Τα φιλελεύθερα γεράκια και οι νεοσυντηρητικοί δεν κατάφεραν να προκαλέσουν μια σύγκρουση με τη Ρωσία για την οποία είχαν εκπαιδευτεί κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Τελικά επικράτησε η φωνή της λογικής. Ενώ διαπραγματεύεται διακριτικά μια έξοδος από την κρίση στην Ουκρανία, η Ρωσία και η Κίνα ετοιμάζονται να πείσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους συμμάχους τους να συμμετάσχουν σε μια παγκόσμια συμμαχία κατά της ισλαμικής τρομοκρατίας. Μετά από 5 χρόνια έντασης, η προτεινόμενη ανάληψη της εξουσίας από την Μουσουλμανική Αδελφότητα -η «Αραβική Άνοιξη» - και η ανακήρυξη του Χαλιφάτου έχουν αποτύχει, σώζεται η ειρήνη.
Μέσα σε μια εβδομάδα όλοι οι ηγέτες της Δύσης, ο ένας μετά τον άλλον, παραιτήθηκαν από το στόχο που επιδίωκαν συλλογικά για σχεδόν 5 χρόνια: να ανατρέψουν την Αραβική Δημοκρατία της Συρίας και τον δημοκρατικά εκλεγμένο πρόεδρο της, Μπασάρ ελ-Άσαντ.
Πρέπει να σημειωθεί ότι, αν και τα πάντα άλλαξαν μετά την υπογραφή της συμφωνίας 5 + 1 με το Ιράν, δεν είναι απλώς και μόνο λόγω της βούλησης του Οδηγού της Επανάστασης, και του πρόεδρου Πούτιν, αλλά επίσης επειδή συντονίζονται με το Λευκό Οίκο.
Κατά τη διάρκεια του πρώτου εξαμήνου του 2012, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ρωσία είχαν παρατηρήσει τον παραλογισμό του σχεδίου ανάληψης της εξουσίας από την Μουσουλμανική Αδελφότητα -«την Αραβική Άνοιξη»- και είχαν φανταστεί ένα νέο μοίρασμα της «ευρύτερης Μέσης Ανατολής» που είχαν αρχίσει να υλοποιούν με τη Διάσκεψη της Γενεύης. Αλλά ο Πρόεδρος Ομπάμα είχε αποδειχτεί ανίκανος να τιμήσει το λόγο του. Μια εβδομάδα αργότερα, ο Φρανσουάν Ολάντ κάλεσε τους «Φίλους της Συρίας» να επανεκκινήσουν τον πόλεμο και μετά παραιτήθηκε με λαμπρότητα ο Κόφι Ανάν από τη θέση του μεσολαβητή, ενώ η Γαλλία, το Κατάρ, η Ιορδανία και το Ισραήλ ξεκινούσαν την επιχείρηση «Ηφαίστειο της Δαμασκού» και δολοφόνησαν τους ηγέτες του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας της Συρίας.
Πολύ γρήγορα, φάνηκε ότι η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Χίλαρι Κλίντον, ο διευθυντής της CIA Ντέιβιντ Πετρέους και ο νέος διευθυντής των Πολιτικών Υποθέσεων του ΟΗΕ Τζέφρι Φέλτμαν τράβαγαν τα σκοινιά από την αρχή. Έπρεπε να περιμένουμε μέχρι το τέλος της αμερικανικής προεκλογικής εκστρατείας και την επανεκλογή του Μπαράκ Ομπάμα για να μπορέσει ο ίδιος να σταματήσει - με την αστυνομική σημασία του όρου- τον Πετρέους και να πάψει την Χίλαρι Κλίντον. Όσον αφορά τον Φέλτμαν, παρέμεινε στη σκιά και συνέχισε την υπονόμευση της πολιτικής του Λευκού Οίκου, εξασφαλίζοντας στους μεν και στους δε, μέσω των υφισταμένων του Lakhdar Brahimi και Staffan de Mistura, ότι θα ηττηθεί η Δημοκρατία και ότι αργά ή γρήγορα θα αναγκαζόταν σε συνολική και άνευ όρων παράδοση.
Η πολιτική του Ομπάμα (κατευνασμός με τη Ρωσία και στρόφιγγα (pivot ) των αμερικανικών στρατευμάτων προς την Άπω Ανατολή) μηδενίστηκε βάναυσα με την επιτυχία της «χρωματιστής επανάστασης» στην Ουκρανία το Νοέμβριο του 2013.
Σχόλιο: Ο Πόρκυ μάλλον ένιωσε δειλία μετά την ομιλία του Πούτιν!
Πούτιν στον ΟΗΕ: Κανένα όπλο δεν θα βοηθήσει την Ουκρανία να διασφαλίσει την ακεραιότητα της