Καλώς Ορίσατε στο Sott.net
Δευ, 19 Αυγ. 2019
Ο Κόσμος γι'αυτούς που Σκέφτονται

Επιστήμη & Τεχνολογία
Χάρτης

Hearts

Προγνωστικά με τον αλγόριθμο του έρωτα

αλγόριθμος έρωτα
Νιώθετε μοναξιά και αναρωτιέστε ποιες είναι μαθηματικά οι πιθανότητες να βρείτε επιτέλους τον ή την κατάλληλη σύντροφο; Μπορείτε να λάβετε εμπεριστατωμένη απάντηση, αν απευθυνθείτε στον αλγόριθμο της νέας ηλεκτρονικής υπηρεσίας Nanaya (www.nanaya.co).

Το σχετικό λογισμικό προβλέπει πόσο πιθανό είναι να βρείτε το ταίρι σας, είτε δεν έχετε τώρα κάποια σχέση είτε έχετε, αλλά δεν σας ικανοποιεί.

Πρόκειται για μια νέα διαδικτυακή εφαρμογή, με βασικό σύνθημα τη φράση "Προβλέψτε το μέλλον της ερωτικής ζωής σας".

Ο αλγόριθμος που κρύβεται πίσω από την εφαρμογή, βασίζεται σε εξελιγμένες στατιστικές μεθόδους, που ήδη αξιοποιούνται στα χρηματοοικονομικά, στις επιχειρήσεις και στην επιστημονική έρευνα.

Μετά από ένα λεπτομερές ηλεκτρονικό τεστ προσωπικότητας που κάνει ο ενδιαφερόμενος, μαθαίνει τις πιθανότητες να βρει τον έρωτα της ζωής του, αν και η ιστοσελίδα φροντίζει να διευκρινίσει πως "δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως ο τέλειος σύντροφος ή η τέλεια σχέση".

Ο δημιουργός του Nanaya, ο μηχανικός Ρασίντ Αμινί, σύμφωνα με το New Scientist, πήρε την απόφαση να δημιουργήσει τον αλγόριθμο λίγους μήνες αφότου χώρισε την φίλη του με την οποία τα είχαν επί δύο χρόνια.

Σχόλιο: Αγάπη: Δυο ερωτήσεις αρκούν;


Bulb

Τελικά ο Νεύτωνας είχε δίκιο για τα δέντρα από το 1660

νεύτωνας
Πώς καταφέρνουν τα δέντρα να αψηφούν τη δύναμη της βαρύτητας και να αντλούν νερό στα φύλλα τους σε ύψος ακόμα και δεκάδων μέτρων; Ο Νεύτωνας είχε φτάσει πολύ κοντά στην εξήγηση, αποκαλύπτει ένα ανέκδοτο σημείωμά του από τη δεκαετία του 1660.

Ο μεγάλος φυσικός, πατέρας της Κλασικής Μηχανικής, διατύπωσε την υπόθεση ότι το ηλιακό φως προκαλεί εξάτμιση του νερού από τους πόρους των φύλλων «και με τον τρόπο αυτό οι χυμοί ανεβαίνουν διαρκώς από τις ρίζες των δέντρων προς τα πάνω».

Ο Νεύτωνας μπορεί να μην γνώριζε τις λεπτομέρειες της φυσιολογίας των φυτών, ωστόσο η θεωρία του βρίσκεται πολύ κοντά στη σύγχρονη εξήγηση.

Το λεγόμενο ξύλωμα, τα αγγεία των δέντρων που μεταφέρουν νερό, ουσιαστικά σχηματίζουν συνεχόμενες στήλες νερού που εκτείνονται από τις ρίζες μέχρι τα ψηλότερα φύλλα.

Mars

Μετεωρίτης από το Μαρόκο αποκαλύπτει στοιχεία για το υπέδαφος του Άρη

μετεωρίτη άρη

Παρόλο που ο Άρης ονομάζεται επίσης Κόκκινος Πλανήτης, ο βράχος έχει πάρει το παρατσούκλι « Μαύρη Ομορφιά », για την γκριζόμαυρη απόχρωσή του.
Ένας μετεωρίτης που ανακαλύφθηκε στην έρημο του Μαρόκου έχει ηλικία 4,4 δισ. ετών και προέρχεται από το υπέδαφος του Άρη, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για την απάντηση ερωτημάτων σχετικά με τη γεωλογία του πλανήτη. Αυτό υποστηρίζουν σε μελέτη τους Αμερικανοί επιστήμονες από τα πανεπιστήμια Μπράουν και του Νιου Μέξικο, οι οποίοι πραγματοποίησαν φασματοσκοπικές αναλύσεις στον βράχο.

Παρόλο που ο Άρης ονομάζεται επίσης Κόκκινος Πλανήτης, ο βράχος έχει πάρει το παρατσούκλι «Μαύρη Ομορφιά», για την γκριζόμαυρη απόχρωσή του. Γνωστός στους επιστήμονες με την επίσημη ονομασία NWA 7034, ο συγκεκριμένος μετεωρίτης είναι εντελώς διαφορετικός από οποιοδήποτε άλλο πέτρωμα αρειανής προέλευσης έχει βρεθεί ποτέ στη Γη, σύμφωνα με τους ερευνητές.

Όπως υποστηρίζουν, με εξαίρεση τη «Μαύρη Ομορφιά», όλοι οι υπόλοιποι βράχοι ταξινομούνται σε τρεις κατηγορίες - σεργοτίτες, ναχλίτες και σασινίτες (shergottites, nakhlites, chassignites). Αυτοί οι μετεωρίτες SNC, όπως αποκαλούνται συνολικά, αποτελούνται από στερεοποιημένο ηφαιστειακό υλικό.

Από την άλλη μεριά, ο NWA 7034 είναι ένα λατυτοπαγές πέτρωμα, δηλαδή ένας σχηματισμός από διάφορους τύπους πετρωμάτων που έχουν ενωθεί μεταξύ τους. Τα ιζηματογενή συστατικά του μετεωρίτη ταιριάζουν χημικά με τα δείγματα που έχουν αναλύσει τα οχήματα εξερεύνησης της ΝΑΣΑ στον Άρη, κάτι που υποδεικνύει πως προέρχεται από το σκοτεινό υπόστρωμα που βρίσκεται κάτω από το στρώμα κόκκινης σκόνης το οποίο καλύπτει την επιφάνειά του.

Jupiter

Το φάντασμα του Δία σε μια άποψη από τηλεσκόπια

φάντασμα του δία
Τα ονόματα των αστρονομικών αντικειμένων είναι συχνά αμφίσημα, ειδικά όταν η ιστορική ονομασία της ορισμένης κατηγορίας ουράνιου σώματος έχει προηγηθεί της φυσικής του κατανόησης και βασίστηκε στην εμφάνισή του στον ουρανό.

Μια εμφανώς περίπλοκη περίπτωση ονοματολογίας είναι εκείνη των πλανητικών νεφελωμάτων, τα γραφικά ερείπια χαμηλής και μέσης μάζας αστεριών. Σε αντίθεση με ό, τι συμβαίνει στα μεγαλύτερα αστέρια αυτού του είδους, τα αστέρια με μάζες 0,8 έως 8 φορές αυτή του ήλιου μας δεν τελειώνουν τη ζωή τους με έκρηξη σαν ισχυρές σουπερνόβες αλλά φουσκώνουν ειρηνικά, απελευθερώνοντας τα εξωτερικά στρώματά τους στον περιβάλλοντα χώρο και δημιουργώντας όμορφα διαμορφωμένα σύννεφα κατά τη διάρκεια της διαδικασίας.
Αν και αυτοί οι αστρικοί θάνατοι δεν έχουν καμία σχέση με τους πλανήτες, οι αστρονόμοι του 18ου αιώνα, που τους παρατήρησαν για πρώτη φορά, μπερδεύτηκαν από τη σφαιροειδή εμφάνισή τους, και τους έδωσαν την παραπλανητική ονομασία των πλανητικών νεφελωμάτων.

Και ακριβώς για να γίνει πιο περίπλοκο, το πλανητικό νεφέλωμα που φαίνεται σε αυτήν την εικόνα φέρει ένα ακόμη πιο περίεργο όνομα. Δεδομένου ότι εκτείνεται σαν ένας δίσκος στον ουρανό είναι περίπου τόσο μεγάλο όσο αυτό που καλύπτεται από τον πλανήτη Δία, έλαβε το περίεργο παρατσούκλι Φάντασμα του Δία (Jupiter's Ghost). Φυσικά, αυτό το αντικείμενο είναι επίσης γνωστό με ονομασίες καταλόγου, η πιο πρόσφατη από τις οποίες, από τα τέλη του 19ου αιώνα, είναι NGC 3242.

Blue Planet

Πως μοιάζει η Γη σε υπέρυθρη λήψη

γη υπέρυθρη
© Screenshot from youtube.com/user/yesterday2221
Η Γη μοιάζει με γυάλινη σφαίρα μέσα στην οποία κάποιος φύσηξε καπνό. Υπέρυθρες εικόνες από μετεωρολογικούς δορυφόρους συνενώθηκαν σε ένα εντυπωσιακό timelapse που δείχνει την ατμόσφαιρα να αναδεύεται και να πάλλεται.

Το βίντεο αναρτήθηκε στο YouTube από τον Τζέιμς Τάιργουιτ-Ντρέικ, φοιτητή προηγμένης μικροσκοπίας που ασχολείται με το Διάστημα ως χόμπι.

Ο Τάιργουιτ-Ντρέικ συγκέντρωσε 700 εικόνες που μετέδωσαν οι αμερικανικοί δορυφόροι GOES 13 και 15 το διάστημα 30 Νοεμβρίου 2014 έως 26 Ιανουαρίου 2015.

Οι δύο δορυφόροι βρίσκονται σε γεωστατική τροχιά, παραμένουν δηλαδή διαρκώς πάνω από το ίδιο σημείο της Γης σε ύψος 35.800 χιλιομέτρων. Ο ένας έχει στο κέντρο του οπτικού πεδίου του τον Ειρηνικό Ωκεανό, ενώ ο δεύτερος κοιτά την Κεντρική Αμερική.

Cassiopaea

Ραδιενεργές φυσαλίδες τρύπησαν την καρδιά ενός σουπερνόβα

κασσιόπη
© D. Milisavljevic & R. Fesen
Το τρισδιάστατο μοντέλο της Κασσιόπης Α από δύο διαφορετικές πλευρές
Ριπές ραδιενεργού νικελίου άφησαν γιγάντιες κοιλότητες στο υπόλειμμα τουυπερκαινοφανούς Κασσιόπη Α

Ριπές ραδιενεργού νικελίου άφησαν γιγάντιες κοιλότητες στο υπόλειμμα του υπερκαινοφανούς Κασσιόπη Α, ενός σουπερνόβα που εξερράγη πριν από 340 χρόνια. Το γερασμένο άστρο που εξερράγη σε σουπερνόβα δεν σκόρπισε τα συντρίμμια του ομοιόμορφα σε όλες τις κατευθύνσεις, δείχνει το τρισδιάστατο μοντέλο που δημιούργησε το Κέντρο Αστροφυσικής Harvard-Smithsonian.

Τα πολύχρωμα συντρίμμια, τα οποία λάμπουν ακόμα και σήμερα λόγω του ωστικού κύματος της έκρηξης, συγκεντρώνονται γύρω από έξι γιγάντιες, άδειες κοιλότητες με διάμετρο από 3 έως 6 έτη φωτός, αναφέρει η ερευνητική ομάδα στην επιθεώρηση Science.

Το υλικό αυτό κρύβει το εσωτερικό της Κασσιόπης Α, ωστόσο οι ερευνητές μπόρεσαν να ανιχνεύσουν το αμυδρό υπέρυθρο φως που εκπέμπει η καρδιά του υπολείμματος -κάτι που πρόσθεσε τη διάσταση του βάθους στο τρισδιάστατο μοντέλο, το οποίο μπορείτε να δείτε εδώ.

Meteor

Ο μετεωρίτης είναι ένας «σκληρός δίσκος» από το διάστημα;

Αστεροειδής αποκαλύπτει τη γέννηση και τον θάνατο του μαγνητικού πεδίου της Γης

μετεωρίτης
© Μουσείο Φυσικής Ιστορίας
Οι βράχοι είναι μετεωρίτες που βρέθηκαν στην Αργεντινή και οι οποίοι ενσωματώνουν στο εσωτερικό τους μικροσκοπικά σωματίδια που διατηρούν τη μαγνητική « ιστορία » του αστεροειδούς
Μια ερευνητική ομάδα από το πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ κατάφερε να αποκρυπτογραφήσει τη μαγνητική «μνήμη» διαστημικών βράχων που κατέληξαν στη Γη προερχόμενοι από τον ίδιο αστεροειδή.

Έτσι, οι επιστήμονες μπόρεσαν να ανακαλύψουν περισσότερα στοιχεία για τον μηχανισμό που δημιούργησε το μαγνητικό πεδίο της Γης, αλλά και το πώς θα εξελιχθεί στον χρόνο «ζωής» που του απομένει.

Οι βράχοι είναι μετεωρίτες που βρέθηκαν στην Αργεντινή και οι οποίοι ενσωματώνουν στο εσωτερικό τους μικροσκοπικά σωματίδια που διατηρούν τη μαγνητική «ιστορία» του αστεροειδούς. Έτσι, κατ' αναλογία φέρνουν στο «φως» το παρελθόν, αλλά και το μέλλον της γήινης μαγνητόσφαιρας.

Ο «μητρικός» αστεροειδής των μετεωριτών κινείται σε τροχιά ανάμεσα στον Άρη και τον Δία, ενώ όπως και τα υπόλοιπα παρόμοια σώματα στην ίδια ζώνη, αποτελεί υλικό από έναν μικρό πλανήτη που δεν σχηματίστηκε ποτέ λόγω της βαρυτικής επίδρασης του Δία.

Επομένως, τα μαγνητικά «σήματα» στο εσωτερικό των βράχων αντιστοιχούν σε ολόκληρη τη χρονική περίοδο από τον σχηματισμό του πυρήνα του αστεροειδούς από ρευστό σίδηρο, ο οποίος παρήγαγε το μαγνητικό πεδίο, μέχρι τη στιγμή που ο πυρήνας ψύχθηκε και στερεοποιήθηκε, με συνέπεια το μαγνητικό πεδίο να εξαφανισθεί.

Saturn

Ανακάλυψη Υπερ-Κρόνου με 200 φορές μεγαλύτερους δακτύλιους

υπερ-κρόνος
Εναν εντυπωσιακό πλανήτη Υπερ-Κρόνο ανακάλυψαν οι επιστήμονες. Πρόκειται για έναν τεράστιο πλανήτη 116 έτη φωτός μακριά από τη Γη οι δακτύλιοι του οποίου είναι 200 φορές μεγαλύτεροι από εκείνους του Κρόνου. Πιστεύεται ότι μέσα στους δακτύλιους βρίσκονται και πλανήτες - δορυφόροι στο μέγεθος της δικής μας Γης.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες που έκαναν την ανακάλυψη, αν μπορούσαμε να αντικαταστήσουμε τους δακτυλίους του δικού μας Κρόνου με τους δακτυλίους που υπάρχουν γύρω από αυτόν τον εξωπλανήτη θα ήταν εύκολα ορατοί τη νύχτα από τη Γη και θα ήταν πολλές φορές μεγαλύτεροι από ό,τι η πανσέληνος.

Ο εξωπλανήτης με την ονομασία J1407b πρωτοανακαλύφθηκε το 2012 σε τροχιά γύρω από το άστρο νάνο J1407.

Σύμφωνα με νέα στοιχεία που δημοσιεύονται στο περιοδικό αστροφυσικής Astrophysical Journal από τους ερευνητές του ολλανδικού Αστεροσκοπείου του Λέιντεν και του αμερικανικού Πανεπιστημίου του Ρότσεστερ, ο εν λόγω Σούπερ Κρόνος διαθέτει ένα σύστημα δακτυλίων με διάμετρο σχεδόν 120 εκατομμυρίων χιλιομέτρων, πάνω από 200 φορές μεγαλύτερο σε σχέση με τους δακτυλίους του Κρόνου.

Το ενδιαφέρον των αστρονόμων έχει προσελκύσει το γεγονός ότι στους δακτυλίους εντοπίζονται κενά, που πιθανότατα υποδηλώνουν την ύπαρξη δορυφόρων με μέγεθος μεταξύ του Aρη και της Γης γύρω από τον εξωπλανήτη.

People 2

Η αποσιώπηση ενός γονιδίου μπορεί να επιμηκύνει τη ζωή κατά 12 χρόνια

ποντίκι
© ALAMY
Ο περιορισμός του γονιδίου Myc σε ποντίκια τα βοήθησε να ζήσουν για 15 τοις εκατό περισσότερο
Η αποσιώπηση ενός και μόνο γονιδίου μπορεί να επιμηκύνει τη ζωή κατά 12 χρόνια χαρίζοντας παράλληλα στα ηλικιωμένα άτομα καλή φυσική κατάσταση. Αυτό δείχνει μελέτη ειδικών του Πανεπιστημίου Μπράουν στις ΗΠΑ η οποία αφορά το γονίδιο Myc που είναι ζωτικής σημασίας για την κυτταρική διαίρεση, την κυτταρική ανάπτυξη και τον κυτταρικό θάνατο -η υπερέκφραση του συγκεκριμένου γονιδίου μπορεί να οδηγήσει σε καρκίνο.

Μεγαλύτερη επιβίωση κατά 15%

Οι ερευνητές ανακάλυψαν, όπως ανέφεραν στην επιθεώρηση Cell, ότι η αποσιώπηση του γονιδίου σε ποντίκια βοήθησε τα ζώα να επιβιώσουν 15% περισσότερο χωρίς προβλήματα υγείας. Σημειώνεται ότι είναι η πρώτη φορά που κάτι τέτοιο αποδεικνύεται στα θηλαστικά.

Μάλιστα τα ποντίκια όχι μόνο έζησαν περισσότερο αλλά συγχρόνως είχαν καλύτερη φυσική κατάσταση και δεν εμφάνισαν προβλήματα που συνδέονται με την ηλικία όπως η οστεοπόρωση, η γνωστική φθορά και η πτώση του μεταβολισμού. Πρέπει να υπογραμμιστεί ότι τα ζώα διέθεταν παράλληλα πιο υγιές ανοσοποιητικό σύστημα ενώ η μόνη εμφανής διαφορά τους από τα φυσιολογικά ποντίκια ήταν πως είχαν μικρότερο μέγεθος.

Solar Flares

Περήλιο: Το σπάνιο οπτικό φαινόμενο που κάνει τον Ήλιο να φαίνεται τριπλός!

Περήλιο
Ήταν μια παράξενη χειμωνιάτικη μέρα στη Μογγολία, με τρεις Ήλιους να λάμπουν στον ανατολικό ουρανό.

Στην πραγματικότητα, επρόκειτο για οπτική απάτη που οφείλεται στην αλληλεπίδραση του φωτός με παγοκρυστάλλους στην ατμόσφαιρα.

Σύμφωνα με το παραπάνω βίντεο που αναρτήθηκε στο YouTube, η τοπική μετεωρολογική υπηρεσία έκανε λόγο για το φαινόμενο του «αντήλιου», φωτεινές κηλίδες που εμφανίζονται στον ουρανό λόγω της διάθλασης του φωτός από παγοκρυστάλλους.

Το αντήλιο, όμως, εμφανίζεται μόνο στην αντίθετη πλευρά του ουρανού σε σχέση με τον Ήλιο.

Το πιθανότερο είναι ότι το τριπλό ξημέρωμα στη Μογγολία ήταν το παραπλήσιο φαινόμενο του «περήλιου», το οποίο μάλιστα είχε περιγράψει ο Αριστοτέλης στο έργο του Μετεωρολογικά (III.2, 372a14).

«Δύο ψεύτικοι Ήλιοι ανέτειλαν με τον Ήλιο και τον ακολούθησαν όλη την ημέρα μέχρι τη δύση» έγραψε ο μεγάλος φιλόσοφος και φυσιοδίφης.