Καλώς Ορίσατε στο Sott.net
Κυρ, 22 Σεπ. 2019
Ο Κόσμος γι'αυτούς που Σκέφτονται

Μυστική Ιστορία
Χάρτης

Books

Χανς Κρίστιαν Άντερσεν: Η ιστορία του αγαπημένου παραμυθά

χανς κρίστιαν άντερσεν
"Η μικρή γοργόνα", "Η τοσοδούλα", "Το κοριτσάκι με τα σπίρτα", "Το ασχημόπαπο", "Το μολυβένιο στρατιωτάκι", "Η βασίλισσα του χιονιού", "Τα καινούρια ρούχα του αυτοκράτορα". Τα παραμύθια του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν δεν έχουν τελειωμό όπως και η φαντασία που ξεπηδά από μια ημέρα όπως η σημερινή που είναι αφιερωμένη στο παιδικό βιβλίο. Σελίδες που ζωντανεύουν ζαχαρένιους κόσμους ή γεμάτα φόβο παιδικά όνειρα... Εικόνες από μια ζωή που ο δημιουργός τους δεν έζησε ποτέ στην πραγματικότητα.

Σαν σήμερα το 1805 στην πόλη Όντενσε της Δανίας, ήρθε στη ζωή ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, ένας από τους πιο αγαπημένους παιδικούς συγγραφείς που με την πένα του ζωντανεύει μέχρι σήμερα, ασχημόπαπα, μολυβένια στρατιωτάκια και μπαλαρίνες στα μάτια κάθε μικρού αναγνώστη. Τα γενέθλια του μεγάλου Δανού παραμυθά καθιέρωσαν τις 2 Απρίλη σε Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου. Ενώ τα έργα του Άντερσεν είναι σχεδόν άγνωστα έξω από τη Δανία και τις γειτονικές της χώρες, τα παραμύθια του είναι από τα πιο πολυμεταφρασμένα έργα σε όλη την ιστορία της λογοτεχνίας.

"Ένα περίεργο παιδί με εξαιρετική φαντασία", έτσι χαρακτηριζόταν ο αγαπημένος λογοτέχνης από τους περαστικούς που τον έβλεπαν να περπατά στον δρόμο. Προχωρούσε σαν ονειροπαρμένος και το μυαλό του δεν το είχε πουθενά αλλού παρά μόνο στα ποιήματα και στο διάβασμα. Έργα, ποιήματα, διηγήματα, ταξιδιωτικές εντυπώσεις. Στον χώρο της παγκόσμιας λογοτεχνίας ωστόσο, ο μελαγχολικός Άντερσεν εδραιώνεται για τα παραμύθια που γράφει. Καθιερώνεται ως κορυφαίος του είδους για τη συγγραφή συνολικά 168 παραμυθιών, τα περισσότερα από τα οποία έχουν μεταφραστεί στις περισσότερες γλώσσες του κόσμου.

Ό,τι γράφει, βασίζεται κυρίως σε λαϊκούς θρύλους. Οι περισσότεροι ήρωες του διαπνέονται από έναν ηθικό ρεαλισμό παρά την ανάγκη εκπλήρωσης μιας επιθυμίας. Οι κακοί δεν είναι δράκοι ή μάγισσες, αλλά εκπροσωπούν ανθρώπινες αδυναμίες και ελαττώματα, όπως είναι η εγωιστική αδιαφορία και η ματαιοδοξία. Ορισμένα από τα παραμύθια του αποκαλύπτουν μια αισιόδοξη πίστη στην επικράτηση του καλού και του ωραίου αλλά είναι βαθιά απαισιόδοξα και συνήθως έχουν δυσάρεστο τέλος.

Το άσχημο τέλος που όριζαν οι τελευταίες σελίδες των παραμυθιών του ήταν εμπνευσμένο μάλλον από την ίδια του τη ζωή. Γιος ενός παπουτσή και μιας πλύστρας, μένει ορφανός από πατέρα στα έντεκα του χρόνια και κάνει διάφορες δουλειές για να τα φέρει βόλτα αυτός και η μητέρα του. Προσπάθησε να μάθει την τέχνη του πατέρα του αλλά μάταια, ενώ όταν αποφοίτησε από το σχολείο των άπορων παιδιών, μπήκε σε ένα ραφτάδικο για να μάθει την τέχνη αλλά η προσπάθεια δεν απέδωσε καρπούς.

Hourglass

Βρετανία: Μεσαιωνικό νεκροταφείο βρέθηκε στο Κέμπριτζ

μεσαιωνικό νεκροταφείο

Ανακάλυψη μεσαιωνικού νεκροταφείου κάτω από το Cambridge
Ένα από τα μεγαλύτερα μεσαιωνικά νεκροταφεία στη Βρετανία, με πάνω από 1.000 ταφές, βρέθηκε στα θεμέλια της Παλαιάς Θεολογικής Σχολής του Κολεγίου St John στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ.

Σύμφωνα με την Αρχαιολογική Επιθεώρηση, η ύπαρξη του νεκροταφείου στο σημείο ήταν γνωστή, αλλά μόλις τώρα διαπιστώθηκε η έκτασή του, καθώς και ο εντυπωσιακός αριθμός των ταφών.

Περίπου 400 σκελετοί βρέθηκαν πλήρεις, ενώ τα οστά που εντοπίστηκαν αποσπασματικά οδηγούν τους επιστήμονες στο συμπέρασμα ότι στο νεκροταφείο είχαν ενταφιαστεί σχεδόν 1.300 άνθρωποι.

Η ανασκαφή έγινε στο πλαίσιο των εργασιών ανακαίνισης του κτηρίου της σχολής, τη διετία 2010-2012. Ωστόσο, τα αποτελέσματα της έρευνας και οι πρώτες φωτογραφίες από το χώρο δόθηκαν για πρώτη φορά στη δημοσιότητα τώρα.

Πρόκειται για ταφές που χρονολογούνται από τον 13ο ώς τον 15ο αιώνα και πιθανότατα πρόκειται για ανθρώπους που νοσηλεύτηκαν στο μεσαιωνικό νοσοκομείο του Αγίου Ιωάννη του Ευαγγελιστή, το οποίο βρισκόταν απέναντι από το νεκροταφείο και που λειτουργούσε ώς το 1511. Στο νοσοκομείο, άλλωστε, οφείλει το όνομά του και το Κολέγιο.

Ο αριθμός των σκελετών εξέπληξε την επιστημονική ομάδα του Κέμπριτζ, που διεξήγαγε την έρευνα, ενώ από τη μελέτη των ευρημάτων μπορούν να εξαχθούν σημαντικά συμπεράσματα για το πώς ζούσαν οι κάτοικοι της περιοχής κατά τον Μεσαίωνα.

Black Magic

Οι προϊστορικοί Ιταλοί ξεκοκάλιζαν τους νεκρούς τους; Αυτό δείχνει ο τάφος του Σκαλόρια

τάφος σκαλόρια
© UCLA
Τα οστά είχαν βρεθεί τη δεκαετία του 1970 μαζί με κόκκαλα ζώων και θραύσματα αγγείων
Πριν από περίπου επτά χιλιετίες, τα ταφικά έθιμα ήταν άκρως μακάβρια στη νότια Ιταλία: οι κάτοικοι μιας νεολιθικής κοινότητας αφαιρούσαν τη σάρκα των νεκρών, εξάρθρωναν τα κόκαλά τους, τα ανακάτευαν με οστά ζώων και τα τοποθετούσαν προσεκτικά σε μια γειτονική σπηλιά. Η πρακτική αυτή μάλλον συμβόλιζε τον οριστικό διαχωρισμό των νεκρών από τους ζωντανούς, υποθέτουν οι αρχαιολόγοι.

Το ξεκοκάλισμα των νεκρών «συνέβαινε σε ταφικές τοποθεσίες σε όλο τον κόσμο, μέχρι σήμερα όμως δεν είχε τεκμηριωθεί στην προϊστορική Ευρώπη» λέει στον δικτυακό τόπο του Science ο Τζον Ρομπ, αρχαιολόγος του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ.

Η μελέτη της ομάδας του, η οποία δημοσιεύεται στην έγκριτη επιθεώρηση Antiquity, εξετάζει τα οστά 22 ενηλίκων και παιδιών που έζησαν στη νοτιοανατολική Ιταλία πριν από 7.200 έως 7.500 χρόνια, λίγο μετά την άφιξη της γεωργίας στη νότια Ευρώπη.

Τα οστά τους βρέθηκαν στο Σπήλαιο Σκαλόρια της περιοχής Ταβολιέρε, του οποίου η είσοδος βρέθηκε φραγμένη όταν ανακαλύφθηκε το 1931. Στο δάπεδο του σπηλαίου, ανθρώπινα οστά βρέθηκαν διάσπαρτα μαζί με οστά ζώων, τμήματα αγγείων και λίθινων εργαλείων.

Σε άλλους νεολιθικούς οικισμούς, επισημαίνουν οι ερευνητές, οι νεκροί θάβονταν δίπλα ή κάτω από τις οικίες τους, ή μεταφέρονταν σε τάφους στα όρια του οικισμού. Η σπηλιά του Σκαλόρια, όμως, περιείχε οστά ανθρώπων που ζούσαν 15 με 20 χιλιόμετρα μακριά.

Η εξέταση των οστών που βρέθηκαν στο σπήλαιο το 1978 αποκάλυψε ότι ελάχιστοι σκελετοί ήταν πλήρεις -στις περισσότερες περιπτώσεις υπήρχαν μόνο μερικά από τα κόκαλα του νεκρού.

Colosseum

Σλοβενία: Ανακάλυψαν ρωμαϊκό τάφο του 1ου αιώνα μ.Χ.

Σλοβενία
Μετά τον εντοπισμό τοιχώματος της ρωμαϊκής περιόδου, την ύπαρξη του οποίου δεν γνώριζε κανείς, αρχαιολόγοι που επιβλέπουν κατασκευαστικά έργα σε κεντρική λεωφόρο της Λιουμπλιάνας ήρθαν ενώπιον μιας άλλης συναρπαστικής ανακάλυψης από τους ρωμαϊκούς χρόνους. Ανακάλυψαν έναν καλά διατηρημένο τάφο του 1ου αιώνα μ.Χ.

Αυτό που είναι ξεχωριστό είναι ότι ο ρωμαϊκός τάφος περιέχει ένα πέτρινο κιβώτιο, δήλωσε ο επικεφαλής των ανασκαφών, Μάρτιν Χόρβατ στο σλοβενικό πρακτορείο ειδήσεων STA.

Στο κιβώτιο, που είναι καλυμμένο με πέτρινη πλάκα, διατηρούνται ανέπαφα όλα τα αντικείμενα που τοποθετήθηκαν στον τάφο για να βοηθήσουν τον θανόντα να ταξιδέψει στη μετά θάνατο ζωή, ανέφερε.

Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν διάφορα αντικείμενα από γυαλί και ένα γυάλινο αγγείο που περιέχει τις στάχτες του νεκρού.

Ο 2.000 ετών τάφος είναι ένα από τους παλαιότερους τάφους της ρωμαϊκής αποικίας Αιμόνα στην περιοχή της σημερινής Λιουμπλιάνας που ήρθε στο φως μέχρι σήμερα, σημείωσε ο κ. Χόρβατ, προσθέτοντας ότι έχουν βρεθεί άλλοι δύο τάφοι.

Hotdog

Αιγυπτιακή ζυθοποιία πριν 5 χιλιάδες χρόνια στο Τελ Αβίβ

excavation tel aviv
© AFP/Menahem Kahana
Εκσκαφές στο Τελ Αβίβ όπου ανακαλύφθηκαν κεραμικά που χρησιμοποιούνταν για παραγωγή μπύρας από αιγύπτιους
Θραύσματα κεραμικών αγγείων ηλικίας 5000 και πλέον ετών που χρησιμοποιούνταν για την παραγωγή μπίρας από τους Αιγύπτιους ανακαλύφθηκαν σε ένα εργοτάξιο στο Τελ Αβίβ, ανακοίνωσε η Ισραηλινή Αρχή Αρχαιοτήτων.

«Εντοπίσαμε 17 κοιλότητες στο Τελ Αβίβ που χρησιμοποιούνταν για την αποθήκευση αγροτικών προϊόντων που χρονολογούνται από την πρώιμη εποχή του χαλκού (3500-3000 π.Χ) και μεταξύ των εκατοντάδων πήλινων αγγείων που ανακαλύψαμε βρίσκονται μεγάλες κεραμικές λεκάνες που χρησίμευαν στην παραγωγή μπίρας» περιέγραψε ο Ντιέγκο Μπαρκάν, διευθυντής της ανασκαφικής ομάδας της Αρχής.

Η ανακάλυψη αυτή αποδεικνύει ότι «οι Αιγύπτιοι είχαν κατακτήσει» την περιοχή του Τελ Αβίβ πριν από 5000 και πλέον χρόνια, προσέθεσε η αρχή σε ένα δελτίο τύπου που εξέδωσε.

«Έως σήμερα, δε γνωρίζαμε την παρουσία των Αιγυπτίων παρά μόνο στα βόρεια της ερήμου Νεγκέβ (νότιο Ισραήλ) και στα νότια παράλια όπου η αιγυπτιακή κατοχή επεκτεινόταν έως την περιοχή Άζορ» νοτιοανατολικά του Τελ Αβίβ, προσέθεσε ο Μπαρκάν.

Σύμφωνα με την Αρχή Αρχαιοτήτων «η μπίρα ήταν το εθνικό ποτό της Αιγύπτου και αποτελούσε ένα βασικό είδος στη διατροφή των Αιγυπτίων έχοντας την ίδια αξία με το ψωμί».

«Η μπίρα καταναλωνόταν από όλο τον πληθυσμό ανεξαρτήτως ηλικίας, φύλου ή κοινωνικής κατάστασης. Παραγόταν με τη βοήθεια ενός μείγματος από μερικώς ψημένο κριθάρι και νερό το οποίο άφηναν να «ξεκουραστεί» προκειμένου να επιτευχθεί η ζύμωση στον ήλιο προτού προστεθούν διαφορετικά φρούτα και συμπυκνώματα με στόχο να δοθεί γεύση στην μπίρα» προστίθεται στην ανακοίνωση.

Cow Skull

Κατά την άφιξη της γεωργίας η αναπαραγωγική διαδικασία άλλαξε για κάποιο μυστήριο λόγο

αρχαίοι αιγύπτιοι
Μια φορά και έναν καιρό, 4.000 έως 8.000 χρόνια πριν, όταν η ανθρωπότητα εφηύρε τη γεωργία, κάτι πολύ παράξενο συνέβη στην ανθρώπινη αναπαραγωγική διαδικασία. Σε όλο τον κόσμο, για κάθε 17 γυναίκες που αποκτούσαν απογόνους περνώντας γονίδια στις επόμενες γενιές, που είναι υπαρκτά ακόμα και σήμερα, μόνο ένας άνδρας έκανε το ίδιο.

"Δεν υπήρξε κάποιος μαζικός θάνατος ανδρών που να δικαιολογεί κάτι τέτοιο. Οι άνδρες ήταν εκεί, οπότε τι πραγματικά συνέβη;", αναρωτιέται η Melissa Wilson Sayres, βιολόγος από το Πανεπιστήμιο της Αριζόνα και μέλος της ομάδας επιστημόνων, οι οποίοι ανακάλυψαν αυτό το φαινόμενο που συνέβαινε στην προϊστορία με την ανάλυση σύγχρονων γονιδίων.

Ένα άλλο μέλος της ερευνητικής ομάδας, ανθρωπολόγος στην ειδικότητα, υποθέτει ότι μόνο λίγοι άνδρες είχαν συσσωρεύσει πλούτο και εξουσία στα χέρια, χωρίς να αφήνουν τίποτα για τους υπόλοιπους, ούτε καν τις... γυναίκες. Αυτοί οι άνδρες στη συνέχεια κληροδοτούσαν τον πλούτο τους στους γιους τους, διαιωνίζοντας ένα μοτίβο μιας ελιτίστικης "αναπαραγωγικής επιτυχίας".

Στη συνέχεια, καθώς πέρασαν χιλιάδες χρόνια, ο αριθμός των ανδρών που αναπαράγονταν, σε σχέση με τις γυναίκες, αυξήθηκε και πάλι. "Ίσως όλο και περισσότεροι άνδρες άρχισαν να έχουν επιτυχίες σε αυτόν το τομέα", λέει η Wilson Sayres. Στην πιο πρόσφατη ιστορία, κατά μέσο όρο, περίπου τέσσερις ή πέντε γυναίκες αναπαράγονται παγκοσμίως για κάθε έναν άνδρα.

Τα διάφορα ανθρώπινα χαρακτηριστικά σχηματίζονται από ποικίλους παράγοντες περιβαλλοντικούς κ.α. Οι Αφρικανοί και Ευρωπαίοι, για παράδειγμα, όφειλαν να εξελιχθούν με τέτοιο τρόπο βιολογικά ώστε να μπορούν να χωνέψουν το γάλα. Από την άλλη, οι Θιβετιανοί έπρεπε να προσαρμοστούν έτσι ώστε να μπορούν να επιβιώσουν σε μεγάλο υψόμετρο με χαμηλότερα επίπεδα οξυγόνου. Αλλά αν η υπόθεση της ερευνητικής ομάδας της Wilson Sayres είναι σωστή, τότε έχουμε να κάνουμε με μία από τις πρώτες περιπτώσεις όπου ο πολιτισμός είναι αυτός που επηρεάζει την ανθρώπινη εξέλιξη.

Σχόλιο: Η γεωργία και η διατροφή με υδατάνθρακες κατάστρεψε τα δόντια μας


Compass

Βρέθηκε μυστικό καταφύγιο των Ναζί σε ζούγκλα της Αργεντινής

ναζί
Μυστικό καταφύγιο των Ναζί πιστεύουν ότι ανακάλυψαν ερευνητές, σε ζούγκλα της βόρειας Αργεντινής, κοντά στα σύνορα με την Παραγουάη, σε μια περιοχή του δρυμού Τέγιου Κουαρέ.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Μπουένος Άιρες, με επικεφαλής τον διευθυντή του κέντρου αστικής αρχαιολογίας, Daniel Schavelzon, ανακάλυψαν ένα ερειπωμένο συγκρότημα στην περιοχή.

Όπως σημειώνεται στον Independent, το μυστικό καταφύγιο πιθανότατα να χτίστηκε από τους Ναζί, για να φιλοξενήσει υψηλόβαθμους αξιωματούχους και προσωπικότητες του Γ' Ράιχ, σε περίπτωση ήττας στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Είναι γνωστό, άλλωστε, εδώ και καιρό, ότι εκατοντάδες στελέχη από το Τρίτο Ράιχ κατέφυγαν στη Νότια Αμερική μετά το 1945.

Το συγκρότημα έχει τοίχους πάχους έως και 3 μέτρα, ενώ βρέθηκαν και 5 γερμανικά νομίσματα που χρονολογούνται από την περίοδο 1938 - 1944, αλλά και κατασκευή από πορσελάνη με την ένδειξη "Made in Germany" από την εταιρεία Meissen, η οποία χρονολογείται μεταξύ 1890-1949.
καταφύγιο ναζί
© Independent
Μέρος του καταφύγιου

Pharoah

Αίγυπτος: Ανασκαφές έφεραν στο φως ολοζώντανες τοιχογραφίες σε αρχαίο τάφο στο Λούξορ

τοιχογραφίες

Τα χρώματα και οι παραστάσεις των τοιχογραφιών διατηρούνται στο μεγαλύτερο μέρος τους σε εξαιρετική κατάσταση
Έναν τάφο του οποίου οι τοιχογραφίες εντυπωσιάζουν έφεραν στο φως οι ανασκαφές του Αμερικανικού Ερευνητικού Κέντρου στο Λούξορ της Αιγύπτου.

Ο τάφος εκτιμάται πως ανήκει σε έναν άνδρα που ονομαζόταν «Σατμούτ» και στη σύζυγό του, που έζησαν κατά την 18η δυναστεία του Νέου Βασιλείου (1550-1070 π.Χ.).

Σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου Αρχαιοτήτων, πρόκειται για τον δεύτερο τάφο που ήρθε στο φως μέσα σε λίγες ημέρες.

Τα χρώματα και οι παραστάσεις των τοιχογραφιών, που αναπαριστούν κυρίως σκηνές από την καθημερινή ζωή, διατηρούνται στο μεγαλύτερο μέρος τους σε εξαιρετική κατάσταση, γεγονός που εντυπωσίασε τους επιστήμονες που διεξάγουν τις ανασκαφές.

Οι τάφοι ήταν συλημένοι και αυτό εξηγεί κάποιες φθορές στις τοιχογραφίες, αλλά και το γεγονός ότι δεν βρέθηκαν κτερίσματα.

Σχόλιο: Άλλες πρόσφατες αρχαιολογικές ειδήσεις από την Αίγυπτο:

Ανακάλυψη ιερογλυφικών δείχνει ότι δύο φαραώ, πατέρας και γιος, συμβασίλευσαν


Sherlock

Σερ Κόναν Ντόιλ: Θύμα αστυνομικής πλεκτάνης δέιχνουν νέα έγγραφα

conan doyle
Μια αστυνομική πλεκτάνη με θύμα τον δημιουργό του Σέρλοκ Χολμς ήρθε στο φως με την ανακάλυψη ενός εγγράφου, μέσα σε ένα πακέτο με παλιές επιστολές που δημοπρατήθηκε από τον οίκο Bonhams στις 18 Μαρτίου. Στην αποκαλυπτική αναφορά του 1906, ο τότε διοικητής του αστυνομικού τμήματος του Στατφορντσάιρ, G.A. Anson, παραδέχεται ότι έστειλε στον σερ Κόναν Ντόιλ ένα μυστηριώδες ανώνυμο γράμμα, σε μια απόπειρα να τον αποθαρρύνει από τη συνέχιση της έρευνάς του σχετικά με τον δικηγόρο George Edalji. Ο Αγγλοϊνδός δικηγόρος είχε καταδικαστεί σε επτά χρόνια καταναγκαστικών έργων για την κακοποίηση αλόγων - ένα συμβάν, που είχε συγκλονίσει την τοπική κοινωνία της εποχής. Επιπλέον, είχε επανειλημμένως κατηγορηθεί για τη συγγραφή ανώνυμων συκοφαντικών ή και απειλητικών επιστολών προς διάφορους αποδέκτες.

Κατά την απελευθέρωσή του, τρία χρόνια αργότερα, ζήτησε τη βοήθεια του Ντόιλ για να αποδείξει την αθωότητά του. Πεπεισμένος πως ο Edalji είχε πέσει θύμα ρατσιστικών διακρίσεων, ο συγγραφέας πρωτοστάτησε στην καμπάνια για την αθώωσή του, ενώ - προφανώς επηρεασμένος από τον διάσημο ήρωά του - άρχισε να βομβαρδίζει τους αστυνομικούς του τοπικού τμήματος με επιστολές, παρέχοντας νέα στοιχεία για την έρευνα και κατονομάζοντας πιθανούς υπόπτους. Ενοχλημένος, ο διοικητής πλαστογράφησε ένα απειλητικό γράμμα και ανέθεσε σε πληροφοριοδότες την αποστολή να πείσουν τον Ντόιλ ότι αποστολέας ήταν ο επικίνδυνος Royden Sharp - τον οποίο ο συγγραφέας είχε κατονομάσει ως πραγματικό δράστη. Αργότερα, o συγγραφέας εξήγησε ότι βεβαιώθηκε για την αθωότητα του Edalji όταν συνειδητοποίησε πως η όρασή του ήταν πολύ κακή και άρα θα ήταν αδύνατον να πραγματοποιεί μυστικές επιθέσεις μέσα στο σκοτάδι.

Ο διοικητής Anson ουδέποτε αποδέχτηκε τα επιχειρήματα του σερ Κόναν Ντόιλ, ενώ στις αναφορές του επιμένει πως κάτοικοι της περιοχής είχαν δει τον δικηγόρο να κυκλοφορεί χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι του πολύ αργά τη νύχτα. Εντούτοις, ο δικηγόρος έλαβε τελικά χάρη το 1907, τέσσερα χρόνια μετά την καταδίκη του. Η υπόθεση κακοποίησης δεν διαλευκάνθηκε ποτέ.

Σχόλιο: Το άγνωστο βιβλίο του Κόναν Ντόιλ με νέες περιπέτειες του Σέρλοκ Χολμς


Hardhat

Επί 25 αιώνες ο Παρθενώνας αντέχει τους σεισμούς

παρθενώνας
Γιατί ένα από τα μεγαλύτερα αρχιτεκτονικά και κατασκευαστικά θαύματα του πλανήτη αντέχει επί 25 αιώνες και δεν πέφτει από τους σεισμούς; Το ερώτημα έχει απασχολήσει και εξακολουθεί να απασχολεί την Επιστήμη, που αναζητεί το μυστικό της άψογης σεισμικής συμπεριφοράς του Παρθενώνα και του Βράχου της Ακρόπολης, σε μία ιστορία 25 αιώνων σεισμικών δονήσεων.

Αν κάτι μπορεί να ειπωθεί με βεβαιότητα, είναι πως πρόκειται για ένα τεχνικό έργο με ιδιοφυή αντισεισμικό σχεδιασμό.

«Πρόκειται για ένα ασύλληπτο δημιούργημα με ιδιοφυείς λύσεις σε ανυπέρβλητα προβλήματα μηχανικής και κατασκευαστικής διαδικασίας», σύμφωνα με τον καθηγητή του Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ, Κυριαζή Πιτιλάκη.

«Ο Παρθενώνας συμπυκνώνει με τον καλύτερο τρόπο αυτό που είμαστε και προσφέραμε στον λεγόμενο δυτικό κόσμο. Είναι το σύμβολο του ίδιου του ευρωπαϊκού πολιτισμού, σύμβολο του μέτρου, της τέχνης και των δυνατοτήτων της τεχνολογίας. Διότι πέρα από το ύψιστο καλλιτεχνικό δημιούργημα είναι κι ένα θαύμα μηχανικής και τεχνικής», ανέφερε κ. Πιτιλάκης, ανοίγοντας σήμερα το πρωί τις εργασίες ημερίδας για τις «Σύγχρονες Επεμβάσεις στα Μνημεία της Αθηναϊκής Ακρόπολης», που διοργάνωσε το Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών, στο πλαίσιο του προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών για τον Αντισεισμικό Σχεδιασμό Τεχνικών Έργων.

«Ο σπονδυλωτός κίονας, πέρα από τα προφανή στοιχεία οικονομίας και ευφυούς μεταφοράς και κατασκευής είναι ένα ιδιοφυέστατο πρότυπο μηχανικής, με καταπληκτικές ιδιότητες σεισμικής συμπεριφοράς», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Πιτιλάκης.