Σε μία ακόμα αυστηρή κριτική κατά της ισραηλινής κυβέρνησης και των χειρισμών της σχετικά με το Παλαιστινιακό προχώρησε ο δήμαρχος του Τελ Αβίβ, Ρον Χουλντάι, έπειτα από τη φονική επίθεση σε εστιατόριο στην αγορά Σαρόνα.

Ο Χουλντάι που είναι μέλος του Εργατικού Κόμματος, ερωτηθείς από δημοσιογράφο σε ραδιοφωνικό σταθμό αν μπορεί να υπάρξει ειρήνη με τους Παλαιστινίους που πανηγυρίζουν έπειτα από «χτυπήματα» όπως αυτό της Τετάρτης, τους «δικαιολόγησε».

Αναλυτικότερα, ο δήμαρχος του Τελ Αβίβ εξήγησε: «Μπορεί να είμαστε η μοναδική χώρα στον κόσμο με ένα άλλο έθνος να βρίσκεται υπό κατοχή χωρίς ανθρώπινα δικαιώματα».

Ο Χουλντάι πρόσθεσε στη συνέχεια: «Δε μπορείς να κρατάς ανθρώπους σε κατάσταση κατοχής και να ελπίζεις ότι θα φτάσεις σε μία κατάληξη που θα είναι όλα καλά».

Ο δήμαρχος του Τελ Αβίβ ενθάρρυνε το διάλογο ανάμεσα στις δύο πλευρές, λέγοντας πως κανείς δεν έχει το κουράγιο να κάνει ένα βήμα μπροστά για να επιχειρήσει ενός είδους συμφωνία.

«Υπάρχει κατοχή εδώ και 49 χρόνια, της οποίας γνωρίζω την πραγματικότητα και ξέρω ότι οι ηγέτες χρειάζονται θάρρος για να μην περιορίζονται στα λόγια. Πρέπει να δείξουμε στους γείτονες ότι έχουμε πραγματική πρόθεση να επιστρέψουμε σε μία πραγματικότητα ενός μικρότερου εβραϊκού κράτους με μία ξεκάθαρη εβραϊκή πλειονότητα», συνέχισε.

Κίνηση τακτικής και μήνυμα προς το Κρεμλίνο... Το ΝΑΤΟ ξεκίνησε τις διαδικασίες ένταξης στη Συμμαχία της Γεωργίας, επιφέροντας ένα καίριο πλήγμα στη σφαίρα επιρροής της Ρωσίας, σφίγγοντας παράλληλα τον κλοιό γύρω από τη Μόσχα.

Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Γιενς Στόλτενμπεργκ συναντήθηκε την Τετάρτη (8/6) με τον Γεωργιανό πρόεδρο Γκιόργκι Μαργκβελασβίλι, προκειμένου να συζητήσουν τους όρους ένταξης της άλλοτε σοβιετικής χώρας στη Βορειοατλαντική Συμμαχία. Ο Στόλτενμπεργκ τόνισε πως η ένταξη της Γεωργίας είναι στρατηγικής σημασίας για το ΝΑΤΟ και την ασφάλεια των μελών του. Σημείωσε πως οι Γεωργιανοί στρατιώτες ήταν ο τρίτος μεγαλύτερος στρατός που πολέμησε στο πλευρό της Συμμαχίας στο Αφγανιστάν.

«Τα τελευταία δύο χρόνια δρομολογούμε την ένταξη της Γεωργίας στη Συμμαχία, προκειμένου να αυξηθεί το επίπεδο ασφάλειας της χώρας», τόνισε ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, ενώ έγινε γνωστό πως στη Γεωργία βρίσκονται ήδη 30 αξιωματούχοι της Συμμαχίας. Ο Στόλτενμπεργκ τόνισε ότι οι τελικές αποφάσεις θα ληφθούν τον επόμενο μήνα, στη σύνοδο κορυφής της Βαρσοβίας, οπότε θα οριστούν συγκεκριμένες ενέργειες για την άμυνα της Γεωργίας.

Εκτός του ότι πρόκειται για ανθρωπιστικό εφιάλτη με τεράστιες προεκτάσεις, η συνεχιζόμενη συριακή σύγκρουση έχει ολέθρια αποτελέσματα στην οικονομία της χώρας.

Η ζημία του ανθρώπινου κεφαλαίου και των υποδομών θα αποτελεί τροχοπέδη για την οικονομική ανάπτυξη, ακόμη και αν η σύγκρουση τελειώσει μέσα στα επόμενα λίγα χρόνια.

Με δεδομένο πως η η σύγκρουση θα συνεχιστεί για "αρκετά ακόμη χρόνια," η ομάδα BMI Research προβλέπει ότι η συριακή οικονομία θα συρρικνωθεί κατά μέσο όρο 3,9% ετησίως από το 2016 έως το 2019. Αυτό θα επιβραδύνει την οικονομία σε επίπεδα που είχαν σημειωθεί το 1990.

"Η μεγάλης κλίμακας καταστροφή στην παράταση του τρέχοντος εμφυλίου πολέμου θα συνεχίσει να βλάπτει την οικονομία της Συρίας κατά την επόμενη δεκαετία," επισημαίνει η ομάδα BMI σε πρόσφατη έκθεση. "Προβλέπουμε επιστροφή στην ανάπτυξη μόνο το 2020, σαν αποτέλεσμα από την εισροή εξωτερικής χρηματοδότησης, συμπεριλαμβανομένης της ανθρωπιστικής βοήθειας, και τις επενδύσεις από τη Ρωσία και το Ιράν. Η Συρία θα γίνει πιο εξαρτημένη από την εξωτερική βοήθεια, κυρίως από το Ιράν και τη Ρωσία, εν μέσω της εξάντλησης των κρατικών πόρων."

Από το 2011, όλα τα στοιχεία του ΑΕΠ της Συρίας έχουν βυθιστεί με σοβαρές απώλειες στον τομέα της μεταποίησης και της γεωργίας. Το διάγραμμα δείχνει την εντυπωσιακή πτώση των ρυθμών αύξησης του ΑΕΠ της Συρίας.

«Εάν ο πρόεδρος Putin συμπεριφερόταν όπως ο Hollande σήμερα, η δήθεν δημοκρατική Ευρώπη θα τον είχε κατασπαράξει - με πρώτη τη Γερμανία. Όταν όμως ο Γάλλος πρόεδρος επιτίθεται στον πληθυσμό της χώρας του με τις πλέον βίαιες μεθόδους ενός αστυνομικού κράτους, θέλοντας να επιβάλλει δικτατορικά μία «μεταρρύθμιση» της εργατικής νομοθεσίας προς όφελος των αγορών, λειτουργώντας επί πλέον με έναν ποινικά κολάσιμο τρόπο, κανένας δεν διαμαρτύρεται - έτσι και αλλιώς όχι το πολιτικό καθεστώς.

Πρόκειται άλλωστε για την επιβολή της ακραίας νεοφιλελεύθερης ιδεολογίας εναντίον των Πολιτών, με κάθε θεμιτό και αθέμιτο τρόπο. Επομένως, για τα ενδιαφέροντα των ισχυρών ελίτ, τις οποίες υπηρετούν έμμισθα όλοι οι Ευρωπαίοι πολιτικοί» (H.B., Γερμανός δημοσιογράφος).

Μία σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση στη Γαλλία περιορίζει δραστικά τα δικαιώματα των εργαζομένων, όπως καμία άλλη προηγούμενη δεν είχε τολμήσει ποτέ μέχρι σήμερα - θυμίζοντας την Ελλάδα, όπου επιβλήθηκε πραξικοπηματικά κάτι πολύ χειρότερο, από ένα ακόμη πιο αριστερό κόμμα. Ειδικότερα, η γαλλική κυβέρνηση επιμένει στην εφαρμογή ενός νόμου, ο οποίος απορρίπτεται από το 75% του πληθυσμού - ενώ, επειδή δεν βρίσκει την απαιτούμενη στήριξη από το Κοινοβούλιο, τον επιβάλλει απολυταρχικά, χωρίς να προηγηθεί ψηφοφορία.

Για να το επιτύχει χρησιμοποιεί μία παράγραφο του συντάγματος, την οποία ο ίδιος ο πρόεδρος την είχε χαρακτηρίσει ως «άρνηση της Δημοκρατίας» όταν ήταν στην αντιπολίτευση - θυμίζοντας μας ξανά την Ελλάδα και τις προεκλογικές ρητορείες της κυβέρνησης. Από την άλλη πλευρά, τόσο τα ΜΜΕ, όσο και γενικότερα η πολιτική της χώρας, αντιμετωπίζουν με γυμνή περιφρόνηση τους εκατοντάδες χιλιάδες Πολίτες που διαδηλώνουν τους τελευταίους τρεις μήνες στη Γαλλία - προβαίνοντας παράλληλα σε καταλήψεις δημοσίων χώρων.

Ο συριακός στρατός υποστηριζόμενος από ρωσικές αεροπορικές επιδρομές προωθήθηκε στην ελεγχόμενη από τους μαχητές του Ισλαμικού Κράτους επαρχία Ράκα εξαπολύοντας νέα επίθεση, δήλωσε μη κυβερνητική οργάνωση που καταγράφει τις εξελίξεις στον πόλεμο της Συρίας, πλησιάζοντας περιοχή όπου υποστηριζόμενοι από τις ΗΠΑ μαχητές επιτίθενται επίσης στην τζιχαντιστική οργάνωση.

Σφοδρές ρωσικές αεροπορικές επιδρομές έπληξαν την Παρασκευή περιοχές που τελούν υπό τον έλεγχο του Ισλαμικού Κράτους στις ανατολικές περιοχές της επαρχίας Χάμα κοντά στα σύνορα με την επαρχία Ράκα, όπου ο στρατός προωθήθηκε περίπου 12 χλμ, σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Ο στρατός βρίσκεται σε απόσταση περίπου 12 χιλιομέτρων από τα σύνορα με την επαρχία Ράκα.

Υποστηριζόμενες από τις ΗΠΑ πολιτοφυλακές, περιλαμβανομένων των κουρδικών YPG, πραγματοποιούν ξεχωριστή επίθεση εναντίον του Ισλαμικού Κράτους στην επαρχία Ράκα και στη γειτονική επαρχία Χαλέπι, η οποία κλιμακώθηκε αυτή την εβδομάδα με προώθηση προς την πόλη Μανμπίτζ, κοντά στη μεθόριο με την Τουρκία.

Εφημερίδα του Λιβάνου που πρόσκειται στη Δαμασκό έγραψε πως ο συριακός στρατός εισέρχεται, με τη νέα επίθεσή του, «στην αναμέτρηση για τη Ράκα».

"Μαμά, τι είναι αυτό το τετράγωνο πλαστικό πράγμα;"
"Είναι η δισκέτα που μπορεί να αποφασίσει αν ζεις ή πεθαίνεις, παιδί μου". Αστείο; Όχι και τόσο.
Σύμφωνα με έκθεση του Government Accountability Office (GAO), ελεγκτικής υπηρεσίας του αμερικάνικου δημοσίου, το πυρηνικό οπλοστάσιο των ΗΠΑ ελέγχεται μέχρι και σήμερα από έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή... αντίκα ο οποίος δέχεται τις "αρχαίες" δισκέτες των 8 ιντσών.

Και όμως, σε μία εποχή που μπορεί ο καθένας να ελέγξει ένα drone μέσω του κινητού του, το κείμενο αναφέρει ότι μερικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, μεταξύ αυτών η εφορία, υπηρεσίες υγείας αλλά και το καίριας σημασίας για την παγκόσμια ασφάλεια κέντρο ελέγχου πυρηνικών, χρησιμοποιούν hardware το οποίο σε κάποιες περιπτώσεις είναι έως και 50 ετών.

Αν το παραπάνω σας ακούγεται τρομακτικό, δεν κάνετε λάθος να ανησυχείτε, αν αναλογιστείτε ότι η εν λόγω έκθεση έχει τον διόλου καθησυχαστικό τίτλο "Οι ομοσπονδιακές υπηρεσίες πρέπει να κάνουν κάτι για τα γερασμένα τους πληροφοριακά συστήματα" (Federal Agencies Need to Address Aging Legacy Systems).

Ανάμεσα στα 10 από τα πιο "αρχαία" συστήματα που καταγράφονται, βρίσκεται και εκείνο που συντονίζει τις αμερικάνικες πυρηνικές δυνάμεις, όπως βομβαρδιστικά και διηπειρωτικούς πυραύλους, "τρέχοντας" σε έναν ηλεκτρονικό μίνι υπολογιστή 16-bit (!) της ΙΒΜ Series/1 της δεκαετίας του '70. Αυτός ο υπολογιστής δέχεται και τις "εξαφανισμένες" πλέον δισκέτες των 8 ιντσών.

Περισσότεροι από 30.000 Λίβυοι έχασαν τη ζωή τους κατά την διάρκεια των βομβαρδισμών, που κράτησαν επτά μήνες και τους ηγήθηκε η βασικά τριμερής δύναμη, την οποία αποτελούσαν η Γαλλία, η Μεγάλη Βρετανία και οι Ηνωμένες Πολιτείες - βομβαρδισμοί που σαφώς ευνοούσαν τους αντάρτες. "Η πιο επιτυχημένη αποστολή στην ιστορία του ΝΑΤΟ" όπως απερίσκεπτα δήλωσε ο Δανός Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Άντερς Φογκ Ράσμουσεν, στην Τρίπολη τον Οκτώβριο του 2011 ^[1].

H προθυμία του Γάλλου προέδρου Νικολά Σαρκοζί, να υποστηρίξει μια στρατιωτική επέμβαση με δήθεν στόχο την προστασία του άμαχου πληθυσμού, έρχεται σε αντίθεση με την υποδοχή που προσφέρθηκε στον πρόεδρο της Λιβύης, Μουαμάρ Καντάφι, όταν εκείνος επισκέφθηκε το Παρίσι το Δεκέμβριο του 2007 και υπέγραψε σημαντικές στρατιωτικές συμφωνίες, αξίας 4,5 δις ευρώ περίπου, μαζί με συμφωνίες συνεργασίας με στόχο την ανάπτυξη της πυρηνικής ενέργειας για χρήσεις σε καιρό ειρήνης. Οι συμβάσεις, που η Λιβύη δεν φαινόταν πλέον πρόθυμη να συνεχίσει να υπακούει, συγκεντρώνονται σε 14 Dassault Rafale μαχητικά πολλαπλών ρόλων και τον οπλισμό τους (το ίδιο μοντέλο που η Γαλλία πούλησε ή προσπαθεί να πουλήσει στον Στρατηγό της Αιγύπτου, Αμπντέλ Φατάχ αλ-Σίσι, τον αυτοαποκαλούμενο στρατάρχη), 35 ελικόπτερα Eurocopter, έξι περιπολικά σκάφη, εκατό τεθωρακισμένα οχήματα και 17 αναβαθισμένα μαχητικά Μirage F, που πωλούνταν από την Dassault Aviation στη δεκαετία του 1970 ^[2].

Οι μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες (Occidental Petroleum, State Oil, Petro-Canada ...) που εργάζονται στη Λιβύη, βοήθησαν τη Λιβύη να πληρώσει την αποζημίωση των 1,5 δισεκατομμύριων δολαρίων, που το καθεστώς της Λιβύης είχε συμφωνήσει να καταβάλει στις οικογένειες των θυμάτων της πτήσης Pan Am 103 ^[3]. Εκείνη την εποχή, η αποζημίωση επρόκειτο να είναι ένας από τους βασικούς όρους, που έπρεπε να ικανοποίησει η Λιβύη, ώστε να γίνει ξανά αποδεκτή στην κοινότητα των διεθνών σχέσεων.

Πριν από περίπου μια εβδομάδα η Ευρώπη «κράτησε» για λίγο την αναπνοή της εν αναμονή των αποτελεσμάτων των προεδρικών εκλογών στην Αυστρία, καθώς πριν την καταμέτρηση των 750.000 επιστολικών ψήφων, οι δύο υποψήφιοι Νόμπερτ Χόφερ του ακροδεξιού κόμματος των Ελευθέρων (FPO) και ο Αλεξάντερ Βαν Ντερ Μπέλεν των Πρασίνων έδιναν μια μάχη κυριολεκτικά στήθος με στήθος. Ο κίνδυνος μια χώρα στην «καρδιά» της ΕΕ να αναδείξει ως πρώτο πολίτη της έναν ακροδεξιό, ξενοφοβικό πολιτικό άνδρα με την εξουσία να διαλύει την Εθνοσυνέλευση και να προκαλεί εθνικές εκλογές αλλά και δυνητικά τη δυνατότητα να προπαγανδίζει τις ακραίες θέσεις του κάνοντας χρήση του αξιώματος του, ήταν ορατός.

Ο κίνδυνος αποφεύχθηκε. Για τώρα...Η Ευρώπη ανάσανε ξανά αλλά για πόσο; Η Αυστρία στην πραγματικότητα φάνηκε διχασμένη ενώ την ίδια στιγμή η ρητορική κατά των προσφύγων και η λογική της ύψωσης φραχτών στα σύνορα προς αναχαίτιση των προσφύγων, κερδίζουν έδαφος.

Η δε Αυστρία δεν αποτελεί φυσικά μοναδική περίπτωση.

Η σταδιακή αναγέννηση του ακραίου εθνικισμού και η έκφρασή του μέσα από πολιτικούς φορείς που βρίσκουν τη θέση τους στα έδρανα των εθνικών κοινοβουλίων, σε δημαρχιακούς θώκους και φυσικά και στο Ευρωκοινοβούλιο, είναι ένα προφανές γεγονός. Και δεν αφορά φυσικά- όπως πολλοί θέλουν να υποστηρίζουν- την Ελλάδα της οικονομικής κρίσης και τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης που «δεν γνώρισαν ποτέ Δημοκρατία». Αφορά, την κεντρική Ευρώπη, τις ισχυρές χώρες της ΕΕ, τις χώρες πρότυπα για τα κοινωνικά μοντέλα που έχουν υιοθετήσει κοκ.

Ίσως εάν δούμε λοιπόν τον «χάρτη του εθνικισμού» στην Ευρώπη θα έχουμε μια συνολική εικόνα του πραγματικού κινδύνου που υπάρχει, για πρώτη φορά τόσο έντονα μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο...

«Με τις συμφωνίες TTIP και CETA, οι μεγαλύτερες πολυεθνικές επιχειρήσεις του πλανήτη και τα λόμπι τους, αποκτούν άνευ προηγουμένου εξουσίες - αφού θα μπορούν να επηρεάζουν και να αλλάζουν τη νομοθεσία προς όφελός τους ή να μηνύουν σε ιδιωτικά δικαστήρια τις κυβερνήσεις που δεν συμμορφώνονται.

Σε αυτό το πλαίσιο, καμία χώρα δεν θα έχει τη δυνατότητα να αρνηθεί επενδύσεις ή προϊόντα μιας εταιρείας, ακόμα και αν αυτά ενέχουν κινδύνους για την υγεία των πολιτών, το περιβάλλον ή τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα. Ένα τέτοιο παράδειγμα αποτελεί η καλλιέργεια μεταλλαγμένων, την οποία η Ελλάδα μέχρι στιγμής απαγορεύει, αλλά υπό το καθεστώς της TTIP και της CETA θα αναγκαστεί να δεχτεί.

Αυτή τη στιγμή όμως έχουμε μία μοναδική ευκαιρία. Η διαρροή των μυστικών κειμένων της TTIP από το ολλανδικό γραφείο της Greenpeace προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις ενάντια στη συμφωνία από πληθώρα πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών φορέων στην Ευρώπη. Η έμπρακτη εναντίωση του αρμόδιου Έλληνα υπουργού για θέματα εμπορίου, στην TTIP και τη CETA, είναι όχι μόνο ζήτημα εθνικού συμφέροντος, αλλά και ηθικού χρέους» (Greenpeace).

Ανάλυση

Η Ελλάδα αντιμετωπίζει ασφαλώς πολύ μεγάλα προβλήματα, τα οποία εμποδίζουν τόσο την κυβέρνηση, όσο και τους Πολίτες της, να ασχοληθούν με θέματα που αφορούν γενικότερα τον πλανήτη - όπως είναι οι παραπάνω ανίερες, μυστικές συμφωνίες, τις οποίες προωθούν οι αμερικανικές πολυεθνικές (σχεδόν το 50% των γερμανικών πολυεθνικών ανήκει σε ξένους), με τη Greenpeace να προσπαθεί να αντισταθεί.

Εν τούτοις, οι Έλληνες οφείλουν να ασχοληθούν με αυτά τα θέματα, μεταξύ άλλων επειδή οι θηριώδεις ιδιωτικοποιήσεις που τους επιβάλλονται, αφορούν και τις κοινωφελείς επιχειρήσεις τους - οι οποίες θα αποκτηθούν από τις πολυεθνικές, σε εξευτελιστικές τιμές, συμβάλλοντας τα μέγιστα στην περαιτέρω εξαθλίωση τους.

Τα περισσότερα ελληνικά ΜΜΕ επικεντρώθηκαν στις εξαγγελίες οικονομικής φύσης κατά τις κοινές δηλώσεις Πούτιν- Τσίπρα, ωστόσο ο Ρώσος πρόεδρος, «μετρ» της γεωπολιτικής, δεν παρέλειψε να προβεί και σε δηλώσεις ιδιαίτερου ενδιαφέροντος όσον αφορά στις εντάσεις με το ΝΑΤΟ και την Τουρκία- «στοχοποιώντας» συγκεκριμένες χώρες.

Αναλυτικότερα, ο Βλάντιμιρ Πούτιν, αναφερόμενος στην αντιπυραυλική ασπίδα στην Ευρώπη, προέβη στις εξής δηλώσεις- κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στη Ρουμανία και την Πολωνία.

«Οι ΗΠΑ, σε μια μονομερή ενέργεια, αποχώρησαν από τις συνομιλίες για το θέμα της αντιαεροπορικής/ αντιπυραυλικής άμυνας. Θα πω ότι από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 λέμε συνεχώς τα ίδια. Κανείς δεν θέλει να κάνει διαπραγματεύσεις μαζί μας. Δεν ακούμε τίποτα το εποικοδομητικό εκτός από γενικολογίες. Το μόνο που ακούμε είναι ότι οι ενέργειές τους (των Αμερικανών) δεν στρέφονται εναντίον της Ρωσίας, δεν αποτελούν απειλή για τη Ρωσία, αλλά θα υπενθυμίσω ότι από την αρχή μας έλεγαν ότι οι ενέργειές τους δικαιολογούντο από την απειλή που προήρχετο από το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Πού είναι τώρα το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν; Μα, ασφαλώς, δεν υπάρχει. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν καταλήξει σε συμφωνία με το Ιράν, δεν υπάρχει πυρηνική απειλή από το Ιράν, ωστόσο οι εγκαταστάσεις αντιαεροπορικής αντιπυραυλικής άμυνας παραμένουν. Τι είδους είναι αυτές οι εγκαταστάσεις; Πρόκειται για ραντάρ και συστήματα εκτοξεύσεως ειδικών πυραύλων με μεγάλη εμβέλεια χιλίων χιλιομέτρων. Βεβαίως, αυτά τα συστήματα απειλούν εμάς. Το χειρότερο, όμως, είναι ότι εκεί μπορούν να εγκατασταθούν εξοπλιστικά συστήματα πυραύλων εδάφους - αέρος με ακόμη μεγαλύτερη εμβέλεια. Και - πιστέψτε με - δεν είναι πολύ δύσκολο να γίνει αυτή η αλλαγή των οπλικών συστημάτων. Ακόμη και οι Ρουμάνοι δεν θα το προσέξουν»