Καλώς Ορίσατε στο Sott.net
Κυρ, 18 Αυγ. 2019
Ο Κόσμος γι'αυτούς που Σκέφτονται

Αυτοί που Κινούν τα Νήματα
Χάρτης

Red Flag

Πως αντιδρούν Ρωσία, Ιράν και Τουρκία στα σχέδια των ΗΠΑ για τη Συρία

πούτιν ροχανι ερντογάν
Αμέσως μετά τη συνάντηση Ρωσίας, Ιράν και Τουρκίας στο Σότσι, όπου ανακοινώθηκε το τέλος του πολέμου στη Συρία, τα αμερικανικά ΜΜΕ δημοσίευσαν «διαρροές» αξιωματούχων για τα σχέδια της Ουάσινγκτον, που προβλέπουν την στρατιωτική παραμονή των ΗΠΑ στη Συρία, παρά την κατάρρευση του ISIS και τη διάλυση του Χαλιφάτου και την χρησιμοποίηση του κουρδικού ζητήματος ως μέσου πίεσης, τόσο στον Μπασάρ αλ Άσαντ όσο και τον Ταγίπ Ερντογάν.

Πρόκειται, φυσικά, για άλλη μια παραβίαση των κανόνων του διεθνούς δικαίου, αλλά δεν είναι η πρώτη φορά που οι ΗΠΑ περιφρονούν την κυριαρχία ενός κράτους και επίσης δεν είναι η πρώτη φορά που κάνουν γνωστά τα σχέδιά τους μέσω διαρροών αντί επίσημων ανακοινώσεων.

Η Ρωσία έχει ξεκινήσει, ήδη, μια διεθνή ενημερωτική και διπλωματική εκστρατεία με σκοπό να οδηγήσει τις αμερικανικές δυνάμεις έξω από τη Συρία. Οι θέσεις του υπουργείου Εξωτερικών της Ρωσίας και του ρωσικού υπουργείου Άμυνας έναντι των αμερικανικών σχεδίων υποστηρίζονται επίσημα από τη Συρία, την Τουρκία και το Ιράν καθώς ενδιαφέρονται επίσης να εκδιώξουν τους Αμερικανούς από τη Συρία, επειδή οι ΗΠΑ αποτελούν, για αυτούς, το κύριο εμπόδιο για τον τερματισμό του πολέμου.

Εκτός από τους κοινούς στόχους σχετικούς με τη διατήρηση της επικράτειας της Συρίας, η Τουρκία και το Ιράν ακολουθούν ξεχωριστούς δρόμους και έχουν διαφορετική ατζέντα για την επόμενη μέρα.

Το Ιράν θέλει να εξασφαλίσει τη σιιτική γέφυρα μεταξύ Τεχεράνης και Βηρυτού, η οποία μπορεί να παρεμποδιστεί από την εγκαθίδρυση κουρδικού κράτους στη Συρία (όπως η Ροζάβα) και ο Ερντογάν θέλει να αποδυναμώσει το Κουρδικό Εργατικό Κόμμα (ΡΚΚ) και να σταματήσει το συριακό Κουρδιστάν να αναπτύξει περαιτέρω δεσμούς με τις οργανώσεις του ΡΚΚ. Κανείς δεν θέλει να πάει σε ένα πλήρες πόλεμο με τις ΗΠΑ, αλλά οι μικροί υβριδικοί και τοπικοί πόλεμοι αφήνουν πολλούς δρόμους ανοιχτούς για την καταπολέμηση του ηγεμόνα.

Σχόλιο: Καθώς η Ρωσία απελευθερώνει τη Συρία από το ΙΚ, οι ΗΠΑ σώζουν το ΙΚ από τη Ρωσία και τα Δυτικά ΜΜΕ αδιαφορούν


Chess

Ισραήλ-Σαουδική Αραβία επισημοποιούν τη σχέση τους και παίρνουν κοινή θέση εναντίον Ιράν

Ισραήλ και Σαουδική Αραβία
Ισραηλινοί αξιωματούχοι το παραδέχονται κατ' ιδίαν: δίαυλοι επικοινωνίας έχουν ανοίξει με την Σαουδική Αραβία και άλλες χώρες της περιοχής (τις οποίες δεν κατονομάζουν). «Η σχέση του Ισραήλ με χώρες της Μέσης Ανατολής έχει αλλάξει κάτω από την επιφάνεια», αναφέρουν στελέχη του ισραηλινού υπουργείου Εξωτερικών αυτή την εβδομάδα.

Ο λόγος είναι ότι το Ισραήλ και η Σαουδική Αραβία έχουν «παρόμοια αντίληψη των απειλών της περιοχής» -πχ που προέρχονται από το Ιράν και την επίσης σιιτική Χεζμπολάχ του Λιβάνου- αλλά «το Ισραήλ δεν πρόκειται να μπει σε νέο πόλεμο για χάρη των Σαουδαράβων» διευκρινίζουν.

Η αναπάντεχη «συμμαχία» ανάμεσα στο Ισραήλ και την Σαουδική Αραβία πηγάζει από το ότι αμφότεροι θεωρούν το Ιράν απειλή: για την ύπαρξή τους οι Ισραηλινοί, για τον έλεγχο της περιοχής οι (σουνίτες) Σαουδάραβες. Την περασμένη εβδομάδα μάλιστα, ο αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων του Ισραήλ, στρατηγός Γκάντι Άιζενκοτ, δήλωσε ότι το Ισραήλ προτίθεται να ανταλλάξει μυστικές πληροφορίες με το Ριάντ προκειμένου να αντιμετωπίσουν το Ιράν.

«Έχουμε κοινά συμφέροντα και, όσον αφορά τον ιρανικό άξονα, είμαστε σε πλήρη συμφωνία με τους Σαουδάραβες», είπε.

Η Σαουδική Αραβία ανταπόδωσε δια στόματος του Μοχάμεν μπιν Αμπντούλ Καρίμ Ίσα, πρώην υπουργού Δικαιοσύνης και στενού συνεργάτη του πρίγκιπα-διαδόχου Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν. «Καμία πράξη βίας ή τρομοκρατίας στο όνομα του Ισλάμ δεν δικαιολογείται πουθενά, περιλαμβανομένου του Ισραήλ» είναι πρωτάκουστο οι Άραβες να επικρίνουν επιθέσεις κατά Ισραηλινών.

Σχόλιο: Ισραήλ και Σαουδική Αραβία επισημοποίησαν τις... μυστικές επαφές τους
Ισραηλινός υπουργός αποκάλυψε σήμερα ότι η χώρα του είχε μυστικές επαφές με τη Σαουδική Αραβία, εν μέσω των ανησυχιών που εκφράζονται και από τις δύο πλευρές για το Ιράν.

Το τελευταίο διάστημα είχαν κυκλοφορήσει φήμες για επαφές του Ισραήλ με τη Σαουδική Αραβία, όμως αυτή ήταν η πρώτη φορά που υψηλόβαθμος Ισραηλινός αξιωματούχος τις επιβεβαίωσε.

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στον ραδιοφωνικό σταθμό των ενόπλων δυνάμεων, ο υπουργός Ενέργειας Γιουβάλ Στάινιτς ρωτήθηκε γιατί το Ισραήλ κρύβει τους δεσμούς του με το Ριάντ. Ο υπουργός απάντησε: «Έχουμε δεσμούς που όντως είναι εν μέρει μυστικοί με πολλές μουσουλμανικές και αραβικές χώρες και συνήθως εμείς είμαστε η πλευρά που δεν ντρέπεται» για αυτές τις επαφές.

Εξήγησε ότι «η άλλη πλευρά» είναι εκείνη που θέλει να παραμείνουν κρυφές οι επαφές. «Εμείς, συνήθως δεν έχουμε πρόβλημα, αλλά σεβόμαστε την επιθυμία της άλλης πλευράς, όταν αναπτύσσονται οι δεσμοί, είτε πρόκειται για τη Σαουδική Αραβία, είτε άλλες αραβικές ή μουσουλμανικές χώρες».
Ισραήλ και Σαουδική Αραβία: Μια ανίερη συμμαχία και οι σκοπιμότητές της

Ανεβαίνει το πολιτικό θερμόμετρο ανάμεσα στο Λίβανο και τη Σαουδική Αραβία


Stormtrooper

Σημαία του ΙΚ είχαν οι δράστες του μακελειού στο τέμενος του Σινά που δολοφόνησαν πάνω από 300 ανθρώπους

επίθεση σινά
Μια μαύρη σημαία του Ισλαμικού Κράτους είχαν μαζί τους οι δράστες της επίθεσης στο τέμενος στο Μπιρ αλ-Αμπέντ του Σινά που άφησε πίσω της πάνω από 300 νεκρούς και πολλούς δεκάδες τραυματίες, αναφέρουν οι αιγυπτιακές αρχές.

Η «υπογραφή» των τζιχαντιστών ήταν εξάλλου ευδιάκριτη από την πρώτη κιόλας στιγμή, ακόμη και αν δεν έχει υπάρξει κάποια επίσημη ανάληψη ευθύνης, σημειώνει το Reuters.

Στη χερσόνησο του Σινά δραστηριοποιείται εδώ και χρόνια ένα αρκετά «επίμονο» παρακλάδι του Ισλαμικού Κράτους. Η περιοχή έχει δει από το 2013 δεκάδες επιθέσεις με εκατοντάδες νεκρούς από την πλευρά του αιγυπτιακού στρατού αλλά και από τους τζιχαντιστές.

Η μεθοδολογία και οι χωρίς διάκριση πυροβολισμοί κατά αμάχων ακόμα και παιδιών έδειχναν και αυτοί προς την πλευρά του Ισλαμικού Κράτους.

«Οι προσκυνητές αιφνιδιάστηκαν από τους 25-30 δράστες, που πήραν θέσεις με τα αυτόματα μπροστά από την είσοδο του τεμένους και τα παράθυρα», αναφέρουν οι Αρχές. Όπως προσθέτουν, κάποιοι από τους ενόπλους φορούσαν μάσκες και στολές παραλλαγής και έφτασαν στο σημείο με τζιπ.

Σχόλιο: Τα δεδομένα δείχνουν ότι τα μεγαλύτερα θύματα της τρομοκρατίας είναι οι Μουσουλμάνοι


Handcuffs

Η πολιτικοποιημένη και προκατειλημμένη δίκη του Ράτκο Μλάντιτς

Ράτκο Μλάντιτς

Ρωσικό ΥΠΕΞ: Πολιτικοποιημένη και προκατειλημμένη η καταδικαστική απόφαση κατά του Ράτκο Μλάντιτς
Η καταδίκη, την Τετάρτη, του Ράτκο Μλάντιτς, πρώην αρχηγού των σερβικών δυνάμεων της Βοσνίας κατά την διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στην Γιουγκοσλαβία, το πρώτο μισό της 10ετίας του '90, σε ισόβια, για γενοκτονία και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία, αποτελεί ένα είδος «τελευταίου μέρους» της πολιτικής και δικαστικής «τριλογίας» εναντίον της «τριάδας» της σερβικής πλευράς του πολέμου, Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, Ράντοβαν Κάρατζιτς και Ράτκο Μλάντιτς, εκ μέρους της Δύσης.

Όπως ανέφερε στην απόφασή του το δικαστήριο, ο Μλάντιτς υπήρξε μέλος μίας «κοινής εγκληματικής επιχείρησης» που είχε ως σκοπό τη δίωξη των μη Σέρβων στη Βοσνία. Είχε την πρόθεση της εξόντωσης του μουσουλμανικού πληθυσμού της Σρεμπρένιτσα και συνέβαλε σημαντικά στη γενοκτονία στη Σρεμπρένιτσα με τις σφαγές του 1995. Ο Μλάντιτς, όπως επισημαίνεται χαρακτηριστικά στην απόφαση του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, «συνέβαλε αποφασιστικά» στα εγκλήματα πολέμου που διαπράχθηκαν στη Σρεμπρένιτσα και είχε ρόλο κλειδί στα εγκλήματα πολέμου στο Σαράγεβο διευθύνοντας «προσωπικά» την επιχείρηση βομβαρδισμού της πρωτεύουσας της Βοσνίας.

Ανεξάρτητα από την δικαστική συνέχεια της υπόθεσης - η υπεράσπιση δήλωσε ότι θα ασκήσει έφεση - η καταδίκη του 75χρονου πρώην στρατηγού αναπόφευκτα λαμβάνει πολιτικές διαστάσεις. 'Αλλωστε, η νομιμότητα του ίδιου του Διεθνούς Ποινικού Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία, καθώς και η αντικειμενικότητά του, δεν είναι λυμένο ζήτημα, επισήμως, για χώρες όπως η Ρωσία και η Σερβία, οι οποίες ασκούν κριτική για μη αντικειμενική αντιμετώπιση όλων των πλευρών της αιματηρής σύγκρουσης. Σχετικές ενστάσεις έχει καταθέσει πολλάκις η Ρωσία μέσω του μόνιμου αντιπροσώπου της στο Συμβούλιο Ασφάλειας του ΟΗΕ. Το κυριότερο επιχείρημα αυτής της κριτικής είναι, ότι βάσει των στοιχείων μέχρι και το 2012, το 60% των κατηγορουμένων ήταν Σέρβοι - Μαυροβούνιοι, 18% Κροάτες και 6% Βόσνιοι και Αλβανοί. Επίσης, όπως έχει επισημάνει η Μόσχα και το Βελιγράδι, οι Σέρβοι καταδικάζονται με βαρύτερες ποινές για τις ίδιες κατηγορίες εναντίον υποδίκων άλλων εθνοτήτων. Ο ίδιος ο Μλάντιτς, σχολιάζοντας την απόφαση του δικαστήριου, ισχυρίστηκε ότι «η δικαιοσύνη χρησιμοποιήθηκε ως μέσο αντισερβικής προπαγάνδας» και ότι αυτά τα «ψέμματα» αποτελούν μια «προσπάθεια να φορτωθεί κάθε έγκλημα στην σερβική πλευρά».

Σχόλιο: Ρωσικό ΥΠΕΞ: Πολιτικοποιημένη και προκατειλημμένη η καταδικαστική απόφαση κατά του Ράτκο Μλάντιτς
Η Μόσχα θεωρεί ότι η καταδικαστική απόφαση που εξέδωσε το Διεθνές Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία κατά του πρώην στρατιωτικού διοικητή των Σερβοβόσνιων στρατηγού Ράτκο Μλάντιτς, είναι πολιτικοποιημένη και προκατειλημμένη, δήλωσε η επίσημη εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα.

Η Ζαχάροβα πρόσθεσε ότι «η αντισερβική και μονόπλευρη ερμηνεία των τραγικών γεγονότων της δεκαετίας του 1990 που διαδραματίσθηκαν στον χώρο της πρώην Γιουγκοσλαβίας, την οποία υιοθέτησε τεχνητά ως βάση το δικαστήριο, όχι μόνο δεν συμβάλλει στην υλοποίηση της θεμελιώδους αρχής της αμετάκλητης τιμωρίας για εγκλήματα πολέμου, αλλά και για πολλοστή φορά υπονομεύει την διαδικασία αποκατάστασης αμοιβαίας εμπιστοσύνης στα Βαλκάνια».
Διαβάστε επίσης:

Ποινή ισόβιας κάθειρξης στον Μλάντιτς για τη γενοκτονία στη Σρεμπρένιτσα


Pistol

Δολοφονία JFK: Η μέρα που συγκλόνησε την Αμερική

Στις 22 Νοεμβρίου 1963 ο Αμερικανός Πρόεδρος Τζον Φιτζέραλντ Κένεντυ πυροβολείται στο κεφάλι από ελεύθερο σκοπευτή ενόσω βρίσκεται στο Ντάλας συνοδεία αυτοκινητοπομπής. Η σφαίρα προκαλεί μοιραίο τραύμα στον εγκέφαλο του Προέδρου των ΗΠΑ. Πλάϊ στον Κένεντυ, στο ίδιο αυτοκίνητο, βρίσκεται η σύζυγός του, Τζάκι. Λίγα αυτοκίνητα πιο πίσω ακολουθεί ο τότε Αντιπρόεδρος Λίντον Τζόνσον.
δολοφονία κένεντι
Το χρονικό

Η ώρα είναι 12.30. Ο Τζον Κένεντυ δέχεται το μοιραίο βλήμα του ελεύθερου σκοπευτή από ένα κτίριο που βρίσκεται ακριβώς έξω από την πορεία της αυτοκινητοπομπής. Νωρίτερα ο Κένεντυ, ο Τζόνσον και ο κυβερνήτης Κόναλυ έχουν εισπράξει μία ιδιαίτερα θερμή υποδοχή από το πλήθος που είχε συγκεντρωθεί στο κέντρο του Ντάλας.

Ο Κένεντυ μεταφέρεται εσπευσμένα στο νοσοκομείο Πάρκλαντ. Εισαγάγεται στο τμήμα των Επειγόντων Περιστατικών και συνέχεια στο χειρουργείο, παρουσία μόνο ιατρών και νοσηλευτών. Η Τζάκι Κένεντι βρίσκεται στο νοσοκομείο, εκτός όμως του χειρουργικού δωματίου όπου το ιατρικό προσωπικό προσπαθεί να επαναφέρει στη ζωή τον σύζυγό της.

Οι γιατροί του νοσοκομείου ανακοινώνουν το θάνατο του Αμερικανού Προέδρου στη μία το μεσημέρι. Ωστόσο, σύμφωνα με μετέπειτα και ανεπίσημες αναφορές του Δρ Τομ Σάϊρς, επικεφαλής χειρουργού στο νοσοκομείο και καθηγητή χειρουργικής στο Πανεπιστήμιο του Τέξας, ο θάνατος του Κένεντυ ήταν ακαριαίος: «Ιατρικώς, ήταν εμφανές ότι ο πρόεδρος δεν ήταν ζωντανός όταν τον έφεραν. Δεν υπήρχε αυτόματη αναπνοή. Οι κόρες των ματιών του ήταν διεσταλμένες και ακίνητες. Ήταν φανερό το τραύμα που είχε δεχθεί στο κεφάλι ήταν θανατηφόρο», λέει ο Δρ. Σάιρς.

Σχόλιο: Η αλήθεια βρίσκεται στα ντοκουμέντα του βίντεο Αποδείξεις Διασκευής.

Το Αποδείξεις Διασκευής είναι ένα ντοκιμαντέρ σε έξι μέρη που περιέχει ιστορικά, αυθεντικά ειδησεογραφικά στιγμιότυπα τα οποία αποκαλύπτουν πως τα πιο θεμελιώδη γεγονότα της πρόσφατης Αμερικανικής ιστορίας έχουν σκοπίμως κι απόλυτα διαστρεβλωθεί για το κοινό.

Αρχειακό υλικό και συνεντεύξεις παρέχουν μια εις βάθος εξερεύνηση τον γεγονότων η οποία εκτείνεται από τις δολοφονίες των Κένεντι μέχρι τον φόνο του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και την σφαγή του Τζόνσταουν. Οι πληροφορίες σ' αυτό το ντοκιμαντέρ αποδεικνύουν πέραν πάσας αμφιβολίας ότι οι πανταχού παρών θεωρίες μοναχικών ενόπλων δολοφόνων είναι αδύνατες και αποκαλύπτουν το κρυμμένο χέρι πίσω από τη συντονισμένη, μυστική κατασκευή της σύγχρονης Αμερικανικής ιστορίας.

Το Αποδείξεις Διασκευής αποδεικνύει άπαξ και δια παντός πως η ιστορία αναθεωρείται ακόμα και κατά την ίδια την καταγραφή της!

1. Οι Δολοφονίες του Κένεντι και του Όσβαλντ




Handcuffs

Ποινή ισόβιας κάθειρξης στον Μλάντιτς για τη γενοκτονία στη Σρεμπρένιτσα

Μλάντιτς
© AP Photo/Peter Dejong
Ο πρώην επικεφαλής του στρατού των Σέρβων της Βοσνίας κρίθηκε ένοχος για γενοκτονία και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας καθώς από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία και επέβαλε στον Ράτκο Μλάντιτς ποινή ισόβιας κάθειρξης.

Οι βασικές κατηγορίες αφορούν τη γενοκτονία στη Σρεμπρένιτσα, την πολιορκία και τον βομβαρδισμό του Σαράγεβο την περίοδο 1992-95, τις εθνικές εκκαθαρίσεις με εξολόθρευση μουσουλμάνων και Κροατών και την αιχμαλωσία κυανόκρανων του ΟΗΕ.

Ο Μλάντιτς είχε ρόλο-κλειδί στα εγκλήματα πολέμου στο Σεράγεβο και διηύθυνε «προσωπικά» την επιχείρηση βομβαρδισμού της πρωτεύουσας της Βοσνίας, υπήρξε μέλος μιας «κοινής εγκληματικής επιχείρησης» που είχε σκοπό τη δίωξη των μη Σέρβων στη Βοσνία, αναφέρεται στην απόφαση του δικαστηρίου και προστίθεται: Είχε την πρόθεση της εξόντωσης του μουσουλμανικού πληθυσμού της Σρεμπρένιτσα και συνέβαλε σημαντικά στη γενοκτονία στη Σρεμπρένιτσα με τις σφαγές του 1995.

Ισόβια κάθειρξη είχε εισηγηθεί και ο εισαγγελέας Σερζ Μπράμερτς, σύμφωνα με τον οποίο ο Μλάντιτς μαζί με το πολιτικό alter ego του, Ράντοβαν Κάρατζιτς, είναι «ο αρχιτέκτονας της πολιτικής εθνοκάθαρσης» ενός μέρους της Βοσνίας προκειμένου να δημιουργηθεί ένα αμιγές σερβικό κράτος.

Ο 74χρονος σήμερα Μλάντιτς ήταν παρών στο δικαστήριο αλλά δηγήθηκε έξω από την αίθουσα όταν -στο άκουσμα της απόφασης- άρχισε να φωνάζει: «Ψεύτες! Ντροπή σας!»

Σχόλιο: Οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ βομβάρδιζαν ανελέητα τη Γιουγκοσλαβία, σκοτώνοντας αμέτρητους αθώους πολίτες, ενώ παράλληλα όπλιζαν αντιπροσώπους τους προκειμένου να αποσταθεροποιήσουν ολόκληρη την περιοχή για να την φέρουν υπό τον έλεγχο της αμερικανικής αυτοκρατορίας. Άρα η καταδίκη του βόσνιου στρατηγού δεν είναι παρά μια κάλυψη των πραγματικών υπαίτιων. Θυμάστε τον Μιλόσεβιτς;

Ο Μιλόσεβιτς δικαιώθηκε 10 χρόνια μετά το θάνατο του - Σιωπή από τα ΜΜΕ

Για την πραγματική ιστορία πίσω από την καταστροφή της Γιουγκοσλαβίας και τους πραγματικούς αυτουργούς του τρομερού αυτού εγκλήματος εναντίον της ανθρωπότητας, παρακολουθήστε το ακόλουθο βίντεο:

Το βάρος των αλυσίδων: Η καταστροφή της Γιουγκοσλαβίας από ΝΑΤΟ/ΗΠΑ/ΕΕ


Bad Guys

ΗΠΑ και Σαουδική Αραβία συνεχίζουν τα εγκλήματα πολέμου στην Υεμένη

υεμένη
Κι ενώ το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο καταδίκασε σήμερα σε ισόβια τον Ράτκο Μλάντιτς για γενοκτονία και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας στη Βοσνία, κανείς δεν γνωρίζει ούτε μάλλον ελπίζει ότι θα απαγγελθούν ποτέ κατηγορίες στις ΗΠΑ και τη Σαουδική Αραβία για τα εγκλήματα που διαπράττουν σε βάρος του λαού της Υεμένης που λιμοκτονεί και αποδεκατίζεται από την έλλειψη φαρμάκων καθώς μαστίζεται από επιδημία χολέρας.

Εντούτοις, ακόμα και οι «New York Times» σε κύριο άρθρο τους, πρόσφατα, πήραν μια ασυνήθιστη θέση να καταγγείλουν «εγκλήματα πολέμου» από έναν σύμμαχο της Ουάσινγκτον, σε έναν πόλεμο στον οποίο η κυβέρνηση των ΗΠΑ συμμετέχει ενεργά στρατιωτικά.

«Οι Σαουδάραβες προσπαθούν να εξοντώσουν την Υεμένη για να την υποτάξουν» ήταν ο τίτλος, και δεν ήταν υπερβολή. Όπως σημείωσε η αμερικανική εφημερίδα, υπάρχουν περίπου επτά εκατομμύρια άνθρωποι στην Υεμένη, συμπεριλαμβανομένων εκατομμυρίων παιδιών, που αντιμετωπίζουν λιμό και τον κίνδυνο να πεθάνουν από την πείνα.

«Τουλάχιστον 10.000 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί, πολλοί από τους βομβαρδισμούς της Σαουδικής συμμαχίας που πραγματοποιήθηκαν με στρατιωτική βοήθεια από τις Ηνωμένες Πολιτείες» επεσήμανε η εφημερίδα.

Η πείνα και οι ελλείψεις σε φάρμακα και ιατρική περίθαλψη προκύπτουν από το σαουδαραβικό αποκλεισμό των λιμένων της Υεμένης, συμπεριλαμβανομένης της Hodeida, μέσω της οποίας φθάνει ή καλύτερα έφθανε, το 80% των εισαγωγών τροφίμων της Υεμένης.

Σε συνδυασμό με την καταστροφή της υποδομής υγιεινής, ο πόλεμος και ο αποκλεισμός έχουν επίσης παραδώσει στην Υεμένη στη χειρότερη επιδημία χολέρας στον κόσμο, σήμερα. Περισσότεροι από 900.000 άνθρωποι έχουν αρρωστήσει και μολονότι η χολέρα είναι, πλέον, εύκολο να θεραπευτεί, χιλιάδες ασθενείς έχουν πεθάνει.

Σχόλιο: Υεμένη: Ο σαουδικός αποκλεισμός αποτελεί «συλλογική τιμωρία»

Η σιωπή όλων για την Υεμένη: ΗΠΑ, Βρετανία και ΕΕ πλουτίζουν πουλώντας όπλα στη Σαουδική Αραβία


Mail

Πούτιν: Η στρατιωτική φάση στη Συρία πλησιάζει στο τέλος της - Ο συριακός λαός να αποφασίσει το μέλλον του

πούτιν τραμπ
© Jorge Silva/Pool Photo via AP
Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν διαβεβαίωσε χθες τον Αμερικανό ομόλογό του Ντόναλντ Τραμπ ότι εργάζεται προκειμένου να βρεθεί «μια μακροπρόθεσμη πολιτική λύση» στη Συρία, μετά τη συνάντηση που είχε με τον Σύρο πρόεδρο Μπασάρ αλ Άσαντ και ενόψει τη σημερινής διάσκεψης Μόσχας, Τεχεράνης και Άγκυρας για το θέμα.

Ο Πούτιν εκτιμά ότι η στρατιωτική φάση «πλησιάζει στο τέλος της» και προσπαθεί να επανεκκινήσει τη διαδικασία για την εξεύρεση πολιτικής λύσης στη συριακή κρίση.

Αφού συναντήθηκε χθες Δευτέρα με τον Άσαντ, ο Ρώσος πρόεδρος συνομίλησε τηλεφωνικά με τον Τραμπ, παρά τις τεταμένες σχέσεις μεταξύ Μόσχας και Ουάσινγκτον.

Σύμφωνα με το Κρεμλίνο, ο Πούτιν διαβεβαίωσε τον Αμερικανό ομόλογό του ότι «είμαι έτοιμος να εργαστώ ενεργά ώστε να βρεθεί μια μακροπρόθεσμη λύση στη σύγκρουση» με βάσει τις αποφάσεις του ΟΗΕ, υπογραμμίζοντας παράλληλα την ανάγκη «να διασφαλιστεί η κυριαρχία, η ανεξαρτησία και η εδαφική ακεραιότητα της Συρίας».

Ο Λευκός Οίκος ανακοίνωσε ότι οι δύο ηγέτες επιθυμούν «να διασφαλίσουν τη σταθερότητα σε μια ενωμένη Συρία ελεύθερη από κάθε βλαπτική παρέμβαση και από τους τρομοκράτες», καθώς και «να βρεθεί μια ειρηνική λύση στον εμφύλιο πόλεμο στη Συρία».

Στις 11 Νοεμβρίου ο Ρώσος και ο Αμερικανός πρόεδρος είχαν εκδώσει κοινό ανακοινωθέν στο οποίο απέκλειαν «κάθε στρατιωτική λύση» στη Συρία και ζητούσαν «μια ειρηνική επίλυση» της κρίσης στο πλαίσιο της διαδικασίας της Γενεύης.

Η συνομιλία Πούτιν- Τραμπ έγινε μία ημέρα πριν τη σύνοδο που θα πραγματοποιηθεί στο Σότσι της Ρωσίας έπειτα από πρόσκληση του Ρώσου προέδρου και με τη συμμετοχή του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και του Χασάν Ροχανί.

Die

Μια ακόμα άποψη για το τι συμβαίνει στη Γερμανία

εκλογές γερμανία
Η Γερμανία ήταν το υπόδειγμα της σταθερότητας στον μεταπολεμικό κόσμο. Τα τελευταία 70 χρόνια κυβερνήθηκε από 8 μόλις καγκελαρίους, με μέση διάρκεια θητείας περίπου 9 χρόνια. Ο εκλογικός της νόμος παραμένει σταθερός από το 1957. Όλες της οι μεταπολεμικές κυβερνήσεις ήταν κυβερνήσεις συνεργασίας. Και η κουλτούρα του συμβιβασμού και της συναίνεσης είναι εμπεδωμένη όχι μόνον μεταξύ των πολιτικών κομμάτων, αλλά και στις σχέσεις εργοδοτών και εργαζομένων. Και ξαφνικά, trouble in paradise: Ο παράδεισος της πολιτικής σταθερότητας γνωρίζει για πρώτη φορά την γεύση της αστάθειας.

Για την Γερμανία την ίδια, η αναπάντεχη κατάρρευση των συνομιλιών για τον σχηματισμό κυβέρνησης ήταν ένα σοκ. Για την Ευρώπη, επίσης. Στην αυγή του 2017 όλοι κρατούσαν την ανάσα τους, περιμένοντας να δουν αν στις εκλογές της χρονιάς η Ευρώπη θα αποδεικνυόταν ευάλωτη σε μια μετάδοση του ιού Τραμπ. Η ήττα του Βίλντερς στην Ολλανδία και της Λεπέν στην Γαλλία, η νίκη του Μακρόνιδίως και η φιλόδοξη ευρωπαϊκή ατζέντα που παρουσίασε, σε συνδυασμό με την καλή υγεία των οικονομικών δεικτών, έφεραν κάτι παραπάνω από στεναγμούς ανακούφισης. Έφεραν μια (συγκρατημένη) αισιοδοξία πως η Ευρώπη θα άρχιζε επιτέλους να κινείται με υψηλές ταχύτητες. Πως, σ έναν ταραγμένο κόσμο, θα λειτουργούσε ως πόλος σταθερότητας και λογικής, ύστατο καταφύγιο της δημοκρατίας και της κοινωνικής συνοχής. Με σημείο αναφοράς την Γερμανία της Μέρκελ. Πως και για την Ελλάδα, για να δούμε τα πράγματα από την δική μας σκοπιά, διαμορφωνόταν ένα περιβάλλον που επέτρεπε ασφαλή έξοδο από την περίοδο των μνημονίων και μια πιο αλληλέγγυα στάση των εταίρων κατά την δοκιμασία της επιστροφής από τον προστατευμένο κόσμο της ευρωπαϊκής εποπτείας και των επίσημων, χαμηλότοκων δανείων, στον σκληρό κόσμο των αγορών.

Είναι πιθανόν η κρίση στην Γερμανία να λήξει με ή χωρίς νέες εκλογές και με την Μέρκελ να ανακάμπτει, να ανακτά την ισχύ της. Αλλά η αισιόδοξη ευφορία των προηγούμενων μηνών για το μέλλον της Ευρώπης και τον ρόλο της στον κόσμο δεν θα επανέλθει αυτόματα. Ούτε εύκολα. Και η τρέχουσα πολιτική κρίση, όπως κι αν λήξει, όσο γρήγορα κι αν λήξει, θα έχει αφήσει τα σημάδια της.

Σχόλιο: Η πολιτική, κοινωνική και οικονομική αστάθεια της ΕΕ και της Ευρώπης γενικά, δεν είναι κάτι που έτυχε, αλλά μάλλον κάτι που σχεδιάστηκε να τύχει από εξωτερικούς παράγοντες. Θυμάστε τι είπε ο Τουσκ πριν από δύο χρόνια;
«Για πρώτη φορά αφότου ενεπλάκην στην πολιτική, άκουσα πολιτικούς να δηλώνουν ανοικτά ότι οι πρόσφυγες οι οποίοι κατευθύνονται προς την Ευρώπη είναι η μέθοδός τους για να επιβάλουν σε αυτή την τελευταία ορισμένες συμπεριφορές», είπε ο Τουσκ, παρεμβαίνοντας κατά τη διάρκεια ενός ευρωπαϊκού φόρουμ στο Σοπότ, στις πολωνικές ακτές στη Βαλτική. «Ορισμένοι λένε ότι είναι η μέθοδός τους για την εξασθένηση της Ευρώπης ως πολιτικού θεσμού», συνέχισε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.



Fire

Η δυτική προπαγάνδα για την «κινεζική απειλή»

Σαγκάη
Ο κόσμος παρακολουθεί την Κίνα τα τελευταία 40 χρόνια, με ανάμικτα συναισθήματα που ξεκινούν από την περιφρόνηση και την ανησυχία και φθάνουν μέχρι τον φόβο, τον φθόνο και τον θαυμασμό . Τον περασμένο μήνα, τα μεγαλύτερα μέσα μαζικής ενημέρωσης της Δύσης: «TIME», «Le Monde» και «Der Spiegel» επέλεξαν κινεζικούς χαρακτήρες ή Πινγίν (pinyin) σε πρωτοσέλιδους τίτλους τους για την Κίνα γράφοντας για την ανερχόμενη δύναμη ή τον Γίγαντα που ξύπνησε!

Για τον «Der Spiegel» που χρησιμοποίησε το «xing lai» (ξυπνάει) ως τίτλο για το άρθρο του «Ο Γίγαντας ξυπνάει»- «The Giant Awakening» - το ταξίδι του Τραμπ στην Ασία και η επίσκεψη στον Πεκίνο δεν ήταν παρά μια αποχαιρετιστήρια περιοδεία για να παραδώσει την ηγεσία του κόσμου. Ο «Der Spiegel» προέτρεψε τη Δύση να ξυπνήσει το συντομότερο δυνατό και να απαντήσει ενωμένα σε μια ανερχόμενη Κίνα.

Σε αντίθεση με το παρελθόν, το γερμανικό περιοδικό αναγνώρισε ότι η Κίνα έχει πετύχει αξιοσημείωτα επιτεύγματα σε πολλά μέτωπα. Ωστόσο, αυτά τα επιτεύγματα ερμηνεύτηκαν ως απειλές για τη Δύση, μια άλλη εκδοχή της θεωρίας «περί απειλής εξ ανατολών».

Όταν τα δυτικά μέσα ενημέρωσης χρησιμοποίησαν για πρώτη φορά την θεωρία «της κινεζικής απειλής» στην προπαγάνδα τους δεν πίστευαν ότι η Κίνα θα αναπτυσσόταν τόσο γρήγορα. Τώρα όμως βλέπουν μια όλο και ισχυρότερη Κίνα να έχει περάσει το όριο μιας υπερδύναμης και να ξεπερνά τη Δύση σε πολλά μέτωπα, όπως η πολιτική, η οικονομία, η τεχνολογία και ο πολιτισμός.

Ο «Der Spiegel» εμφανίζει ένα μυστηριώδες δίπολο όπου πιστεύει ότι η Κίνα και η Δύση θα ανταγωνίζονται πάντα ο ένας τον άλλον.

Ορισμένες δυτικές ελίτ μετακινούνται διαρκώς μεταξύ της θεωρίας της «κατάρρευσης της Κίνας» και της θεωρίας «της κινεζικής απειλής» αλλά αποτυγχάνουν να προβλέψουν τις εξελίξεις τόσο στην πολιτική όσο και την οικονομία. Για παράδειγμα το 1995 μιλούσαν για την αδυναμία της Κίνας να θρέψει τον πληθυσμό της και την τεράστια ζήτηση τροφίμων που θα εξαντλήσει την παγκόσμια προσφορά. Κι όμως η Κίνα όχι μόνον έθρεψε τον πληθυσμό της, αλλά τροφοδότησε με εξαγωγές τον υπόλοιπο κόσμο με πάνω από 30% συνεισφορά στην τρέχουσα παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη.

Σχόλιο: Μια νέα Κίνα ανατέλλει για την δημιουργία ενός πολυπολικού κόσμου

Το φιλόδοξο σχέδιο της Κίνας για την εγκαθίδρυση της πολυπολικότητας

Η Ευρασιατική Οικονομική Ένωση πραγματικός "πόνος" για τις ΗΠΑ