Δυστυχώς εκατομμύρια άνθρωποι σε ολόκληρο τον πλανήτη είναι αντιμέτωποι με τη νόσο του Πάρκινσον. Αμέτρητες μελέτες έχουν γίνει για να βρεθεί ένας τρόπος να σταματήσει η εξέλιξη της νόσου ή ακόμα και να καταπολεμηθεί. Τώρα, έρευνα Σουηδών επιστημόνων δείχνει πως το Πάρκινσον μπορεί και να ξεκινά από το γαστρεντερικό σύστημα.

Ερευνητές από το Ινστιτούτο Καρολίνσκα της Στοκχόλμης στη Σουηδία μελέτησαν στοιχεία από εθνικά αρχεία της Σουηδίας και παρακολούθησαν γα πέντε χρόνια 9.430 άτομα που είχαν υποβληθεί σε αφαίρεση του πνευμονογαστρικού νεύρου (του κύριου κορμού ή τμημάτων του για αντιμετώπιση ελκών). Στη συνέχεια συνέκριναν τα αποτελέσματα τους με εκείνα 377.00 ανθρώπων από τον γενικό πληθυσμό, σε διάστημα 40 ετών.

Τα αποτελέσματα της έρευνας, τα οποία δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό έντυπο Neurology, έδειξαν πως όταν αφαιρέθηκε ο κύριος κορμός του πνευμονογαστρικού νεύρου σε ασθενείς, ήταν πολύ λιγότερο πιθανό να αναπτύξουν την κινητική διαταραχή από ό,τι άλλοι που δεν είχαν υποβληθεί στη χειρουργική επέμβαση.

Όπως λένε οι ειδικοί αυτό δείχνει ουσιαστικά ότι η νόσος πηγάζει από το γαστρεντερικό σύστημα και εξαπλώνεται στον εγκέφαλο μέσω του πνευμονογαστρικού νεύρου -το οποίο εκτείνεται από τον εγκεφαλικό στέλεχος έως την κοιλιακή χώρα και βοηθά στον έλεγχο ασυναίσθητων σωματικών λειτουργιών, όπως ο καρδιακός παλμός και η πέψη.

«Τα ευρήματά μας είναι σύμφωνα με αυτά άλλων ερευνών, αν και τα στοιχεία προς το παρόν είναι μεμονωμένα», εξηγεί η επικεφαλής της έρευνας, Δρ Καριν Βιρντεφελντ.

Στην περίπτωση της επιλεκτικής αφαίρεσης τμημάτων του πνευμονογαστρικού νεύρου η διαφορά στη συχνότητα της νόσου Πάρκινσον δεν ήταν στατιστικά σημαντική. Αλλά τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά στην περίπτωση της αφαίρεσης του κύριου κορμού του πνευμονογαστρικού νεύρου.

Τα 19 άτομα που είχαν υποβληθεί σε αφαίρεση του κύριου κορμού του πνευμονογαστρικού νεύρου τουλάχιστον πέντε χρόνια πριν είχαν 40% λιγότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν νόσο Πάρκινσον από εκείνους που δεν είχαν υποβληθεί στην επέμβαση και είχα τεθεί υπό πενταετή παρακολούθηση.

Οι ερευνητές συνεκτίμησαν και άλλους παράγοντες, όπως ο διαβήτης, η αρθρίτιδα και η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, αλλά εντοπίστηκε συσχετισμός μόνο μεταξύ επέμβασης στο πνευμονογαστρικό νεύρο και τη νόσο Πάρκινσον.

Ειδικοί που δεν σχετίζονται με την ερευνητική ομάδα σχολιάζουν ότι απαιτούνται επιπλέον στοιχεία για την τεκμηρίωση του συσχετισμού.

«Η υπάρχει όντως σχέση και η μελέτη είναι εξαιρετική ως προς το εύρος της βάσης δεδομένων, αλλά τα συμπεράσματα δεν είναι ακόμα αρκετά πειστικά», λέει η Δρ Όλγα Βαλν, νευρολόγος στο Νοσοκομείο Μεθοδιστών του Χιούστον στο Τέξας.

Ο Τζέιμς Μπεκ, επικεφαλής του Εθνικού Ιδρύματος για τη Νόσο Πάρκινσον των ΗΠΑ επίσης χαρακτηρίζει τα ευρήματα «μη καταληκτικά» αλλά δέχεται ότι υπάρχει συσχέτιση. «Δεν είναι αιτιολογική αλλά δείχνει ότι κάτι συμβαίνει στο γαστρεντερικό σύστημα και ότι επηρεάζει τη νόσο Πάρκινσον», σημειώνει.

«Η πιθανότητα πρόληψης της νόσου Πάρκινσον είναι ακόμα απομακρυσμένη και θα χρειαστεί να ανακαλύψουμε πολλούς ακόμα παράγοντες που την προκαλούν», καταλήγει.