Σχολιάζοντας εκτιμήσεις άρθρου του αμερικανικού Heritage Foundation, που αναδημοσίευσε το ελληνικό militaire.gr κι έγινε είδηση στο αγγλόφωνο Russia_Today, η εκπρόσωπος του ρωσικού ΥΠΕΞ Μαρία Ζαχάροβα а ειρωνεύτηκε από τον λογαριασμό της στο Facebook τη φημολογούμενη πρόθεση του προέδρου Ομπάμα να ζητήσει από την Ελλάδα απαγόρευση ελλιμενισμού ρωσικών πολεμικών πλοίων σε ελληνικά λιμάνια, κατά τα πρότυπα της πρόσφατης παρόμοιας άρνησης της Ισπανίας.

"Κι αυτό δεν είναι το τέρμα!", λέει με το γνωστό αιχμηρό της χιούμορ η Μ.Ζαχάροβα, αφού "ο Ομπάμα μπορεί για παράδειγμα να ζητήσει να απαγορευτεί στα περιστέρια ο Πούσκιν (δηλ, να κάθονται, όπως συνηθίζουν, στο άγαλμα του Ρώσου εθνικού ποιητή στο κέντρο της Μόσχας) ή στα καρφιά οι σανίδες".

Η Ρωσίδα εκπρόσωπος κάλεσε μάλιστα τους φίλους του λογαριασμού της να αφήσουν ελεύθερη τη φαντασία τους κάτω από το hashtag #обамапопроситзакрыть (=ο Ομπάμα ζητάει να κλείσουν) σχετικά με το τι άλλο θα μπορούσε να ζητήσει ο απερχόμενος Ομπάμα από την ελληνική κυβέρνηση, έκκληση, που έτυχε τεράστιας ανταπόκρισης από πολυάριθμους Ρώσους και μη αναγνώστες της υπερδραστήριας φωνής της ρωσικής διπλωματίας.

Σύμφωνα με το Heritage Foundation, ο πρόεδρος Ομπάμα, (ο οποίος φαίνεται πως πέραν των άλλων χρειάζεται για να βελτιώσει την υστεροφημία ή τη συλλογή του μια φωτογραφία με φόντο τον Παρθενώνα) προτίθεται να ζητήσει την άρση του ελληνικού βέτο για την ένταξη της ΠΓΔΜακεδονίας στο ΝΑΤΟ και υποστήριξη της Ελλάδας στην ανανέωση των αντιρωσικών κυρώσεων της ΕΕ.

Οι Βρυξέλλες, αλλά και αρκετοί στην Ουάσιγκτον, βιάζονται να επιβάλουν παράταση των κυρώσεων πριν ορκιστεί πρόεδρος ο Ντόναλντ Τράμπ, ο οποίος έχει διακηρύξει προθέσεις συνεννόησης με τη Μόσχα και θα μπορούσε να αλλάξει, έστω και εν μέρει, κάποιες από τις ως τώρα σταθερές της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.

Παραδοσιακά, μετά από κάθε εκλογική αναμέτρηση για την ανάδειξη Προέδρου, οι Αμερικάνοι συσπειρώνονται γύρω από τον εκάστοτε πρόεδρο.

Η φετινή, όμως, εκλογική αναμέτρηση φαίνεται πως μας επιφυλάσσει εκπλήξεις καθώς αντιδράσεις και διαδηλώσεις λαμβάνουν χώρα στις ΗΠΑ εναντίον του Ντόναλντ Τραμπ.

Η εκλογική αναμέτρηση της 8 Νοεμβρίου οδήγησε τον Αμερικανό μεγιστάνα στη νίκη παρά το γεγονός ότι η αντίπαλος του Χίλαρι Κλίντον πήρε περισσότερους ψήφους.

Όμως ο Τραμπ πήρε τους εκλέκτορες κερδίζοντας στις πολιτείες κλειδιά.

Η εκλογή Τραμπ λοιπόν, πέρα από την πρώτη έκπληξη στο μιντιακό και καλλιτεχνικό κατεστημένο που στήριξε τη Χίλαρι Κλίντον, οδήγησε χιλιάδες νεαρούς Αμερικανούς στους δρόμους.

Όλες αυτές οι διαδηλώσεις φαίνεται πως ενεργοποιούνται και στηρίζονται από το MoveOn.org μια από τις οργανώσεις που χρηματοδοτεί ο Σόρος μέσω του ιδρύματος Open Society και μάλιστα με δωρεά ύψους 1,46 εκατ.$.

Όπως αναφέρεται στην επίσημη σελίδα της οργάνωσης στο διαδίκτυο πρόκειται για τη μεγαλύτερη ανεξάρτητη, προοδευτική, ψηφιακά συνδεδεμένη οργανωτική ομάδα στις Ηνωμένες Πολιτείες, η οποία συνδυάζει ταχείας αντίδρασης πολιτικές εκστρατείες με βαθιά στρατηγική ανάλυση που έχουν ως σκοπό την κοινωνική αλλαγή.

Τον κίνδυνο οι ΗΠΑ να βρεθούν σε πόλεμο με τη Ρωσία εάν χτυπήσουν τον Άσαντ στη Συρία υπογραμμίζει σε συνέντευξη που παραχώρησε στη Wall Street Journal ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ.

Εάν οι ΗΠΑ εξαπέλυαν επίθεση εναντίον του Άσαντ «θα καταλήγαμε να πολεμάμε με τη Ρωσία», είπε ο Ρεπουμπλικανός νεοεκλεγείς Πρόεδρος.

«Η θέση μου είναι πως η Συρία πολεμάει το Ισλαμικό Κράτος και πρέπει να απαλλαγούμε από αυτό. Η Ρωσία βρίσκεται τώρα σε συμμαχία με τη Συρία, και τώρα έχουμε το Ιράν, που γίνεται ισχυρό, εξαιτίας μας, σε συμμαχία με τη Συρία (...). Υποστηρίζουμε αντάρτες εναντίον της Συρίας και δεν έχουμε ιδέα ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι», πρόσθεσε ο Τραμπ στη συνέντευξή του στη The Wall Street Journal.

Υπενθυμίζεται ότι κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας ο Τραμπ είχε παραδεχθεί πως ο Άσαντ ίσως να μην είναι ο ιδανικός ηγέτης για τη Συρία, ωστόσο οι ομάδες που δρουν στη Συρία και οι οποίες θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη διάδοχη κατάσταση στην ηγεσία μπορεί να αποδειχθούν χειρότερες.

Σε αυτό το πλαίσιο ο Ντόναλντ Τραμπ είχε τονίσει πως προτεραιότητά του για τη Συρία δεν είναι η απομάκρυνση του Μπασάρ Αλ Άσαντ αλλά η εξολόθρευση των τζιχαντιστών από το Ισλαμικό Κράτος.

Πώς θα είναι η Αμερική υπό τον Ντόναλντ Τραμπ; Θα υλοποιήσει όσα έχει διακηρύξει πριν από την εκλογή του στην προεδρία; Θα το δείξει ο χρόνος. Για την ώρα ας δούμε τις θέσεις του εκλεγμένου Προέδρου των ΗΠΑ, όπως τις καταγράφει το σχετικό ρεπορτάζ του CNNInternational.

Ο Τραμπ έχει πει επανειλημμένα πως θα «καταργήσει και θα αντικαταστήσει άμεσα» το σύστημα υγείας, Obamacare. Αυτό είναι κάτι που οι Ρεπουμπλικανοί του Κογκρέσου ήθελαν πολύ να κάνουν... δεν μπορούσαν όμως, αν στο τιμόνι δεν ήταν ένας Ρεπουμπλικάνος πρόεδρος. Ακόμα όμως και με τον Τραμπ στην εξουσία, η επινόηση ενός νέου νόμου μοιάζει μεγάλη πρόκληση για το Κογκρέσο, καθώς οι Δημοκρατικοί της Γερουσίας είναι διατεθειμένοι να αντισταθούν στις προθέσεις τους.

Δεν είναι ακόμα σαφές για το ποια αλλαγή θέλει να φέρει ο Τραμπ στο σύστημα υγείας, πάντως, έχει υποσχεθεί ότι η αλλαγή θα είναι «εκπληκτική» και θα συνεπάγεται την κατάργηση της μακράς αναμονής στα δημόσια νοσοκομεία, ενώ θα δίνει κίνητρα για τη θέσπιση «Ταμείου Υγείας.»

Όλα αυτά θα συμβούν αν ο νεοεκλεγείς πρόεδρος της Αμερικής τηρήσει όσα υποσχέθηκε προεκλογικά...

Ο νέος πλανητάρχης είναι τώρα αντιμέτωπος με το ενδεχόμενο να «μαλακώσει» τη σκληρή προεκλογική του γραμμή. Αφού, ακόμα και κάποιοι Ρεπουμπλικάνοι του Κογκρέσου, είναι αντίθετοι με πολλές από τις ακραίες προτάσεις του. Για τον νέο πρόεδρο, η υλοποίηση των προεκλογικών του υποσχέσεων, έτσι ώστε να ικανοποιήσει τους πιο ένθερμους υποστηριχτές του, δεν θα είναι καθόλου εύκολη υπόθεση...

Αν ο Τραμπ καταφέρει να εφαρμόσει την πολιτική που τον οδήγησε στο τιμόνι των Ρεπουμπλικάνων και στο τιμόνι της Αμερικής, τότε ο Τραμπ θα «αναμορφώσει» την Αμερική ολοκληρωτικά, από τους νόμους, μέχρι τα ήθη.

Άλλωστε, η εκλογή Τραμπ έσπασε ήδη πολλούς φραγμούς. Έγινε ο πρώτος δισεκατομμυριούχος πρόεδρος, που δεν έχει υπηρετήσει ποτέ σε δημόσιο ή στρατιωτικό αξίωμα. Παρότι η επιχειρηματική εμπειρία ήταν το βασικό χαρακτηριστικό που έπεισε... τους αμερικανούς για τις ικανότητες του Τραμπ, η πρόκληση τώρα είναι, αν ο πλανητάρχης θα μπορέσει να «πουλήσει» τις νομοθετικές προτάσεις που υποσχέθηκε. Πέραν του επιχειρηματικού του χαρίσματος, φαίνεται πως οι ψηφοφόροι του Τραμπ, «εκτίμησαν» την πρόθεσή να «ταρακουνήσει» την Ουάσιγκτον και να εφαρμόσει ριζικές αλλαγές σε κάθε τομέα της κυβέρνησης.

Ο Κόλιν Κάπερνικ, ο παίκτης του αμερικάνικου φούτμπολ που έγινε παγκοσμίως γνωστός για τη στάση του την ώρα της ανάκρουσης του αμερικανικού εθνικού ύμνου, εμφανίζεται αδιάφορος για το ποιος εξελέγη πρόεδρος.

Όπως εξηγεί, η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ δεν αλλάζει τίποτα, καθώς θα συνεχιστεί το καθεστώς καταπίεσης για τις μειονότητες και τα φτωχότερα κοινωνικά στρώματα.

Ο 28χρονος σταρ της ομάδας των Σαν Φρανσίσκο 49ers, μια από τις μεγαλύτερες ομάδες του αμερικάνικου φούτμπολ, με συμβόλαιο πολλών εκατομμυρίων, έχει προκαλέσει και παραμένει στα πρωτοσέλιδα του Τύπου, λόγω της διαμαρτυρίας του, τους τελευταίους μήνες, στην ανάκρουση του εθνικού ύμνου.

Ο Κάπερνικ πριν από κάθε έναρξη αγώνα του πρωταθλήματος, αρνείται να σηκωθεί όρθιος κατά την ανάκρουση του εθνικού ύμνου της χώρας. Όπως συνηθίζεται πριν από κάθε αγώνα παίκτες, προπονητές και θεατές σηκώνονται κατά την ανάκρουση του ύμνου, με το πρόσωπο στραμμένο προς τη σημαία, σε ένδειξη πατριωτισμού.

Ο Kάπερνικ, όμως, φορώντας κάλτσες που απεικονίζουν γουρούνια να φορούν το αστυνομικό πηλήκιο(!), μένει στον πάγκο της ομάδας του και συνεχίζει να τηρεί την ίδια στάση, θέλοντας να διαμαρτυρηθεί για τις δολοφονίες Αφροαμερικανών από την αστυνομία και τις φυλετικές και ταξικές διακρίσεις.

Η καθημερινότητα της ζωής μας, που κινείται με αργούς ρυθμούς, αντιπαραβάλλεται με την ταχύτητα και πυκνότητα των πληροφοριών, με τρόπο που δεν είναι εύκολο να τις κατανοήσουμε ή να τις αξιολογήσουμε. Πότε πότε, μια μικρή είδηση μας κάνει να αναλογιστούμε ότι η πραγματικότητα δεν είναι και τόσο δυσάρεστη για εμάς, αντίθετα με ότι συμβαίνει με άλλους ανθρώπους. Τέτοιες ειδήσεις αφορούν και τους «ξεχασμένους» πολέμους, αντιπαραθέσεις σε χώρες μακρινές που διαρκούν για πολλά χρόνια και που διεκδικούν μια ελάχιστη προσοχή από την παγκόσμια κοινή γνώμη.

Μεταξύ των δύσμοιρων αυτών περιοχών, είναι και η περίπτωση της Υεμένης, μιας από τις φτωχότερες χώρες της περιοχής, όπου, από τον Σεπτέμβριο του 2014 συνεχίζεται ο πόλεμος μεταξύ της σιιτικού πολιτικού κινήματος των Houthis (με αρχηγό τον Αbdel Malik Al-Houthi) και της σουνιτικής κυβέρνησης του Προέδρου Hadi.

Η Υεμένη προήλθε από την συνένωση της Βόρειας Υεμένης (ανεξάρτητο κράτος μετά την αποχώρηση των Οθωμανών κατακτητών το 1918) και της Νότιας Υεμένης (υπό τον έλεγχο των Άγγλων αποικιοκρατών μέχρι το 1967), που τελικά ενώθηκαν σε ενιαίο κράτος το 1990.

Η αντιπαράθεση αρχικά φαινόταν να αφορά μια προσωπική διαμάχη, μεταξύ του μέχρι το 2012 Προέδρου Ali Abdullah Saleh (προερχόμενου από την Βόρεια Υεμένη) και του διαδόχου του Προέδρου Abdrabbuh Mansour Hadi (προερχόμενου από την Νότια Υεμένη). Τον Μάρτιο του 2015, υπό την πίεση των Houthis, ο Hadi παραιτήθηκε από την Προεδρία, για να επανέλθει, με την βοήθεια Σαουδαραβικών κυρίως στρατευμάτων, λίγους μήνες αργότερα. Αντίστοιχα, ο απελθών Πρόεδρος συμμάχησε με τους Houthis, διεκδικώντας την επάνοδό του στην εξουσία.

Για τη ρωσική διπλωματία η νίκη Τραμπ ήταν μάλλον μια ευχάριστη έκπληξη.

Όλο το προηγούμενο διάστημα Ρώσοι αξιωματούχοι και πολύ περισσότερο τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης είχαν εκφράσει με τον έναν ή άλλο τρόπο την προτίμησή τους στο πρόσωπο του Ντόναλντ Τράμπ, με την ελπίδα ότι ο πληθωρικός εκατομμυριούχος θα μπορούσε να σπάσει το πολιτικό κατεστημένο των τελευταίων δύο και πλέον δεκαετιών και να εγκαινιάσει μια διαφορετική σχέση με τη Ρωσία.

Από τη Μόσχα, ο Ντιμίτρι Μπάμπις, πολιτικός αναλυτής στο Sputnik International μιλώντας στοCNN Greece, δίνει τη δική του εκδοχή για το τι αλλάζει στην αμερικανική πολιτική.
Πως υποδέχθηκαν τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης το αποτέλεσμα των αμερικανικών εκλογών;

Το συμπέρασμα των εφημερίδων εδώ είναι ότι προφανώς έχουμε μια εξέγερση στις Ηνωμένες πολιτείες, κατά του κατεστημένου και κατά των πολιτικών δυναστειών.

Για παράδειγμα, όλοι οι πολιτικοί παρατηρητές σημείωναν πως η Χίλαρι Κλίντον είχε όλη τη δυνατή στήριξη όχι μόνο από τα καθιερωμένα και μεγάλα μέσα ενημέρωσης αλλά και από όλες τις πολιτικές δυναστείες. Δεν ήταν μόνο οι ηθοποιοί, οι καλλιτέχνες και οι άνθρωποι του σινεμά που στάθηκαν δίπλα της στην προεκλογική εκστρατεία.

Όταν ακόμη και η οικογένεια Μπους αρνήθηκε να στηρίξει τον Ντόναλντ Τράμπ, ουσιαστικά όλοι πήραν το μήνυμα.

Τα περισσότερα μέσα εδώ στη Ρωσία σημειώνουν λοιπόν ότι αυτό το αποτέλεσμα είναι μία εξέγερση των Αμερικανών πολιτών κατά της πολιτικής όπως την ξέραμε μέχρι τώρα.

Η ρωσική υπηρεσία πληροφορίων FSB ανέφερε πως έθεσε υπό κράτηση στην Κριμαία ομάδα που υποστηρίζει πως είχε ουκρανική προέλευση και στόχευε να πραγματοποίηση «σαμποτάζ» στη χερσόνησο.

Οι ρωσικές Αρχές υποστηρίζουν πως η «ομάδα σαμποτέρ» είχε στην κατοχή της όπλα και εκρηκτικά που προέρχονταν από τις ουκρανικές υπηρεσίες.

Η FSB υποστήριξε πως η ομάδα σχεδίαζε «επίθεση» στην Κριμαία. Το ζήτημα της χερσόνησου, που αποσχίστηκε από την Ουκρανία και προσαρτήθηκε στην Ρωσία, παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα αγκάθια μεταξύ των δύο πλευρών.

Το γεγονός ότι ο Ντόναλντ Τραμπ εξελέγη πρόεδρος των ΗΠΑ είναι σε μεγάλο βαθμό άνευ σημασίας. Εκείνο που έχει σημασία είναι οι παράγοντες που του επέτρεψαν να εκλεγεί πρόεδρος των ΗΠΑ.

Άρα, τι οδήγησε τους αμερικανούς να ψηφίσουν είτε τον Τραμπ ή την Χίλαρι στις εκλογές; Αν ρωτήσετε τα ΜΜΕ ή οποιονδήποτε υποστηριχτή της Χίλαρι,πολύ πιθανόν να σας πουν ότι είχε να κάνει με θέματα όπως αξίες του φιλελευθερισμού και κοινωνική δικαιοσύνη. Θα σας πουν επίσης ότι τους υποστηριχτές του Τραμπ τους υποκινεί κυρίως ο ρατσισμός, ο σεξισμός και το μίσος. Στην πραγματικότητα, οι ψηφοφόροι του Τραμπ ενδιαφέρονται εξίσου για την κοινωνική αδικία. Ως γεγονός, αυτό το θέμα βρίσκεται πίσω από τις πιο δημοφιλείς ψηφοφορίες ανά τον κόσμο επί του παρόντος. Η ειρωνεία είναι ότι το ενδιαφέρον των υποστηρικτών του Τραμπ για κοινωνική δικαίωση ήταν αναμφισβήτητα μεγαλύτερο από αυτό των φιλελεύθερων που ψήφισαν την Χίλαρι, επειδή η κοινωνική δικαιοσύνη που οδήγησε εκατομμύρια να ψηφίσουν τον Τραμπ είναι πολύ διαφορετική από την «κοινωνική δικαιοσύνη» για την οποία ενδιαφέρονται οι υποστηρικτές της Χίλαρι.

Εδώ πρέπει να σημειώσουμε ένα σαφή διαχωρισμό: τα άτομα που αποτελούν την εργατική τάξη των ΗΠΑ και τους οικονομικά πιο ευκατάστατους. Οι περισσότεροι αμερικάνοι που ψήφισαν Τραμπ προέρχονται από την εργατική τάξη, και το έπραξαν γιατί αισθάνονται τις αρνητικές επιπτώσεις των 8 ετών «φιλελεύθερης» οικονομικής και εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης Ομπάμα που διατηρήθηκε αμετάβλητη από την «συντηρητική» πολιτική της εποχής του Μπους (ίσως να αναρωτιέστε γιατί συμβαίνει αυτό και πως λειτουργεί - νύξη: δεν παίρνει τις αποφάσεις ο πρόεδρος). Η ίδια πολιτική συνέπεσε με το κραχ του 2008 και τις τραπεζικές «διασώσεις» που είχαν ως αποτέλεσμα να χάσουν τα σπίτια τους εκατομμύρια αμερικάνοι και να χαθούν πολλές θέσεις εργασίας, συνθήκες που έπληξαν δυσανάλογα τους φτωχούς.

Αυτή η ίδια περιθωριοποίηση των πλέον ευάλωτων ομάδων της κοινωνίας βρισκόταν και πίσω από την ψήφο για Brexit στη Βρετανία στις αρχές του έτους. Τόσο η ψήφος των βρετανών για αποχώρηση από την ΕΕ όσο και η ψήφος των αμερικάνων υπέρ του Τραμπ δεν είχαν να κάνουν με τον ρατσισμό και τη ξενοφοβία, αλλά ήταν ψήφοι εναντίον των νεοφιλελεύθερων κατεστημένων υπό των οποίων οι φτωχοί είδαν το βιοτικό τους επίπεδο να μειώνεται περεταίρω και τους πολέμους και το θάνατο να αυξάνονται παγκοσμίως.

Μια επισήμανση για τη δικομματική φύση αυτών των ψήφων διαμαρτυρίας: στις ΗΠΑ απόρριψαν την ονομαζόμενη «αριστερή» υποψήφια, ενώ στη Βρετανία η ψήφος διαμαρτυρίας σημειώθηκε υπό την ονομαζόμενη «δεξιά» κυβέρνηση των συντηρητικών. Δηλαδή, οι υποτιθέμενες ιδεολογικές δομές της «δεξιάς» ή της «αριστεράς» των δυτικών δημοκρατιών απλά δεν υπάρχουν πια. Έχουν αντικατασταθεί από τον συνδυασμό νεοφιλελευθερισμού και νεοσυντηρητισμού, δυο φανταχτερές λέξεις που περιγράφουν ιδεολογίες που από κοινού συνθέτουν το έργο της «ελίτ» για διακρατική παγκοσμιοποίηση και κυριαρχία επί των πόρων του πλανήτη από τις εταιρίες και τους πολιτικούς τους φίλους μέσω της «προβολής» της αμερικανικής στρατιωτικής δύναμης σε όλο τον κόσμο.
Ενώ λοιπόν τα ΜΜΕ, που σε μεγάλο βαθμό υποστήριζαν την Χίλαρι ως την υποψήφια του κατεστημένου, τους τελευταίους 12 μήνες διέδιδαν ότι οι υποστηριχτές του Τραμπ είναι «επαίσχυντοι» και ότι ο Τραμπ ο ίδιος είναι ρατσιστής, σεξιστής, ξενόφοβος, ψεύτης, απατεώνας και νάρκισσος, απλά διέδιδαν ένα κραυγαλέο ψέμα για να κρύψουν την αλήθεια: ότι οι περισσότεροι υποστηριχτές του Τραμπ είχαν ως κίνητρο την απελπισμένη επιθυμία για καλύτερες θέσεις εργασίας, καλύτερους μισθούς, καλύτερη ιατρική περίθαλψη (ή οποιαδήποτε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη), κτλ. Με άλλα λόγια, πραγματική κοινωνική δικαίωση.

Όταν οι περιθωριοποιημένοι αμερικάνοι είδαν τον Τραμπ ως την μόνη εναλλακτική λύση απέναντι στη Χίλαρι, τον ακολούθησαν χωρίς περεταίρω σκέψη. Επιπλέον, με βάση τα στοιχεία δημοσκοπήσεων για τους εκλογείς, φαίνεται ότι δεν ήταν μόνο οι φτωχοί που απέρριψαν τη Χίλαρι και όλα όσα στηρίζει, αλλά και το 54% των λευκών ανδρών αποφοίτων κολεγίου ψήφισε Τραμπ. Κατανεμημένα ανά κατηγορία εισοδήματος, ενώ το 52% των ψηφοφόρων που κερδίζει λιγότερο από $ 50.000 το χρόνο ψήφισε Χίλαρι, και το 41% ψήφισε Τραμπ, από το 64% των αμερικανών ψηφοφόρων που κερδίζουν περισσότερα από $ 50.000 το χρόνο, το 49% επέλεξε Τραμπ, και το 47% τη Χίλαρι. Άρα φαίνεται ότι το κίνητρο σε αυτές τις εκλογές δεν ήταν - όπως μας λένε - το «οποιοσδήποτε, εκτός από τον Τραμπ», αλλά το «οποιοσδήποτε, εκτός από τη Χίλαρι».

Ένα νέο βίντεο έρχεται να δώσει τροφή στα σενάρια, λίγες ώρες πριν ανοίξουν οι κάλπες, στο οποίο η υποψήφια για την Προεδρία των ΗΠΑ περπατά υποβασταζόμενη.

Το βίντεο δείχνει τη Χίλαρι Κλίντον υποβασταζόμενη να μην μπορεί να περπατήσει.

Ο σύζυγός της Μπιλ την κατεβάζει στα σκαλιά του αεροπλάνου, στη Φιλαδέλφεια, το βράδυ της Δευτέρας, βάζει το χέρι του γύρω της και τη βοηθάει να περπατήσει τα λίγα μέτρα.

Πάντως αργότερα η Κλίντον βρέθηκε και στη Βόρεια Καρολίνα, όπου είχε τη στήριξη της Lady Gaga.