Δεν υπήρξε ποτέ ειρηνευτική πρόοδος από τον αμερικανικό στρατό στο Αφγανιστάν, εκτός αν ρωτήσει κανείς τους αξιωματικούς, τους μισθοφόρους ή τους βαρόνους των ναρκωτικών, εκ των οποίων ένα εξαιρετικά μεγάλο τμήμα μετέχει στην κυβέρνηση της Καμπούλ.

Πρόκειται για καταστροφή, όπως αναφέρει σε σχετικό του άρθρο ο Μάθιου Χο, που υπηρετούσε στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ και παραιτήθηκε το 2009 σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την κλιμάκωση του πολέμου στο Αφγανιστάν με ευθύνη της κυβέρνησης Ομπάμα.

Αντίθετα, Αμερικανοί πολιτικοί, ειδικοί και στρατηγοί θα μιλούν, συχνά, για την «πρόοδο» που σημείωσαν τα 70.000 αμερικανικά στρατεύματα που έστειλε στο Αφγανιστάν ο Μπαράκ Ομπάμα το 2009, μαζί με άλλα 30.000 ευρωπαϊκά στρατεύματα και 100.000 ιδιωτικούς εργολάβους -μισθοφόρους.

Ωστόσο, η σκληρή και τρομερή πραγματικότητα είναι ότι ο πόλεμος στο Αφγανιστάν κλιμακώθηκε από τότε, ενώ οι Ταλιμπάν αυξήθηκαν σε ισχύ κατά δεκάδες χιλιάδες, παρά τις δεκάδες χιλιάδες ατυχημάτων και κρατουμένων.

Επιπλέον, οι αμερικανικές και αφγανικές απώλειες εξακολουθούν να αυξάνονται κάθε χρόνο ενώ τα αμερικανικά ατυχήματα μειώθηκαν μόνο όταν οι δυνάμεις των ΗΠΑ άρχισαν να αποσύρονται σε μαζικούς αριθμούς το 2011.

Εντούτοις, οι άνδρες των αφγανικών δυνάμεων ασφαλείας και οι άμαχοι χάνονται με σταθερούς ρυθμούς, όπως διαπιστώνει και ο ΟΗΕ από τότε που ξεκίνησε να τηρεί αρχεία για τις ανθρώπινες απώλειες στο Αφγανιστάν.

Με τον ίδιο τρόπο, οποιαδήποτε πρόοδος στην ανακατασκευή ή την ανάπτυξη του Αφγανιστάν κινείται κοντά στο μηδέν, παρά το πάνω από $ 100 δισεκατομμύρια δολάρια που δαπανήθηκαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες σε αυτές τις προσπάθειες του Ειδικού Γενικού Επιθεωρητή για την ανοικοδόμηση της χώρας - Special Inspector General for Afghan Reconstruction (SIGAR).

Τα 100 δισεκατομμύρια δολάρια, παρεμπιπτόντως, είναι περισσότερα χρήματα από αυτά που δαπανήθηκαν για το Σχέδιο Μάρσαλ - το σχέδιο ανασυγκρότησης μετά το Β Παγκόσμιο Πόλεμο.

Συχνά ακούμε ότι εκατομμύρια παιδιών πηγαίνουν στο σχολείο μαζί τους και τα κορίτσια, ότι εκατομμύρια Αφγανοί έχουν πρόσβαση σε βελτιωμένη υγειονομική περίθαλψη και ότι το προσδόκιμο ζωής αυξάνεται σταδιακά ενώ αναπτύσσεται η οικονομία.

Δεν πρόκειται για τίποτα περισσότερο από ψέματα επιπέδου δημοσίων σχέσεων. Το πρόγραμμα ανασυγκρότησης του Αφγανιστάν έχει αποδειχθεί ότι είναι μια αποτυχία και τα υποτιθέμενα επιτεύγματά του είναι σχεδόν ανύπαρκτα, όπως τεκμηριώνεται από πολλαπλές έρευνες που διεξήχθησαν από τον ειδικό επιθεωρητή, καθώς και από ερευνητές και επιστήμονες οργανισμών όπως ο ΟΗΕ, η ΕΕ, το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα.

Στο Αφγανιστάν δεν έχει γίνει ποτέ μια προσπάθεια για πολιτική λύση και όλος ο λαός της αποδεκατισμένης χώρας, βλέπει τα τελευταία οκτώ χρόνια, κάθε χρόνο, επιδείνωση της βίας.

Οι Αμερικανοί υποστηρίζουν όμως ότι ο αμερικανικός στρατός έχει κάνει σπουδαία πράγματα για τον αφγανικό λαό.

Θα δυσκολευθεί κανείς να βρει πολλούς Αφγανούς-πέρα από την απίστευτα διεφθαρμένη και παράνομη κυβέρνηση, τον καλύτερο ορισμό της κλεπτοκρατίας- που να συμφωνούν με αυτό.

Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι για τρεις συνεχείς εκλογές στο Αφγανιστάν, η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών υποστήριξε τον δικό της υποψήφιο επιτρέποντας στους Αμερικανούς στρατιώτες να σκοτώσουν και να πεθάνουν ενώ οι προεδρικές και κοινοβουλευτικές εκλογές εξελίσσονταν σε παρωδία.

Είναι επίσης σημαντικό να θυμόμαστε ότι πολλά μέλη της αφγανικής κυβέρνησης είναι και οι ίδιοι πολέμαρχοι και βαρόνοι των ναρκωτικών, πολλοί από τους οποίους είναι ένοχοι ορισμένων από τις χειρότερες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και για εγκλήματα πολέμου, για τις ίδιες παραβιάσεις που και οι Ταλιμπάν είναι ένοχοι.

Η σημερινή κυβέρνηση και η προηγούμενη κυβέρνηση Καρζάι επέτρεψαν να συνεχιστούν τα εγκλήματα εναντίον των γυναικών, συμπεριλαμβανομένων των νόμων που επιτρέπουν στους άνδρες να βιάζουν νόμιμα τις συζύγους τους.

Οτιδήποτε κι αν ανακοινώσει σήμερα ο Αμερικανός πρόεδρος για το Αφγανιστάν, θα το διαφημίσει σίγουρα και στο αγαπημένο του Twitter, σαν προβάλλει κάποιο νέο προϊόν ή ένα καινούργιο τηλεοπτικό επεισόδιο, σε πλήρη αντίθεση με την οδυνηρή πραγματικότητα του πολέμου, που συνεχίζεται στη χώρα.

Στο Αφγανιστάν θα συνεχιστούν, επίσης, τα ψέματα για τη δέσμευση της Αμερικής απέναντι στα ανθρώπινα δικαιώματα και τις δημοκρατικές αξίες, όπως θα συνεχιστούν και τα κέρδη των στρατιωτικών εταιρειών προμήθειας μισθοφόρων και τα κέρδη των βαρόνων ναρκωτικών μαζί φυσικά με τα βάσανα του αφγανικού λαού, που δείχνουν να μην έχουν τέλος.