Καλώς Ορίσατε στο Sott.net
Παρ, 19 Ιούλ. 2019
Ο Κόσμος γι'αυτούς που Σκέφτονται

Μυστική Ιστορία
Χάρτης

Pharoah

Καΐρο: Κολοσσιαίο άγαλμα πιθανότατα του Ραμσή Β΄ βρέθηκε σε φτωχογειτονιά

Κολοσσιαίο άγαλμα
© Twitter
Αιγύπτιοι και Γερμανοί αρχαιολόγοι ανακάλυψαν ένα τεράστιο άγαλμα, ύψους οκτώ μέτρων, βυθισμένο σε υπόγεια ύδατα σε μια φτωχογειτονιά του Καΐρου, που πιθανότατα απεικονίζει τον φαραώ Ραμσή Β΄, ο οποίος κυβερνούσε την Αίγυπτο πριν από σχεδόν 3.000 χρόνια.

Το άγαλμα, που σύμφωνα με το υπουργείο Αρχαιοτήτων είναι ένα από τα σημαντικότερα ευρήματα όλων των εποχών, εντοπίστηκε κοντά στα ερείπια του ναού του Ραμσή Β΄, στην αρχαία Ηλιούπολη, στο ανατολικό τμήμα του σημερινού Καΐρου.

«Την περασμένη Τρίτη με κάλεσαν για να μου ανακοινώσουν τη μεγάλη ανακάλυψη του κολοσσού ενός βασιλιά, πιθανότατα του Ραμσή Β΄» είπε ο υπουργός Αρχαιοτήτων Χάλεντ αλ Ανάνι. Το άγαλμα, διευκρίνισε, είναι φτιαγμένο από χαλαζίτη.

Ο ισχυρότερος και γνωστότερος ηγέτης της αρχαίας Αιγύπτου, ο φαραώ Ραμσής Β΄ ή Ραμσής ο Μέγας, ήταν ο τρίτος της 19ης Δυναστείας και κυβέρνησε από το 1279 μέχρι το 1213 π.Χ. Ήταν εκείνος που επέκτεινε τα σύνορα της Αυτοκρατορίας, από τη Συρία στα ανατολικά μέχρι τη Νουβία στα νότια. Οι διάδοχοί του τον αποκαλούσαν «Μέγα Πρόγονο».

Microscope 2

DNA αρχαίας οδοντικής πλάκας δείχνει ότι ο Νεάντερταλ χρησιμοποιούσε «ασπιρίνη» και «πενικιλλίνη»

νεάντερταλ
Οι Νεάντερταλ χρησιμοποιούσαν φυτικά αναλγητικά και πιθανώς τον μύκητα της πενικιλίνης, χιλιάδες χρόνια πριν την ανακάλυψη των αντιβιοτικών.

Όταν ήσαν άρρωστοι, φαίνεται πως μασούσαν τον φλοιό από το δέντρο της λεύκας, ο οποίος περιέχει μια χημική ουσία (σαλικυλικό οξύ), που αποτελεί το ενεργό συστατικό της σημερινής ασπιρίνης.

Αυτά αποκαλύπτει νέα διεθνής επιστημονική έρευνα, με τη συμμετοχή της διακεκριμένης Ελληνίδας παλαιοανθρωπολόγου Κατερίνας Χαρβάτη, καθηγήτριας του γερμανικού Πανεπιστημίου του Τίμπιγκεν. Η μελέτη βασίσθηκε στην ανάλυση αρχαίου DNA που βρέθηκε στην τρυγία (πέτρα) της οδοντοστοιχίας τεσσάρων Νεάντερταλ, οι οποίοι ζούσαν πριν από περίπου 42.000 έως 50.000 χρόνια στην Ευρώπη. Είναι οι αρχαιότερες οδοντικές πλάκες που έχουν ποτέ αναλυθεί γενετικά.

Τα μικρόβια και τα υπολείμματα τροφής που ήσαν κολλημένα στα δόντια των «ξαδέρφων» του σύγχρονου ανθρώπου (Homo sapiens), αποτελούν ένα «παράθυρο» στο μακρινό παρελθόν, επιτρέποντας στους επιστήμονες να κάνουν βάσιμες εικασίες για τη διατροφή και τα «φάρμακα» των Νεάντερταλ.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή 'Αλαν Κούπερ, διεθυντή του Αυστραλιανού Κέντρου Αρχαίου DNA του Πανεπιστημίου της Αδελαΐδας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό Nature, δήλωσαν εντυπωσιασμένοι από τα ευρήματα.

Σχόλιο: To DNA των Νεάντερταλ ακόμα επηρεάζει τους σύγχρονους ανθρώπους

Νέα μελέτη δείχνει ότι οι Νεάντερταλ και ο σύγχρονος άνθρωπος είχαν ερωτικές σχέσεις πριν από 100 χιλιάδες χρόνια

Κατά την εξέλιξη μας χάσαμε δυο γονίδια γεύσης


Pi

Εις τιμήν και μνήμην της Υπατίας

υπατία

Στις 8 Μαρτίου του 415 μ.Χ., πεθαίνει με μαρτυρικό τρόπο η Ελληνίδα νεοπλατωνική φιλόσοφος, μαθηματικός και αστρονόμος Υπατία. Στη φωτογραφία, τo άγαλμα της Υπατίας στο πανεπιστήμιο της Βιέννης
Η Υπατία γεννήθηκε το 370 μ.Χ. σε μια Αλεξάνδρεια που απείχε πολύ από το να είναι η κοιτίδα του κοσμοπολιτισμού και του πνεύματος, όπως παλαιότερα. Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία γινόταν χριστιανική και οι επιστήμες αντιμετωπίζονταν, στην καλύτερη περίπτωση, με επιφύλαξη. Η Υπατία ήταν κόρη του Θέωνα, του σπουδαίου μαθηματικού και αστρονόμου, μελετητή του Πτολεμαίου και του Ευκλείδη, που καταγράφεται ως ο τελευταίος λόγιος που υπήρξε μέλος του Αλεξανδρινού Μουσείου. Πατέρας και κόρη είχαν αλεξανδρινή υπηκοότητα, γεγονός που ήταν ιδιαίτερο προνόμιο και τους προσέδιδε μεγάλες ελευθερίες. Ο Θέων ήθελε με κάθε τρόπο να γίνει η κόρη του ένα «τέλειο ανθρώπινο ον» και κάτω από την επίβλεψή του η πανέμορφη κοπέλα έλαβε εξαιρετική μόρφωση. Ταξίδεψε στην Αθήνα, όπου σπούδασε στη νεοπλατωνική σχολή του Πλούταρχου του Νεότερου και της κόρης του Ασκληπιγένειας. Παρακολούθησε μαθήματα και στη σχολή του Πρόκλου, ο οποίος την επηρέασε ιδιαίτερα, ενώ σύμφωνα με μεταγενέστερες μαρτυρίες φαίνεται ότι ολοκλήρωσε τις σπουδές της στη σχολή του Ιεροκλή.

Με την επιστροφή της στην Αλεξάνδρεια αρχίζει να διδάσκει φιλοσοφία και μαθηματικά, ως επικεφαλής των νεοπλατωνιστών της πόλης, ενώ μελετά διεξοδικά τα μαθηματικά έργα του Διόφαντου και του Απολλώνιου. Η φήμη της ως σπουδαίας φιλοσόφου διαδίδεται ταχύτατα και γίνεται ιδιαίτερα δημοφιλής τόσο για το αναλυτικό της πνεύμα και τη διαλεκτική της δύναμη όσο και για το μοναδικό της κάλλος. Η ίδια τηρούσε τις αρχές των νεοπλατωνικών, οι οποίοι ήταν ασκητικοί και υπέρμαχοι της αγνότητας, χωρίς ωστόσο να απαιτεί από τους μαθητές της, που ανήκαν σε διάφορες θρησκείες, αντίστοιχη συμπεριφορά. Μαθητές αρχίζουν να έρχονται από όλα τα μέρη της αυτοκρατορίας για να σπουδάσουν φιλοσοφία και η επιρροή της Υπατίας φτάνει μέχρι τη σχολή της Αντιοχείας.

Info

Τα αρχαία εξημερωμένα φυτά αφθονούν στον Αμαζόνιο

αμαζόνιος
Είναι στην φαντασία μας μια απέραντη, παρθένα ζούγκλα. Κι όμως, το υγρό τροπικό δάσος του Αμαζονίου διαμορφώθηκε από αρχαίους πολιτισμούς, οι οποίοι έκαναν τα αγαπημένα δέντρα τους πολύ πιο κοινά από ό,τι θα ήθελε η φύση.

Μελέτη στο περιοδικό Science επιβεβαιώνει προηγούμενες αρχαιολογικές ενδείξεις για το ρόλο των αρχαίων γηγενών πληθυσμών στη διαμόρφωση του τοπίου στον Αμαζόνιο. Όπως αναφέρουν οι ερευνητές, τα εξημερωμένα είδη καρποφόρων δέντρων είναι πέντε φορές πιο πιθανό να υπερεκπροσωπούνται στη βιοποικιλότητα της περιοχής σε σχέση με μη εξημερωμένα δέντρα.

Επιπλέον, τα εξημερωμένα δέντρα είναι πολύ πιο άφθονα σε περιοχές όπου βρίσκονταν ανθρώπινοι πληθυσμοί πριν από την άφιξη των ευρωπαίων κατακτητών.

Η ερευνητική ομάδα ξεκίνησε με μια λίστα 85 δέντρων για τα οποία υπήρχαν ενδείξεις εξημέρωσης, όπως για παράδειγμα οι μεγάλοι καρποί. Μετρήσεις πεδίου σε 1.091 σημεία της λεκάνης του Αμαζονίου έδειξαν ότι 20 από τα 85 είδη ήταν ασυνήθιστα κοινά ή, όπως το ονομάζουν οι ερευνητές, ήταν «υπερκυρίαρχα».

Σχόλιο: Από το άρθρο, Εκατοντάδες αρχαία γεώγλυφα που θυμίζουν το Στόουνχεντζ βρέθηκαν στο δάσος του Αμαζονίου
Η σταδιακή αποψίλωση των δασών του Αμαζονίου στη δυτική Βραζιλία έχει φέρει στο φως εκατοντάδες τεράστια μυστηριώδη γεώγλυφα με διάφορα γεωμετρικά σχήματα, συνήθως κυκλικά, που θυμίζουν το βρετανικό Στόουνχετζ.

Εκτιμάται ότι όλα είναι προκολομβιανά (προ του 1492 μ.Χ.) και έχουν διάφορες ηλικίες, καθώς μερικά είναι περίπου 2.000 ετών, ενώ άλλα 500 ετών. Ο σκοπός που δημιουργήθηκαν, παραμένει άγνωστος, όπως και ποιοι ήσαν οι κατασκευαστές τους.

[...]

Οι επιστήμονες συμπέραναν ότι οι πρώτοι άνθρωποι εγκαταστάθηκαν στην περιοχή πριν περίπου 4.000 χρόνια. Ακόμη και τα παλαιότερα γεωγλυφικά δημιουργήθηκαν μέσα σε μια δασική έκταση που είχε ήδη αρχίσει να αναδιαμορφώνεται από την ανθρώπινη παρουσία.

Μερικά είναι 2 χιλ. ετών, μέσα σε θεωρούμενα ως τώρα παρθένα δάση«Το γεγονός ότι αυτές οι τοποθεσίες παρέμειναν κρυμμένες επί αιώνες κάτω από το βροχοδάσος, στην πραγματικότητα θέτει σε αμφισβήτηση την ιδέα ότι τα δάση του Αμαζονίου ήσαν παρθένα οικοσυστήματα» δήλωσε η Γουάτλινγκ.



Info

Ο πολιτισμός των Αζτέκων μπορεί να κατέρρευσε από το βακτήριο της σαλμονέλας

Αζτέκοι

H άφιξη των Ευρωπαίων τον 16ο αιώνα σήμανε την αρχή του τέλους για τον πολιτισμό των Αζτέκων
Οι σαρωτικές επιδημίες που ρήμαξαν τους πληθυσμούς των Αζτέκων στο Μεξικό είναι πιθανό να οφείλονταν σε ένα άκρως παθογόνο στέλεχος σαλμονέλας που μεταφέρθηκε στην Αμερική από τους ισπανούς κονκισταδόρ, υποδεικνύουν γενετικές εξετάσεις σε σκελετούς θυμάτων.

Το 1519, πριν φτάσουν στο Μεξικό οι κατακτητές με επικεφαλής τον ισπανό Χερνάντο Κορτές, ο γηγενής πληθυσμός εκτιμάται ότι έφτανε τα 25 εκατομμύρια άτομα. Έναν αιώνα αργότερα, εκτιμάται ότι είχε συρρικνωθεί στο ένα εκατομμύριο.

Η παρακμή των Αζτέκων σίγουρα σχετίζεται με μια σειρά από μυστηριώδεις επιδημίες. Δύο ξεσπάσματα μιας άγνωστης ασθένειας, τα οποία ξεκίνησαν το 1545 και το 1576, εκτιμάται ότι σκότωσαν 7 με 18 εκατομμύρια αυτόχθονες Μεξικανούς.

Οι ιθαγενείς φαίνεται ότι δεν είχαν καθόλου φυσική ανοσία στις ασθένειες που μετέφεραν μαζί τους οι Ευρωπαίοι. Μέχρι σήμερα, όμως, παραμένει άγνωστο ποια ακριβώς ασθένεια επιτάχυνε την πτώση ενός ολόκληρου πολιτισμού: άλλοι πιστεύουν ότι επρόκειτο για τον ιό της ευλογιάς, άλλοι κάνουν λόγο για ιλαρά, τύφο ή κάποιο είδος αιμορραγικού πυρετού.

Hourglass

Αποκάλυψη νέας σπηλιάς που φιλοξενούσε Χειρόγραφα της Νεκράς Θάλασσας

Οι σπηλιές της περιοχής Qumran
Η είδηση ότι ανακαλύφθηκε σπηλιά στην περιοχή του Κουμράν στο σημερινό Ισραήλ, που φιλοξενούσε κάποτε Χειρόγραφα της Νεκράς Θάλασσας και η οποία συλήθηκε μάλλον από Βεδουίνους τη δεκαετία του 1950, έκανε τον γύρο του κόσμου.

Όπως γνωστοποίησε ο αρχαιολόγος Δρ. Όρεν Γκάτφελντ, ένας από τους επικεφαλής των ερευνών, στην ιστοσελίδα του Εβραϊκού Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ, «πρόκειται για μια από τις πιο εντυπωσιακές αρχαιολογικές ανακαλύψεις και η πιο σημαντική, τα τελευταία 60 χρόνια, στις σπηλιές του Κουμράν».

Γιατί όμως είναι τόσο σημαντική η ανακάλυψη, τη στιγμή μάλιστα που δεν εντοπίστηκαν χειρόγραφα; Ποιες είναι αυτές οι πολύτιμες γραφές και τι γνωρίζουμε για τον λαό που τις έκρυψε στις σπηλιές της περιοχής του;

Η Βάλια Παπαναστασοπούλου, Αρχαιολόγος-Θεολόγος, με ειδικότητα σε θέματα Παλαιάς Διαθήκης (είναι Υποψήφια Διδάκτωρ Παλαιάς Διαθήκης στο Α.Π.Θ.), μίλησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ για το εύρημα που εντυπωσίασε τους ειδικούς, αλλά ίσως να μην έγινε αρκετά κατανοητό ως προς τη σημασία του από το ευρύ κοινό.

«Τα χειρόγραφα της Νεκράς Θάλασσας είναι ένας μεγάλος αριθμός χειρογράφων, τα οποία ανακαλύφθηκαν τυχαία το 1947 και στη συνέχεια με συστηματικές ανασκαφές σε ερείπια και σπηλιές σε περιοχές στην έρημο της Ιουδαίας. Έχουν ταξινομηθεί σε διάφορες συλλογές αναλόγως ως προς τον τόπο της εύρεσής τους», ανέφερε η κ. Παπαναστασοπούλου καο πρόσθεσε:

«Μεταξύ αυτών των συλλογών περιλαμβάνονται και τα χειρόγραφα της Κοινότητας του Κουμράν (Qumran), τα οποία περιέχουν χειρόγραφα στην εβραϊκή, αραμαϊκή και ελληνική γλώσσα και βρέθηκαν σε 11 σπήλαια στην περιοχή γύρω από το Κουμράν. Τα χειρόγραφα αυτά τοποθετούνται χρονικά λίγο πριν την καταστροφή της περιοχής από τους Ρωμαίους, δηλαδή τον 1ο αι. μ.Χ.».

Frog

Εκατοντάδες αρχαία γεώγλυφα που θυμίζουν το Στόουνχεντζ βρέθηκαν στο δάσος του Αμαζονίου

Earthworks in the Amazon
© Salman Kahn and Jose Iriarte
Η σταδιακή αποψίλωση των δασών του Αμαζονίου στη δυτική Βραζιλία έχει φέρει στο φως εκατοντάδες τεράστια μυστηριώδη γεώγλυφα με διάφορα γεωμετρικά σχήματα, συνήθως κυκλικά, που θυμίζουν το βρετανικό Στόουνχετζ.

Εκτιμάται ότι όλα είναι προκολομβιανά (προ του 1492 μ.Χ.) και έχουν διάφορες ηλικίες, καθώς μερικά είναι περίπου 2.000 ετών, ενώ άλλα 500 ετών. Ο σκοπός που δημιουργήθηκαν, παραμένει άγνωστος, όπως και ποιοι ήσαν οι κατασκευαστές τους.

Τα γεώγλυφα, που είναι διάσπαρτα σε μια έκταση περίπου 13.000 τετραγωνικών μέτρων, έχουν δημιουργηθεί με το σκάψιμο χαντακιών πλάτους έως 11 μέτρων και βάθους έως τεσσάρων μέτρων. Τα πρώτα είχαν ανακαλυφθεί στη δεκαετία του 1980 και πιο πρόσφατα περισσότερα, πάνω από 450, ήλθαν στο φως και μελετήθηκαν πιο προσεκτικά.

Οι Βραζιλιάνοι και Βρετανοί ερευνητές, με επικεφαλής την αρχαιολόγο Τζένιφερ Γουάτλινγκ του Πανεπιστημίου του Σάο Πάολο, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), ανέλυσαν δείγματα από το έδαφος και τη βλάστηση της περιοχής.

Σχόλιο: Στις στέπες του Καζακστάν: Διαστημική τεχνολογία φέρνει στο φως αρχαίο μυστήριο


Hourglass

Στην Κέρο ο αρχαιότερος τόπος λατρείας του κόσμου;

male harp player from keros
Μια από τις πλέον αινιγματικές αρχαίες τοποθεσίες της Ελλάδας φέρεται να αποκαλύπτει νέα επίπεδα πολυπλοκότητας έπειτα από έρευνες που διήρκεσαν μια ολόκληρη δεκαετία. Έτσι τουλάχιστον αναφέρει το σχετικό δημοσίευμα των The Times, το οποίο κάνει λόγο για μια σειρά εντυπωσιακών ευρημάτων που εντοπίστηκαν πρόσφατα στην Κέρο, το ακατοίκητο νησί στα νότια των Κυκλάδων, μεταξύ Σαντορίνης και Νάξου.

Σύμφωνα με τον Βρετανό αρχαιολόγο Sir Colin Renfrew, ο οποίος ερεύνησε την περιοχή για 10 χρόνια, η Κέρος φιλοξενεί το «αρχαιότερο νησιώτικο ιερό στον κόσμο». Όπως εξηγεί ο Renfrew στη βρετανική εφημερίδα, πρόκειται για μια εντυπωσιακή κλίμακα κι ένα μονοπάτι που συνέδεαν τον πετρώδη λόφο του Κάβου της Κέρου με τη βραχονησίδα Δασκαλιό. Οι δύο περιοχές συνδέονταν στην αρχαιότητα με μια λεπτή λωρίδα γης, η οποία έχει πλέον καταποντιστεί. Όπως μάλιστα αναφέρει το δημοσίευμα, τα εν λόγω ευρήματα χρονολογούνται από την εποχή των Πυραμίδων της Αιγύπτου.

Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν στον Κάβο εκατοντάδες σπασμένα κομμάτια μαρμάρινων κυκλαδίτικων ειδωλίων και μαρμάρινων λεκανών, καθώς και ασυνήθιστα κεραμικά αγγεία για πόση κρασιού και προσφορές για τελετουργίες. Ωστόσο, κανένα από τα μαρμάρινα κομμάτια που ανακάλυψαν δεν αποτελεί συμπλήρωμα κάποιου άλλου προκειμένου να ολοκληρώσει ένα ενιαίο αντικείμενο, κάτι που υποδεικνύει πως τα αντικείμενα ήταν ήδη σπασμένα όταν ήρθαν στον Κάβο.

«Φαίνεται πως υπήρχε κάποιου είδους υποχρέωση να φέρει ένα κομμάτι σπασμένου ειδωλίου και να το καταθέσεις στο ιερό της Κέρου. Πιθανότατα θα έπρεπε και να μείνεις στο Δασκαλιό για λίγες ημέρες, μέχρι να ολοκληρωθεί η τελετή», είχε πει ο καθηγητής Renfrew στους The Times το 2011.

Το στυλ της κεραμικής υποδεικνύει πως οι τελετουργικές εναποθέσεις έλαβαν χώρα μεταξύ 2750π.Χ. και 2550π.Χ., με σταδιακή μείωση στον ενάμιση αιώνα που ακολούθησε. Η σκάλα που ανακαλύφθηκε πρόσφατα, θεωρείται πως ήταν κομμάτι της τελετουργικής δραστηριότητας.

Map

Ανακάλυψαν «χαμένη ήπειρο» στον Ινδικό Ωκεανό

Μαυρίκιος
Ομάδα επιστημόνων ισχυρίζεται ότι ανακάλυψε την ύπαρξη μιας χαμένης ηπείρου κάτω από τα νερά του Μαυρικίου στον Ινδικό Ωκεανό.

Σύμφωνα με την μελέτη η συγκεκριμένη ήπειρος ήταν απομεινάρι από τη διάσπαση της υπερ-ηπείρου Γκοντβάνα, η οποία άρχισε πριν από 200 εκατομμύρια χρόνια.

Η μελέτη διεξήχθη από ομάδα γεωλόγων του Πανεπιστημίου του Witwatersrand στη Νότια Αφρική και δημοσιεύτηκε την Τρίτη στο περιοδικό Nature Communications.

Επικεφαλής της μελέτης που έχει τίτλο «Archaean zircons in Miocene oceanic hotspot rocks establish ancient continental crust beneath Mauritius» είναι ο καθηγητής Lewis Ashwal.

«Μελετούμε τη διαδικασία της διάσπασης των ηπείρων, για να κατανοήσουμε τη γεωλογική ιστορία του πλανήτη» λέει ο Lewis Ashwal.

Η ομάδα του Lewis Ashwal μελέτησε ζιρκόνιο που βρέθηκε σε βράχους που είχαν βγει μαζί με τη λάβα κατά τη διάρκεια ηφαιστειακών εκρήξεων και διαπίστωσαν πως τα υπολείμματα του ορυκτού ήταν πάρα πολύ παλαιά για να ανήκουν στο ίδιο το νησί του Μαυρικίου.

Dig

Ανακαλύφθηκαν 65 τάφοι βυζαντινής περιόδου στην αρχαία πόλη Στρατονίκεια

Στρατονίκεια βυζαντινοί τάφοι
Περίπου 65 τάφοι της βυζαντινής περιόδου ανακαλύφθηκαν στη διάρκεια πρόσφατων αρχαιολογικών ανασκαφών στην αρχαία πόλη Στρατονίκεια που είναι κατασκευασμένη από μάρμαρο, γνωστή και ως πόλη των μονομάχων, σύμφωνα με δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Hürriyet.

Στους τάφους βρέθηκαν τα οστά ενήλικων, αλλά και παιδιών που εικάζεται ότι πέθαναν πριν από 1.300 χρόνια, ενώ ο οικισμός που βρίσκεται το νεκροταφείο χρονολογείται πριν από 3.000 χρόνια.

Η αρχαία Στρατονίκεια είναι η μεγαλύτερη μαρμάρινη πόλη στον κόσμο, περιλαμβάνεται στα μνημεία παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO και μέχρι στιγμής έχουν ανακαλυφθεί ευρήματα από την ελληνιστική, ρωμαϊκή και βυζαντινή περίοδο.

«Η πόλη αυτή είναι ένα ζωντανό αρχαιολογικό μουσείο. Είναι κάτι πραγματικά μοναδικό. Δεν υπάρχει άλλη πόλη στην οποία να έχουν διασωθεί στο σύνολό τους όλες οι δομές της από την αρχαιότητα», σύμφωνα με τον επικεφαλής των αρχαιολογικών ανασκαφών Βιλάλ Σογούτ.