
Για μια ακόμη φορά φιγουράρει στην τελευταία θέση των κρατών μελών της ΕΕ, με την ψαλίδα της οικονομικής ανισότητας να έχει ανοίξει τόσο, όσο χρειαζόταν να ξεπεράσουμε όχι μόνον την Βουλγαρία, αλλά και την Ρουμανία!
Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση του SIM (Social Inclusion Monitor EU) για το 2015, στην Ελλάδα (όπως συμβαίνει στην Ισπανία και την Πορτογαλία) το ποσοστό των ατόμων που απειλούνται από την φτώχεια ή τον κοινωνικό αποκλεισμό έχει αυξηθεί συγκριτικά με την αντίστοιχη έκθεση του 2014.
Ειδικά για την Ελλάδα, τα στοιχεία είναι αμείλικτα: Το 36% του συνολικού πληθυσμού «βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού», αναφέρει μεταξύ άλλων το SIM. Καταφέραμε έτσι, να ξεπεράσουμε και τις άλλες δύο χώρες του Νότου που οι λαοί των οποίων δοκιμάζονται επίσης σκληρά. Στην Ισπανία, για παράδειγμα, το αντίστοιχο ποσοστό αγγίζει το 29% και στην Πορτογαλία το 27,5%!
Ο Κρόνος... των μνημονίων και της δήθεν οικονομικής ανάπτυξης
Ενώ στην Ισπανία το ποσοστό παιδιών και νέων που απειλούνται από την φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό φτάνουν το 35,8% και στην Πορτογαλία το 31,7%, στην Ελλάδα το ποσοστό έχει εκτοξευθεί στο 36,7%!
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν οι συντάκτες της πολύ ενδιαφέρουσας αυτής έκθεση: «Το ποσοστό των παιδιών στη χώρα μας που αυτήν την στιγμή στερούνται βασικά αγαθά στην καθημερινότητά τους υπερδιπλασιάστηκε από το 2007 που ήταν 9,7% στο 23,2%»!
Και σε αυτό το θέμα, της στέρησης παιδιών από βασικά αγαθά, καταφέραμε να ξεπεράσουμε Βουλγαρία και Ρουμανία.
Η κατάσταση στη χώρα μας χαρακτηρίζεται «δραματική» από το ευρωπαϊκό παρατηρητήριο με την ανεργία στους νέους να εξακολουθεί να βρίσκεται πάνω από το 50% και των ατόμων που βρίσκονται σε κίνδυνο «σχετικής εισοδηματικής φτώχειας» ή «επηρεάζονται από την υλική στέρηση, ζώντας σε "οιονεί" νοικοκυριά ανέργων» να αγγίζει το 36%. Αρκεί λίγος καιρός ακόμη ώστε να συναγωνιστούμε και σε αυτό το θέμα Ρουμανία και Βουλγαρία οι οποίες εμφανίζονται με ποσοστό 50%.


Σχόλιο: Η ανθρωπιστική κρίση στην Ελλάδα πλέον αποκτά εφιαλτικές διαστάσεις. Τα όλο και τραγικότερα αποτελέσματα του δρόμου που βαδίζει η χώρα δεμένη από τις επιταγές των Μνημονίων είναι ξεκάθαρα. Το θέμα είναι πόσο ακόμη βάρος θα αντέξει η πλάτη της κοινωνίας μέχρι να "σπάσει";