Καλώς Ορίσατε στο Sott.net
Κυρ, 15 Δεκ. 2019
Ο Κόσμος γι'αυτούς που Σκέφτονται

Επιστήμη & Τεχνολογία
Χάρτης

Hourglass

Το χρώμα, το ανάστημα και η διατροφή των πρώτων ευρωπαίων

ευρώπη
Μέχρι πριν από 8.000 χρόνια, ουσιαστικά πριν μια στιγμή στην χρονική κλίμακα της Εξέλιξης, οι περισσότεροι Ευρωπαίοι ήταν μελαμψοί. Μεγάλη γενετική μελέτη αποκαλύπτει τώρα το μάλλον περίπλοκο χρονικό της λεύκανσής τους.

Ερευνητές του Χάρβαρντ και άλλων ιδρυμάτων πραγματοποίησαν γενετικές αναλύσεις σε 83 σκελετούς από αρχαιολογικούς χώρους σε όλη την Ευρώπη, και συνέκριναν τις αλληλουχίες αυτές με το DNA σύγχρονων ανθρώπων που συμμετέχουν στο «Πρόγραμμα των 1.000 γονιδιωμάτων».

Βασιζόμενη στο ίδιο σετ δεδομένων, η ίδια ερευνητική ομάδα είχε παρουσιάσει πρόσφατα μελέτη που έδειχνε ότι η μαζική μετανάστευση του λαού των Γιαμνάγια από τη Ρωσία δεν αποκλείεται να έφερε τις ινδοευρωπαϊκές γλώσσες στην Ευρώπη πριν από περίπου 4.500 χρόνια.

Στη νέα μελέτη, η οποία παρουσιάστηκε στο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Φυσικής Ανθρωπολογίας, και είναι διαθέσιμη στην υπηρεσία προδημοσίευσης bioRxiv, οι ερευνητές αναλύουν τα δεδομένα σε μεγαλύτερο βάθος, αναζητώντας γονίδια που άλλαξαν λόγω εξελικτικών πιέσεων τα τελευταία χιλιάδες χρόνια. Αυτό που βρήκαν είναι πέντε γονίδια που αφορούν το χρώμα του δέρματος, το ανάστημα και τη διατροφή.

Ο Homo sapiens εμφανίστηκε στην Αφρική πριν από περίπου 200.000 χρόνια, και πρέπει να είχε τότε σκούρο χρώμα δέρματος για να προστατευτεί από την επικίνδυνη υπεριώδη ακτινοβολία της ανοιχτής σαβάνας.

Το χαρακτηριστικό του μελαμψού δέρματος πρέπει να διατηρήθηκε για πολύ καιρό μετά την άφιξη των πρώτων σύγχρονων ανθρώπων στην Ευρώπη πριν από 40.000 χρόνια: τα νέα δεδομένα δείχνουν ότι, πριν από 8.500 χρόνια, οι κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες της Ισπανίας, του Λουξεμβούργου και της Ουγγαρίας δεν είχαν ακόμα αποκτήσει μεταλλάξεις σε δύο βασικά γονίδια, τα SLC24A5 και SLC45A2, οι οποίες δίνουν λευκό χρώμα δέρματος.

Την ίδια εποχή όμως η κατάσταση ήταν διαφορετική στη Σκανδιναβία, αναφέρει ο δικτυακός τόπος του περιοδικού Nature: οι σκελετοί επτά ανθρώπων που έζησαν στη νότια Σουηδία πριν 7.700 χρόνια όχι μόνο έφεραν τις «ανοιχτόχρωμες» μεταλλάξεις των δύο παραπάνω γονιδίων, αλλά επιπλέον έφεραν και ένα τρίτο γονίδιο, το HERC2/OCA2, που δίνει γαλάζια μάτια και λευκό δέρμα.

Blue Planet

Πτώση στον αντίποδα της Γης σε 38 λεπτά;

τούνελ

Πόσο θα διαρκούσε μια πτώση μέχρι την άλλη πλευρά της Γης;
Πόση ώρα θα χρειαζόταν κανείς για να φτάσει στον αντίποδα της Γης αν έπεφτε σε μια τρύπα που περνά από το κέντρο του πλανήτη; Λίγο λιγότερο από ό,τι είχε εκτιμηθεί ως σήμερα, δείχνουν νέοι υπολογισμοί.

Εδώ και δεκαετίες, χιλιάδες φοιτητές Φυσικής καλούνται να λύσουν το πρόβλημα στα πρώτα χρόνια των σπουδών τους. Και η απάντηση που διδάσκονται συνήθως είναι ότι η ελεύθερη πτώση θα διαρκούσε 42 λεπτά και 12 δευτερόλεπτα.

Σύμφωνα με το νόμο του Νεύτωνα, η δύναμη της βαρύτητας που δέχεται ένας άνθρωπος είναι ανάλογη του τετραγώνου της μάζας που βρίσκεται κάτω από τα πόδια του και αντιστρόφως ανάλογη με το τετράγωνο της απόστασης από το κέντρο του πλανήτη.

Αυτό σημαίνει ότι η δύναμη της βαρύτητας θα μεταβαλλόταν διαρκώς στη διάρκεια του υποθετικού ταξιδιού: καθώς κανείς κατεβαίνει, η απόστασή του από το κέντρο της Γης μειώνεται. Ταυτόχρονα, όμως, μειώνεται και η μάζα που βρίσκεται κάτω από τα πόδια του, ενώ η μάζα που βρίσκεται πάνω από το κεφάλι του παύει να έχει επίδραση (όπως δείχνει το λεγόμενο θεώρημα του κελύφους).

Όταν κανείς φτάσει στον πυρήνα, η βαρύτητα μηδενίζεται. Και όταν ο ταξιδιώτης προπεράσει τον πυρήνα, η κατεύθυνση της βαρύτητας αντιστρέφεται και τον τραβά προς τα πίσω. Η ορμή που έχει συσσωρευτεί κατά την πτώση τού επιτρέπει να συνεχίσει το ταξίδι, με ταχύτητα όμως που όλο και μειώνεται μέχρι να μηδενιστεί στο τέρμα του τούνελ.

Το πρόβλημα με την κλασική λύση του προβλήματος είναι ότι βασίζεται στην υπόθεση ότι η Γη είναι ομοιόμορφη και έχει παντού την ίδια πυκνότητα.

Meteor

Οι κομήτες «έβαψαν» σκούρο τον Ερμή βομβαρδίζοντας την επιφάνεια του με μικροσωματίδια άνθρακα

ερμής πλανήτης

Ο Ερμής είναι... σκούρος εξαιτίας της σκόνης που ρίχνουν πάνω του κομήτες
Ο Ερμής, ο κοντινότερος στον Ήλιο πλανήτης, είναι πολύ σκούρος και ανακλά ελάχιστα το ηλιακό φως, επειδή έχει μαυρίσει εξαιτίας του άνθρακα, που επί δισεκατομμύρια χρόνια πετάνε πάνω του οι διαδοχικοί κομήτες, οι οποίοι πλησιάζουν το άστρο μας. Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας νέας αμερικανικής επιστημονικής μελέτης, η οποία δίνει μια απρόσμενη εξήγηση για την μυστηριώδη έως σήμερα σκούρα απόχρωση στην επιφάνεια του πλανήτη.

Η σκόνη

Ερευνητές, με επικεφαλής τη Μέγκαν Μπρουκ Σιάλ του Εθνικού Εργαστηρίου Λόρενς Λίβερμορ των ΗΠΑ, πραγματοποίησαν προσομοιώσεις σε υπολογιστές και συμπέραναν ότι είναι πιθανό πως η σημερινή μαυρίλα του Ερμή οφείλεται στη συνεχή εναπόθεση μικροσωματιδίων άνθρακα πάνω του, από τους περαστικούς κομήτες που δέχονται την επίθεση του ηλιακού ανέμου.

Black Cat

Επιστήμονες δημιούργησαν σταγόνες που ενισχύουν την νυχτερινή όραση

night vision drops

Επιστήμονες δημιούργησαν σταγόνες που χαρίζουν νυχτερινή όραση στον άνθρωπο
Η ικανότητα της ανθρώπινης όρασης στο σκοτάδι, χρησιμοποιώντας ειδικές οφθαλμικές σταγόνες ακούγεται σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας.

Όμως τα πειράματα μιας επιστημονικής ομάδας στην Καλιφόρνια, δείχνουν πως κάτι τέτοιο μπορεί να έχει ηδη επιτευχθεί.

Οι σταγόνες που ενισχύουν την νυχτερινή όραση δοκιμάστηκαν πειραματικά και τα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά.

Ο άντρας που τις χρησιμοποίησε κατάφερε μετά από μια ώρα να εντοπίσει στο σκοτάδι αντικείμενα στο μέγεθος παλάμης τα οποία είχαν τουλάχιστον δέκα μέτρα απόσταση από αυτόν.

Το πείραμα συνεχίστηκε σε δάσος μαζί με τέσσερις ακόμη ανθρώπους που δεν είχαν κάνει χρήση των σταγόνων.

Οι ερευνητές ζήτησαν στην ομάδα να διασκορπιστεί και στην συνέχεια ο καθένας κλήθηκε να αναγνωρίσει τους υπόλοιπους από απόσταση 50 μέτρων.

Ο Gabriel Licina που είχε δοκιμάσει τις σταγόνες κατάφερε να τους αναγνωρίσει όλους ενώ οι υπόλοιποι είχαν ποσοστό επιτυχίας σχεδόν 30%. Το επόμενο πρωί η επίδραση των σταγόνων είχε περάσει και η όραση του Licina είχε επανέλθει στο κανονικό.

Η ομάδα των ανεξάρτητων ερευνητών, Science for the Masses αποφάσισε για την δημιουργία των σταγόνων να χρησιμοποιήσει μια χημική ουσία που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της «Νυχτερινής τύφλωσης», μια κατάσταση που καθιστά δύσκολο για τους ανθρώπους να δουν σε αμυδρό φως.

Cassiopaea

Μαύρες τρύπες καταπίνουν αστέρες μέσα σε μόνο λίγες ημέρες

μαύρη τρύπα

Λόγω των τεράστιων βαρυτικών έλξεων που ασκεί μία μαύρη τρύπα, οποιοσδήποτε αστέρας βρεθεί σε απόσταση μικρότερη από μία τιμή γνωστή ως όριο Roche είναι καταδικασμένος να χαθεί για πάντα.
Αν και κατά κανόνα οι μαύρες τρύπες χρειάζονται μερικά χρόνια για να «καταβροχθίσουν» τους αστέρες που παγιδεύονται στο βαρυτικό τους πεδίο, ορισμένες μελανές οπές είναι τόσο «βουλιμικές» που εξαφανίζουν το «κοσμικό γεύμα» τους σε λίγες μόνο ημέρες. Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξαν επιστήμονες από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Τζόρτζια, μέσω μίας προσομοίωσης της αλληλεπίδρασης ενός άστρου περίπου σαν τον Ήλιο μας, με μια μαύρη τρύπα με μάζα 1 εκατομμύριο φορές τη μάζα του Ήλιου. «Τρέχοντας» την προσομοίωση, οι επιστήμονες ανακάλυψαν πως η μαύρη τρύπα χρειάστηκε ελάχιστα 24ωρα για να «καταπιεί» τον αστέρα.

Λόγω των τεράστιων βαρυτικών έλξεων που ασκεί μία μαύρη τρύπα, οποιοσδήποτε αστέρας βρεθεί σε απόσταση μικρότερη από μία τιμή γνωστή ως όριο Roche είναι καταδικασμένος να χαθεί για πάντα. Η εξαφάνισή του γίνεται μέσω ενός φαινομένου που ονομάζεται «παλιρροϊκή διάσπαση»: το ισχυρό πεδίο παραμορφώνει τον αστέρα, συμπιέζοντάς τον από τη μία πλευρά και επιμηκύνοντάς τον από την άλλη, ώστε θερμό αέριο από την αστρική ύλη να δημιουργήσει βαθμηδόν έναν δίσκο γύρω από τη μαύρη τρύπα. Στη συνέχεια, η μαύρη τρύπα μπορεί να καταπιεί τα απομεινάρια του άστρου, μέχρι να μην απομείνει τίποτα.

Κατά κανόνα, χρειάζεται να περάσουν μερικά χρόνια μέχρι να ολοκληρωθεί η «παλιρροϊκή διάσπαση» και η πλήρης εξαφάνιση ενός άστρου. Σύμφωνα όμως με την προσομοίωση των Αμερικανών επιστημόνων, όταν ο αστέρας βρεθεί σε απόσταση «αναπνοής» από τη μαύρη τρύπα, τότε ένα φαινόμενο που ονομάζεται σχετικιστική μετάπτωση προκαλεί μια μικρή μεταβολή της αστρικής τροχιάς, με συνέπεια ο σχηματισμός του δίσκου να γίνεται μέσα σε λίγα λεπτά της ώρας. Από εκεί κι ύστερα, όλα τα απομεινάρια του άστρου θα εξαφανισθούν σε λίγα 24ωρα.

Σχόλιο: Επιστήμονες εντόπισαν γιγάντια μαύρη τρύπα


Rocket

Δίδυμοι αστροναύτες σε πείραμα εδάφους-διαστήματος για μελέτη στις αλλαγές του σώματος χωρίς βαρύτητα

δίδυμοι αστροναύτες
© NASA
Oι Σκοτ και Μαρκ Κέλι είναι ομοζυγωτικοί δίδυμοι αστροναύτες. Ο ένας θα μείνει εδώ, ο άλλος θα ανέβει εκεί.
Με στόχο τη μελέτη των αλλαγών που προκαλεί στο ανθρώπινο σώμα η ζωή χωρίς βαρύτητα, ένας Ρώσος και ένας Αμερικανός έφτασαν στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) για παραμονή σχεδόν ενός ολόκληρου έτους. Το πείραμα θα διεξάγετα ταυτόχρονα και στη Γη, όπου ο δίδυμος αδελφός του αμερικανού αστροναύτη θα υποβάλλεται διαρκώς στις ίδιες δοκιμασίες και εξετάσεις.

Ο αμερικανός Σκοτ Κέλι και ο ρώσος Μικαϊλ Κορνιένκο εκτοξεύτηκαν από το ρωσικό κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ μαζί με τον επίσης ρώσο Γκενάντι Παντάλκα, ο οποίος θα παραμείνει στο πολυεθνικό τροχιακό εργαστήριο για έξι μήνες -όσο διαρκεί μια τυπική αποστολή. Το Soyuz που τους μετέφερε συνδέθηκε στον ISS την Κυριακή, έξι ώρες μετά την εκτόξευση.

Η αποστολή είναι η πρώτη επανδρωμένη πτήση της NASA που προγραμματίζεται να διαρκέσει έναν χρόνο. Τέσσερις Ρώσοι έχουν περάσει ένα έτος ή και περισσότερο στο Διάστημα, και ένας από αυτούς, ο Βαλέρι Πολιάκοφ, κατέχει το ρεκόρ των 14 μηνών συνεχούς παραμονής σε τροχιά. Όλα αυτά συνέβησαν όμως την εποχή του σοβιετικού διαστημικού Mir, όταν δεν υπήρχε ο προηγμένος επιστημονικός εξοπλισμός που θα χρησιμοποιηθεί στον ISS.

Ο Κέλι και ο Κορνιένκο θα υποβληθούν σε μπαράζ ιατρικών εξετάσεων τις 342 μέρες που θα παραμείνουν σε τροχιά. Στα ίδια ακριβώς τεστ θα υποβάλλεται ταυτόχρονα ο Μαρκ Κέλι, ομοζυγωτικος δίδυμος του Σκοτ, προκειμένου να συγκριθεί πώς ο οργανισμός του αστροναύτη αλλάζει σε σχέση με έναν κλώνο του που παραμένει στο έδαφος. Και ο Μαρκ Κέλι είναι βετεράνος αστροναύτης της NASA. Τα δύο αδέλφια είναι 51 ετών.

Ice Cube

Δημιούργησαν τετράγωνο πάγο σε θερμοκρασία δωματίου

water molecules

Αριστερά, η διάταξη των μορίων νερού στον τετράγωνο πάγο. Δεξιά, αντίστοιχο διάγραμμα του κανονικού πάγου. Το βίντεο στο τέλος του άρθρου δείχνει τον τετράγωνο πάγο στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο.
Ένας από τους δύο φυσικούς που βραβεύτηκαν με Νόμπελ για την ανακάλυψη του γραφενίου το 2014 καμαρώνει τώρα για μια νέα επιτυχία: χρησιμοποιώντας αυτή τη θαυματουργή μορφή άνθρακα, κατάφερε να δημιουργήσει μια νέα μορφή πάγου, και μάλιστα σε θερμοκρασία δωματίου.

Ο λεγόμενος «τετράγωνος» πάγος, στον οποίο τα μόρια νερού διατάσσονται σε σχήμα κύβου, παρουσιάζεται αυτήν την εβδομάδα στο περιοδικό Nature.

Είναι εντελώς διαφορετικός από τον πάγο που γνωρίζουμε, γνωστό ως πάγος Ih, ο οποίος αποτελείται από μόρια νερού συνδεδεμένα σε εξάγωνα.

Σχεδόν όλος ο πάγος που υπάρχει στη Γη είναι πάγος Ih. Μέχρι σήμερα, όμως, οι φυσικοί έχουν ανακαλύψει ή δημιουργήσει ακόμα 16 μορφές πάγου, οι οποίες σχηματίζονται σε διαφορετικές συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας.

Για παράδειγμα ο πάγος Ic,υπάρχει έχει εντοπιστεί σε παγοκρυστάλλους ψηλά στην ατμόσφαιρα, ενώ μια τρίτη μορφή, ο πάγος ΧΙ, έχει βρεθεί σε αρχαίους πάγους της Ανταρκτικής.

Μια ακόμα μορφή πάγου, η οποία έχει μικρότερη πυκνότητα από όλες τις υπόλοιπες μορφές, δημιουργήθηκε στο εργαστήριο το 2014 και βαφτίστηκε πάγος XVI.

Ο νέος, τετράγωνος πάγος θα μπορούσε να αναγνωριστεί σύντομα ως η 18η γνωστή στερεά φάση του νερού. Δημιουργήθηκε από τον Αντρέ Γκέιμ, βρετανό φυσικό ρωσικής καταγωγής, ο οποίος βραβεύτηκε με το Νόμπελ Φυσικής το 2010 μαζί με τον συνάδελφό του Κονσταντίν Νοβοσέλοφ.

Οι δύο ερευνητές τιμήθηκαν για την ανακάλυψη του γραφενίου, μιας εξωτικής και άκρως υποσχόμενης μορφής άνθρακα, αποτελούμενης από άτομα άνθρακα που διατάσσονται όλα στο ίδιο επίπεδο.

Σε προηγούμενες μελέτες του, ο Γκέιμ είχε παρατηρήσει ότι το νερό μπορεί να περνάει ανεμπόδιστα μέσα από φύλλα γραφενίου, κάτι που δεν μπορούν να κάνουν άλλα μόρια, ακόμα και τα πολύ μικρότερα μόρια ήλιου. Η νέα μελέτη της ομάδας του εξηγεί το γιατί.

Ο Γκέιμ και οι συνεργάτες του τοποθέτησαν μια μικρή σταγόνα νερού πάνω σε ένα φύλλο γραφενίου, το οποίο κάλυψαν στη συνέχεια με ένα δεύτερο φύλλο του ίδιου υλικού.

Horse

Επιστημονική παρατήρηση: Τα ζώα προαισθάνονται τους σεισμούς

πούμα
Επιστήμονες κατέγραψαν για πρώτη φορά τη συμπεριφορά άγριων ζώων πριν από σεισμικές δραστηριότητες, με τα αποτελέσματα να είναι ενθαρρυντικά για τη βελτίωση των βραχυπρόθεσμων σεισμικών προβλέψεων.

Η ερευνητική ομάδα παρατήρησε πως διάφορα ζώα στο Περού, όπως τα πούμα και διάφορα εξωτικά πτηνά, έτρεχαν να προστατευτούν ακόμα και μέρες πριν από το σεισμό. Η συμπεριφορά αυτή αποδίδεται από τους επιστήμονες σε αερομεταφερόμενα ιόντα.

Τα δεδομένα έδειξαν πως οι σημαντικές αλλαγές στη συμπεριφορά των ζώων ξεκίνησαν 23 ημέρες πριν από το σεισμό έντασης 7 βαθμών Ρίχτερ που έπληξε την περιοχή γύρω από την πόλη Κονταμάνα το 2011.

Σε μία τυπική ημέρα, οι κάμερες κατέγραφαν μεταξύ 5 και 15 θεάσεις ζώων, ωστόσο τις δύο ημέρες πριν από το σεισμό οι κάμερες κατέγραφαν λιγότερες από πέντε θεάσεις.

Τα τρωκτικά ήταν η πιο ευαίσθητη ομάδα ζώων και εξαφανίστηκαν παντελώς οκτώ ημέρες πριν από το σεισμό, σύμφωνα με την Γκραντ.

Magnify

Το DNA της Ισλανδίας: Πρώτη ματιά στο γονιδίωμα ενός ολόκληρου έθνους

Ρέικιαβικ, Ισλανδία

Ρέικιαβικ, Ισλανδίας: Σχεδόν όλοι οι Ισλανδοί είναι μακρινοί συγγενείς μεταξύ τους.
Συνδυάζοντας γενετικές αναλύσεις με στοιχεία από γενεαλογικά δέντρα, η εταιρεία γενωμικής deCODE υποστηρίζει ότι μπορεί να προβλέψει με σχετική ακρίβεια τα γονιδιώματα «ολόκληρου του έθνους» της Ισλανδίας. H ερευνητική προσπάθεια μεταξύ άλλων αποκάλυψε 1.000 γονίδια που δεν είναι απαραίτητα για την ανθρώπινη ζωή.

Η deCODE ιδρύθηκε στο Ρέικιαβικ πριν από 19 χρόνια και αρχικά προσπάθησε να αποκτήσει πρόσβαση στο σύνολο των πλούσιων ιατρικών δεδομένων ολόκληρης της Ισλανδίας, η οποία έχει πληθυσμό 323.000 ανθρώπων.

Πρακτικά όλοι οι Ισλανδοί κατάγονται από έναν μικρό προγονικό πληθυσμό και ουσιαστικά είναι μακρινοί συγγενείς. Η ιδιαιτερότητα αυτή, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η χώρα τηρεί άκρως λεπτομερή αρχεία για την υγεία των κατοίκων της, διευκολύνει σημαντικά τον εντοπισμό γονιδίων που σχετίζονται με ασθένειες. Ο καρκίνος του μαστού, για παράδειγμα, είναι ιδιαίτερα συχνός μεταξύ των Ισλανδών.

Παρόλο που δεν κατάφερε να αποκτήσει πρόσβαση στο σύνολο των αρχείων, η deCODE στρατολόγησε εθελοντές που αντιστοιχούν πλέον στο 40% του πληθυσμού. Η εταιρεία, η οποία παρουσίαζε σημαντικά οικονομικά προβλήματα και εξαγοράστηκε το 2012 από την μεγάλη, αμερικανική φαρμακοβιομηχανία Amgen, έχει ανακαλύψει γενετικές ποικιλομορφίες που σχετίζονται με τη νόσο του Αλτσχάιμερ, τη σχιζοφρένεια, την παχυσαρκία, τον διαβήτη, τον καρκίνο και άλλες ασθένειες.

Οι ανακαλύψεις θα μπορούσαν να επιταχυνθούν μετά το νέο επίτευγμα, το οποίο παρουσιάζεται σε τέσσερις επιμέρους δημοσιεύσεις στην επιθεώρηση Nature Genetics. Η σύνοψη των ευρημάτων είναι διαθέσιμη εδώ.

Jupiter

Η εισβολή του Δία στο ηλιακό μας σύστημα κατέστρεψε την πρώτη γενιά πλανητών

Ο Δίας της ελληνικής μυθολογίας ήταν ένας μάλλον ιδιόρρυθμος θεός, με πολλά «σούρτα-φέρτα» και ενίοτε εκδικητικός. Ο Δίας της αστρονομίας πιθανότατα δεν πήγαινε πίσω και στις καταστροφικές παραξενιές του οφείλεται το ότι το ηλιακό μας σύστημα φαίνεται να είναι τόσο ασυνήθιστο σε σχέση με τα άλλα που έχουν ανακαλυφθεί τα τελευταία χρόνια.
πλανήτης δίας

Ο πλανήτης Δίας
Νέες εκτιμήσεις και προσομοιώσεις σε υπολογιστή Αμερικανών επιστημόνων θεωρούν πολύ πιθανό, ότι κάποτε ο Δίας, με τον τεράστιο όγκο του, εισέβαλε στα ενδότερα του ηλιακού μας συστήματος και, ως ταύρος εν υαλοπωλείω, «καθάρισε» ό,τι έβρισκε μπροστά του. Κατέστρεψε έτσι την πρώτη γενιά των πλανητών, προτού ηρεμήσει και, απομακρυνόμενος, καταλήξει στην τωρινή τροχιά του. Αυτό σημαίνει, ότι κάποτε στο ηλιακό μας σύστημα υπήρχαν πλανήτες που σήμερα δεν υπάρχουν πια.

Ο καθηγητής αστρονομίας Γκρέγκορι Λάφλιν του Πανεπιστημίου Σάντα Κρουζ της Καλιφόρνια και ο επίκουρος καθηγητής πλανητικής επιστήμης Κονσταντίν Μπατίγκιν του Πανεπιστημίου Caltech της Καλιφόρνια, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στα «Πρακτικά της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών» (PNAS) των ΗΠΑ, πιστεύουν ότι αυτό το σενάριο του «επιθετικού Δία» εξηγεί γιατί σήμερα το ηλιακό μας σύστημα διαφέρει τόσο πολύ από εκατοντάδες άλλα συστήματα εξωπλανητών που έχουν ανακαλυφθεί με τη βοήθεια διαστημικών (όπως το «Κέπλερ») και επίγειων τηλεσκοπίων.

Εκτιμάται ότι περίπου τα μισά άστρα σαν τον Ήλιο στον γαλαξία μας έχουν πλανήτες γύρω τους. Η βασική διαφορά όμως είναι ότι στο δικό μας ηλιακό σύστημα δεν υπάρχουν πλανήτες σε τροχιά πιο κοντινή στον Ήλιο από ό,τι ο Ερμής. Σε άλλα συστήματα, αντίθετα, είναι συνηθισμένο φαινόμενο να ανακαλύπτονται πλανήτες μεγαλύτεροι από τη Γη (οι λεγόμενες σούπερ Γαίες) σε απόσταση πολύ πιο κοντά στο άστρο τους.