Το παρόν άρθρο είναι μια μεγάλη ιστορία που ξεκίνησε πριν δεκαπέντε περίπου χρόνια. Το ΝΑΤΟ προσπάθησε αρχικά να φιμώσει τους πολίτες που επιχείρησαν να μάθουν την αλήθεια για τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου. Ακολούθως, στοχοποίησε εκείνους που αμφισβήτησαν την επίσημη εκδοχή της «Αραβικής Άνοιξης» και τον πόλεμο κατά της Συρίας. Στη συνέχεια, επιτέθηκε σε εκείνους που κατήγγειλαν το πραξικόπημα στην Ουκρανία. Σειρά τώρα έχει ο Ντόναλντ Τραμπ. Το ΝΑΤΟ κατηγορεί, μέσω μιας ψευδο-ΜΚΟ, όσους πήραν μέρος στην προεκλογική εκστρατεία του, ότι είναι πράκτορες των Ρώσων.
Τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 ακολούθησε μια μόνιμη κατάσταση έκτακτης ανάγκης και μια σειρά πολέμων. Όπως το έγραφα εκείνη την εποχή, η θεωρία σύμφωνα με την οποίαν η 11η Σεπτεμβρίου οργανώθηκε από τζιχαντιστές, των οποίων η ηγεσία βρίσκεται σε μια αφγανική σπηλιά δεν αντέχει σε ανάλυση. Αντίθετα όλα δείχνουν ότι είχε οργανωθεί από μια φατρία του στρατιωτικού-βιομηχανικού συμπλέγματος.

Αν αυτή η ανάλυση είναι σωστή, τότε θα δούμε τόσο τις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και τα συμμαχικά κράτη να παίρνουν μέτρα αυταρχισμού και καταστολής.

Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, η πληγή που άνοιξα δεν έκλεισε ακόμα, αντιθέτως. Στο Patriot Act και στους πόλεμους για το πετρέλαιο προστέθηκαν οι «αραβικές ανοίξεις». Η πλειοψηφία του λαού των ΗΠΑ δεν πιστεύει πια τις δηλώσεις της κυβέρνησης, μάλιστα δίνοντας τη ψήφο του στον Ντόναλντ Τραμπ, εξέφρασε την απόρριψη του συστήματος που αναδύθηκε μετά την 11η Σεπτέμβριου.

Έτυχε να ανοίξω την παγκόσμια συζήτηση για την 11/9, να συμμετέχω στην τελευταία κυβέρνηση της λιβυκής αραβικής Τζαμαχιρίας και να μεταδίδω επί τόπου τον πόλεμο στη Συρία. Καταρχάς, η κυβέρνηση των ΗΠΑ πίστεψε ότι μπορούσε να σταματήσει τη πυρκαγιά, κατηγορώντας με ότι γράφω ότι να είναι για να βγάλω λεφτά και αγγίζοντας με εκεί που νόμιζε ότι με πονάει, δηλαδή στο πορτοφόλι. Ωστόσο, οι ιδέες μου συνέχισαν να εξαπλώνονται. Τον Οκτώβριο του 2004, όταν 100 προσωπικότητες των ΗΠΑ υπέγραψαν μια αίτηση που ζητούσε την επανάληψη της έρευνας σχετικά με τις επιθέσεις της 11/9, η Ουάσιγκτον άρχισε να φοβάται [1]. Το 2005, συγκέντρωσα στις Βρυξέλλες πάνω από 150 προσωπικότητες από όλο τον κόσμο - συμπεριλαμβανομένων επισκεπτών από τη Συρία και τη Ρωσία, όπως τον πρώην επικεφαλή των στρατών της Ομοσπονδίας, στρατηγό Leonid Ivashov- για να καταγγείλω τους νεο-συντηρητικούς , δείχνοντας ότι το πρόβλημα γινόταν παγκόσμιο [2].

Κατά τη διάρκεια της θητείας του Ζακ Σιράκ, τα Ηλύσια ανησυχούσαν για την ασφάλεια μου, ενώ η κυβέρνηση Μπους ζήτησε το 2007 από τον νεοεκλεγέντα πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί να με εξαλείψει σωματικά. Όταν πληροφορήθηκα από έναν φίλο αξιωματικό στο επιτελείο για τη θετική ανταπόκριση του, δεν είχα παρά μόνο ένα τρόπο να ξεφύγω: την εξορία. Οι άλλοι φίλοι μου, ήμουν για 13 χρόνια εθνικός γραμματέας του κόμματος της ριζοσπαστικής αριστεράς, με κοίταξαν δύσπιστοι, ενώ ο Τύπος με κατηγορούσε ότι βούλιαζα σε παράνοια. Κανείς δεν ήρθε δημοσίως να με βοηθήσει. Βρήκα καταφύγιο στη Συρία και περιπλανιόμουνα στον κόσμο έξω από την περιοχή του ΝΑΤΟ, ξεφεύγοντας από αρκετές απόπειρες δολοφονίας ή απαγωγής. Εδώ και δεκαπέντε χρόνια, άνοιξα συζητήσεις που είναι ευρέως διαδεδομένες. Ήμουν πάντα αντικείμενο επίθεσης όταν ήμουν μόνος, αλλά όταν μοιράστηκαν οι ιδέες μου, υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι οι οποίοι διωχτήκαν επειδή τις διέδιδαν.

Ο συριακός στρατός ανέστειλε τις στρατιωτικές του επιχειρήσεις στο Χαλέπι, δήλωσε ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, προσθέτοντας ότι ο λόγος που το έκανε αυτό είναι διότι άρχισε η μεγαλύτερη επιχείρηση απομάκρυνσης αμάχων από τις συνοικίες που βρίσκονται στο ανατολικό τμήμα της πόλης.

Ο κ. Λαβρόφ, μιλώντας από το Αμβούργο, όπου συμμετείχε στη συνεδρίαση του Συμβουλίου των Υπουργών Εξωτερικών του ΟΑΣΕ, χαρακτήρισε την απομάκρυνση περίπου 8000 ατόμων ως μια «τεράστια επιχείρηση», επισημαίνοντας το γεγονός ότι οι άνθρωποί αυτοί θα έπρεπε ένα διανύσουν μια απόσταση 5 χιλιομέτρων για να εγκαταλείψουν τις ανατολικές συνοικίες.

Ο ρώσος υπουργός Εξωτερικών δεν παρέλειψε να αναφερθεί στις ανησυχίες που διατύπωσαν ορισμένοι συνάδελφοι του, για την ανθρωπιστική κατάσταση στο Χαλέπι, αλλά επεσήμανε ότι όταν συζητάς μαζί τους, τους δείχνεις τι έκανε η Ρωσία και τους ρωτάς πως βλέπουν τις συγκεκριμένες ενέργειες της Ρωσίας, δεν παίρνεις καμία συγκεκριμένη απάντηση.

Με αφορμή αυτή την σιωπή, που τηρούν οι ορισμένοι από τους ομολόγους τους, ο Σεργκέι Λαβρόφ, επεσήμανε ότι τις τελευταίες τρεις εβδομάδες, ο συριακός στρατός ανακατάλαβε το 80% και πλέον των εδαφών στο ανατολικό Χαλέπι εξαναγκάζοντας τους τρομοκράτες να τραπούν σε φυγή και να κατευθυνθούν προς τις νότιες συνοικίες, οι οποίες αποτελούν όπως είπε και τον τελευταίο θύλακα αντίστασης των εξτρεμιστών μαχητών. Σύμφωνα μάλιστα με τον συριακό στρατό οι εξτρεμιστές ελέγχουν αυτή τη στιγμή περίπου 10-12 τετραγωνικά χιλιόμετρα στο ανατολικό Χαλέπι.

Οι Σύροι αντάρτες εγκατέλειψαν και τις τελευταίες περιοχές που βρίσκονταν υπό τον έλεγχό τους στην παλιά πόλη του Χαλεπιού, όπως ανακοίνωσε το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Η οπισθοχώρηση αυτή σημειώνεται, όπως σχολιάζει η οργάνωση, έπειτα από ημέρες σκληρών μαχών καθώς οι κυβερνητικές δυνάμεις ανακτούσαν ολοένα και περισσότερα εδάφη. Ο συριακός στρατός έχει πλέον υπό τον έλεγχό του το 75% του ανατολικού Χαλεπιού και προσπαθεί να ανακτήσει ολόκληρη την πόλη.

Οι αντάρτες που διατηρούσαν μόνο ένα μικρό κομμάτι γης βορειοανατολικά της πόλης το εγκατέλειψαν το πρωί της Τετάρτης οπισθοχωρώντας σε εδάφη που κατέχουν ακόμη νοτιότερα.

Ο επίσημος εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Αμύνης Ιγκόρ Κανάσένκοφ, δήλωσε ότι η επίθεση κατά της κινητής νοσοκομειακής μονάδας στο Χαλέπι, "δεν συνιστά παραβίαση των διεθνών ανθρωπιστικών κανόνων εκ μέρους των μερών, αλλά μία εκ των προτέρων προετοιμασμένη ψυχρή δολοφονία".

Νωρίτερα, είχε ανακοινωθεί ότι μαχητές της λεγόμενης συριακής αντιπολίτευσης έπληξαν στο Χαλέπι την κινητή (ρωσική) στρατιωτική νοσοκομειακή μονάδα, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν δύο στρατιωτικοί γιατροί και να τραυματισθεί ένας ακόμη. Επίσης, τραυματίσθηκαν ντόπιοι κάτοικοι που περίμεναν να εξετασθούν.

Η Διεθνής Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού (ΔΕΕΣ) αργότερα ανακοίνωσε ότι, οι επιθέσεις κατά του νοσοκομείου στο Χαλέπι, επιβεβαιώνουν την ανικανότητα των μερών να τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους σε σχέση με την προστασία του νοσηλευτικού προσωπικού, μεταδίδει το ρωσικό ειδησεογραφικό πρακτορείο Ria Novosti.

Ο Ιγκόρ Κανασένκοφ ανέφερε ότι ο πρόεδρος της ΔΕΕΣ πριν από μία εβδομάδα είχε επισκεφθεί το ρωσικό υπουργείο Άμυνςας και ο διεθνής οργανισμός είναι ενήμερος για την βοήθεια που παρέχει η Μόσχα στους αμάχους στο Χαλέπι.

"Επομένως, δεν πρόκειται για 'παραβίαση' από πλευράς των μερών, των διεθνών κανόνων ανθρωπιστικού δικαίου, όπως αναφέρει η ΔΕΕΣ στην ανακοίνωση του. Αλλά για προμελετημένη, ψυχρή δολοφονία γιατρών από τους μαχητές" ανέφερε χαρακτηριστικά ο Κασανένκοφ.

Ο ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν μιλώντας στην τηλεοπτική εκπομπή «Τα αποτελέσματα της εβδομάδας" του NTV, είπε ότι η Μόσχα περιμένει από τον νεοεκλεγέντα αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, ότι θα υπάρξει ισορροπία δυνάμεων. Παράλληλα, εξέφρασε την πεποίθηση ότι ο Τραμπ συνειδητοποιεί αρκετά γρήγορα τις νέου επιπέδου ευθύνες που αναλαμβάνει ως ηγέτης της χώρας.

"Ο Τραμπ ήταν έμπορος και ήταν και επιχειρηματίας. Σήμερα είναι πλέον κρατικός παράγοντας, ηγέτης των Ηνωμένων Πολιτειών, μιας από τις μεγάλες χώρες του κόσμου, μιας από τις πρώτες οικονομίες του κόσμου, μιας μεγάλης στρατιωτικής δύναμης. Και επειδή πέτυχε στον επιχειρηματικό τομέα, αυτό σημαίνει ότι είναι ένας άνθρωπος έξυπνος. Και εφόσον είναι έξυπνος άνθρωπος, σημαίνει ότι συνειδητοποιεί πλήρως και αρκετά γρήγορα το διαφορετικό επίπεδο των ευθυνών. Θεωρούμε ότι αυτή θα είναι και η στάση που θα έχει» είπε ο ρώσος πρόεδρος, απαντώντας στο ερώτημα που του έθεσε η παρουσιάστρια της εκπομπής Ιράντα Ζεϊνάλοβα και συγκεκριμένα, αν η Ρωσία θα μπορέσει να βρει κοινή γλώσσα με τον νεοεκλεγέντα πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών.

Στο ερώτημα δε, γιατί όταν συζητούνται ζητήματα που αφορούν την διευθέτηση της κρίσης στη Μέση Ανατολή, οι δυτικοί πολιτικοί δεν θέλουν να ακούσουν την γνώμη της Ρωσίας, αλλά αντίθετα σκληραίνουν την στάση τους, ο ρώσος πρόεδρος απάντησε ως εξής:

«Ακούν εκείνους που φωνάζουν αρκετά δυνατά για να μπορέσουν να ακουστούν. Και αν πρόκειται για κάποιο ασήμαντο στοιχείο στις διεθνείς σχέσεις, τότε φυσικά μπορείς να κάνεις την ανάγκη φιλοτιμία, αλλά η φιλοτιμία αυτή θα αποβεί εις βάρος εκείνων που δεν θεωρούνται αρκετά σημαντικοί εταίροι».

Ο Γάλλος φιλόσοφος Ροζέ Γκαροντί είχε χαρακτηρίσει τον 20ό αιώνα ως τον αιώνα της κατάκτησης των τριών απείρων: του άπειρα μεγάλου (με την κατάκτηση του Διαστήματος), του άπειρα μικρού (με την επανάσταση της μοριακής βιολογίας, αλλά και της ατομικής-πυρηνικής φυσικής) και του άπειρα σύνθετου (με την ανάπτυξη της κυβερνητικής και της επιστήμης των υπολογιστών).

Ο 21ος αιώνας μπορούμε να πούμε ότι συμπυκνώνει όλα τα παραπάνω «άπειρα» σε ένα, εξαφανίζοντας τον ΤΟΠΟ και αφήνοντας τον ΧΡΟΝΟ και μάλιστα σε μία μόνο διάστασή του: το παρόν. Οπως είχε πει λίγο παλιότερα ο Πολ Βιριλιό, «το ΕΔΩ δεν υπάρχει πια, όλα είναι ΤΩΡΑ».

Τα μέσα ενημέρωσης και επικοινωνίας κάθε είδους (τηλεόραση, ραδιόφωνο, ίντερνετ, social media, κινητά κ.λπ.) συρρίκνωσαν τόσο πολύ τη χωρική διάσταση του κόσμου μας, ώστε δημιούργησαν μια ταυτόχρονη πραγματικότητα, παιγμένη live - σε ζωντανό χρόνο - εγκλωβίζοντας την ανθρώπινη συνείδηση στη φυλακή ενός ατέλειωτου παροντισμού, χωρίς παρελθόν και μέλλον.

Μάλιστα σε τέτοιο βαθμό, ώστε, με τη δύναμη των συστημάτων μεταφοράς πληροφορίας, να καταλήγουμε στη διαπίστωση του δημοσιογράφου και μυθιστοριογράφου, Γκαστόν Λερού, ότι «η επικαιρότητα δεν είναι ΜΕΤΑ, είναι ΠΡΙΝ!».

Δηλαδή η στρατηγική της πληροφορίας λειτουργεί με τέτοιο τρόπο, ώστε αποδεικνύεται προφητική και Αποκαλυψιακή, με την έννοια της αυτοεκπληρούμενης προφητείας. Ή, όπως λέει ο Βιριλιό, «Αντλεί τη δύναμή της από το χάος που δημιουργεί στον χειρότερο κόσμο που είναι δυνατόν να υπάρξει».

Ο ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ δήλωσε σήμερα ότι η Μόσχα είναι έτοιμη για συνομιλίες με τις ΗΠΑ για μία πλήρη απόσυρση των αντικαθεστωτικών δυνάμεων από το ανατολικό Χαλέπι της Συρίας όμως η άμεση απάντηση των ανταρτών ήταν ότι δεν πρόκειται να παραδοθούν.

Αξιωματούχος των ανταρτών απάντησε μετά τη δήλωση Λαβρόφ ότι οι δυνάμεις τους δεν πρόκειται να παραδοθούν στον συριακό στρατό στο ανατολικό Χαλέπι.

"Ρώτησα τις παρατάξεις κι απάντησαν 'δεν θα παραδοθούμε' ", δήλωσε από την Τουρκία ο Ζακάρια Μαλαχίφτζι, ο επικεφαλής του πολιτικού γραφείου της παράταξης Φαστάκιμ, που εδρεύει στο Χαλέπι.

"Οι στρατιωτικοί διοικητές στο Χαλέπι απάντησαν 'δεν θα εγκαταλείψουμε την πόλη. Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με τους ανθρωπιστικούς διαδρόμους για να φύγουν οι πολίτες, αλλά δεν θα εγκαταλείψουμε την πόλη".

Από την πλευρά του, ο ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ για τη Συρία Στάφαν ντε Μιστούρα εξέφρασε την ελπίδα να βρεθεί "κάποια φόρμουλα" για να αποφευχθεί μία "φοβερή μάχη" στο Χαλέπι.

Μιλώντας στη Διάσκεψη για τον Μεσογειακό Διάλογο στη Ρώμη, ο ντε Μιστούρα άφησε να εννοηθεί ότι η μάχη στο Χαλέπι δεν θα διαρκέσει πολύ ακόμα λέγοντας "γεγονός είναι ότι το Χαλέπι δεν θα αντέξει τόσο πολύ".

Πριν από πέντε ημέρες, η εφημερίδα «Washington Post» δημοσίευσε ένα υβριστικό κομμάτι του Κρεγκ Τίμπεργκ, που χωρίς την παραμικρή απόδειξη κατηγορούσε τη ρωσική αντικατασκοπεία ότι χρησιμοποιούσε περισσότερες από 200 διαφορετικές τοποθεσίες για να προπαγανδίσει υπέρ του Πούτιν και κατά της Κλίντον στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, στις ΗΠΑ.

Ο τίτλος «πιασάρικος» έκοβε την ανάσα: «Η προσπάθεια της ρωσικής προπαγάνδας να βοηθήσει στη διασπορά ψευδών ειδήσεων, στην προεκλογική περίοδο, σύμφωνα με τους ειδικούς».

Το δημοσίευμα επικαλείται έναν ανώνυμο ιστότοπο, τον "PropOrNot", όπου υποστηρίζεται πως «εκατομμύρια Αμερικάνοι εξαπατήθηκαν φέτος από την μαζική διάδοση ρωσικής προπαγάνδας παραπληροφόρησης» με βάση ανώνυμες πηγές που επικαλείται ο δαιμόνιος ρεπόρτερ, που παραθέτει τον κατάλογο των «ρωσικών πρακτόρικων sites».

Η αμερικανική εφημερίδα επισημαίνει πως τα παραπάνω μέσα ενημέρωσης προσπάθησαν να παρουσιάσουν τη Δημοκρατική υποψήφια Χίλαρι Κλίντον ως «εγκληματία». Ανάμεσά τους, πολλές αριστερές γνωστές ιστοσελίδες, όπως το counterpunch.org.

Η όλη υπόθεση φέρνει στη μνήμη των Αμερικανών την εποχή του Μακαρθισμού και την κορύφωση του Ψυχρού Πολέμου, όταν η CIA διέθετε περίπου 3.000 εκδότες και δημοσιογράφους για λόγους προπαγάνδας στο πρόγραμμα «Operation Mockingbird», που λειτούργησε στις δεκαετίες του 50, 60 και 70.

Μάλιστα το κακογραμμένο και αστήρικτο δημοσίευμα, εγείρει την υπόνοια ότι συνεχίζεται το παραπάνω πρόγραμμα της CIA, μέχρι και σήμερα.

Ο πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν υιοθέτησε έναν ασυνήθιστα συμβιβαστικό τόνο στη σημερινή ετήσια ομιλία του για την κατάσταση του έθνους, λέγοντας πως η Μόσχα θέλει να συνεννοηθεί με την επόμενη αμερικανική κυβέρνηση και επιδιώκει να κάνει φίλους και όχι εχθρούς.

Ο Πούτιν είχε χρησιμοποιήσει προηγούμενες ομιλίες του για να καταφερθεί εναντίον της Δύσης και των ΗΠΑ ιδιαίτερα, αλλά αυτή τη φορά περιόρισε τις επικρίσεις του και επικέντρωσε το μεγαλύτερο μέρος της ομιλίας του σε εσωτερικά κοινωνικά και οικονομικά ζητήματα.

«Δεν θέλουμε αντιπαράθεση με κανέναν. Δεν την χρειαζόμαστε. Δεν επιδιώκουμε ούτε ποτέ επιδιώξαμε να κάνουμε εχθρούς. Χρειαζόμαστε φίλους», δήλωσε ο Πούτιν προς την πολιτική ελίτ της Ρωσίας που είχε συγκεντρωθεί σε μια από τις μεγαλοπρεπέστερες αίθουσες του Κρεμλίνου.

«Είμαστε έτοιμοι να συνεργαστούμε με τη νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ. Έχουμε κοινή ευθύνη για να διασφαλίσουμε τη διεθνή ασφάλεια».

Οποιαδήποτε αμερικανο-ρωσική συνεργασία θα πρέπει να είναι αμοιβαία επωφελής και ισότιμη, τόνισε.

Σύμφωνα με την έκθεση της Credit Suisse, Global Wealth Report για το 2016, οι πλούσιοι έγιναν ακόμη πλουσιότεροι.

Το πλούσιο 1% κατέχει το 50,8% του παγκόσμιου πλούτου.

Τα στοιχεία δείχνουν αύξηση: Το 2009 το ποσοστό ήταν 45,4%.

Η «ψαλίδα» της οικονομικής ανισότητας είναι αυτή τη χρονιά ακόμη μεγαλύτερη.

Το πλουσιότερο 10% του πληθυσμού φτάνει δε, στο αστρονομικό 89% του παγκόσμιου πλούτου.

Το 73% των κατοίκων της Γης έχει ετήσιο εισόδημα κάτω των 10.000 δολαρίων.