Ενώ ζούμε χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά και δεν συναντηθήκαμε ποτέ, η μοίρα μου είναι πιο στενά συνδεδεμένη με το γραφείο που θα έχετε και τις επιλογές που ένας πρόεδρος των ΗΠΑ καλείται να κάνει, απ΄ότι πολλοί μπορεί να πιστεύουν.
Άλλωστε η πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών με οικονομική και διπλωματική υποστήριξη επέτρεψε στο Ισραήλ να συνεχίσει τους εποικισμούς στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη και να επιβάλλει ρατσιστικό καθεστώς απαρτχάιντ.
Δεν πέρασα τα νεανικά μου χρόνια με σκέψεις για την καριέρα μου ή ταξίδια ανά τον κόσμο, η ισραηλινή ασφυκτική κατοχή στην κοινωνία μας περιορίζει τις ευκαιρίες και στα δύο παραπάνω μέτωπα.
Αντ' αυτού, μπλέκομαι σε σχεδόν καθημερινές αντιπαραθέσεις με τους εποίκους και τον κατοχικό στρατό, οι οποίοι θέλουν τόσο εγώ όσο και η οικογένειά μου και οι φίλοι μου να εγκαταλείψουμε τη γη μας και να μην επιστρέψουμε ποτέ.
Καθημερινά πρέπει να περπατήσουμε μακριά, με πλάγιες διαδρομές πέρα από το σπίτι μας, καθώς οι Ισραηλινοί έποικοι συχνά μπλοκάρουν το δρόμο για τα σπίτια μας ή την αγορά - ακόμα και τα παιδιά μας εμποδίζοντας να φτάσουν στο σχολείο.
Το Ισραήλ αρνείται συχνά στους Παλαιστίνιους το δικαίωμα να ταξιδεύουν κατά μήκος των οδικών αξόνων και των κεντρικών δρόμων.
Έποικοι μου έχουν επίσης επιτεθεί φραστικά ενώ ήμουν σε ξεναγήσεις της Χεβρώνας, εκσφενδονίζοντας ύβρεις προς εμένα, ή ακόμη χειρότερα, με απειλές κατά της ζωής μου.
Με έχουν σταματήσει, έχω δεχτεί σωματικό έλεγχο και ξυλοδαρμό, μερικές φορές μέσα στη δική μου ιδιοκτησία.
Αργότερα φέτος, θα δικαστώ από στρατοδικείο για μια σειρά από χαλκευμένες κατηγορίες που πολλοί βλέπουν ως μια στοχευμένη επίθεση για τον ακτιβισμό μου για την υπεράσπιση των ανθρώπινων δικαιωμάτων.
Μπορεί να περάσω αρκετά χρόνια στη φυλακή αν καταδικαστώ και φυσικά, φοβάμαι. Φοβάμαι, επίσης, ότι ο εκφοβισμός μου θα αποτρέψει άλλους νεαρούς Παλαιστινίους να ακολουθήσουν το παράδειγμα μου.
Εύχομαι η ιστορία μου να ήταν μοναδική, αλλά για σχεδόν 70 χρόνια τώρα, εκατομμύρια Παλαιστίνιοι έχουν ζήσει κάτω από μια βάρβαρη ισραηλινή στρατιωτική δικτατορία.
Δεν έχουμε καν το δικαίωμα να διαμαρτυρηθούμε ειρηνικά, κλέβουν τη γη μας και τους οικισμούς μας και μας φυλακίζουν σε απομονωμένους θύλακες. Εν τω μεταξύ, οι Παλαιστίνιοι πολίτες του Ισραήλ, οι οποίοι αποτελούν περίπου το 20% του πληθυσμού, δέχονται εκτεταμένες και συστηματικές διακρίσεις επειδή δεν είναι Εβραίοι ενώ οι Παλαιστίνιοι πρόσφυγες που απελάθηκαν από το Ισραήλ δεν έχουν το δικαίωμα να επιστρέψουν στην πατρίδα τους.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι μια υπέροχη χώρα για πολλούς λόγους και στα ταξίδια μου εκεί είδα μια θαυμάσια ποικιλόμορφη κοινότητα ανθρώπων, πολλοί από τους οποίους έχουν αφιερώσει τη ζωή τους να αγωνίζονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ισότητα.
Αλλά οι πολιτικές των ΗΠΑ προς την Παλαιστίνη και το Ισραήλ είναι άδικες και αντίθετες προς τα ιδανικά της ελευθερίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας.
Στην πραγματικότητα, ήταν η ανάγνωση των έργων γιγάντων όπως ο Νέλσον Μαντέλα, Μαχάτμα Γκάντι και του δικού σας πρωτοπόρου των πολιτικών δικαιωμάτων, Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, που με έπεισαν να περάσω τη ζωή μου με αγώνες μη-βίαιης αντίστασης και να σφυρηλατήσω μια διαδρομή προς τα εμπρός για έναν καλύτερο κόσμο. Χρωστώ πολλά στον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ.
Και όμως, οι ΗΠΑ αύξησαν τη στρατιωτική βοήθεια προς το Ισραήλ αγγίζοντας τα $ 38 δισεκατομμύρια δολάρια για την επόμενη δεκαετία.
Πολλοί Αμερικανοί πρόεδροι έχουν ζητήσει από τους Παλαιστινίους να απορρίψουν τη βία και να συμμετάσχουν σε ειρηνική διαμαρτυρία.
Ωστόσο, όταν το Ισραήλ βάζει το δικό του τέλος στις μη βίαιες παλαιστινιακές διαμαρτυρίες, οι ΗΠΑ δεν αντιδρούν.
Η πραγματικότητα είναι ότι η συντριπτική πλειοψηφία των Παλαιστινίων θέλουν τα ίδια πράγματα που οι Αμερικανοί και άλλοι λαοί θέλουν: Να ζήσουν με ελευθερία και αξιοπρέπεια. Να είναι σε θέση να πάνε στο σχολείο και να εργαστούν χωρίς να ασφυκτιούν από τους περιορισμούς στις κινήσεις τους. Να είναι σε θέση να γεννούν παιδιά που να μπορούν να ελπίζουν σε ένα μέλλον ευημερίας.
Είμαι τυχερός να πω ότι συνεργάζομαι στενά με πολλούς Αμερικανούς που ελπίζουν να δουν το παλαιστινιακό όνειρο της ισότητας να γίνεται πραγματικότητα.
Αλλά πέρα από τους συναδέλφους και τους συμμάχους μου, πρόσφατες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ένας ολοένα αυξανόμενος αριθμός Αμερικανών θέλουν από την κυβέρνησή τους να ακολουθήσει πολιτικές που να προωθούν τις ελευθερίες του παλαιστινιακού λαού, αντί να επιτρέπουν τη συνέχιση του ισραηλινού απαρτχάιντ.
Αν ως ο επόμενος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, θέλετε να σημειώσετε πρόοδο προς την κατεύθυνση μιας δίκαιης και διαρκούς ειρήνης στην περιοχή, τότε θα πρέπει να ξεκινήσουν οι ΗΠΑ να αντιμετωπίζουν τους Παλαιστίνιους ως ίσους με τους Ισραηλινούς και πρέπει να αρχίσετε να πιέζετε το Ισραήλ να σεβαστεί τα δικαιώματα των Παλαιστινίων.
Είναι, άλλωστε, θεμελιώδης αρχή της μεγάλης σας χώρας το γεγονός ότι : «Όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι».
Ως Παλαιστίνιοι, αγωνιζόμαστε να ζούμε σε μια κοινωνία όπου η ισότητα θα είναι μια πραγματικότητα, δεν θα είναι μυθοπλασία.
Ειλικρινά δικός σας,
Ίσα Άμρο»
Σχόλιο: Μέχρι στιγμής ο Ντόναλντ Τραμπ δεν φαίνεται να προωθεί μια δίκαιη και ειρηνική πολιτική ως προς το παλαιστινιακό:
Αμπάς σε Τραμπ: Μην μεταφέρεις την πρεσβεία των ΗΠΑ στην Ιερουσαλήμ, δεν θα βοηθήσει την ειρήνη