«Είμαι μητέρα σε μονογονεϊκή οικογένεια με ένα παιδί ηλικίας 6 ετών (...) εμείς μπορούμε να φιλοξενήσουμε ένα παιδί που βρίσκεται σε ανάγκη. Είμαι καθηγήτρια και θα (του) μάθαινα να μιλάει, να διαβάζει και να γράφει στα ισλανδικά και να ενσωματωθεί στην ισλανδική κοινωνία. Διαθέτουμε ρούχα, ένα κρεβάτι, παιχνίδια και όλα όσα χρειάζεται ένα παιδί» έγραψε για παράδειγμα η Χέκλα Στεφανσντότιρ.
Πολλοί συμπολίτες της διατίθενται να προσφέρουν στέγη, όπως επίσης φαγητό, ρούχα και βοήθεια με στόχο την κοινωνική ενσωμάτωση των προσφύγων.
«Πιστεύω ότι οι πολίτες κουράστηκαν να παρακολουθούν τα δελτία ειδήσεων με τις ιστορίες που εκτυλίσσονται στη Μεσόγειο και τις εικόνες των καταυλισμών προσφύγων (...) και θέλουν να γίνει κάτι τώρα» υπογράμμισε η Μπιοργκβινσντότιρ στο κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο Ruv.
Σχόλιο: Μικροί οι αριθμοί αλλά είναι ένα ελπιδοφόρο σημάδι ότι η ανθρωπιά κι η αλληλεγγύη στην Ευρώπη δεν έχει πεθάνει.
«Καλώς Ορίσατε!» λένε οι Αυστριακοί στους πρόσφυγες των πολέμων του ΝΑΤΟ