέλεσμα, διέκοψε την υποστήριξη των ΗΠΑ σε κάθε κίνημα αυτονομίας. Ο Thierry Meyssan θυμίζει εδώ τις ασάφειες της θέσης των ΗΠΑ περί αποσχίσεων, και στη συνέχεια εξάγει τα κοινά σημεία για τα γεγονότα στην Κένυα, το Ιράκ και την Ισπανία.

Catalonia Today
Catalonia Today, το αγγλικό περιοδικό του Κάρλες Πουτζδεμόν, σε προσοχή των αγγλοσαξώνων υποστηρικτών του.
Τα τελευταία χρόνια, η CIA υποστήριξε αποσχιστικά κινήματα υπέρ των Λούο (Luo) στην Κένυα, των Κούρδων στο Ιράκ και των Καταλανών στην Ισπανία. Αυτές οι ομάδες, που πίστευαν πριν από λίγο ότι θα επετύγχαναν με τεχνητό τρόπο να δημιουργήσουν νέα ανεξάρτητα Κράτη εγκαταλείφτηκαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον Ντόναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ και είναι στα πρόθυρα της κατάρρευσης.

Ηνωμένες Πολιτείες: η απόσχιση, μόνο στην υπηρεσία της οργανωμένης λεηλασίας

Οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν πάντα ένα μεταβλητό όραμα για τα δικαιώματα των λαών να αυτόπροσδιορίζονται.

Το 1861, η Ουάσιγκτον δεν ανέχονταν ότι οι νότιες πολιτείες της χώρας απαιτούσαν να συνεχίζουν να ζουν ως Συνομοσπονδία, ενώ εκείνες του Βορρά ήθελαν να επιβάλουν μια Ομοσπονδία με τελωνειακούς δασμούς και μία μοναδική κεντρική τράπεζα. Κατά την άφιξή του στο Λευκό Οίκο, ο πρόεδρος Αβραάμ Λίνκολν κατέστειλε την απόσχιση. Μόνο κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου το ηθικό ζήτημα της δουλείας προσδιόρισε προοδευτικά τις δύο πλευρές. Σήμερα είναι εύκολο να ξεχάσουμε το ένα εκατομμύριο νεκρών αυτού του πολέμου και να καταδικάσουμε τους σύμμαχους της Συνομοσπονδίας ως ρατσιστές, ενώ στην αρχή της σύγκρουσης το θέμα της δουλείας δεν ελήφθη υπόψη αφού και η Ομοσπονδία περιλάμβανε επίσης πολιτείες με σκλάβους.

Κατά τη διάρκεια της κατασκευής της Διώρυγας του Παναμά, λίγο πριν από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ουάσιγκτον επινόησε ένα παναμέζικο λαό, υποστήριξε αυτό το αυτονομιστικό κίνημα ενάντια στη Κολομβία, και ήταν η πρώτη χώρα που αναγνώρισε την ανεξαρτησία του. Στη συνέχεια, η Ουάσιγκτον εγκατέστησε μια σημαντική στρατιωτική βάση και κατέσχεσε de facto το εργοτάξιο κατασκευής της Διώρυγας κάτω από τη μύτη των Γάλλων επενδυτών. Όσο για την ψευδό-ανεξαρτησία, ο πρόεδρος Ομάρ Τορίχος που επαναδιαπραγματεύθηκε τη κυριαρχία της Διώρυγας το 1977, ποτέ δεν την είδε και σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα. Ο αρχηγός Επιτελείου στρατηγός Manuel Noriega, δεν την είδε ούτε και αυτός, όταν η Ουάσιγκτον αποφάσισε να τον ξεφορτωθεί στο τέλος του πολέμου ενάντια στους Σαντινίστας (Ιράν-Κόντρας). Κατηγορούμενος ότι ήταν υπεύθυνος για το θάνατο ενός Αμερικανού στρατιώτη το 1989, αιχμαλωτίστηκε από τον στρατό των ΗΠΑ και η χώρα του καταστράφηκε κατά τη διάρκεια της επιχείρησης «Just Cause» (sic).

Ως εκ τούτου, η Ουάσινγκτον δεν έχει καμία ηθική δικαιολογία για το δικαίωμα των λαών στην αυτοδιάθεση.

Bad Guys

Η Διακήρυξη Μπάλφουρ πριν από ένα αιώνα ήταν η αρχή του κακού

γέννηση του ισραήλ
Στις 2 Νοεμβρίου 1917 ο επικεφαλής της βρετανικής διπλωματίας Άρθουρ Μπάλφουρ υπογράφει ένα κείμενο, σύμφωνα με το οποίο «η κυβέρνηση της Αυτού Μεγαλειότητας είναι ευνοϊκά διακείμενη στην ίδρυση στην Παλαιστίνη μιας εθνικής εστίας για τον εβραϊκό λαό».

Ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος εισερχόταν στον τελευταίο χρόνο του και το Λονδίνο επιδίωκε να ενισχύσει τις θέσεις του και να εξασφαλίσει την υποστήριξη του σιωνιστικού κινήματος, το οποίο αναπτυσσόταν στους κόλπους των εβραϊκών κοινοτήτων της Ευρώπης και της Αμερικής.

Η λεγόμενη Διακήρυξη Μπάλφουρ ήταν αυτή που τότε, πριν από έναν αιώνα, άνοιξε τον δρόμο για τη δημιουργία του κράτους του Ισραήλ και την κατοχή της Παλαιστίνης, που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Πολιτικός σιωνισμός

Το κίνημα του Σιωνισμού αναπτύχθηκε κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα στη Δυτική Ευρώπη και στην τσαρική Ρωσία και έκτοτε απέβλεπε στη δημιουργία ενός εβραϊκού εθνικού κράτους στην περιοχή της Παλαιστίνης. Στο πλαίσιο αυτό, από το 1882 έως το 1914, δεκάδες χιλιάδες Εβραίοι μετανάστευσαν στην αρχαία κοιτίδα τους, όπου σταδιακά αγόρασαν μεγάλες εκτάσεις γης και ανέπτυξαν τους δικούς τους θεσμούς.

Στα τέλη Αυγούστου του 1897, ένα χρόνο μετά την έκδοση του βιβλίου του «Το εβραϊκό κράτος», ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Τίοντορ Χερτσλ συγκαλεί στη Βασιλεία, στην Ελβετία, το πρώτο σιωνιστικό συνέδριο, στο οποίο συμμετέχουν κάπου 200 εκπρόσωποι, προερχόμενοι στην πλειονότητά τους από την ανατολική Ευρώπη και κυρίως από τη Ρωσία.

«Ο σιωνισμός φιλοδοξεί να δημιουργήσει, για τον εβραϊκό λαό, μια εστία στην Παλαιστίνη την οποία θα εγγυάται το δημόσιο δίκαιο», διακηρύττει το συνέδριο.

Σχόλιο: Κι από τότε ο παλαιστινιακός λαός αγωνίζεται για τα δικαιώματα του, ενώ χάνει συνεχώς εδάφη και τη ζωή του.


Gold Seal

Το Συριακό καθεστός έχει σχεδόν νικήσει τον πόλεμο

συρία
Έπειτα από έξι χρόνια πολέμου ο Σύρος πρόεδρος Μπασάρ αλ Άσαντ κατάφερε να ανακαταλάβει περισσότερη από τη μισή Συρία, όμως παραμένει απομονωμένος στη διεθνή σκηνή, με εξαίρεση τους μόνιμους συμμάχους του, το Ιράν και τη Ρωσία.

«Το καθεστώς έχει ανακαταλάβει στρατιωτικά μεγάλο μέρος του συριακού εδάφους, όμως το να μιλάμε για πολιτική και διπλωματική νίκη θα ήταν υπερβολικό», σχολίασε ο Καρίμ Μπιτάρ του Ινστιτούτου Διεθνών και Στρατηγικών Σχέσεων (Iris).

Μετά τη στρατιωτική επέμβαση της Ρωσίας το 2015, που στήριξε τον συριακό στρατό, οι δυνάμεις του Άσαντ έχουν ανακάμψει. Ελέγχουν πλέον το 52% του εδάφους όπου ζουν περισσότερα από τα δύο τρίτα του πληθυσμού, σύμφωνα με τον Γάλλο γεωγράφο, ειδικό σε θέματα Συρίας Φαμπρίς Μπαλάνς.

Η υπόλοιπη χώρα είναι χωρισμένη μεταξύ αποδυναμωμένων ομάδων της αντιπολίτευσης, του Ισλαμικού Κράτους και κυρίως των κουρδικών δυνάμεων στα βόρεια και βορειοανατολικά, που ελέγχουν το 25% του συριακού εδάφους.

Σύμφωνα με τους αναλυτές, έπειτα από έξι χρόνια πολέμου είναι ξεκάθαρο ότι η Δαμασκός βρίσκεται σε πλεονεκτική θέση.

«Το καθεστώς έχει αναμφισβήτητα κερδίσει τον πόλεμο από στρατηγικής άποψης», διότι «κανείς» δεν θέτει πλέον ως προϋπόθεση «την αποχώρησή του», εκτιμά ο Χάσαν Χάσαν, αναλυτής του Ινστιτούτου Ταχρίρ για τη Μέση Ανατολή που έχει την έδρα του στις ΗΠΑ.

Σχόλιο: Πούτιν: Το 90% των εδαφών της Συρίας απελευθερώθηκε από τους «τρομοκράτες»
Το 90% των εδαφών της Συρίας απελευθερώθηκε από τους "τρομοκράτες", τόνισε ο πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν.

Οι δηλώσεις του έγιναν κατά τη διάρκεια επίσημης τελετής στο Κρεμλίνο για την απονομή ειδικών διακρίσεων σε ανώτατους στρατιωτικούς και εισαγγελείς.

Ο Ρώσος πρόεδρος, αφού ευχαρίστησε τους ρώσους στρατιωτικούς που συμμετέχουν στην στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Συρία, είπε ότι «χάρη στην ανδρεία τους, τις άρτιες και επαγγελματικές ενέργειες, αλλά και την αυτοθυσία τους, καταφέραμε να αλλάξουμε ριζικά την κατάσταση».



Stock Up

Το φιλόδοξο σχέδιο της Κίνας για την εγκαθίδρυση της πολυπολικότητας

δρόμος του μεταξιού
Οι εξελίξεις που σφράγισαν την πραγματοποίηση του 19ου συνεδρίου του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας, το οποίο γίνεται κάθε πενταετία, και επικυρώνει την στελέχωση της ηγεσίας, καθώς και το πλάνο πολιτικής του κινέζικου κράτους, πέρασαν στα ψιλά του ελληνικού τύπου. Απόρροια και αυτό ενός κυρίαρχου «ευρωεπαρχιωτισμού» που προβάλει ως «διεθνή» μόνον ό,τι γίνεται στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ.

Ωστόσο την ίδια στιγμή που στην επικαιρότητα της γηραιάς ηπείρου κυριαρχούν ειδήσεις που καταδεικνύουν το «φθινόπωρο» της παγκόσμιας ευρωπαϊκής ισχύος --η κρίση στην Καταλονία, το έλλειμμα νομιμοποίησης της ευρωπαϊκής πολιτικής τάξης, η αμφισβήτηση της ευρωπαϊκής ενότητας από τους ίδιους τους λαούς της Ε.Ε. κ.ο.κ., οι εξελίξεις στην Κίνα μαρτυρούν μια νέα αυτοπεποίθηση, καθώς μια πανίσχυρη ηγεσία θέτει το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας σε τροχιά εγκαθίδρυσης ενός «σινοκεντρικού» οικονομικού συστήματος το οποίο φιλοδοξεί να αναδιοργανώσει... όλη την ευρασιατική ήπειρο!

Το «σχέδιο» περιγράφεται ως εξής: Η Κίνα φιλοδοξεί να μετασχηματίσει την οικονομία της προκειμένου να αποφύγει την «παγίδα στασιμότητας» που ενίοτε χαρακτηρίζει τις μεσαίου εισοδήματος αναδυόμενες οικονομίες, οι οποίες αδυνατούν να αναπτυχθούν περαιτέρω στο πλαίσιο του δοσμένου παγκόσμιου καταμερισμού εργασίας, που τις θέλει να παίζουν ρόλο τροφοδότη φτηνών βιομηχανικών προϊόντων στις προεξάρχουσες δυτικές οικονομίες.

Σχόλιο: Κίνα και Ρωσία: Μαζί απέναντι στην αμερικανική ηγεμονία

Μια νέα Κίνα ανατέλλει για την δημιουργία ενός πολυπολικού κόσμου

Πολυπολικός κόσμος: Ρωσία, Ινδία, Κίνα αναλαμβάνουν δυναμικό ρόλο στην παγκόσμια οικονομία


Cut

Το κομμάτιασμα της Ευρώπης: Από το Κόσοβο στην Καταλονία

νατο
Οι ίδιες χώρες που πανηγύριζαν όταν η Γιουγκοσλαβία και η Σοβιετική Ένωση διαλύονταν και επέμεναν σε ένα «ανεξάρτητο Κοσσυφοπέδιο» καταγγέλλουν τώρα ότι την κήρυξη ανεξαρτησίας της Καταλονίας ως απαράδεκτη. Αλλά αυτοί είναι που έγραψαν, τότε, τους κανόνες, που ακολουθούν, τώρα, οι Καταλανοί.

Την περασμένη Παρασκευή, το κοινοβούλιο της Καταλονίας κήρυξε την ανεξαρτησία της περιοχής από την Ισπανία. Η Μαδρίτη αρνήθηκε να την αναγνωρίσει και ενεργοποίησε το άρθρο 155 του ισπανικού Συντάγματος αναλαμβάνοντας τη διακυβέρνηση της περιοχής, που διαθέτει έκταση ίση με το Βέλγιο.

Το καταλανικό κοινοβούλιο και η κυβέρνηση αποπέμφθηκαν και ο Ισπανός πρωθυπουργός Μαριάνο Ραχόι προκήρυξε εκλογές για τις 21 Δεκεμβρίου.

Στο πλευρό του τάχθηκε η ΕΕ και ξεχωριστά Γαλλία, Βρετανία και Γερμανία αντέδρασαν κατά της ανεξαρτησίας της Καταλονίας και υπέρ της εδαφικής ακεραιότητας της Ισπανίας. Μαζί τους και η Ουάσιγκτον, με το Στέιτ Ντιπάρτμεντ να δηλώνει ότι «η Καταλονία αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της Ισπανίας».

Το ΝΑΤΟ, του οποίου η Ισπανία είναι μέλος, ανακοίνωσε ότι «το θέμα της Καταλονίας είναι ένα εγχώριο ζήτημα το οποίο πρέπει να επιλυθεί στο πλαίσιο της συνταγματικής τάξης της Ισπανίας».

Πόσο διαφορετικά αντέδρασε σε σύγκριση με το 1999, όταν όλες οι χώρες της Συμμαχίας αποφάσισαν ότι το Κοσσυφοπέδιο δεν ήταν «εγχώριο ζήτημα» ή «αναπόσπαστο μέρος» της Σερβίας και έπρεπε το ΝΑΤΟ να διεξάγει πόλεμο για να εξασφαλίσει την απόσχισή του!


Σχόλιο: Διαίρει και βασίλευε: Η Καταλονία κήρυξε ανεξαρτησία και η Μαδρίτη καθαιρεί την τοπική κυβέρνηση


Chess

Ο εκσυγχρονισμός της Σαουδικής Αραβίας: Τι σημαίνει για την γύρω περιοχή;

Σαουδική Αραβία
Στη Μέση Ανατολή, τα φώτα της δημοσιότητας παραμένουν επικεντρωμένα στις συγκρούσεις στη Συρία και το Ιράκ, όμως οι σημαντικές ειδήσεις αφορούν την Σαουδική Αραβία.

Τον τελευταίο χρόνο, βρίσκεται σε εξέλιξη ένας μετασχηματισμός ολόκληρης της Μέσης Ανατολής με κέντρο αναφοράς εσωτερικές αλλαγές και μετασχηματισμούς μέσα στη Σαουδική Αραβία. Οι εξελίξεις είναι ραγδαίες και αναμένεται να επηρεάσουν τα περιφερειακά και παγκόσμια πράγματα την επόμενη δεκαετία.

Μέση Ανατολή ή Μεσανατολικές Περιφέρειες;

Η γεωγραφική αντίληψη που έχουμε σήμερα για την ευρύτερη Μέση Ανατολή έχει τις ρίζες της στους σχεδιασμούς του Βρετανικού Ναυαρχείου στα τέλη του 19ου αιώνα, όπου ονόμαζε την περιοχή από τα δυτικά της Βόρειας Αφρικής ως και τις δυτικές ακτές της Αυτοκρατορικής Ινδίας, ως Μέση Ανατολή.

Έκτοτε, η γεωγραφική ενότητα ταυτίστηκε με τον όρο. Και ανάλογα ταυτίστηκε και η πολιτική των μεγάλων δυνάμεων στην περιοχή. Σήμερα, φαίνεται ότι αυτό αλλάζει. Η ευρύτερη Μέση Ανατολή διασπάται σε τρεις Μεσανατολικές Περιφέρειες: Την Περιφέρεια του Αραβικού Κόλπου, την Περιφέρεια του Λεβάντε, και την Περιφέρεια της Βόρειας Αφρικής.

Στην Περιφέρεια του Αραβικού Κόλπου, για την Ουάσιγκτον, ηγετικό ρόλο (pivot) θα έχει η Σαουδική Αραβία. Στην Περιφέρεια του Λεβάντε τον ρόλο αυτό τον κρατά το Ισραήλ. Η Περιφέρεια της Βόρειας Αφρικής «εκχωρείται» στην Ευρώπη, ώστε να υπάρχει γόνιμο έδαφος να φθαρεί σε ανταγωνισμούς με τη Ρωσία και φυσικά να φθαρούν μεταξύ τους και τα Ευρωπαϊκά κράτη, αφού στο μέλλον τα κύματα μεταναστών από την υποσαχάρια Αφρική θα είναι ασυγκράτητα από τις γραμμές ανάσχεσης των βορειοαφρικανικών κρατών και το υδάτινο κόλλημα της Μεσογείου.

Πώς όμως, σε αυτό το νέο σκηνικό που πιθανότατα διαμορφώνεται στη Μέση Ανατολή, επιδρά ο παράγοντας Σαουδική Αραβία;

Σχόλιο: 'Θα επαναφέρω τη Σαουδική Αραβία στο μετριοπαθές Ισλάμ'
[...] Ο διάδοχος του θρόνου της Σαουδικής Αραβίας δεσμεύτηκε ότι η χώρα του θα επιστρέψει στο «μετριοπαθές Ισλάμ» και ζήτησε την παγκόσμια υποστήριξη για να μεταμορφώσει το «σκληροπυρηνικό» βασίλειο σε μία ανοιχτή κοινωνία που ενισχύει τους πολίτες της και προσελκύει επενδύσεις.

Παράλληλα, ανέφερε ότι το υπερσυντηρητικό κράτος έχει υπάρξει «μη φυσιολογικό» για τα προηγούμενα 30 χρόνια, αποδίδοντας το αυστηρό δόγμα, σύμφωνα με το οποίο ασκούνταν η διακυβέρνηση και επιβαλλόταν στην κοινωνία, σε μία αντίδραση στην Ιρανική επανάσταση, την οποία οι διαδοχικοί ηγέτες της χώρας του «δεν ήξεραν πώς να χειριστούν».

Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν: ο θερμοκέφαλος που θα γινόταν βασιλιάς

Επεκτείνοντας τα σχόλια που έκανε σε ένα επενδυτικό συνέδριο, στο οποίο ανακοίνωσε την έναρξη μίας φιλόδοξης ανεξάρτητης οικονομικής ζώνης 500 δις δολαρίων, που να απλώνεται στη Σαουδική Αραβία, την Ιορδανία και την Αίγυπτο, ο πρίγκιπας Μοχάμεντ δήλωσε: «Είμαστε μία χώρα που ανήκει στην ομάδα των G20. Μία από τις μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου. Βρισκόμαστε μεταξύ τριών ηπείρων. Το να αλλάξουμε τη Σαουδική Αραβία προς το καλύτερο θα βοηθήσει την περιοχή και θα αλλάξει τον κόσμο. Αυτό είναι που προσπαθούμε να κάνουμε εδώ. Και ελπίζουμε να μας βοηθήσουν όλοι».

«Αυτό που συνέβαινε τα τελευταία 30 χρόνια δεν είναι αντιπροσωπευτικό της Σαουδικής Αραβίας. Αυτό που έχει συμβεί στην περιοχή τα τελευταία 30 χρόνια δεν είναι αντιπροσωπευτικό της Μέσης Ανατολής. Μετά το ξέσπασμα της Ιρανικής επανάστασης το 1979, οι άνθρωποι θέλησαν να αντιγράψουν αυτό το μοντέλο σε διαφορετικές χώρες, μία από τις οποίες ήταν και η Σαουδική Αραβία. Δεν ξέραμε πώς να το χειριστούμε. Και το πρόβλημα εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο. Τώρα είναι η ώρα να το ξεφορτωθούμε» πρόσθεσε.

Νωρίτερα ο πρίγκιπας Μοχάμεντ είχε δηλώσει: «Απλώς επανερχόμαστε σε αυτό που ακολουθούσαμε, ένα μετριοπαθές Ισλάμ, ανοιχτό σε όλο τον κόσμο και σε όλες τις θρησκείες. Το 70% των πολιτών της Σαουδικής Αραβίας είναι νεότεροι των 30 και ειλικρινά δεν θα σπαταλήσουμε 30 χρόνια της ζωής μας αντιμαχόμενοι ακραίους τρόπους σκέψης, θα τους καταστρέψουμε αμέσως τώρα».

Τα σχόλια του πρίγκιπα είναι τα πιο έντονα και εμφατικά που έχει κάνει στη διάρκεια ενός εξάμηνου προγράμματος μεταρρυθμίσεων, το οποίο εγκαθίδρυσε πολιτισμικές αναμορφώσεις και έδωσε οικονομικά κίνητρα, αδιανόητα για τις προηγούμενες δεκαετίες, κατά τις οποίες το βασίλειο είχε κατηγορηθεί ότι προωθεί ένα ισλαμικό μοντέλο στα πρότυπα του εξτρεμισμού.

Τα σχόλια έγιναν καθώς ο διάδοχος του εν ενεργεία μονάρχη προσπαθεί να παγιώσει την εξουσία του, παραμερίζοντας κληρικούς για τους οποίους πιστεύει ότι δεν τον στήριξαν και απαιτώντας αδιαμφισβήτητη αφοσίωση από τους ανώτερους αξιωματούχους, στους οποίους έχει εμπιστευτεί να διεκπεραιώσουν ένα 15ετές πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, που στόχο έχει να αναδιαμορφώσει τις περισσότερες πτυχές της ζωής στη Σαουδική Αραβία.

Κεντρικό ζήτημα στις μεταρρυθμίσεις είναι η διάλυση της συμμαχίας μεταξύ σκληροπυρηνικών κληρικών που έχουν καθορίσει για μεγάλο χρονικό διάστημα τον εθνικό χαρακτήρα και τα χαρακτηριστικά του Οίκου των Σαούντ, ο οποίος είχε στα χέρια του όλες τις υποθέσεις του κράτους. Οι αλλαγές έχουν επικεντρωθεί σε κοινωνικά ταμπού, όπως η προσφάτως αναθεωρημένη απαγόρευση της γυναικείας οδήγησης και η επαναστάθμιση των νόμων περί κηδεμονίας, που περιορίζουν τον ρόλο των γυναικών και εγκαθιδρύουν ένα ισλαμικό κέντρο επιφορτισμένο να ερμηνεύει τα ρητά του προφήτη Μωάμεθ. [...]