Καλώς Ορίσατε στο Sott.net
Κυρ, 22 Σεπ. 2019
Ο Κόσμος γι'αυτούς που Σκέφτονται

Επιστήμη του Πνεύματος
Χάρτης

Hourglass

Déjà vu: Μια περιπτωσιολογική μελέτη

deja vu
Παγιδευμένος στο χρόνο βρίσκεται ένας νέος από τη Βρετανία ο οποίος παλεύει με τα απανωτά déjà vu που τον εμποδίζουν να ζήσει μία φυσιολογική ζωή.

Οι έρευνες έχουν δείξει ότι περισσότερο από το 70% των ανθρώπων έχει βιώσει τουλάχιστον μία φορά στη ζωή του, το déjà vu (ήδη ιδωμένο) ή όπως είναι ο επίσημος όρος στα ελληνικά: «προμνησία». Πρόκειται για την αίσθηση που μας καλλιεργείται κάποιες φορές και μας κάνει να πιστεύουμε ότι έχουμε δει ή βιώσει ξανά στο παρελθόν μία κατάσταση, μία στιγμή της ζωής μας.

Ενώ για τους περισσότερους ανθρώπους το déjà vu δεν διαρκεί παρά για ελάχιστα δευτερόλεπτα και εμφανίζεται με πολύ αραιές συχνότητες, ένας φοιτητής στη Βρετανία (το όνομα του οποίου δεν έχει αποκαλυφθεί) αναγκάστηκε να σταματήσει τις καθημερινές του δραστηριότητες, να βλέπει τηλεόραση, να ακούει μουσική ακόμα και να πηγαίνει στο πανεπιστήμιο, εξαιτίας των πολλαπλών déjà vu. Η συχνότητα των déjà vu ήταν τέτοια που ο νεαρός φοιτητής έκανε συνέχεια μπάνιο πιστεύοντας ότι είναι μολυσμένος ενώ έπλενε επανειλημμένα τα χέρια του.

Πρόκειται για μία εξαιρετικά σπάνια περίπτωση η οποία, σύμφωνα με τους γιατρούς και τους ψυχολόγους που τον παρακολουθούν, οφείλεται ενδεχομένως στο άγχος γεγονός που τους κάνει να επαναπροσδιορίζουν όσα μέχρι πρότινος πίστευαν για τη σύνδεση των διαταραχών άγχους με το déjà vu.

Snakes in Suits

Οι ψυχοπαθείς είναι ανίκανοι να πάρουν το μάθημά τους από μια τιμωρία

ψυχοπαθείς
Οι βίαιοι ψυχοπαθητικοί εγκληματίες μπορεί να είναι ανίκανοι να πάρουν το μάθημά τους από μια τιμωρία, εξαιτίας ανωμαλιών σε σημεία-κλειδιά του εγκεφάλου τους, υποστηρίζει νέα μελέτη.

Τομογραφίες εγκεφάλου σε βίαιους παραβάτες έδειξαν, ότι τα άτομα με ψυχοπαθητικές τάσεις αντιδρούν διαφορετικά όταν έρχονται αντιμέτωπα με μια τιμωρία ή αρνητική αντίδραση στη συμπεριφορά τους. Αυτό θα μπορούσε να εξηγήσει το γιατί οι ψυχοπαθείς δεν ωφελούνται από τα προγράμματα αποκατάστασης, όπως συμβαίνει αρκετές φορές με άλλους βίαιους εγκληματίες.

Περίπου ένας στους πέντε βίαιους παραβάτες πιστεύεται ότι είναι ψυχοπαθής, εμφανίζοντας μάλιστα υψηλά ποσοστά υποτροπής.


Σχόλιο: Οι ψυχοπαθείς δεν έιναι όλοι βίαιοι παραβάτες, και μπορούν να κάνουν την εμφάνιση τους σε όλους τους τομείς της κοινωνίας:

Ποια επαγγέλματα επιλέγουν οι ψυχοπαθείς


Σύμφωνα με μια ομάδα ερευνητών, τα ευρήματα μιας πρόσφατης έρευνάς τους πιστεύουν ότι θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην ανάπτυξη νέων μεθόδων παρέμβασης στην παιδική ηλικία, που θα μπορούσαν να μειώσουν τον κίνδυνο βίαιης συμπεριφοράς και υποτροπής.

Σχόλιο: Η γνώση για τους ψυχωπαθείς που ζουν και εργάζονται ανάμεσα μας είναι πολύ σημαντική για την προστασία μας και αυτή των δικών μας ανθρώπων. Από το βιβλίο της Μάρθα Στάουτ, The Sociopath Next Door (O Κοινωνιοπαθής της Διπλανής Πόρτας) η οποία μας ανοίγει το παράθυρο στον εσωτερικό κόσμο του ψυχοπαθή. Συστήνεται ιδιαίτερα!
Φανταστείτε - εάν μπορείτε - πως θα ήταν αν δεν είχατε συνείδηση, καμιά καθόλου, κανένα συναίσθημα ενοχής ή τύψης ότι κι αν κάνατε, καμιά αίσθηση ανησυχίας για την ευημερία αγνώστων, φίλων ή ακόμα μελών της οικογένειας σας, που να σας περιορίζει με οποιοδήποτε τρόπο. Φανταστείτε να μην είχατε ποτέ την εμπειρία της πάλης με την ντροπή, ούτε την παραμικρή σε ολόκληρη τη ζωή σας, άσχετα με το πόσο εγωιστικά, οκνηρά, επιβλαβές ή ανήθικα έχετε πράξει.

Και προσποιηθείτε πως η έννοια της ευθύνης σας είναι άγνωστη, εκτός σαν ένα βάρος που οι άλλοι φαίνονται να αποδέχονται χωρίς παράπονα, σαν αφελής ανόητοι.

Τώρα προσθέστε σε αυτή την περίεργη φαντασίωση την ικανότητα να κρύβετε από τους άλλους ανθρώπους πως η ψυχολογική σας σύνθεση είναι ριζικά διαφορετική από τη δική τους. Από τη στιγμή που όλοι υποθέτουν πως η συνείδηση είναι κάτι που όλοι οι άνθρωποι το έχουν, μπορείτε να κρύψετε το γεγονός πως δεν έχετε καθόλου συνείδηση σχεδόν χωρίς καμιά προσπάθεια.

Οι επιθυμίες σας δεν συγκρατούνται ούτε από τύψεις αλλά ούτε κι από ντροπή, και δεν θα αντιμετωπιστείτε ποτέ από κανένα για την σκληρότητα σας. Το παγωμένο νερό στις φλέβες σας είναι τόσο εξωφρενικά περίεργο, τόσο εκτός της προσωπικής τους εμπειρίας, που σπάνια, και αν, μαντεύουν την κατάσταση σας.

Με άλλα λόγια, είστε εντελώς ελεύθεροι από οποιοδήποτε εσωτερικό περιορισμό, και η αμπλοκάριστη ελευθερία σας να πράττετε όπως επιθυμείτε, χωρίς πόνους συνείδησης, είναι βολικά αόρατη στον κόσμο.

Μπορείτε να κάνετε οτιδήποτε απολύτως, και ακόμα το περίεργο σας προτέρημα υπέρ της πλειοψηφίας των άλλων ατόμων, τους οποίους συνετίζει η συνείδηση τους, πιθανότατα να παραμείνει άγνωστο. [...]

Κι όμως, όσο και να μας εκπλήσσει, πολλοί άνθρωποι δεν γνωρίζουν τίποτα για αυτή την ασθένεια, ή ακόμα κι αν την έχουν ακουστά, την έχουν συσχετίσει με την βίαιη ψυχοπάθεια - κατά συρροή, και μαζικούς δολοφόνους - ανθρώπους που έχουν παραβεί πολλές φορές τον νόμο εντελώς φανερά, και αν πιάνονταν, θα φυλακίζονταν, ή και θα θανατώνονταν ακόμα από το δικαστικό μας σύστημα.

Γενικά δεν είμαστε ενημερωμένοι, ούτε αναγνωρίζουμε συχνά, το μεγαλύτερο ποσοστό μη βίαιων κοινωνιοπαθών ανάμεσα μας, ατόμων που δεν είναι εμφανές παράνομοι, και που εναντίον τους το νομικό μας σύστημα μας παρέχει λίγη υπεράσπιση.

Οι περισσότεροι από εμάς δεν μπορούμε να φανταστούμε καμία αναλογία μεταξύ της γένεσης μιας εθνικής γενοκτονίας, και ας πούμε, την χωρίς ενοχές ψευδομαρτυρία στο αφεντικό εις βάρος ενός συναδέλφου. Η ψυχολογική αναλογία όμως όχι μόνο υπάρχει, αλλά είναι και τρομακτική. Πολύ απλά, αυτό που τα συνδέει είναι η απουσία αυτού του εσωτερικού μηχανισμού που μας κτυπά αλύπητα, ψυχολογικά μιλώντας, όταν επιλέγουμε να κάνουμε κάτι που θεωρούμε ανήθικο, αμελές, ή εγωιστικό.

Οι περισσότεροι από εμάς νιώθουμε ελαφρά ένοχοι αν φάμε το τελευταίο κομμάτι γλυκού στην κουζίνα, φανταστείτε τι θα νιώθαμε αν επιδιώκαμε εσκεμμένα και μεθοδικά να πληγώσουμε κάποιον.

Αυτοί που δεν έχουν καθόλου συνείδηση είναι μια ομάδα από μόνοι τους, είτε είναι ανθρωποκτόνοι ή απλά άσπλαχνοι κοινωνικοί/ψυχολογικοί εκτελεστές.

Η παρουσία ή απουσία συνείδησης διαιρεί τους ανθρώπους αναμφισβήτητα πιο σημαντικά απ' ότι η νοημοσύνη, η εθνικότητα, ή ακόμα και το φύλο.



Toys

Τα μαθήματα μουσικής στην παιδική ηλικία ενισχύουν το πνευματικό δυναμικό

βιολί
Η μουσική εκπαίδευση προτού ένα παιδί κλείσει τα 14 του χρόνια μπορεί να οδηγήσει σε ενίσχυση του πνευματικού του δυναμικού αργότερα στη ζωή του έως και κατά 20%, υποστηρίζει μια νέα έρευνα.

Ερευνητές από τον Καναδά βρήκαν, ότι οι μεγαλύτερης ηλικίας ενήλικες που είχαν λάβει μουσική εκπαίδευση στα νιάτα τους ήταν κατά 20% πιο γρήγοροι στο να αναγνωρίζουν ήχους ομιλίας απ' ό,τι οι συνομίληκοί τους που δεν είχαν λάβει μουσική παιδεία.

Οι ερευνητές υποστηρίζουν, ότι αυτό μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσεις στη ζωή ενός ανθρώπου καθώς μεγαλώνει.

Σύμφωνα με την καναδική μελέτη, που διεξήχθη από το ερευνητικό ινστιτούτο Rotman Research Institute (RRI), η έναρξη της εκμάθησης ενός μουσικού οργάνου πριν την ηλικία των 14 ετών και η συνέχιση της μουσικής παιδείας για τουλάχιστον μία δεκαετία, φαίνεται ότι ενισχύει περιοχές-«κλειδιά» στον εγκέφαλο, οι οποίες υποστηρίζουν την αναγνώριση ομιλίας.

Σχόλιο:

Μουσική, η παγκόσμια γλώσσα της ανθρωπότητας

Η μάθηση δεύτερης γλώσσας κατά την προσχολική ηλικία εμπλουτίζει την κοσμοαντίληψη των παιδιών


Books

Η μάθηση δεύτερης γλώσσας κατά την προσχολική ηλικία εμπλουτίζει την κοσμοαντίληψη των παιδιών

γλώσσες
Τα παιδιά που μαθαίνουν δύο γλώσσες από την πρώιμη ηλικία θεωρείται ότι μπορούν να αλλάξουν σημαντικά τις αντιλήψεις που έχουν για τον κόσμο, την προσωπικότητα του ανθρώπου, και τα ψυχολογικά του γνωρίσματα, σύμφωνα με μια νέα μελέτη.

Τα περισσότερα παιδιά πιστεύουν ότι τα ανθρώπινα και ζωικά χαρακτηριστικά είναι έμφυτα. Αυτή η σκέψη μπορεί να τα κάνει να πιστέψουν ότι η μητρική γλώσσα και τα ρούχα που επιλέγουμε για να φορέσουμε είναι εγγενή και όχι επίκτητα. Μια νέα μελέτη ωστόσο, αποδεικνύει πως τα παιδιά που μαθαίνουν δύο γλώσσες, είναι πιο πιθανό να καταλάβουν ότι η προσωπικότητα του ατόμου διαμορφώνεται και εξελίσσεται μέσα από τη μάθηση.

Οι μελετητές από το Concordia University, προχώρησαν στο παραπάνω συμπέρασμα, καταλήγοντας στη θέση ότι η διγλωσσία στην προσχολική ηλικία μπορεί να αλλάξει σημαντικά το τι πιστεύει ένα παιδί για τον κόσμο. Η μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Developmental Science εξηγεί πως τα παιδιά που μαθαίνουν περισσότερες από μία γλώσσες μετά την ηλικία των τριών χρονών, πιστεύουν σε αντίθεση με εκείνα που μιλούν μόνο μία, ότι η προσωπικότητά μας σχετίζεται με εμπειρίες και δεν είναι ίδια από τότε που γεννηθήκαμε.

Οι ερευνητές για την ακρίβεια, προχώρησαν στην εξέταση 48 παιδιών, ηλικίας πέντε και έξι ετών, τα οποία ήταν μονόγλωσσα, μάθαιναν συγχρόνως δύο γλώσσες αλλά και κάποια εξοικειώνονταν πρώτα με τη μία γλώσσα και μετά με τη δεύτερη. Τα παιδιά άκουγαν ιστορίες για μωρά που γεννήθηκαν από Αγγλόφωνους γονείς και υιοθετήθηκαν από Ιταλούς και για πάπιες που μεγάλωσαν με σκύλους. Εκείνο στο οποίο έπρεπε να απαντήσουν στη συνέχεια, ήταν εάν τα μωρά που γεννήθηκαν από Άγγλους γονείς, θα μιλούσαν αγγλικά ή ιταλικά και εάν τα μικρά παπάκια θα έβγαζαν ήχους πάπιας ή θα γάβγιζαν. Ρωτήθηκαν επίσης, εάν τα μικρά που γεννήθηκαν από πάπιες, θα είχαν φτερά ή γούνα.

Σχόλιο: Όσοι μαθαίνουν ξένες γλώσσες διαθέτουν καλύτερη νοητική υγεία μέχρι τα γεράματα


Magnet

Αυτοεκπληρούμενη προφητεία: Πιο πιθανό να γίνεις παχύς άμα σκέφτεσαι ότι είσαι

ζυγαριά
Αυξάνεται ο κίνδυνος παχυσαρκίας στους εφήβους με λανθασμένη εικόνα

Οι έφηβοι που λανθασμένα θεωρούν τον εαυτό τους ως υπέρβαρο, διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να γίνουν παχύσαρκοι αργότερα στην ενήλικη ζωή τους, υποστηρίζει μια νέα έρευνα.

Τα προβλήματα με την εξωτερική εικόνα θεωρούνταν παραδοσιακά ως ένα προειδοποιητικό σημάδι διατροφικών διαταραχών, όπως η ανορεξία ή η βουλιμία.

Τώρα, οι ερευνητές πιστεύουν ότι η αλλοιωμένη εικόνα για το σώμα αυξάνει και το μακροχρόνιο κίνδυνο εμφάνισης παχυσαρκίας.

Τονίζουν ότι οι άνθρωποι που πιστεύουν λανθασμένα ότι είναι υπέρβαροι είναι πιο πιθανό να εμπλακούν σε μη υγιεινές μεθόδους ελέγχου του σωματικού τους βάρους, όπως λήψη διαιτητικών χαπιών ή πρόκληση εμετού - συμπεριφορές οι οποίες συνδέονται την πρόσληψη βάρους μακροχρόνια.

Σχόλιο: Πιστεύοντας ένα ψέμα ή δίνοντας μια αρνητική ερμηνεία ή έχοντας κάποια προσδοκία για κάποιον, κάτι ή τον εαυτό μας, μας ωθεί στο να δράσουμε με τρόπο που θα προκαλέσει την επιβεβαίωσή αυτού του ψέματος/ερμηνείας/προσδοκίας.


Megaphone

Φωνάζουμε όταν πονάμε γιατί βοηθά!

κραυγή πόνου
Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί λέμε «ωχ» ή φωνάζουμε «αααχ» όταν πονάμε; Την απάντηση δίνει μία νέα μελέτη που καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι ήχοι που χρησιμοποιούμε μάς βοηθούν να αντέχουμε τον πόνο.

Η λεκτική έκφραση του πόνου είναι κοινή σε όλους τους λαούς και οι ήχοι της παραπλήσιοι. Οι Άγγλοι, λ.χ., φωνάζουν «άου» ή «άουτς», οι Νοτιοαφρικανοί «έια», οι Ιταλοί «άια» και οι Κινέζοι «άιο».

«Κοινός μεταξύ τους είναι ο τρόπος παραγωγής του ήχου, κατά τον οποίο το στόμα απλώς ανοίγει, η γλώσσα παραμένει επίπεδη και τα χείλη δεν στρογγυλεύουν», γράφουν στην επιθεώρηση Journal of Pain επιστήμονες από τα Τμήματα Ψυχολογίας και Νευροβιολογίας του Πανεπιστημίου της Σιγκαπούρης.

«Είναι ένας απλός ήχος ο οποίος απαιτεί μικρό έλεγχο της άρθρωσης του λόγου, που με τη σειρά του επιτρέπει να αυξηθεί στο μέγιστο η ένταση του παραγόμενου ήχου.

«Με αυτά τα χαρακτηριστικά μπορεί πολύ εύκολα και αποτελεσματικά να χρησιμοποιηθεί όταν πονάμε».

Gem

Γιατί δεν μπορούμε να είμαστε ευχαριστημένοι με όσα έχουμε;

Είμαστε άτυχοι και αδικημένοι ή απλώς ανικανοποίητοι;
ικανοποίηση
«Όλο ατυχίες μού συμβαίνουν», «Αν είχα καλύτερη δουλειά, περισσότερα χρήματα, μεγαλύτερο σπίτι, όλα θα ήταν διαφορετικά». Παράπονο, ζήλια, αδικία. Αυτά είναι τα συναισθήματα που «κρύβονται» πίσω από τις παραπάνω φράσεις και ίσως να τα έχουμε αισθανθεί και εμείς οι ίδιοι. Πράγματι, συχνά νιώθουμε αδικημένοι από τη ζωή, τη μοίρα, πιστεύοντας ότι οι άνθρωποι γύρω μας έχουν μεγαλύτερη εύνοια, περισσότερη τύχη, επιπλέον ευκαιρίες. Τι είναι, τελικά, αυτό που μας οδηγεί να αισθανόμαστε μονίμως ανικανοποίητοι; Να μην μπορούμε να απολαύσουμε τη ζωή και να δαπανάμε χρόνο και φαιά ουσία ζηλεύοντας όσα απολαμβάνουν οι άλλοι;

Ζήτημα ασφάλειας

Είναι στη φύση του ανθρώπου να επιδιώκει να καλύπτει τις βασικές του ανάγκες, να αισθάνεται ότι έχει εξασφαλίσει την επιβίωσή του. Όσο περισσότερα και καλύτερα πράγματα έχει κανείς στην κατοχή του, τόσο πιο ασφαλής νιώθει. Πρακτικά και συναισθηματικά, η δυνατότητά μας να καλύπτουμε τις ανάγκες, τις φιλοδοξίες, τις επιθυμίες μας μάς κάνει να νιώθουμε «εξασφαλισμένοι», πιο επιτυχημένοι, λιγότερο εκτεθειμένοι σε προβλήματα. Μας προσφέρει προστασία, μας γεμίζει με ένα αίσθημα ικανοποίησης ότι μπορούμε να ζήσουμε αυτό που θέλουμε. Η επιθυμία αυτή για εξασφάλιση μέσω της κατοχής υλικών αντικειμένων είναι και η αιτία εμφάνισης συναισθημάτων όπως η ζήλια, ο φθόνος, ο ανταγωνισμός, η αδικία. Βέβαια, σήμερα έχουν αυξηθεί οι ανάγκες και επομένως τα αγαθά που σχετίζονται με τα χρήματα, με αποτέλεσμα αυτά να μετατρέπονται σε πειρασμούς για τον σύγχρονο άνθρωπο, ο οποίος πλέον δεν καλύπτεται με το λίγο, αλλά επιδιώκει το «όλο και περισσότερο». Ο άνθρωπος, όταν εξοικειώνεται με μια κατάσταση, βολεύεται σε αυτήν, θέλει να την παγιώσει και, αν είναι δυνατόν, να αυξήσει την ικανοποίηση που του προσφέρει. Όπως συμβαίνει π.χ. με μια γεύση που μας αρέσει και θέλουμε να τη γευόμαστε ξανά και ξανά. Άλλος, βέβαια, είναι σε θέση να διατηρήσει το μέτρο και άλλος καταλήγει στην απληστία.

Σχόλιο: Πολλές φορές είμαστε ικανοποιημένοι με αυτά που εμείς έχουμε, αλλά υποφέρουμε με την αδικία που βιώνουν άλλοι άνθρωποι ή γι' αυτά «που θα γίνουν για μας χωρίς εμάς». Ιδιαίτερα στον κόσμο μας σήμερα. Τις αποφάσεις που παίρνονται για τη ζωή μας χωρίς τη φωνή μας. Σε τέτοιες στιγμές χρειαζόμαστε μια προστασία έναντι του άγχους και της κατάθλιψης. Ευτυχώς που υπάρχει το Éiriú Eolas.


Laptop

Tablet και smartphones επηρεάζουν την κοινωνική και συναισθηματική ανάπτυξη του εγκεφάλου των μικρών παιδιών

Οι γιατροί συστήνουν στους γονείς να ενθαρρύνουν στα παιδιά τους έγκαιρα την άμεση διαδραστική επαφή ανθρώπου με άνθρωπο
παιδιά ipad
Όλο και περισσότεροι γονείς χρησιμοποιούν τους υπολογιστές - ταμπλέτες και τα «έξυπνα» κινητά, αντί για την τηλεόραση όπως έκαναν κάποτε, προκειμένου να κρατούν απασχολημένα τα μικρά παιδιά τους. Όμως, μια νέα αμερικανική επιστημονική μελέτη εγείρει σοβαρές αμφιβολίες κατά πόσο αυτό, πέρα από βολικό για τους γονείς, είναι πράγματι καλό για τα παιδιά, καθώς μπορεί να «φρενάρει» την κοινωνική και συναισθηματική ανάπτυξη του εγκεφάλου τους.

Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Βοστώνης, με επικεφαλής την παιδίατρο Τζένι Ραντέσκι, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό Pediatrics της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής, σύμφωνα με τη βρετανική Γκάρντιαν, αξιολόγησαν τις έως τώρα δημοσιευμένες μελέτες πάνω στις πιθανές επιπτώσεις της συχνής χρήσης υπολογιστών και κινητών από τα παιδάκια.

Οι ερευνητές προειδοποιούν ότι ναι μεν μπορεί ένας γονιός να αποσπάσει την προσοχή του παιδιού με αυτό τον τρόπο και έτσι το παιδί να απορροφηθεί με το νέο «παιγνίδι» του και να ησυχάσει, όμως το τίμημα μπορεί να είναι η ελλιπής ανάπτυξη του παιδιού, ιδίως όσον αφορά την ικανότητά του να αυτοελέγχεται και να επικοινωνεί με τους άλλους.

Telephone

Η επιστήμη το λέει! Το κουτσομπολιό μας κάνει να αισθανόμαστε καλύτερα

κουτσομπολιό
Είτε αναφέρεται κανείς σε αυτό ως κουτσομπολιό, είτε ως -το πιο εύηχο- «κοινωνικός σχολιασμός»... η αλήθεια είναι μία.

Το κουτσομπολιό μάς κάνει να αισθανόμαστε καλύτερα.

Ιδιαίτερα όταν διαβάζουμε κάτι αρνητικό, «ζουμερό» ή κακό για κάποιο διάσημο πρόσωπο.

Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζει μια ομάδα ερευνητών από την Κίνα, οι οποίοι αναφέρουν ότι όταν ακούει κανείς κουτσομπολιά για διασημότητες, πυροδοτείται το κέντρο ευχαρίστησης του εγκεφάλου, με τον ίδιο τρόπο όπως όταν τρώει το αγαπημένο του φαγητό ή ακόμη και όταν κερδίζει το λαχείο!

Μάλιστα, όπως επισημαίνουν οι ερευνητές, δεν είναι τα καλά νέα που προκαλούν αυτήν την αντίδραση, αλλά αντίθετα τα... κακά. Οι ειδήσεις για τα προβλήματα των διασήμων, τα σκάνδαλα, τα ατοπήματά τους και άλλα αρνητικά σχόλια είναι αυτά που ενεργοποιούν το αίσθημα ευχαρίστησης και την παραγωγή των αντίστοιχων χημικών ουσιών από τον εγκέφαλό μας.

Bulb

Η δύναμη της υποβολής: Το ακριβό placebo «καλύτερο από το φτηνό»

mind power
Η δύναμη της υποβολής παίζει περίεργα παιχνίδια στο μυαλό μας: ένα ψεύτικο φάρμακο που υποτίθεται ότι κόστιζε 1.500 δολάρια ανά δόση προσέφερε μεγαλύτερη βελτίωση σε ασθενείς με Πάρκινσον από ό,τι ένα «φθηνότερο» placebo των 100 δολαρίων.

Πολυάριθμες μελέτες έχουν επιβεβαιώσει πέρα από κάθε αμφιβολία τη δύναμη του placebo, ενός παράδοξου φαινομένου εξαπάτησης, κατά το οποίο οι ασθενείς βελτιώνονται όταν πάρουν ένα φάρμακο που τους παρουσιάζεται ως δραστικό, ενώ στην πραγματικότητα δεν έχει φαρμακευτική δράση.

Το φαινόμενο είναι τόσο έντονο ώστε λαμβάνεται σοβαρά υπόψη στις κλινικές δοκιμές νέων φαρμάκων: το υποψήφιο φάρμακο κρίνεται αποτελεσματικό μόνο όταν προσφέρει μεγαλύτερη βελτίωση από ό,τι το placebo.

Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι το placebo είναι αποτελεσματικό στην καταπολέμηση του πόνου, της οστεοαρθρίτιδας και της κατάθλιψης, μεταξύ άλλων.

Η τελευταία έρευνα, η οποία δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Neurology, δείχνει ότι τα placebo που παρουσιάζονται στους ασθενείς ως ακριβά φάρμακα είναι πιο αποτελεσματικά. Τα αποτελέσματα «μεταφέρουν τη μελέτη του placebo σε άλλη διάσταση» σχολιάζει το Neurology σε συνοδευτικό εντιτόριαλ.

Σχόλιο: Αυτή η έρευνα μας δίνει δυο πολύ σημαντικές πληροφορίες για τις ανθρώπινες νοητικές διαδικασίες: 1) τη θεραπευτική δύναμη του μυαλού πάνω στο σώμα, και 2) πως εκτιμούμε πολύ περισσότερο αυτά τα οποία ακριβοπληρώνουμε.