Ο στρατός των Ηνωμένων Πολιτειών δημοσίως επιμένει, ότι η παρουσία του στην Αφρική είναι αμελητέα. Άραγε γι' αυτό, πίσω από κλειστές πόρτες, την αποκαλούν αμερικανικό «πεδίο μάχης»;

© Reuters/Joe PenneyO Ταξίαρχος Tζέημς Λίντερ και άλλοι στρατιωτικοί αξιωματούχοι στην τελετή λήξης αποστολής των Η.Π.Α. για εκπαίδευση σε Αφρικανικούς στρατούς
Επί τρεις μέρες, ντυμένοι με στολές καμουφλάζ όλων των χρωμάτων, μαζεύτηκαν σε μια στρατιωτική βάση στη Φλώριδα. Ήρθαν από τη Διοίκηση Ειδικών Αποστολών [Special Operations Command (SOCOM)] και τη Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων του στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών, από τη Γαλλία και από τη Νορβηγία, από τη Δανία, από τη Γερμανία και από τον Καναδά: συνολικά 13 έθνη. Ήρθαν για να σχεδιάσουν μια πολύχρονη στρατιωτική εκστρατεία επικεντρωμένη στις «Ειδικές Αποστολές» με υποστήριξη από συμβατικές στρατιωτικές δυνάμεις, ένα πολυεθνικό εγχείρημα, που - αν πραγματοποιηθεί - μπορεί να κοστίσει εκατοντάδες χιλιάδες, μπορεί και εκατομμύρια, δολλάρια και ποιος ξέρει πόσες ζωές.
Αν ρωτήσεις αυτούς που εμπλέκονται, σου λένε, ότι δίνουν μεγάλη βάση στις «ευαισθησίες» και στις «πολιτισμικές διαφορές», για τη σπουδαιότητα «της συνεργασίας και του συντονισμού», για την αξία των διαφορετικών απόψεων, για τις «οπτικές» και για τις «εταιρικές σχέσεις.»
Παρ' όλ' αυτά, πίσω από κλειστές πόρτες και εν αγνοία της πλειοψηφίας των ανθρώπων στις ίδιες τους τις χώρες, και ακόμα περισσότερο των ανθρώπων, οι χώρες των οποίων αποτελούν το στόχο δράσης τους, μια κλίκα Δυτικών που σχεδιάζουν ειδικές επιχειρήσεις, σκιαγραφούν ένα πιθανό πολυεθνικό στρατιωτικό μέλλον για την πολύπαθη περιοχή της Αφρικής.Από τις 13 μέχρι τις 15 Ιανουαρίου, αντιπρόσωποι από τις Ηνωμένες Πολιτείες και από 12 συμμαχικά έθνη συγκεντρώθηκαν στην Αεροπορική Βάση Μακ Ντιλ, στην Τάμπα, για μια άσκηση που ονομάστηκε Σιωπηλή Επιδίωξη 15-1. Το φανταστικό σενάριο πάνω στο οποίο σχεδίασαν το πολεμικό παιχνίδι τους, φαινόταν ότι βασιζόταν σε γεγονότα της επικαιρότητας. Ήταν ένα αμάγαλμα δύο απόλυτα πραγματικών και αέναων καταστροφών της εξωτερικής πολιτικής και της αντιτρομοκρατίας, της μετά την 11η Σεπτεμβρίου εποχής: της ανάπτυξης της Μπόκο Χαράμ στη Νιγηρία και της εμφάνισης του Ισλαμικού Κράτους, γνωστού επίσης και ως Ισλαμικού Κράτους του Ιράκ και του Λεβάντε ή ISIL. Το πολεμικό παιχνίδι επικεντρώθηκε στην υποθετική άνοδο μιας ομάδας που χαρακτηρίστηκε ως το «Ισλαμικό Κράτος της Αφρικής» και την εξάπλωση πρωτο-χαλιφάτων του, σε περιοχές της Νιγηρίας, του Νίγηρα και του Καμερούν - χώρες τρομοκρατημένες από την πραγματική Μπόκο Χαράμ, που πρόσφατα απηύθυνε μήνυμα συνεργασίας προς το Ισλαμικό Κράτος.
H Σιωπηλή Επιδίωξη 15-1 ήταν απλά το τελευταίο επεισόδιο μιας αλληλουχίας παρόμοια βαφτισμένων ασκήσεων - η πρώτη έγινε το Μάρτιο του 2013 - προορισμένων να σχεδιάσουν τις επεμβάσεις με ειδικές επιχειρήσεις για την επόμενη δεκαετία. Αυτό το παιχνίδι πολέμου δεν ήταν του είδους βόλτα στο δάσος για πέϊντμπολ. Δεν υπήρχαν προσποιητές ανταλλαγές πυρών ούτε γενική πρόβα. Δεν έμοιαζε μ' εκείνο το άθλημα που αφαιρείς μια σημαία από τον αντίπαλο παίχτη (flag football). Ήταν αντίθετα, μια άσκηση επί χάρτου βασισμένη πάνω σε κάτι απόλυτα πραγματικό:
Την συνεχή επέκταση της στρατιωτικής δράσης των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων, σε όλο και μεγαλύτερο μέρος της Αφρικής. Μιλώντας γι' αυτή την ήπειρο, ο Ματ Πασκουάλ, που συμμετείχε στην άσκηση Σιωπηλή Επιδίωξη και είναι ο υπεύθυνος για την Ομάδα Ευρω-Αφρικανικής Υποστήριξης της SOCOM, τόνισε ότι
οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι σύμμαχοί της, ενεργοποιούνταν ήδη σ' «ένα σωρό ζητήματα» στην περιοχή και πιθανόν, το πιο σημαντικό, ότι πολλές από τις χώρες που συμμετέχουν «βρίσκονται ήδη εκεί.» Η χώρα που βρίσκεται περισσότερο «ήδη εκεί» είναι φυσικά, η χώρα του ίδιου του Πασκουάλ: Οι Ηνωμένες Πολιτείες. Τα τελευταία χρόνια, οι Ηνωμένες Πολιτείες συμμετείχαν σε διάφορες πολυεθνικές επεμβάσεις στην Αφρική, συμπεριλαμβανομένης κι αυτής στη Λιβύη, που περιλάμβανε μυστικό πόλεμο και συμβατική εκστρατεία με οβίδες και αεροπορικούς βομβαρδισμούς, υποστήριξαν τις Γαλλικές δυνάμεις στην Κεντρική Αφρικανική Δημοκρατία και στο Μάλι, και εκπαίδευσαν και χρηματοδότησαν Αφρικανικές χώρες για να πολεμήσουν εναντίον παραστρατιωτικών ομάδων όπως τη Μπόκο Χαράμ, αλλά και την Αλ Σαμπάμπ στη Σομαλία και την Ανσάρ αλ-Ντιν στο Μάλι.
Το 2014, οι Ηνωμένες Πολιτείες διεξήγαγαν 674 στρατιωτικές επιχειρήσεις σε όλη την Αφρική, σχεδόν δύο αποστολές κάθε μέρα, μία αύξηση της τάξης του 300% στον αριθμό ετήσιων επιχειρήσεων, ασκήσεων και στρατιωτικών εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων από τότε που ιδρύθηκε η Αφρικανική Διοίκηση των Ηνωμένων Πολιτειών [Africa Command (AFRICOM)] το 2008.
Σχόλιο: Αναμένουμε την ολοκλήρωση των ερευνών, και διερωτόμαστε αν η ρωσική κυβέρνηση θα δημοσιοποιήσει όλα τα αποτελέσματα, όποια κι αν είναι αυτά:
Χρησιμοποιήθηκε κάποιο «ενεργειακό όπλο» για την κατάρριψη του ρωσικού αεροπλάνου στο Σινά;