Καλώς Ορίσατε στο Sott.net
Πεμ, 12 Δεκ. 2019
Ο Κόσμος γι'αυτούς που Σκέφτονται

Επιστήμη του Πνεύματος
Χάρτης

Attention

Προσοχή! Τοξικοί άνθρωποι!

KEEP CALM AND STAY AWAY OF TOXIC PEOPLE
Στο σύμπαν των ανθρώπινων σχέσεων τα άτομα που βρίσκονται γύρω μας μπορούν τα λειτουργήσουν με δύο τρόπους: είτε ως «ήλιος» είτε ως «μαύρη τρύπα». Η πρώτη κατηγορία είναι οι άνθρωποι που ασκούν απόλυτα ευεργετική επίδραση επάνω μας. Στη δεύτερη κατηγορία ανήκουν εκείνα τα άτομα που όπου και αν πηγαίνουν «ρουφάνε» από τους γύρω τους την καλή ενέργεια, την αισιοδοξία και την αυτοεκτίμηση. Είναι οι λεγόμενοι τοξικοί άνθρωποι και βρίσκονται παντού ανάμεσά μας.

Είναι εκείνος ο συνάδελφος που μόλις μπεις στο γραφείο, αντί για καλημέρα θα αναστενάξει βαθιά και θα σου πει - πάλι - για το πόσο χάλια είναι η δική του ζωή. Είναι εκείνη η ξαδέρφη που θα σου πει ότι αδυνάτισες, μόνο για να συμπληρώσει ότι σε κάνει να δείχνεις κουρασμένη. Είναι το αφεντικό σου που απορρίπτει κάθε πρωτοβουλία σου με συγκαταβατικό ύφος του στυλ «εγώ ξέρω καλύτερα» ή - ακόμα χειρότερα - με φωνές και μειωτικά επίθετα μπροστά σε όλους. Είναι κάποιος που μόλις του ανακοινώσεις γεμάτος χαρά ότι πήγες σε νέα δουλειά θα αρχίσει να σε ρωτάει για το ωράριο, μόνο και μόνο για να καταλήξει ότι «είσαι ζόρικα» και να νιώσει καλύτερα για τη δική του κατάσταση. Η λίστα είναι πραγματικά ατέλειωτη.

Σε αντίθεση, όμως, με τα τοξικά απόβλητα που έχουν επάνω τους τη χαρακτηριστική επιγραφή με τη νεκροκεφαλή, αυτό το είδος ανθρώπου, δυστυχώς για όλους μας, δεν φέρει καμιά προειδοποίηση επάνω του. Εκεί βρίσκεται η παγίδα: ο τοξικός άνθρωπος δεν είναι κανένας μανιακός που ουρλιάζει. Ο τοξικός άνθρωπος είναι πολύ χειρότερος, είναι ύπουλος, μοιάζει αθώος και πάντα είναι εκείνος που μπορεί να έχει κερδίσει τη συμπάθεια όλων επειδή είναι «ο καημένος που του πάνε όλα στραβά.»

Σχόλιο: Πως να αναγνωρίσετε τη χειραγώγηση στη σχέση σας

Πώς να αναγνωρίσετε ένα ναρκισσιστικό άτομο από τον τρόπο που μιλάει


Hearts

Τα μυστικά της ωκυτοκίνης

Η... αγαπησιάρα ορμόνη που δένει τη μάνα με το παιδί, τους συντρόφους, τους φίλους αποτελεί ένα άκρως αγαπητό ερευνητικό αντικείμενο. Ιδού πώς και γιατί
Ωκυτοκίνη
Είναι αλήθεια πως υπάρχει κάτι που λέγεται «the love molecule»; Και αν ναι, τι ακριβώς κάνει; Το πίνεις και ερωτεύεσαι; Το δίνεις στον άλλον και σε ερωτεύεται; Μήπως το πίνετε και οι δύο και σας ακούνε πέντε ορόφους επάνω; Τίποτε από αυτά. Πίσω από την καθόλου σοβαρή έκφραση «το μόριο της αγάπης και του έρωτα», σε σχέση με την ωκυτοκίνη, που τη θυμούνται κάποιοι δημοσιογράφοι, μαζί και την κυρία Σούζαν Ερντμαν του ΜΙΤ, πάντα τις ημέρες του Αγίου Βαλεντίνου, υπάρχει μια πολύ ενδιαφέρουσα ερευνητική δραστηριότητα.

Με δυο λόγια

Είναι ορμόνη που παράγεται στον υποθάλαμο του εγκεφάλου, μεταφέρεται στην υπόφυση και εκκρίνεται από εκεί. Τη συνέδεσαν με τον έρωτα διότι είναι αλήθεια πως αυξάνεται η έκκρισή της από τον οργανισμό μας όταν φιλάμε (αρκεί να υπάρχει πάθος και φόρτιση στο φιλί μας). Αλλά αυξάνεται και όταν η μητέρα θηλάζει το παιδί της. Την ώρα του τοκετού, οπότε αυξάνεται η ευκινησία της μήτρας, διαστέλλεται ο κόλπος και παίζει ρόλο στην εξώθηση του εμβρύου. Πλημμυρίζει όμως ακόμη και τους άνδρες όταν είναι με παρέα φίλων, που πραγματικά την απολαμβάνουν.

Η... αγαπησιάρικη ωκυτοκίνη


Στην τυπική γλώσσα της Χημείας λέμε πως είναι πεπτίδιο που περιέχει εννέα αμινοξέα. Τα πεπτίδια είναι αζωτούχες οργανικές ενώσεις που αποτελούν δομικό συστατικό των πρωτεϊνών και καθένα από αυτά είναι μια ένωση που την αποτελούν δύο ή περισσότερα αμινοξέα συνδεόμενα με χημικό δεσμό.

Σχόλιο: Η ορμόνη της αγάπης πίσω από τις λέξεις

Το δεσμό αγάπης ανθρώπων και σκύλων ενισχύει η ωκυτοκίνη


Sheeple

Η βιομηχανία της ευτυχίας: Χάπια και εργαλεία για να μην νοιώθουμε την αδικία

Το ακόλουθο άρθρο του γνωστού Βρετανού κριτικού της λογοτεχνίας και της κουλτούρας Τέρι Ιγκλετον δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα The Guardian
ευτυχία
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτό που όλοι θέλουμε είναι η ευτυχία. Το μοναδικό πρόβλημα είναι σε τι έγκειται το να είναι κανείς ευτυχής, ένα πρόβλημα για το οποίο ποτέ δεν κατόρθωσαν να συμφωνήσουν οι ηθικοί στοχαστές.

Η ευτυχία είναι ένα συναίσθημα καθαρά υποκειμενικό ή μπορεί κατά κάποιον τρόπο να μετρηθεί; Μπορούμε να είμαστε ευτυχείς χωρίς να το γνωρίζουμε; Θα μπορούσε κάποιος να είναι εντελώς δυστυχισμένος κι ωστόσο να παραμένει πεισμένος ότι βρίσκεται σε έκσταση;

Στις μέρες μας η έννοια της ευτυχίας έχει μετατοπιστεί από την ιδιωτική σφαίρα στη δημόσια.

Οπως αναφέρει ο Ουίλιαμ Ντέιβις στη σαγηνευτική έρευνά του «The Happiness Industry», ένας αυξανόμενος αριθμός επιχειρήσεων απασχολεί υπαλλήλους της ευτυχίας, όπως η Google που δημιούργησε τη μορφή του «jolly good fellow».

Με τον ίδιο τρόπο, θα μπορούσε ίσως η Τράπεζα της Αγγλίας να εξετάσει την πιθανότητα να προσλάβει έναν ταχυδακτυλουργό.

Ειδικοί σύμβουλοι της ευτυχίας δίνουν συμβουλές σε όποιον υποχρεώθηκε σε έξωση από την κατοικία του για το πώς πρέπει να συνεχίσει τη ζωή του.

Σχόλιο: Ένα μοναδικό βίντεο: Τι είναι αυτό που μας κάνει ανθρώπους;

Η ευτυχία δεν χρειάζεται χρήματα, μόνο αγάπη και έλλειψη άγχους

Η απόλυτη αδικία και ανισότητα! 62 κροίσοι κρατούν την μισή περιουσία του κόσμου στα χέρια τους


Laptop

Η χρήση GPS αδρανοποιεί τον εγκέφαλο

χρήση GPS
Aν ακολουθείτε κατά πόδας το GPS σας ή άλλες εφαρμογές προσδιορισμού θέσης με τη βοήθεια δορυφόρου, πρέπει να γνωρίζετε ότι στην ουσία αδρανοποιείται το τμήμα του εγκεφάλου που χρησιμοποιείται για την πλοήγηση και την κίνησή μας μας μέσα στον χώρο.

Ερευνητές του University College του Λονδίνου μελέτησαν τον εγκέφαλο 24 εθελοντών, καθώς «κυκλοφορούσαν» ψηφιακά στη συνοικία του Σόχο στο Λονδίνο. Εστίασαν το ενδιαφέρον τους, ωστόσο, στον ιππόκαμπο, την περιοχή του εγκεφάλου που χρησιμοποιείται για την απομνημόνευση και την πλοήγηση όπως, εξάλλου, και στον προμετωπιαίο φλοιό, μία περιοχή που αφορά τον σχεδιασμό και τη λήψη αποφάσεων.

Οταν οι άνθρωποι που έλαβαν μέρος στο πείραμα κυκλοφορούσαν στο Σόχο χωρίς βοήθημα, η δραστηριότητα και στις δύο περιοχές αυτές του εγκεφάλου ήταν έντονη. Αντιθέτως, η δραστηριότητα αυτή σταματούσε όταν οι άνθρωποι που συμμετείχαν στο πείραμα υποβοηθούντο στην πλοήγησή τους από GPS. Τα συμπεράσματα της έρευνας δημοσιεύθηκαν στο Nature Communications.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος φαντάζεται πληθώρα νέων πιθανών διαδρομών σε πραγματικό χρόνο, καθώς οι άνθρωποι κινούνται μέσα στον χώρο.

Bulb

Ενα «δεν ξέρω» φτάνει

γνώση
Πιστεύετε ότι τα ξέρετε όλα; Τότε είναι πολύ εύκολο να χαρακτηριστείτε στενόμυαλοι και να πάρετε λάθος αποφάσεις, υποστηρίζει νέα έρευνα.

Σύμφωνα με επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Duke στη Βόρεια Καρολίνα, το να αποδεχόμαστε ότι δεν είμαστε σίγουροι για ορισμένα πράγματα μπορεί να αποδειχθεί ένα πολύ ισχυρό χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς μας.

Η διανοητική ταπεινότητα, όπως ονομάζουν αυτό το χαρακτηριστικό οι ειδικοί, βρίσκεται σε αντιδιαστολή με την διανοητική αλαζονεία, όπως χαρακτηρίζουν οι επιστήμονες το γνώρισμα εκείνο των ανθρώπων που «ξέρουν τα πάντα».

«Το να μην φοβάσαι να κάνεις λάθος, αυτό συνιστά μια μεγάλη αξία της προσωπικότητας» αναφέρει ο επικεφαλής της μελέτης Mark Leary, καθηγητής Ψυχολογίας και Νευροεπιστημών και καταλήγει: «Όταν είμαστε στενόμυαλοι και αλαζόνες, δημιουργούμε προβλήματα ακόμη και στις διαπροσωπικές μας σχέσεις, καθώς είμαστε πεπεισμένοι ότι μόνο η άποψή μας είναι σωστή».

Μία από τις δοκιμασίες που περιελάμβανε η μελέτη απαιτούσε από τους συμμετέχοντες να διαβάσουν ένα δοκίμιο στο οποίο ο συγγραφέας του είτε ενθάρρυνε είτε αποδοκίμαζε τη σχέση του ανθρώπου με τη θρησκεία. Από τους αναγνώστες που διαφώνησαν με το δοκίμιο, όσοι είχαν αλαζονική συμπεριφορά - δηλαδή ανήκαν στην κατηγορία εκείνων που «τα ξέρουν όλα» - αναφέρθηκαν άσχημα για τον χαρακτήρα του συγγραφέα, ενώ αντίθετα όσοι ήταν πιο διαλλακτικοί και ανοιχτόμυαλοι, αποδεχόμενοι την άγνοιά τους, δεν φέρθηκαν ούτε με επιθετικό ούτε με προσβλητικό τρόπο κατά του συγγραφέα.

Clipboard

Τελικά δεν είμαστε τόσο καλοί όσο φανταζόμαστε

καλοσύνη
Αν δώσετε χρήματα σε έναν άστεγο άνθρωπο, αυτός σας καθιστά καλό άνθρωπο; Κι αν δώσετε αίμα ή προσφερθείτε να βοηθήσετε έναν ξένο, είστε καλός άνθρωπος;

Μην βιαστείτε να απαντήσετε, διότι τα ευρήματα μιας νέας μελέτης δεν είναι αυτά ακριβώς που θα φανταζόμασταν.

Σε αυτήν, ο δρ Τζόναθαν Φρίμαν, καθηγητής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Goldsmiths που υπάγεται στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, και η συνάδελφός του Εύα Φεράρι, ζήτησαν από 100 εθελοντές να συμπληρώσουν μία σειρά από ερωτηματολόγια και τεστ, για να καθορίσουν πόσο καλοί πίστευαν ότι είναι.

Στη συνέχεια, τους έδωσαν μία λίστα με καλές πράξεις και τους ρώτησαν πόσο συχνά έκαναν κάθε μία από αυτές.

Όπως γράφουν σε έκθεσή τους, την οποία συνέταξαν για λογαριασμό της αεροπορικής εταιρείας Monarch Airlines, το 98% των εθελοντών τους όχι μόνο πιστεύουν ότι είναι εξαιρετικά καλοί, αλλά ότι ανήκουν στο 50% που είναι καλύτεροι απ' όλους.

Σχόλιο: Το άγχος προκαλεί την έλλειψη ενσυναίσθησης που χαρακτηρίζει την εποχή μας


2 + 2 = 4

Επαναλήφθηκε το πείραμα του Μίλγκραμ για την υπακοή στην εξουσία με δυστυχώς τα ίδια αποτελέσματα

πείραμα του Μίλγκραμ
Οι άνθρωποι είναι πάντα πρόθυμοι να υπακούσουν στις εντολές που θα πάρουν, ακόμη και αν πρόκειται να κάνουν ηλεκτροσόκ στους συνανθρώπους τους. Εννέα στους δέκα θα έκαναν κάτι τέτοιο, αν αυτή είναι η άνωθεν εντολή, όπως απέδειξαν Πολωνοί κοινωνικοί ψυχολόγοι, οι οποίοι επανέλαβαν το διάσημο Πείραμα του Μίλγκραμ, με το οποίο ο αμερικανός ψυχολόγος είχε σοκάρει τον κόσμο στη δεκαετία του 1960.

Τότε, σε ένα πείραμα-ορόσημο για την επιστήμη της ψυχολογίας, το οποίο «φώτισε» τις συνθήκες που επικρατούσαν στη ναζιστική Γερμανία (και όχι μόνο), ο Στάνλεϊ Μίλγκραμ του Πανεπιστημίου Γέιλ είχε αποδείξει ότι, υπό συνθήκες πίεσης από την εξουσία, οι άνθρωποι είναι πρόθυμοι να εκτελέσουν τις εντολές, ακόμη και αν θα βλάψουν τους άλλους. Αν και στην πραγματικότητα το πείραμα δεν περιλάμβανε πραγματικά ηλεκτροσόκ, οι συμμετέχοντες -που νόμιζαν ότι κάνουν ηλεκτροσόκ- υλοποίησαν στην πλειονότητα τις άνωθεν εντολές.

Τώρα, οι ερευνητές της Σχολής Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Αθρωπιστικών Επιστημών του Βρότσλαβ της Πολωνίας, με επικεφαλής τον Τόμας Γκρζιμπ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό κοινωνικής ψυχολογίας "Social Psychological and Personality Science", επανέλαβαν το πείραμα με 40 άνδρες και 40 γυναίκες ηλικίας 18 έως 69 ετών.

Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να πατούν δέκα κουμπιά, που το καθένα αντιστοιχούσε σε ολοένα ισχυρότερο ηλεκτροσόκ (που πάλι δεν ήταν πραγματικό, αλλά οι συμμετέχοντες δεν το ήξεραν). Αποδείχθηκε ότι το 90% (οι εννέα στους δέκα) ήσαν πρόθυμοι να πατήσουν το κουμπί με το πιο έντονο ηλεκτροσόκ. Οι ερευνητές σκοπίμως παρότρυναν τους συμμετέχοντες με φράσεις του τύπου «το πείραμα απαιτεί να συνεχίσετε», «είναι απολύτως ουσιώδες να συνεχίσετε» και «δεν έχετε άλλη επιλογή παρά να συνεχίσετε».

Σχόλιο: Είναι ευκολότερο να παρακινηθεί κάποιος σε πράξεις βίας από το να τις κάνει ηθελημένα


Family

Όσοι έχουν παιδιά ζουν μέχρι και 2 χρόνια περισσότερο από τους άτεκνους

γονείς παιδιά
Οι άγρυπνες νύχτες των γονιών πάνω από τα παιδιά τους -και οι κατοπινοί «πονοκέφαλοι» κάθε είδους, εξαιτίας των παιδιών- φαίνεται πως με κάποιο τρόπο «εξαργυρώνονται». Οι άνθρωποι που έχουν γίνει γονείς, συνήθως ζουν περισσότερα χρόνια, σε σχέση με όσους δεν έχουν αποκτήσει παιδιά, σύμφωνα με μια νέα σουηδική επιστημονική έρευνα.

Στην ηλικία των 60 ετών, η διαφορά στο προσδόκιμο ζωής μπορεί να φθάσει τα δύο χρόνια υπέρ των ανδρών που έχουν παιδιά, ενώ για τις γυναίκες μητέρες το «κέρδος» είναι λίγο μικρότερο (έως 18 μήνες). Το φύλο των παιδιών - αγόρι ή κορίτσι- δεν φαίνεται να παίζει ρόλο, άρα δεν είναι ανάγκη να έχει κανείς κορίτσι για να δει καλά γεράματα!

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την επιδημιολόγο δρα Κάριν Μόντιγκ του Ινστιτούτου Περιβαλλοντικής Ιατρικής του Ινστιτούτου Καρολίνσκα του Πανεπιστημίου της Στοκχόλμης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό επιδημιολογίας "Journal of Epidemiology & Community Health", ανέλυσαν στοιχεία για σχεδόν 1,5 εκατομμύρια άνδρες και γυναίκες άνω των 60 ετών.

Όπως αναμενόταν, διαπιστώθηκε ότι όσο μεγαλύτερη είναι η ηλικία κάποιου, τόσο αυξάνει ο κίνδυνος θανάτου του, ανεξάρτητα από το αν είναι γονιός ή όχι. Όμως ο κίνδυνος θανάτου σε οποιαδήποτε ηλικία πάνω από τα 60 είναι συγκριτικά μικρότερος για τους γονείς ενός ή περισσότερων παιδιών - περισσότερο για τους άνδρες ό,τι για τις γυναίκες. Για παράδειγμα, ο κίνδυνος θανάτου μέσα στον επόμενο χρόνο για έναν 80χρονο ήταν 7,4% αν ήταν γονιός και 8,3% αν ήταν άτεκνος.

Σχόλιο: Μια άλλη έρευνα όμως (Τα παιδιά χαρίζουν μακροζωία στις μητέρες τους), έδειξε ότι:
Σε μελέτη που πραγματοποίησαν ανακάλυψαν πως όσο περισσότερα παιδιά έχει μία γυναίκα τόσο πιο δύσκολα υποκύπτει το σώμα της στις επιδράσεις της γήρανσης.

Μάλιστα τα οφέλη από τα παιδιά «αποτυπώνονται» στο DNA της: τα χρωμοσώματά της έχουν μακρύτερα τελομερή, γράφουν στην επιθεώρηση PLoS One.

Τα τελομερή είναι οι άκρες των χρωμοσωμάτων και ένας καλά τεκμηριωμένος δείκτης μακροζωίας. Συχνά παρομοιάζονται με τις πλαστικές άκρες των κορδονιών στα αθλητικά παπούτσια, διότι όπως οι άκρες αυτές προστατεύουν τα κορδόνια από τη φθορά, έτσι και τα τελομερή προστατεύουν τα χρωμοσώματα από τις βλάβες. [...]

Ο ρυθμός βράχυνσης των τελομερών ήταν πολύ πιο αργός στις εθελόντριες που είχαν περισσότερα παιδιά, γεγονός το οποίο «θα μπορούσε να σχετίζεται με την δραματική αύξηση των οιστρογόνων στη διάρκεια κάθε εγκυμοσύνης», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Πάμπλο Νεπόμνασαϊ, καθηγητής Επιστημών Υγείας στο πανεπιστήμιο.



Brain

Ολοι μας μπορούμε να έχουμε εξαιρετική μνήμη

μνήμη
Τους αποκαλούν «αθλητές μνήμης» και τα αθλητικά τους επιτεύγματα συνίστανται την απομνημόνευση και την πιστή ανάσυρση από τη μνήμη σειρών από λέξεις ή αριθμούς που είναι άσχετες μεταξύ τους. Τα άτομα αυτά αποδίδουν τις εντυπωσιακές τους ικανότητες στη χρήση μιας μνημοτεχνικής, γνωστής ως η «μέθοδος των τόπων», ή σε ανάλογες τεχνικές απομνημόνευσης.

Μια νέα επιστημονική έρευνα που πραγματοποιήθηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Στάνφορντ των ΗΠΑ έδειξε ότι όλοι οι άνθρωποι πετυχαίνουν ανάλογα μνημονικά επιτεύγματα αν μάθουν αυτή τη μνημοτεχνική.

H νέα μελέτη μόλις δημοσιεύτηκε στο εγκυρότατο διεθνώς επιστημονικό περιοδικό «Neuron» και δείχνει σαφώς ότι η εκμάθηση και η χρήση αυτών των τεχνικών απομνημόνευσης οδηγεί στη δημιουργία νέων εγκεφαλικών διασυνδέσεων στα άτομα που υποβλήθηκαν σε ένα ειδικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα.

Με άλλα λόγια, όλοι οι άνθρωποι μπορούν να αποκτήσουν εντυπωσιακές μνημονικές επιδόσεις.

Πρόκειται για πανάρχαιες «τεχνικές απομνημόνευσης» που μας επιτρέπουν να αποθηκεύουμε στη μνήμη μας για πολύ μεγάλα χρονικά διαστήματα κάθε είδους πληροφορία και να την ανακαλούμε με ευκολία.

Σχόλιο: Η φύση ενισχύει τη μνήμη και τις δεξιότητες σκέψης

Δενδρολίβανο: Το βότανο που ενισχύει τη μνήμη ως και 75%


Coffee

Γιατί δεν λέμε αυτό που πραγματικά νιώθουμε;

ψυχολογία
«Πες το, μη ντρέπεσαι». «Πες το, μη διστάζεις». «Και τι θα γίνει άμα το πεις;». Αυτές είναι μερικές από τις παροτρύνσεις φίλων, κάθε φορά που μας βλέπουν να υπομένουμε αδιαμαρτύρητα κάτι, να μην εξωτερικεύουμε τα αισθήματα μας, όποια κι αν είναι αυτά. Και φαινομενικά, έχουν δίκιο. Τι πιο εύκολο από το να πεις σε κάποιον που αγαπάς, ότι τον αγαπάς; Τι πιο εύκολο από το να απαντήσεις όπως πρέπει στον συνάδελφο που αντιπαθείς; Το λογικό άλμα λέει ότι αφού όλα αυτά είναι εύκολα, άρα όποιος δεν τα υλοποιεί είναι δειλός ή αναβλητικός στην καλύτερη περίπτωση. Όμως, τα πράγματα δεν είναι έτσι, σύμφωνα με τη σύγχρονη ψυχολογία που έχει μερικές καλές εξηγήσεις για τους λόγους για τους οποίους δεν βάζουμε τα πράγματα στη θέση τους ή δεν λέμε μια αλήθεια, όταν πρέπει και στο πρόσωπο που πρέπει. Σύμφωνα με άρθρο του κλινικού ψυχολόγου John M. Grohol, υπάρχουν τουλάχιστον 10 λόγοι που δεν μας επιτρέπουν να εκδηλωθούμε συναισθηματικά και όλοι είναι σοβαροί.

1. Γιατί φοβόμαστε τη σύγκρουση


Μπορεί να είμαστε έτοιμοι να πούμε τα πράγματα με τ' όνομά τους, ωστόσο δεν είμαστε έτοιμοι για τις συνέπειες. Αυτό αναγκάζει πολύ συχνά τους ανθρώπους να αναθεωρούν, να διστάζουν και τελικώς να αναβάλλουν μία αποκάλυψη.

2. Γιατί πιστεύουμε στη συναισθηματική τελειότητα


Με κάποιον τρόπο έχουμε πειστεί ότι ο θυμός, η ζήλια, το άγχος, τα παράπονα γενικώς, ρίχνουν το επίπεδο. Δεν θέλουμε να μας πουν ζηλιάρηδες, γκρινιάρηδες ή φυγόπονους. Ωστόσο, όπως εξηγεί ο ειδικός πρόκειται ακριβώς για τα συναισθήματα που πρέπει να εκφράζονται, για να μη δημιουργούν κενά στις σχέσεις και φθορές στην ψυχολογία μας.

3. Φοβόμαστε την απόρριψη ή την αποδοκιμασία


Σε κανέναν δεν αρέσει να ακούει "όχι" ή να γίνεται αποδέκτης αρνητικής κριτικής. Όμως, πρόκειται για λόγο που μας κρατά σε σκοτάδι, ελλιπώς ενημερωμένους και σε μόνιμη αμφιβολία. Αν δεν ρωτήσουμε, δεν θα μάθουμε κι ας είναι κλισέ. Κι αν αποτύχουμε, δεν χάλασε κι ο κόσμος. Αναπτύσσουμε τεχνικές και συναισθηματικές άμυνες για την επόμενη προσπάθεια μας.