Παρά το νεαρό της ηλικίας μου, ακόμα θυμάμαι τις μέρες όταν το να είσαι μέλος της πολιτικής αριστεράς στην χώρα μου σήμαινε να πάρεις θέση εναντίον του Μπους και της νέο-συντηρητικής/νεοφιλελεύθερης ατζέντας του, να αντισταθείς στο απολυταρχικό Patriot Act και να είσαι εναντίον ενός πολέμου στο Ιράκ για τα πετρέλαια μέσω προπαρασκευασμένων ισχυρισμών για Όπλα Μαζικής Καταστροφής και την αλ Κάιντα.

Το να στηρίζει όμως κάποιος την πολιτική αριστερά στις μέρες μας, είναι δυστυχώς σαν να παραδέχεται ότι έχει χάσει εντελώς την αντικειμενικότητα στην προοπτική του, ενώ ταυτόχρονα χάνει και την κοινή του λογική σε ταχείς ρυθμούς. Σήμερα, οι ανθρωπιστικοί αγώνες της αριστεράς στρέφονται γύρω από τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων, τα αποχωρητήρια για ουδέτερα φύλα και τα δικαιώματα των παιδεραστών ακόμα, αντί να διαμαρτύρονται για την αναίτια βαρβαρότητα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής που έχει φέρει το θάνατο σε περισσότερους από 4.5 εκατομμύρια ανθρώπους κατά το διάστημα των τελευταίων 15 ετών.

Παρόλο που οι πολιτικές της αριστεράς είχαν ξεκινήσει να «χαλούν» από χρόνια πριν, φαίνεται ότι ήταν υπό την κυβέρνηση του Ομπάμα που εδραιώθηκαν για τα καλά κάποιες σάπιες ιδεολογίες. Κατά την διάρκεια αυτών των 8 χρόνων, υπό την - ονομαστικά και μόνο - δημοκρατική κυβέρνηση, οι αριστεροί γελούσαν όταν ο Ομπάμα αστειευόταν πως τα μη επανδρωμένα σκάφη του βομβάρδιζαν τους μελλοντικούς αγαπητικούς των θυγατέρων του, καθώς τα ίδια αυτά σκάφη βομβάρδιζαν παιδιά σε μακρινές χώρες. Ότι καλό υπήρξε ποτέ στην αμερικανική πολιτική αριστερά, έχει τώρα αντικατασταθεί από ένα κίνημα γεμάτο άτομα που φαίνονται πρόθυμα να ξεγελαστούν ώστε να υπηρετήσουν ένα καθαρά ψυχοπαθητικό πρόγραμμα.

Αν μου είχε πει κάποιος πριν από 5 χρόνια ότι θα χρησιμοποιούσα τη λέξη «libtard*» για να χαρακτηρίσω την αριστερά, μάλλον θα γελούσα πρώτα και μετά δεν θα ξαναμιλούσα ποτέ σ' αυτό το άτομο. Αλλά να με σήμερα, σε αυτή την περίεργη πραγματικότητα. Όντως, δεν είναι η ευγενέστερη περιγραφή και προφανώς δεν πρέπει να χρησιμοποιείται εναντίον όλων όσων ασπάζονται τα ιδεώδη της αριστεράς, αυτή τη στιγμή όμως περιγράφει ακριβώς αυτούς που καθοδηγούν την αριστερή σκέψη και δράση. Εάν η υστερική τους εμμονή με την «εξαναγκαστική» ισότητα εξακολουθεί να χρησιμοποιείται από τους ψυχοπαθείς σε θέσεις εξουσίας για να πυροδοτήσουν την κοινωνική διχόνοια στις ΗΠΑ, επιτρέποντας στο Βαθύ Κράτος να συνεχίσει τις πολεμοκαπηλίες του κατά της Ρωσίας, της Κίνας, της Συρίας, του Ιράν, της Βενεζουέλας και της Βόρειας Κορέας - αυτό το ζευγάρωμα ανάμεσα στο Βαθύ Κράτος και τους libtards μπορεί να φέρει το τέλος μας.

Τα γεγονότα του Σάρλοτσβιλ είχαν ιδιαίτερη επίδραση πάνω μου. Έχω ζήσει στην πόλη αυτή για χρόνια, και έχω περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ενήλικης ζωής μου στην περιοχή. Στον δρόμο όπου το αυτοκίνητο έπεσε στο πλήθος σκοτώνοντας μια νεαρή γυναίκα, βρίσκεται το μέρος όπου περνούσα τον περισσότερο χρόνο μου, το τεϊοπωλείο της πόλης. Έβλεπα πολύ συχνά το άγαλμα του στρατηγού Ρόμπερτ Λη. Γνωρίζω πολύ καλά την περιοχή, κι ένας ξάδελφος ακόμα μένει σε εκείνη την γειτονιά. Το πιο ανησυχητικό απ' όλα όμως, για μένα ήταν το ότι μέσα από τα βίντεο της πορείας, αναγνώρισα έναν από τους ακρο-αριστερούς ακτιβιστές. Ήταν άτομο το οποίο γνώριζα από την εποχή που ζούσα εκεί. Ένιωσα ότι εισήλθα σε μια άλλη πραγματικότητα!

Ακούγοντας την πρόσφατη εκπομπή του SOTT Radio σχετικά με τον μεταμοντερνισμό, άρχισα να αντιλαμβάνομαι πόσο πολύ είχα επηρεαστεί από αυτήν την διαδεδομένη και καταστροφική απάνθρωπη ιδεολογία. Μου πήρε αρκετό καιρό να καταφέρω να ξεφύγω από αυτήν την επίδραση, γιατί τείνει να διαποτίζει πολλά σημεία της σκέψης κάποιου ατόμου. Τα γεγονότα του Σάρλοτσβιλ είχαν ισχυρή επίδραση σε μένα διότι μπόρεσα να δω ότι εάν δεν είχα ήδη αρχίσει να αναθεωρώ τις πεποιθήσεις μου, θα μπορούσα κάλλιστα να είμαι μέρος αυτής της διαδήλωσης, με το αντιφασιστικό πανό στο χέρι.

Ο τρόπος με τον οποίο τα ΜΜΕ μετέδωσαν και διαστρέβλωσαν τα γεγονότα του Σάρλοτσβιλ, χρησιμοποιήθηκαν όχι μόνο για να διχάσουν τον αμερικανικό λαό, αλλά και ως άμεση επίθεση εναντίον του προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ. Τα περισσότερα άτομα που έχουν επιτυχώς υποκινηθεί εναντίον του Τραμπ και τον θεωρούν υπόλογο για όλα τα προβλήματα της Αμερικής, είναι άτομα της αριστεράς. Το γεγονός ότι είναι εύκολο να χειραγωγηθούν δεν προκαλεί καμία έκπληξη αφού η σκέψη τους τείνει προς άσπρο-μαύρο και μια πεισματική άρνηση (ή αδυναμία) να κατανοήσουν την πολυπλοκότητα μιας κατάστασης ή να αναγνωρίσουν τις δικές τους προκαταλήψεις και ναρκισσισμό.

Ένα από τα δεδομένα που δεν φαίνεται να καταλαβαίνουν οι ουτοπικοί δημιουργοί της πραγματικότητας είναι ότι ο Τραμπ είναι ένας λευκός πλούσιος άντρας με οικογένεια και παιδιά. Μπορεί να είχε κάποια ιδέα σχετικά με το τι θα αντιμετώπιζε όταν έβαζε υποψηφιότητα για πρόεδρος, αλλά πραγματικά αμφιβάλλω ότι συνειδητοποίησε πραγματικά σε τι κατάσταση θα βρισκόταν και την έκταση της αντιπαράθεσης που θα συναντούσε στην προσπάθεια του να «κάνει την Αμερική Υπέροχη πάλι» για τον αμερικανικό λαό. Για να το πετύχει αυτό στάθηκε ενάντια στην κακομεταχείριση και την διαφθορά της Ουάσινγκτον, περιορίζοντας απερίσκεπτες κυβερνητικές δαπάνες.

Προφανώς, οι μεγαλοεπιχειρηματίες και οι φίλοι τους στο Κογκρέσο δεν θα του επέτρεπαν να το πετύχει αυτό, και χάρη στην αντεπίθεση τους, το κοινό (ή τα άτομα με την ικανότητα να δουν την πραγματικότητα της κατάστασης) είχαν την πρωτοφανή διορατικότητα στον έλεγχο που ασκεί το στρατιωτικό και βιομηχανικό σύμπλεγμα, όπως και οι υπηρεσίες πληροφοριών, στις ΗΠΑ, αλλά επίσης και στο γεγονός ότι αυτή η «κρυφή κυβέρνηση» είναι πλήρως προετοιμασμένη να διεξάγει πόλεμο μέσω προπαγάνδας εναντίον ενός εκλεγμένου προέδρου που αρνιέται να συμμορφωθεί.

Σε αυτό τον πόλεμο εναντίον του Βαθιού Κράτους, ο Τραμπ έχει πληρώσει όσο αφορά τη φήμη του και την μελλοντική προοπτική του ως απλός πολίτης. Παρόλο που οι περισσότεροι αμερικανοί πρόεδροι απολαμβάνουν σημαντική αύξηση στην περιουσία και στο κύρος τους ως αποτέλεσμα της θητείας τους στο Λευκό Οίκο, αυτό μάλλον δεν θα ισχύσει με τον Τραμπ. Άρα, γιατί συνεχίζει; Γιατί απλά δεν παραιτείται για να επιστρέψει στις επιχρυσωμένες εγκαταστάσεις του μπάνιου του, και να χτίζει γήπεδα του γκολφ και εμπορικά κέντρα; Μια λογική απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι ότι, αντίθετα από τους προκατόχους του, οι υποσχέσεις της καμπάνιας του Τραμπ δεν ήταν απλά ρητορικές. Είχε όντως την πρόθεση και εξακολουθεί να την έχει, να κάνει ότι καλύτερο μπορεί για τον αμερικανικό λαό, φέρνοντας τέλος στις αηδίες της αριστεράς - τόσο στο Καπιτόλ Χιλ όσο και στον δημόσιο λόγο - που απειλεί να καταστρέψει ότι έχει απομείνει από την αμερικανική δημοκρατία και μια ευλόγως ταξινομημένη κοινωνία.

Ο κόσμος στον οποίο ζούμε είναι πολύπλοκος και μεταβάλλεται με ταχείς ρυθμούς, άρα πιστεύω ότι πρέπει να καταβάλουμε προσπάθεια και να παραμένουμε διανοητικά ευκίνητοι ώστε να προσαρμοστούμε σε αυτόν τον μεταβαλλόμενο κόσμο και να παραμείνουμε ανοιχτοί στο ενδεχόμενο να αλλάξουμε τον τρόπο σκέψης μας καθώς λαμβάνουμε νέες πληροφορίες. Προσωπικά, έχω αλλάξει τον τρόπο σκέψης μου και την προοπτική μου πολλές φορές κατά τη διάρκεια της σχετικά σύντομης ζωής μου, και αναμένω πως θα συνεχίσω να το κάνω καθώς η αναταραχή γύρω μου αυξάνεται και πιο χαοτικές αλλαγές παραμονεύουν στον ορίζοντα.

Τα πιο σημαντικά πράγματα με τα οποία πρέπει να καταπιαστούμε για να προετοιμαστούμε γι' αυτήν την επερχόμενη αναταραχή, τόσο για εμάς αλλά και για τις οικογένειες μας, είναι 1) η διαβάθμιση των «οργάνων ανάγνωσης» μας - το πώς βλέπουμε τον κόσμο, που βασίζεται στα πιστεύω μας - και 2) η απελευθέρωση μας από τις παθολογικές επιρροές που καταστρέφουν τον τρόπο σκέψη μας. Με τον τρόπο αυτό, μπορεί σε κάποιο σημείο στο μέλλον να καταφέρεται να αναγνωρίσετε ένα γεγονός ως αυτό που είναι, ως «διάσπαση της πραγματικότητας», όπως εγώ με την εμπειρία μου σχετικά με τα γεγονότα του Σάρλοτσβιλ, και ως μια ευκαιρία να σκεφτείτε κριτικά, να διαβάσετε τα σημάδια και να αντιδράσετε με βάση το μακροπρόθεσμο μέλλον της παγκόσμιας κοινωνίας μας.

Στην αντίθετη περίπτωση, πράττοντας κάτι γιατί απλά μας κάνει να αισθανόμαστε καλά ή γιατί βασίζεται στην αγαπημένη μας ιδεολογία, μπορεί να βρεθούμε (ή αυτοί που αγαπάμε) καταμεσής ενός νέου Σάρλοτσβιλ, το οποίο μπορεί να είναι μεγαλύτερης κλίμακας γεγονός και ακόμα πιο καταστροφικό. Σε αυτό το σημείο, βάση όλων των ιστορικών προηγουμένων, θα βρισκόμαστε στη λάθος πλευρά της ιστορίας, χωρίς χρόνο ή ευκαιρία για να αλλάξουμε πορεία.

* libtard = liberal retard (φιλελεύθερος με νοητική υστέρηση)