Ο Ταν Τρι δεν ξέρει τίποτε για τον Agent Orange (Πορτοκαλί Παράγοντα). Αλλά οι γιατροί λένε ότι ζει υπό την επίδρασή του κάθε μέρα, όταν σέρνεται για να κατεβεί από το ξύλινο κρεβάτι του και περιμένει κάποιον να τον ταΐσει. Είναι 25 ετών.

Η μητέρα του, η Βο Τι Ναμ, είχε εκτεθεί στον Agent Orange όταν πριν από μισό αιώνα οι αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις ψέκασαν τα εδάφη του Βιετνάμ με αυτό το ισχυρό ζιζανιοκτόνο για να αποψιλώσουν τη ζούγκλα και να στερήσουν τους Βιετκόνγκ από τις βάσεις και τα ορμητήριά τους.

Η Ναμ έχει κάθε λόγο να πιστεύει ότι σε αυτό οφείλεται το ότι ο γιος της γεννήθηκε σωματικά ανάπηρος και με νοητική στέρηση. Ο «πορτοκαλί παράγοντας» που χρησιμοποιήθηκε στο Βιετνάμ περιείχε μια διοξίνη στην οποία αποδίδονται τα περισσότερα προβλήματα υγείας.

«Και άλλοι άνθρωποι στην περιοχή επλήγησαν από τον Agent Orange, αλλά για εμάς ήταν πιο κακό, τουλάχιστον οι άλλοι μπορούν να περπατούν, εκείνος όχι» λέει.

Σωριασμένος στο τσιμεντένιο πάτωμα στα πόδια της ο Τρι την διορθώνει: «Κι εγώ μπορώ να περπατάω, με τα χέρια μου».

Ο Πόλεμος του Βιετνάμ τελείωσε πριν από 40 χρόνια και οι μνήμες του αρχίζουν να σβήνονται στις νέες γενιές.

Αλλά ο Agent Orange είναι μία κληρονομιά που δεν μπορεί να ξεχαστεί, με όλα αυτά τα παιδιά της δεύτερης μεταπολεμικής γενιάς που γεννιούνται με παραμορφώσεις, τις οποίες οι γιατροί αποδίδουν στην φυτοκτόνα χημική ουσία.

Περί τα τρία εκατομμύρια Βιετναμέζοι προσβλήθηκαν από καταληκτικές ασθένειες, από αναπηρίες και νόσους μετά την επαφή τους με τον χημικό παράγοντα, σύμφωνα με την Ένωση Θυμάτων του Agent Orange/Dioxin του Βιετνάμ.

Σήμερα οι παραμορφώσεις είναι παντού ορατές. Στους δρόμους, ζητιάνοι που κρατούν παιδιά με παραμορφωμένα κεφάλια ή μέλη. Ορισμένα παιδιά γεννιούνται χωρίς μάτια.

Οι Σαουδάραβες βομβαρδίζουν την Υεμένη διότι φοβούνται ότι οι υεμενίτες σιίτες Χούθι εργάζονται για τους Ιρανούς. Βομβαρδίζουν επίσης το Ισλαμικό Κράτος (ISIS) στο Ιράκ και στη Συρία _ με την βοήθεια των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, της Ιορδανίας και του Μπαχρέιν. Η κυβέρνηση της Συρίας βομβαρδίζει τους εχθρούς της στη Συρία ενώ η κυβέρνηση του Ιράκ τους εχθρούς της στο Ιράκ. Οι ΗΠΑ, η Γαλλία, η Βρετανία, η Δανία, η Ολλανδία, η Αυστραλία και ο Καναδάς βομβαρδίζουν το ISIS στη Συρία και στο Ιράκ, εν μέρει για λογαριασμό της ιρακινής κυβέρνησης αλλά επ' ουδενί της συριακής. Οι Αιγύπτιοι βομβαρδίζουν τμήματα της Λιβύης. Οι Ιρανοί βομβαρδίζουν το ISIS στο Ιράκ. Και βεβαίως οι Ισραηλινοί έχουν βομβαρδίσει αρκετές φορές τις δυνάμεις της συριακής κυβέρνησης στη Συρία, όχι όμως και το ISIS, γράφει ο Ρόμπερτ Φισκ στον Independent προσπαθώντας να εξηγήσει ποιος βομβαρδίζει ποιον στη Μέση Ανατολή.
Εκπλήσσομαι που όλοι αυτοί οι πολεμιστές του αέρα δεν συγκρούονται τακτικά ο ένας με τον άλλον. Και αφού οι λιβανέζικη Middle East Airlines είναι η μοναδική διεθνής αεροπορική εταιρεία που πετάει πάνω από τη Συρία, εκπλήσσομαι ακόμη περισσότερο που οι πτήσεις μου από την Βηρυτό στον Κόλπο δεν έχουν καταρριφθεί, παρατηρεί ο βετεράνος αυτός ανταποκριτής στη Μέση Ανατολή που ζει στον Λίβανο τις τελευταίες δεκαετίες. Η θρησκευτική φύση αυτού του πολέμου είναι προφανής σε όσους ζουν στη Μέση Ανατολή _ αν και όχι στους Αμερικανούς. Οι σουνίτες Σαουδάραβες βομβαρδίζουν τους σιίτες Υεμενίτες, οι σιίτες Ιρανοί βομβαρδίζουν τους σουνίτες Ιρακινούς κ.ο.κ.

Παράδειγμα η πρόσφατη έκκληση του νέου διαδόχου του θρόνου της Σαουδικής Αραβίας και υπουργού Άμυνας, του 34χρονου Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν, για την αποστολή περισσότερων πακιστανών στρατιωτών να πολεμήσουν τους Χούθι (και πιθανώς να συνδράμουν σε εισβολή στην Υεμένη). Αλλά οι Σαουδάραβες πρόσθεσαν το εξής απαράδεκτο: οι Πακιστανοί να στείλουν μόνο σουνίτες στρατιώτες (το 30% του πακιστανικού στρατού είναι σιίτες). «Ο στρατός και ο λαός του Πακιστάν είναι ενωμένοι για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια για να εξαλείψουν τη μάστιγα της τρομοκρατίας», έγραψε η πακιστανική εφημερίδα The Nation. Όμως «οι Σαουδάραβες προσπαθούν τώρα όχι μόνο να διχάσουν τον λαό αλλά και τον στρατό. Όταν ένας στρατιώτης φορά τη στολή, πολεμάει για την πατρίδα του και όχι για τις προσωπικές θρησκευτικές του πεποιθήσεις».

Οι θεωρίες συνωμοσίας, ως γνωστόν, ασκούν ιδιαίτερη γοητεία σε ευρύ κοινό, καθώς, πολύ συχνά, φαίνεται πως είναι πολύ πιο εύκολο κάποιος να αποδώσει την ευθύνη για τα κακώς κείμενα του κόσμου και της κοινωνίας σε σκοτεινά κέντρα αποφάσεων παρά σε πολύπλοκα και πολυπολικά δαιδαλώδη συστήματα.

Ωστόσο, θα ήταν τουλάχιστον βιαστικό να σπεύδει κανείς να τις απορρίψει, καθώς, όπως αποδεικνύεται, κάποιες οι οποίες στην αρχή φαίνονταν εξωφρενικές, τελικά αποδείχτηκε ότι ήταν αλήθεια. Ακολουθούν οχτώ εξ αυτών:

Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ δεν κατάφερε να συμφωνήσει την Παρασκευή το βράδυ επί ρωσικού σχεδίου απόφασης που ζητούσε διακοπή των εχθροπραξιών, προκειμένου να προωθηθεί η ανθρωπιστική βοήθεια στην Υεμένη, όπου η έλλειψη καυσίμων απειλεί σοβαρά τη διανομή του υλικού.

Η Ρωσία επέκρινε τα δυτικά και αραβικά μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ ότι «μένουν στα λόγια» για την κάλυψη των ανθρωπιστικών αναγκών της Υεμένης, μετά την αποτυχία των συνομιλιών στη Νέα Υόρκη.

Σε αυτή την τελευταία ένδειξη της αυξανόμενης έντασης μεταξύ Ρωσίας και Δύσης, που ήδη διαφωνούν για τη Συρία και την Ουκρανία, ο πρεσβευτής της Ρωσίας στα Ηνωμένα Έθνη Βιτάλι Τσούρκιν δήλωσε ότι η τριών παραγράφων ρωσική πρόταση για την Υεμένη αντιμετωπίστηκε με «αναβλητικότητα».

«Ήμουν προετοιμασμένος να ζητήσω άμεση κατάπαυση του πυρός, καθώς υπάρχει ανάγκη για συχνές διακοπές των εχθροπραξιών ώστε να διευκολυνθεί η διανομή ανθρωπιστικής βοήθειας, αλλά δεν μπόρεσαν να συμφωνήσουν ούτε σε αυτό», δήλωσε ο κ. Τσούρκιν έπειτα από τις διαβουλεύσεις που διεξήχθησαν κεκλεισμένων των θυρών για την Υεμένη.

«Αν δεν μπορείς να συμφωνήσεις ούτε στα αυτονόητα σε τι μπορείς να συμφωνήσεις;» αναρωτήθηκε. «Μένουν στα λόγια, λένε τα πράγματα 'είναι πολύ άσχημα, αλλά τι μπορούμε να κάνουμε για αυτό'».

Ο κ. Τσούρκιν δήλωσε ότι τα μέλη των αντιπροσωπειών ζήτησαν περισσότερο χρόνο ώστε να έχουν διαβουλεύσεις με τις κυβερνήσεις τους επί της ρωσικής πρότασης.

Η δήλωση του Πέτρο Ποροσένκο ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία θα τελειώσει όταν το Κίεβο επανακτήσει το Ντονμπάς και την Κριμαία οδηγεί μόνο στην κλιμάκωση της σύγκρουσης, είπε ο επίσημος απεσταλμένος της αυτόνομης Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονιέτσκ στην Ομάδα Επαφής, Ντενις Πουσιλιν.

«Τέτοιου είδους δηλώσεις του Ποροσένκο έχουν στόχο την κλιμάκωση της σύγκρουσης στο Ντονμπάς. Αυτό επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά το γεγονός ότι το Κίεβο δεν είναι έτοιμο να εφαρμόσει όλες τις προϋποθέσεις των συμφωνιών του» ανέφερε ο Πουσίλιν, σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων του Ντόνιετσκ.

Ο διαπραγματευτής της Δημοκρατίας του Ντονιέτσκ είπε ότι τα λόγια του αξιωματούχου του Κιέβου αντανακλούν την παρόμοια στάση «στους χορηγούς του από το εξωτερικό», οι οποίοι δεν ενδιαφέρονται για την ειρηνική διευθέτηση στην καθημαγμένη από τον πόλεμο περιοχή.

Τις δυσκολίες και το ιστορικό της οικογένειας του στον Β Παγκόσμιο Πόλεμο αποκάλυψε ο Ρώσος πρόεδρος, Βλαντιμίρ Πούτιν στο περιοδικό Pioneer.
«Ειλικρινά, ο Πατέρας δεν ήθελε καν να αγγίξει αυτό το θέμα... Συνήθως άκουγα τους ενήλικες να μοιράζονται τις αναμνήσεις τους. Είναι από αυτές τις συνομιλίες ενηλίκων που έβγαλα όλες τις πληροφορίες που μπορεί να γνωρίζει κανείς για τον πόλεμο και οτιδήποτε είχε συμβεί στην οικογένεια μου, αν και μερικές φορές μου μιλούσαν άμεσα», έγραψε ο Πούτιν.

Ο πατέρας του Πούτιν, Βλαντιμίρ κατατάχθηκε στο Πολεμικό Ναυτικό το 1930 και υπηρέτησε ως ναυτικός σε ένα υποβρύχιο στο λιμάνι της ρωσικής πόλης της Σεβαστούπολης. Δούλευε σε στρατιωτικό εργοστάσιο στο Λένινγκραντ (Αγία Πετρούπολη), όταν οι ναζί επιτέθηκαν στην ΕΣΣΔ το 1941. Πήγε στο μέτωπο ως εθελοντής και τραυματίστηκε σοβαρά στο πόδι κατά τη διάρκεια μιας επίθεσης.

«Ο τραυματισμός ήταν βαρύς. Έζησε όλη του τη ζωή με θραύσματα στο πόδι του που δεν είχαν βγει... Άφησαν τα μικρότερα κομμάτια μέσα, έτσι ώστε να μην σπάσει το κόκαλο», ανέφερε ο Ρώσος πρόεδρος.

Την ώρα που ο πατέρας του Πούτιν βρισκόταν στον πόλεμο, ο μεγαλύτερος αδελφός του Πούτιν μεταφέρθηκε σε ένα ορφανοτροφείο για να γλιτώσει από την πολιορκία του Λένινγκραντ, αλλά πέθανε από διφθερίτιδα. Ο πατέρας του επέστρεψε στο σπίτι για να βρει τη γυναίκα του Μαρία κλινήρη και κοντά στο θάνατο. Ο ίδιος την περιέθαλψε και την έφερε πίσω στη ζωή και οι δύο τους έζησαν μέχρι τα τέλη της όγδοης δεκαετίας τους.

Το γαλλογερμανικό τηλεοπτικό δίκτυο ARTE παρουσίασε στις 22 Απριλίου στην ημίωρη εκπομπή «Vox Pop» ένα αφιέρωμα στην Τρόικα, πραγματοποιώντας μια έρευνα για τους τρόπους με τους οποίους οι πολιτικές της στην Ελλάδα εξυπηρετούν, στην πραγματικότητα, τα συμφέροντα των γερμανικών επιχειρήσεων παρά της ίδιας της χώρας.

Αρχικά ο δημοσιογράφος John-Paul Lepers κάνει ένα αφιέρωμα στις εκδηλώσεις αλληλεγγύης υπέρ της Ελλάδας και κατά των «Θεσμών» και εν συνεχεία παρουσιάζει δηλώσεις Ελλήνων και ξένων αξιωματούχων, δημοσιογράφων αλλά και ευρωβουλευτών, οι οποίοι αναλύουν τα «τερτίπια» της Τρόικα και τις συνέπειες που είχαν οι πολιτικές τους για την Ελλάδα και τους πολίτες της.

Μεταξύ αυτών που μιλούν στην εκπομπή, είναι ο δημοσιογράφος και ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Στέλιος Κούλογλου, ο οποίος αναφέρεται στη διόγκωση του δημοσίου χρέους που σημειώθηκε τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, εξαιτίας της αγοράς οπλικών συστημάτων (υποβρύχια κλπ.).

Τονίζει χαρακτηριστικά ο Στ. Κούλογλου: «Όταν ξέσπασε η κρίση, η Ελλάδα είχε ανάγκη από χρήματα. Έπρεπε επίσης να υπογράψει ένα Μνημόνιο. Ως αντάλλαγμα, λοιπόν, τόσο η κυβέρνηση Μέρκελ όσο και η Γαλλία ζητούσαν συνεχώς από την Ελλάδα να αγοράζει όπλα, αν και η Ελλάδα δεν είχε λεφτά να αγοράσει ούτε καν ένα μικρό πιστολάκι».

Την προειδοποίηση ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία θα τελειώσει μόνο όταν το Κίεβο πάρει πίσω το Ντονμπάς και την Κριμαία, απηύθυνε ο πρόεδρος της Ουκρανίας, Πέτρο Ποροσένκο.

«Ο πόλεμος θα τελειώσει μόνο όταν η Ουκρανία ανακτήσει τον έλεγχο του Ντονμπάς και της Κριμαίας. Θα πάρει όσο χρόνο χρειαστεί. Η εδαφική ακεραιότητα της χώρας πρέπει να είναι η υπ' αριθμόν ένα προτεραιότητα. Θα χρησιμοποιήσουμε κάθε δυνατό τρόπο. Θα είμαστε ανυποχώρητοι σε αυτό το θέμα» είπε στο ουκρανικό τηλεοπτικό κανάλι STB ο Πέτρο Ποροσένκο.

Να σημειωθεί ότι στην Κριμαία πραγματοποιήθηκε δημοψήφισμα για την επανένωση με τη Ρωσία στις 16 Μαρτίου, 2014. Με προσέλευση ρεκόρ στο 80%, η συντριπτική πλειοψηφία της Κριμαίας και των κατοίκων της Σεβαστούπολης (96,7% και 95,6%, αντίστοιχα) ψήφισε υπέρ της αποχώρησης από την Ουκρανία και της ένταξης στη Ρωσία.

Μετά από την έγκριση της Συνθήκης της Κριμαίας και την επανένωση της Σεβαστούπολης με τη Ρωσία από το ρωσικό κοινοβούλιο, ο Ρώσος πρόεδρος, Βλαντιμίρ Πούτιν στις 21 Μαρτίου του 2014 υπέγραψε τον ομοσπονδιακό νόμο για την εισδοχή δύο νέων συστατικών οντοτήτων στη Ρωσική Ομοσπονδία.

Παρά τα απολύτως πειστικά αποτελέσματα του δημοψηφίσματος, το Κίεβο έχει αρνηθεί να αναγνωρίσει την Κριμαία ως μέρος της Ρωσίας.

Το συμβάν έλαβε χώρα σε εκδήλωση στο Κουβέιτ, όπου ο Τούρκος Πρόεδρος θα ήταν το τιμώμενο πρόσωπο και θα παρίσταντο πρέσβεις διαφόρων χωρών, συμπεριλαμβανομένου και του Κύπριου Πρέσβη στη χώρα, Πανίκου Κυριάκου. Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, όταν πληροφορήθηκε την συμμετοχή και του Κύπριου Πρέσβη, αντέδρασε, ζητώντας να μην παραστεί ο κ. Κυριάκου.

Η πρακτική που ακολουθείται στη χώρα αυτή είναι πως οι προσκεκλημένοι κάνουν χειραψία με τον εμίρη και το τιμώμενο πρόσωπο, ο Ερντογάν έβαλε βέτο και ζήτησε να μην παραστεί ο πρέσβης της Κύπρου. Λίγο πριν από την είσοδο του κ. Κυριάκου στην αίθουσα της εκδήλωσης, κυβερνητικός εκπρόσωπος του ζήτησε να μην εισέλθει, όπως δεν θα εισερχόταν κι ο Αρμένιος ομόλογός του, κατόπιν της επιθυμίας του Τούρκου Προέδρου. Η αντίδραση του Κύπριου Πρέσβη ήταν έντονη, λέγοντας πως αυτό ήταν αντιδεοντολογικό και δεν συνάδει με τα διπλωματικά θέσμια. Ακολούθως, συγκάλεσε σύσκεψη των Ευρωπαίων πρεσβευτών, οι οποίοι δήλωσαν την στήριξή τους προς το πρόσωπό του, με πιο έντονη την αντίδραση του Γάλλου Πρέσβη.

Εν τέλει, αποφασίστηκε όπως παραστούν όλοι στη δεξίωση, αλλά χωρίς να χαιρετίσουν διά χειραψίας τον Ερντογάν. Αυτό ενόχλησε πολύ τον Τούρκο Πρόεδρο, ο οποίος έφυγε νωρίτερα από το Κουβέιτ.

Σύμφωνα με τον Σέρβο πολιτικό επιστήμονα Zelico Cvijanovic και άρθρο του στην σερβική εφημερίδα pravda.rs, «Η εισβολή του «Θάτσι» (οπλαρχηγός του UCK και τώρα πρωθυπουργός στο Κόσοβο) και των «παλικαριών του UCK» στο σκοπιανό χωριό Gošnice, «φωνάζει» από χιλιόμετρα μακριά, ποιο ακριβώς σκοπό «εξυπηρετούσε». Το γεγονός αυτό καταδεικνύει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο, τονίζει ο Cvijanovic, ότι «οι Αμερικανοί έχουν επιστρέψει ξανά στα Βαλκάνια» έχοντας σκοπό να σταματήσουν την ρωσική επέλαση στην περιοχή.

Ο λόγος της επιστροφής των Αμερικανών προήλθε από την δυσπιστία ότι η Γερμανία δεν είναι τελικά σε θέση να «σταματήσει» την επέλαση των Ρώσων στην Μαύρη Θάλασσα και στα ίδια τα Βαλκάνια. Αμερικανικό non paper «αναφέρει» σχέδιο για μια ταυτόχρονη πολυποίκιλη «επίθεση» σε τέσσερις πιθανές χώρες «αντίστασης» στα Βαλκάνια .

Εδώ ο Σέρβος επιστήμονας αναφέρει πρώτα την Ελλάδα, λέγοντας ότι ο Αλέξης Τσίπρας αποκήρυξε το ρωσικό φυσικό αέριο, ενώ την αναμενόμενη προσφορά από την Ουάσινγκτον (για το ίδιο θέμα) δεν μπορεί να την αρνηθεί!

Στην συνέχεια αναφέρεται στην αμερικανική επιχείρηση «αντικατάστασης» του Σκοπιανού πρωθυπουργού Νικόλα Γκρουέφσκι, η οποία ευρίσκεται στο προπαρασκευαστικό της στάδιο, αναμένοντας απλώς τις κάμερες των τηλεοπτικών συνεργείων που θα «καταγράψουν τα γεγονότα» .