Υπερδραματοποίηση;
Η πορεία για «Λευκή Υπεροχή» και η αυτοκινητιστική επίθεση στο Σάρλοτσβίλ την περασμένη εβδομάδα, έχει παρουσιαστεί από τα επικρατέστερα ΜΜΕ ως σαφή ένδειξη του ενδημικού ρατσισμού στην Αμερική, και ιδιαίτερα των συντηρητικών και αυτών που ψήφισαν ή στηρίζουν τον Ντόναλντ Τραμπ. Υπάρχει σοβαρό πρόβλημα ρατσισμού και διακρίσεων στην Αμερική του σήμερα, εναντίον των μαύρων, των Λατίνων, των ομοφυλόφιλων και των τρανσέξουαλ, ή έτσι μας λένε. Πρέπει επομένως κάτι να γίνει και όλοι μας θα πρέπει να στηρίξουμε αυτές τις «μειονότητες» και τον αγώνα τους για «ίσα δικαιώματα».

Σε αυτή την ατμόσφαιρα υστερίας, υποτιθέμενοι «εκπρόσωποι» κάθε άλλης μειονότητας έχουν ανέβει στο βάθρο του θύματος. Εάν είστε μέλος κάποιας μειονότητας και αισθάνεστε ότι βιώνετε διακρίσεις, υπάρχει η ενεργή ενθάρρυνση να βγείτε στους δρόμους και να διαμαρτυρηθείτε γι' αυτό. Εάν είστε μέλος κάποιας μειονότητας αλλά δεν αισθάνεστε ότι βιώνετε διακρίσεις, τότε μάλλον έχετε εσωτερικεύσει και αποδεχτεί τις διακρίσεις και θα πρέπει να ξυπνήσετε και να αρχίσετε να διαμαρτύρεστε.

Όλα αυτά αποκαλύπτουν, όχι ότι οι διακρίσεις είναι ενδημικές στις ΗΠΑ, αλλά ότι η ετικέτα «θύμα» υπόσχεται όλων των ειδών τα μη δεδουλευμένα προνόμια - και δύναμη ακόμη - και θα ήταν ανοησία να μην τ' αρπάξει κανείς έτσι όπως απλόχερα προσφέρονται.

Ας επιστρέψουμε στο Σάρλοτσβιλ όμως. Η βασική σειρά γεγονότων περιγράφει μια ομάδα πνευματικά υστερημένων, καυχησιάρηδων που την είδαν υπέρμαχοι της Λευκής Υπεροχής, να οργανώνουν μια πορεία στην πόλη προς διαμαρτυρία της προτεινόμενης απομάκρυνσης του αγάλματος του στρατηγού Ρόμπερτ Έντουαρντ Λη (αρχηγού των δυνάμεων του Νότου στον Αμερικανικό εμφύλιο πόλεμο). Μια ομάδα αριστερών ακτιβιστών οργάνωσε διαδήλωση διαμαρτυρίας. Ακολούθησαν μάχες ανάμεσα στις δυο ομάδες, ενώ οι αστυνομικοί, ως επί το πλείστον, στάθηκαν απαθείς στο πλάι και τους άφησαν να χτυπά ο ένας τον άλλο.

Τα γεγονότα πήραν θανάσιμη τροπή, όταν ένας από τους ρατσιστές υπερμάχους της «λευκής υπεροχής» αποφάσισε να οδηγήσει το αυτοκίνητο του πάνω σε μια ομάδα αντιφασιστών, σκοτώνοντας μια νεαρή γυναίκα και τραυματίζοντας αρκετούς άλλους. Αυτό το τραγικό συμβάν ήταν θεόσταλτο για όλους αυτούς που θέλουν να δουν το κοινωνικό χάος να απλώνεται απ' άκρη σ' άκρη στις ΗΠΑ, επειδή μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως «απόδειξη» ότι η μικρή μειοψηφία των λευκών ρατσιστών - και η πλειοψηφία των συντηρητικών που υποτίθεται ότι τους υποστηρίζουν μαζί με τον 'πρόεδρό τους' - όντως αποτελεί θανάσιμη απειλή για την πολυπολιτισμική Αμερική. Επιπλέον, προσέφερε στη ριζοσπαστική αριστερά εύλογο λόγο για να προωθήσει την επικίνδυνη ατζέντα της, που θέλει να επιβάλει την ισότητα σε όλους και να εξαλείψει κάθε είδους διακρίσεις.

Αυτοί οι τύποι είχαν έναν εθνικό στρατό να τους στηρίζει

Αυτοί οι τύποι έχουν ψευδαισθήσεις μεγαλείου
Εκτός από τις γελοίες δηλώσεις της δήθεν προδοτικής συνεργασίας του με την Ρωσία, ο Τραμπ είχε δαιμονοποιηθεί από την Κλίντον και τους φίλους της από το «βαθύ κράτος» ως ρατσιστής και «υποστηρικτής της Λευκής Υπεροχής» που τον στήριζαν μόνο οι ομοϊδεάτες και οι «ανεκδιήγητοι» του πληθυσμού. Έτσι, τα γεγονότα του Σάρλοτσβιλ εξυπηρετούν επίσης την τρέχουσα ατζέντα του «βαθιού κράτους» να ενισχύσει αυτή την εικόνα και να υπονομεύσει την προεδρία του Τραμπ, καταστρέφοντας κάθε ελπίδα ότι θα μπορούσε να εφαρμόσει πολιτικές, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, που θα μπορούσαν πραγματικά να βελτιώσουν τις ζωές της πλειοψηφίας των Αμερικανών.

Με λίγα λόγια, και οι δυο πλευρές σε αυτήν την υποκριτική διαμάχη έχουν «ριζοσπαστεί» περαιτέρω από τα γεγονότα στο Σάρλοτσβιλ, ενώ οι ψυχοπαθείς στο βαθύ κράτος χαίρονται πολύ που βλέπουν τον αμερικανικό λαό να διαιρείται και να μάχεται μεταξύ του, αντί να ενώνεται εναντίον τους.

Η Στημένη Παγίδα

Υπάρχουν πολλοί λόγοι που μας ωθούν να δούμε τα γεγονότα του Σάρλοτσβιλ ως στημένο «σημείο ανάφλεξης» που εξυπηρετεί τους στόχους του «βαθιού κράτους» όπως περιγράφω πιο πάνω. Η άξεστη και κλισέ φύση της πορείας των υπερμάχων της λευκής υπεροχής ήταν η πρώτη ένδειξη. Οι εικόνες μερικών εκατοντάδων λευκών τύπων που κρατούν πυρσούς σε νυχτερινή πομπή στην πανεπιστημιούπολη του Πανεπιστημίου της Βιρτζίνια, έφεραν αμέσως στη μνήμη τις ναζιστικές φλόγες από τη δεκαετία του 1930 και αυτός ήταν κι ο σκοπός. Ήταν μια καθαρή προπαγάνδα, η χρήση δηλαδή φορτισμένης γλώσσας και εικόνων για να δημιουργήσει μια συναισθηματική και όχι λογική αντίδραση από το κοινό, που υπηρετεί μια κρυφή ατζέντα. Σε περίπτωση που κάποιοι δεν επηρεάστηκαν πολύ από την, ως επί το πλείστον, κωμική εικόνα των νεαρών νεοναζί με τους πυρσούς τους, η αυτοκινητιστική επίθεση που σκότωσε μια νεαρή γυναίκα χρησιμοποιήθηκε για να προσθέσει βαρύτητα και να εξάψει περεταίρω τα συναισθήματα του πληθυσμού.

Η δεύτερη ένδειξη ότι τα γεγονότα στο Σάρλοτσβιλ δεν είναι όπως μας τα παρουσιάζουν τα ΜΜΕ είναι η αντίθεση που βλέπουμε στον σκληρό, οπλοφορεμένο «αντιπρόσωπο» της πορείας «Ενώστε τη Δεξιά» - Κρίστοφερ Καντγουελ - όπως παρουσιάστηκε στο ντοκιμαντέρ του Vice News, και το επόμενο βίντεο του ιδίου να κλαίει γοερά μπροστά την κάμερα και να απαρνείται τις αρχές του απλά και μόνο επειδή πίστευε ότι υπήρχε ένταλμα για την σύλληψη του (δεν υπήρχε). Αν ο Κάντγουελ, ως ηγέτης της πορείας στο Σάρλοτσβιλ, είναι παράδειγμα της ποιότητας και της πεποίθησης που έχει να προσφέρει η «λευκή υπεροχή» στις ΗΠΑ, τότε δεν υπάρχει κανένας λόγος να φοβάται κανείς τα άτομα αυτής της ομάδας, και δεν υπάρχει κανένας λόγος για τους αριστερούς να συνεχίσουν με τον φανατισμό τους.

Η Τρίτη ένδειξη ότι το συμβάν στο Σάρλοτσβιλ δεν είναι όπως παρουσιάζεται, φαίνεται στο ιστορικό του διοργανωτή της πορείας «Ενώστε τη Δεξιά», Τζέισον Κέσλερ. Μέχρι τον Οκτώβριο του 2016 που εμφανίστηκε στη σκηνή ως λευκός εθνικιστής, ο Κέσλερ ήταν υποστηρικτής του Ομπάμα. Περεταίρω μαρτυρία του φιλελεύθερου ιστορικού του βρίσκεται στο γεγονός ότι, σε ομιλία του υπέρ της θέσης του Σάρλοτσβιλ ως ιερή πόλη τον περασμένο Φεβρουάριο, ένας παρευρισκόμενος προκάλεσε τον Κέσλερ μπροστά στην Κάμερα για την προηγούμενη συμμετοχή του στο κίνημα Occupy Wall Street.

Τον Νοέμβριο του 2015, ο Κέσλερ έγραφε στο μπλοκ του:
«Θεωρώ τον εαυτό μου υποστηρικτή της ελευθερίας του λόγου, είμαι υπέρ της άμβλωσης, εναντίον της καταφατικής πράξης, περιβαλλοντιστή, εναντίον των επεμβάσεων, αντι-πολιτισμικό Μαρξιστή, χορτοφάγο, υπέρ της ισότητας αθεϊστή που έχει στενούς μουσουλμάνους φίλους, αλλά επίσης αναγνωρίζω την υπαρξιακή απειλή του Ριζοσπαστικού Ισλάμ, αναγνωρίζω την αξία που φέρνουν οι μετανάστες στις ΗΠΑ, αλλά αναγνωρίζω επίσης και τη σημασία της νόμιμης εισόδου στη χώρα».
Τον Δεκέμβριο του 2015, ο Κέσλερ έγραφε επίσης στο μπλοκ του:
«Δεν μπορώ να σκεφτώ καμιά ενασχόληση που να θαυμάζω περισσότερο από αυτήν του επαγγελματία προβοκάτορα, ο οποίος έχει το θάρρος και την αυτοδιάθεση να κυνηγάει διενέξεις, παρά τις σφεντόνες και τα βέλη του κόσμου»
Ένα τελευταίο ενδεικτικό στοιχείο: η πιθανή παρουσία πληροφοριοδοτών του FBI στις πορείες του Σάρλοτσβιλ. Και στις δυο πλευρές. Η διείσδυση του FBI ακροδεξιές ομάδες λευκής υπεροχής είναι γνωστό και μακρόχρονο γεγονός. Σύμφωνα όμως με το True Pundit, έχουν επίσης διεισδύσει και τις αντιφασιστικές ομάδες. Κάτι που δεν αποτελεί έκπληξη σε οποιοδήποτε γνωρίζει οτιδήποτε σχετικά με το FBI και τις «εγχώριες» εξτρεμιστικές ομάδες.

Δεδομένων των τελευταίων χρόνων πολιτικής αστάθειας, όλοι μπορούμε να κατανοήσουμε ότι κάποιος μπορεί να άλλαξε τις πολιτικές του ιδεολογίες. Έχοντας ζήσει την περισσότερη ενήλικη ζωή μου υποστηρίζοντας τις λεγόμενες «αριστερές» ιδεολογίες, αυτές τις μέρες νιώθω ότι ταιριάζω περισσότερο στο προφίλ των «δεξιών» (παρόλο που αυτές οι απλοϊκές ονομασίες είναι σχεδόν χωρίς νόημα αυτές τις μέρες). Αλλά δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι ένας υποστηρικτής του Ομπάμα και υποστηρικτής των αμβλώσεων, της ισότητας και της μετανάστευσης, με στενούς μουσουλμάνους φίλους, θα μπορούσε να μεταμορφωθεί ειλικρινά σε ένα ακροδεξιό, ηγέτη ναζιστικής πορείας σε λιγότερο από ένα χρόνο.

Αλλά και πάλι, γιατί να μας προκαλεί έκπληξη το ότι αυτή η ύπουλη (ή και βλακώδης) προπαγάνδα χρησιμοποιείται για χειραγώγηση της αντίληψης του κοινού; Γιατί να σκεφτούμε ότι αυτοί που μας έφεραν τα ψέματα για τα όπλα μαζικής καταστροφής του Σαντάμ, τα οποία ξεκίνησαν ένα πόλεμο που ακόμα συνεχίζεται, δεν θα χρησιμοποιήσουν τις ίδιες τακτικές για να σπείρουν το κοινωνικό χάος και τη διαίρεση εγχώρια, εάν αυτό εξυπηρετεί τους σκοπούς τους; Όποια και αν είναι η γνώμη σας σχετικά με αυτό το ζήτημα, υπάρχει ένας κανόνας που ισχύει για όλους και είναι καλός για όλους: μην εισέλθετε ποτέ στη φούσκα της μαζικής υστερίας.