Διακρατική συμφωνία με την οποία το φυσικό αέριο από το κοίτασμα «Αφροδίτη» της κυπριακής ΑΟΖ θα εξάγεται στην Αίγυπτο, υπέγραψαν σήμερα στη Λευκωσία ο Κύπριος υπουργός Ενέργειας, Γιώργος Λακοτρύπης, και ο Αιγύπτιος υπουργός Πετρελαίων, Ταρέκ Ελ Μολά.

Η συμφωνία, μεταξύ άλλων, ρυθμίζει ζητήματα που έχουν να κάνουν με τη χρήση του φυσικού αερίου που θα εξαχθεί στην Αίγυπτο. Δηλαδή, αν θα προορίζεται για σκοπούς παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος υγροποίησης και εξαγωγής ή και τα δυο.

Μετά την υπογραφή της συμφωνίας οι δύο υπουργοί έγιναν δεκτοί από τον Κύπριο πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη. Ο Αιγύπτιος υπουργός χαρακτήρισε «ορόσημο» τη σημερινή υπογραφή της πρώτης συμφωνίας, από μια σειρά συμφωνιών και προσέθεσε:

«Μιλάμε για την έλευση του κυπριακού αερίου στην Αίγυπτο είτε για να πωληθεί στην (εγχώρια) αγορά ή για υγροποίηση και μεταπώλησή του. Σε κάθε περίπτωση ήταν ένα βήμα που περιμέναμε να συμβεί, είμαστε ενθουσιασμένοι, γι' αυτό και προσβλέπουμε στο να συνεχίσουμε με τα επόμενα βήματα που είναι μέρος των εμπορικών συμφωνιών που θα αναπτυχθούν σύντομα. Θα αρχίσουμε διαπραγματεύσεις μαζί με τα διάφορα εμπλεκόμενα μέρη στις δύο χώρες για την πώληση και τη μεταφορά του αερίου».

Οι Γερμανοί διακήρυξαν την Κυριακή ότι οι διαπραγματεύσεις για την αμφιλεγόμενη εμπορική συμφωνία με τις ΗΠΑ έχουν «ντε φάκτο αποτύχει», οι Γάλλοι σήμερα ζητούν να τερματιστούν οι συνομιλίες για «να ξεκινήσουν πάλι σε καλύτερη βάση», ενώ οι ΗΠΑ δηλώνουν ότι «οι διαπραγματεύσεις σημειώνουν σταθερή πρόοδο».

Τι γίνεται λοιπόν με την TTIP;

Οι σημερινές δηλώσεις του Γάλλου υπουργού εξωτερικού εμπορίου θεωρούνται το τελευταίο πλήγμα στο διαβόητο σχέδιο συμφωνίας.

Ο Ματίας Φεκλ ζήτησε να σταματήσουν «με καθαρότητα και σαφήνεια» οι διαπραγματεύσεις, αλλά να υπάρχει η δυνατότητα να ξαναρχίσουν εάν οι ευρύτερες διατλαντικές εμπορικές σχέσεις βελτιωθούν.

«Χρειαζόμαστε μια καθαρή, σαφή, αποφασιστική παύση των διαπραγματεύσεων για να μπορέσουμε να ξαναρχίσουμε σε μια καλή βάση» είπε ο Φεκλ στο ραδιόφωνο RMC, χωρίς βεβαίως να διευκρινήσεις κάτω από ποιες συνθήκες μπορεί να γίνει επανέναρξη των συζητήσεων.

Κατηγορώντας τις ΗΠΑ ότι προσφέρουν μόνο «ψίχουλα» ο Φεκλ δήλωσε ότι η Γαλλία θα υποβάλει το σχετικό αίτημα στην Κομισιόν, που διαπραγματεύεται για λογαριασμό των 28 χωρών-μελών, να σταματήσουν κάθε συζήτηση στη συνάντηση των υπουργών Εμπορίου στη Σλοβακία στα τέλη Σεπτεμβρίου. «Ετσι θα πρέπει να διαπραγματεύονται οι σύμμαχοι μεταξύ τους», τόνισε.

Ο απολογισμός των νεκρών από τον εμφύλιο πόλεμο στην Υεμένη που μαίνεται εδώ και 18 μήνες είναι περίπου 10.000, δήλωσε σήμερα ο Συντονιστής Ανθρωπιστικών Υποθέσεων του ΟΗΕ.

Ο αξιωματούχος, ο Τζέιμι ΜακΓκόλντριχ, σημείωσε πως πρόκειται για αύξηση από τις εκτιμήσεις για περισσότερους από 6.000 που είχαν αναφερθεί από αξιωματούχους και εργαζόμενους σε υπηρεσίες βοήθειας στη διάρκεια του 2016.

Οι υπολογισμοί του ΟΗΕ, κατακόρυφα αυξημένοι σε σύγκριση με εκτιμήσεις νωρίτερα, βασίζονται σε στοιχεία των ιατρικών υπηρεσιών -δηλαδή δεν απεικονίζουν κατά πάσα πιθανότητα τη συνολική εικόνα.

Όρισμένες περιοχές στην Υεμένη δεν έχουν -ειδικά κατά τη διάρκεια του εμφυλίου- πρόσβαση σε ιατρικές υπηρεσίες, οπότε οι συγγενείς συχνά θάβουν κατευθείαν τα αγαπημένα τους πρόσωπα.

Από το 1983, οι Ισραηλινοί έχουν ισοπεδώσει το παλαιστινιακό χωριό Σουσίγια δύο φορές και έχουν κατεδαφίσει μέρος του χωριού άλλες επτά φορές. Τώρα ετοιμάζονται να ξαναπροσπαθήσουν. Κάθε φορά οι κάτοικοι επιστρέφουν, γνωρίζοντας ότι μέσα από την άγονη γη τους περνάει η υλοποίηση ενός ευρύτερου ισραηλινού σχεδίου.

Η ισραηλινή Δεξιά φιλοδοξεί να ενσωματώσει στο Ισραήλ τη λεγόμενη «Περιοχή C», που καλύπτει το 60% της Δυτικής Οχθης. Η «λεπτομέρεια» της ύπαρξης Παλαιστινίων στη γη αυτή «τακτοποιείται» με μέτρα σταδιακής εκδίωξής τους.

Μόνο φέτος, το Ισραήλ έχει προχωρήσει σε 614 κατεδαφίσεις παλαιστινιακών κτισμάτων στη Δυτική Οχθη. Σε όλες τις περιπτώσεις, η δικαιολογία ήταν ότι τα κτίσματα αυτά δεν είχαν άδεια, την οποία βέβαια αρμόδιο να χορηγήσει είναι το ίδιο το Ισραήλ. Ετσι, για το επίσημο ισραηλινό κράτος, το ζήτημα της Σουσίγια αντιμετωπίζεται απλώς ως πολεοδομική παράβαση.

Στην πραγματικότητα, οι παράγκες της Σουσίγια έχουν γίνει σύμβολο του σεβασμού - ή όχι - του διεθνούς δικαίου. «Ενδεχόμενη κατεδάφιση της Σουσίγια θα αποτελούσε κακό προηγούμενο εκδίωξης ανθρώπων και κατάσχεσης γαιών, ιδίως δεδομένης της (ισραηλινής) εποικιστικής δραστηριότητας στην περιοχή», είπε τον Ιούλιο ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, Τζον Κέρμπι.

Παρόλο που στη σημερινή Συρία το πετρέλαιο συνδέεται με τα οικονομικά του Ισλαμικού Κράτους, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η μάχη για την ενέργεια είναι ένας από τους καταλύτες του πολέμου.

Η κατασκευή των αγωγών είχε φέρει πριν από τον πόλεμο αντιμέτωπα δύο μεγάλα περιφερειακά πολιτικά σχέδια: από τη μια πλευρά ήταν οι σουνιτικές μοναρχίες του Κόλπου και η Τουρκία κι από την άλλη το Ιράν, η Συρία και το Ιράκ. Τα δύο αυτά στρατόπεδα αντιπαρατίθενται και σήμερα στη χώρα, με την Ουάσινγκτον να υποστηρίζει το πρώτο και τη Μόσχα το δεύτερο.

«Οι περισσότερες από τις εμπόλεμες χώρες στη Συρία εξάγουν φυσικό αέριο και τα συμφέροντά τους είναι συνδεδεμένα με τους αγωγούς που θα περάσουν από τη χώρα για να διοχετεύουν αέριο είτε του Κατάρ είτε του Ιράν στην Ευρώπη», σημειώνει ο Αμερικανός ειδικός Μίτσελ Ορενστάιν σε μια ανάλυση που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Foreign Affairs. Παρόλο που πριν από την εξέγερση του πληθυσμού, τον Μάρτιο του 2011, η Συρία διέθετε αποθέματα 2,5 δισεκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου και 0,3 τρισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων φυσικού αερίου, η σημερινή ενεργειακή μάχη δεν αφορά τους δικούς της πόρους αλλά τη γεωγραφική στρατηγική της θέση. Οι δύο βασικοί αντίπαλοι είναι το Κατάρ και το Ιράν, που μοιράζονται τα μεγαλύτερα αποθέματα φυσικού αερίου στον κόσμο: 51 τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, θαμμένα σε βάθος 3.000 μέτρων στον Κόλπο.

Το 2009, το Κατάρ πρότεινε στον Μπασάρ αλ Άσαντ την κατασκευή ενός αγωγού φυσικού αερίου που θα περνούσε από τη Σαουδική Αραβία, την Ιορδανία, τη Συρία, την Τουρκία, για να καταλήξει στην Ευρώπη. Ο αγωγός αυτός θα επέτρεπε στον τιτάνα του φυσικού αερίου (το Κατάρ διαθέτει τα δύο τρίτα των παγκόσμιων αποθεμάτων) αφενός να αυξήσει τον όγκο των εξαγωγών του και αφετέρου να μειώσει το κόστος και τους περιορισμούς που θέτει η θαλάσσια μεταφορά του.

«Οι ΗΠΑ έχουν ξεκαθαρίσει στις δυνάμεις των Κούρδων της Συρίας ότι πρέπει να επιστρέψουν στις θέσεις τους ανατολικά του Ευφράτη μετά την κατάληψη της πόλης Μανμπίτζ, για να συνεχίσουν να έχουν την αμερικανική υποστήριξη», ανέφερε ο Αμερικανός αντιπρόεδρος Τζο Μπάιντεν, από την Άγκυρα, όπου πραγματοποιεί επίσκεψη.


Σημειώνεται πως η δήλωση του αντιπροέδρου των ΗΠΑ έρχεται λίγες ώρες μετά την έναρξη της τουρκικής στρατιωτικής επιχείρησης «Ασπίδα του Ευφράτη» σε συριακά εδάφη κατά θέσεων του Ισλαμικού Κράτους και των Κούρδων μαχητών, που επίσης πολεμούν τους τζιχαντιστές.

Η Τουρκία αναγνωρίζει ως τρομοκράτες τους Κούρδους της Συρίας και η νέα θέση των ΗΠΑ έρχεται να ικανοποιήσει το πάγιο τουρκικό αίτημα ώστε να αποτραπεί η δημιουργία ενός αυτόνομου κουρδικού κράτους στη Βόρεια Συρία. Η Άγκυρα φοβάται πως ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα ενίσχυε τις αποσχιστικές αυτονομιστικές τάσεις των Κούρδων της Τουρκίας και του Κόμματος Εργαζομένων Κουρδιστάν (PKK).

Από την πλευρά του ο Τούρκος πρωθυπουργός Πιναλί Γιλντιρίμ, στην κοινή συνέντευξή του με τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν, σημείωσε πως οι ΗΠΑ θα πρέπει να επανεξετάσουν τη στήριξη προς τους Κούρδους αντάρτες της Συρίας (YPG) για να αποτρέψουν μια κλιμάκωση στην περιοχή.

Υπενθυμίζεται πως οι Κούρδοι της Συρίας έχουν εδώ και καιρό την υποστήριξη των ΗΠΑ, αλλά και των Ρώσων, στη μάχη ενάντια στους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους. Μάλιστα σε κρίσιμες φάσεις του πολέμου, και έχοντας εξοπλιστεί από τη Δύση, οι Κούρδοι του YPG πέτυχαν σημαντικές νίκες κατά των τζιχαντιστών και αποτέλεσαν έναν από τους πιο αξιόπιστους και πολεμικά ικανούς συμμάχους της Δύσης, γεγονός που είχε ανοίξει τη συζήτηση για δημιουργία ακόμη και μιας αυτόνομης κουρδικής οντότητας στη Βόρεια Συρία.

Το Ισλαμικό Κράτος χάνει έδαφος στη Συρία και το Ιράκ, σύμφωνα με πληθώρα πολιτικών αναλύσεων.

Ήδη από τον Φεβρουάριο δημοσίευμα ανέφεραν ότι οι τζιχαντιστές βρίσκονται υπό πίεση λόγω των επιθέσεων του συριακού στρατού, των ρωσικών βομβαρδισμών και των αεροπορικών επιδρομών υπό την ηγεσία των ΗΠΑ. Παράλληλα, αντιμετωπίζει στο έδαφος και τις κουρδικές δυνάμεις. Η κατάσταση δεν είναι και πολύ καλύτερη στο Ιράκ, όπου ο ιρακινός στρατός σημειώνει επίσης πρόοδο, ειδικά μετά την ανακατάληψη του Ραμάντι.

Στις αρχές του έτους Αμερικανοί αξιωματούχοι ανέφεραν ότι το ISIS έχει χάσει το 40% των εκτάσεων που ήλεγχε στο Ιράκ και το 20% αυτών στη Συρία. Ακόμα, το τελευταίο διάστημα έχει επιδιωχτεί η αποκοπή των «αρτηριών» χρηματοδότησής του, μέσω στόχευσης των δραστηριοτήτων λαθρεμπορίου πετρελαίου στις οποίες επιδίδεται και αποτελούν βασική πηγή εσόδων.

Τον Μάρτιο, ο συριακός στρατός κατάφερε μια μεγάλη νίκη έναντι του συριακού στρατού, όταν απελευθερώθηκε η ιστορική πόλη της Παλμύρας. Βέβαια, οι τζιχαντιστές είχαν καταφέρει να αφήσουν το «στίγμα» τους, καταστρέφοντας σημαντικά μνημεία της πόλης.

Τον Ιούλιο, το Ισλαμικό Κράτος είχε μια ακόμα μεγάλη απώλεια, όταν σκοτώθηκε ηγετικό του στέλεχος με το όνομα Αμπού Ομάρ αλ Σισάνι -γνωστός και ως ο «Τσετσένος»- σε μάχη κοντά στην πόλη Σιρκάτ του Ιράκ.

Πρόσφατα, Κούρδοι και Άραβες μαχητές ανακοίνωσαν πως έχουν απελευθερώσει την πόλη του Μανμπίζ στη βόρεια Συρία από τις δυνάμεις του ISIS, αποκόπτοντας τη δίοδό του προς την Ευρώπη. Το ISIS είχε καταλάβει το Μανμπίζ, κοντά στα σύνορα με την Τουρκία, πριν από δύο χρόνια. Οι δρόμοι προς το Χαλέπι, όπου μαίνονται οι μάχες, και την ντε φάκτο «πρωτεύουσα» του ISIS, Ράκα, περνούν μέσα από τη Μανμπίζ.

Με το στήσιμο πολεμικού σκηνικού στη βόρεια Συρία -με άμεσο στόχο το «Ισλαμικό κράτος» και έμμεσο τους Κούρδους- και την επαναφορά των αξιώσεων περί δημιουργίας «ζώνης ασφαλείας» νοτίως των συνόρων της Τουρκίας, υποδέχεται σήμερα η Αγκυρα τον Αμερικανό αντιπρόεδρο, Τζο Μπάιντεν: τον πρώτο κορυφαίο αξιωματούχο της κυβέρνησης Ομπάμα που επισκέπτεται τη σύμμαχο ΝΑΤΟϊκή χώρα, μετά την απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου.

Για δεύτερο 24ωρο χθες, το τουρκικό πυροβολικό βομβάρδισε θέσεις του «Ι.Κ.» στην πόλη Τζαραμπλούς, στην άλλη πλευρά της μεθορίου, ως αντίποινα -κατά την επίσημη εκδοχή- για τις ρίψεις όλμων κατά των τουρκικών πόλεων Κιλίς και Καρκαμίς, απέναντι από τη συνοριακή γραμμή. Η δεύτερη βρίσκεται στην επαρχία Γκαζιαντέπ: τόπο του πρόσφατου μακελειού από την επίθεση καμικάζι.

Πολιορκία

Κατά μήκος του συνοριακού περάσματος του Καρκαμίς έχουν εν τω μεταξύ παραταχθεί τεθωρακισμένα του τουρκικού στρατού.

Αργά χθες, οι τοπικές αρχές διέταξαν τους κατοίκους να εγκαταλείψουν την πόλη. Ενώ στην περιοχή συνωστίζονταν Σύροι αντικαθεστωτικοί του «Ελεύθερου Συριακού Στρατού» (FSA), που με την υποστήριξη της Αγκυρας ετοιμάζονται να εξαπολύσουν επίθεση για την κατάληψη της Τζαραμπλούς από το «Ι.Κ.», προτού προλάβουν να την καταλάβουν οι πολιτοφυλακές PYD των Κούρδων της Συρίας.

Πρόκειται ουσιαστικά για το τελευταίο σημείο διέλευσης που παραμένει υπό τον έλεγχο του «Ι.Κ.» στην τουρκο-συριακή μεθόριο.

Είναι πασίγνωστο ότι ο αντιαμερικανισμός σφράγισε την ιρανική επανάσταση που ανέτρεψε τον σάχη, ιδιαίτερα ύστερα από την κατάληψη της πρεσβείας των ΗΠΑ τον Νοέμβριο του 1979 και τη δραματική κρίση των ομήρων, που κράτησε μέχρι τον Ιανουάριο του 1981. Εξίσου ισχυρή ήταν, όμως, και η αντισοβιετική αιχμή του νέου καθεστώτος, που έθεσε εκτός νόμου το ισχυρό κομμουνιστικό κόμμα Τουντέχ, κατηγορώντας τον γραμματέα του, Νουρεντίν Κιανουρί, και άλλα ηγετικά στελέχη ως πράκτορες της Μόσχας. Αδιάλλακτα εχθρική απέναντι στις «δύο υπερδυνάμεις», η Ισλαμική Δημοκρατία δεν επέτρεψε, στα 37 χρόνια της ύπαρξής της, σε καμία ξένη δύναμη να χρησιμοποιήσει εθνικό έδαφος για στρατιωτικούς σκοπούς.

Σε αυτό το φόντο, η εξέλιξη της περασμένης Τρίτης αποκτά διαστάσεις πραγματικού ορόσημου: για πρώτη φορά η Ρωσία χρησιμοποίησε αεροπορική βάση στο Δυτικό Ιράν για να εξαπολύσει επιδρομές εναντίον τζιχαντιστών στη γειτονική Συρία μέσω βομβαρδιστικών μεγάλου βεληνεκούς Tupolev-22M3 και μαχητικών αεροσκαφών Sukhoi-34. Βεβαίως, οι Ρώσοι διέθεταν ήδη βάση στο Χμεϊμίμ της Συρίας, η οποία όμως, λόγω θέσης και υποδομών, δεν μπορούσε να φιλοξενήσει τα εν λόγω μεγάλα βομβαρδιστικά. Η χρησιμοποίηση της ιρανικής βάσης του Χαμαντάν τροποποίησε τα δεδομένα του συριακού εμφυλίου πολέμου, σε μια στιγμή όπου η «μητέρα όλων των μαχών» για το Χαλέπι, το μεγάλο αστικό κέντρο στον συριακό Βορρά, βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο.

Ακόμη σοβαρότερες είναι οι πολιτικές συνέπειες αυτής της θεαματικής εξέλιξης. Ο γραμματέας του Ανωτάτου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας του Ιράν, Αλί Σαχμανί, έκανε λόγο για «στρατηγική συμμαχία με τη Ρωσία στον κοινό αγώνα κατά της τρομοκρατίας». Η εξέλιξη θορύβησε την αμερικανική κυβέρνηση, η οποία κατά τα φαινόμενα αιφνιδιάστηκε - κάτι που, αν αληθεύει, θα συνιστά μείζονα αποτυχία των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ έκανε λόγο για παραβίαση της απόφασης του ΟΗΕ που απαγορεύει την πώληση οπλικών συστημάτων στην Τεχεράνη - μια σπασμωδική αντίδραση που δεν πείθει, καθώς η Ρωσία δεν πούλησε οπλικά συστήματα στο Ιράν.

Η σύσφιγξη των στρατιωτικών δεσμών Ρωσίας - Ιράν εγείρει ανησυχίες και στο Ισραήλ. Η συνήθως καλά ενημερωμένη ιστοσελίδα DEBKAfile, που ειδικεύεται σε θέματα άμυνας και ασφάλειας, υποστηρίζει ότι οι Ρώσοι μεταφέρουν στο Ιράν υψηλής τεχνολογίας αντιαεροπορικούς πυραύλους S-400 και S-300 και ότι η ισραηλινή κυβέρνηση έχει ζητήσει εγγυήσεις από τη Μόσχα ότι αυτά τα προωθημένα οπλικά συστήματα δεν θα πέσουν σε ιρανικά χέρια. Το ίδιο ρεπορτάζ αναφέρει ότι οι Ρώσοι κατασκεύασαν δική τους στρατιωτική βάση στο Νότζι, 50 χιλιόμετρα από το Χαμαντάν - κάτι που δεν επιβεβαιώνεται από καμία άλλη πλευρά.

Πρόταση για την επιβολή κυρώσεων, σε εκείνες της χώρες της Ε.Ε. που αρνούνται να υλοποιήσουν τη συμφωνία για κατανομή των προσφύγων, έχει καταθέσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιβεβαίωσε σήμερα ο Επίτροπος Μετανάστευσης, Δ. Αβραμόπουλος.

Απαντώντας σε ερώτηση του αντιπροέδρου της Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Δ. Παπαδημούλη, ο κ. Αβραμόπουλος επιβεβαίωσε τα δημοσιεύματα που έκαναν λόγο για επιβολή «εισφοράς αλληλεγγύης» ύψους 250.000 ευρώ ανά αιτούντα άσυλο, στα κράτη-μέλη που δεν συμμετέχουν στον μηχανισμό κατανομής προσφύγων. Το ποσό θα εισπράττεται από τα κράτη που τελικά θα προσδιορίζονται ως υπεύθυνα για την εξέταση των αιτήσεων ασύλου.

Αναφορικά με τις καθυστερήσεις και την άρνηση κρατών-μελών να συμμορφωθούν με τις ευρωπαϊκές αποφάσεις, ο κ. Αβραμόπουλος αναφέρει πως η Επιτροπή έχει εκδώσει από τις 16 Μαρτίου, τέσσερις μηνιαίες εκθέσεις σχετικά με τη μετεγκατάσταση και την επανεγκατάσταση των προσφύγων, στην τελευταία από τις οποίες διαπιστώνεται ότι έχει σημειωθεί «κάποια πρόοδος στη συμμόρφωση με τις νομικές υποχρεώσεις που προβλέπονται στις δεσμεύσεις που αναλήφθηκαν, αλλά απαιτούνται περισσότερες προσπάθειες». «Η Επιτροπή θα εξακολουθήσει να υποβάλλει τακτικά εκθέσεις και επιφυλάσσεται του δικαιώματός της να αναλάβει δράση σε περίπτωση που κράτη μέλη δεν συμμορφωθούν με τις υποχρεώσεις τους» σημειώνει στην απάντησή του ο Επίτροπος Μετανάστευσης.