Καλώς Ορίσατε στο Sott.net
Πεμ, 12 Δεκ. 2019
Ο Κόσμος γι'αυτούς που Σκέφτονται

Επιστήμη & Τεχνολογία
Χάρτης

Fireball 5

Υδροφόροι αστεροειδείς σπέρνουν νερό και ζωή στο Σύμπαν

water universe

H δημιουργία ωκεανών από την πτώση αστεροειδών δεν αποτελεί, όπως φαίνεται, αποκλειστικό προνόμιο της Γης αλλά συμβαίνει και σε άλλους πλανήτες στο Σύμπαν
Το πώς έκανε την εμφάνιση του το νερό στη Γη αποτελεί μόνιμο αντικείμενο μελέτης για τους επιστήμονες με διάφορες θεωρίες να έχουν πέσει στο τραπέζι. Με δεδομένο ότι η παρουσία του νερού συνδέεται άμεσα με την παρουσία της ζωής η ανακάλυψη των μηχανισμών παραγωγής του νερού και της παρουσίας του σε διαστημικά σώματα αποτελεί ένα από τα ιερά δισκοπότηρα της επιστημονικής έρευνας.

Η δημοφιλέστερη θεωρία για το νερό της Γης είναι ότι δεν αποτελεί προϊόν γεωλογικών διεργασιών αλλά ότι έφτασε με τους αστεροειδείς που βομβάρδιζαν τον πλανήτη μας την πρώτη περίοδο της ύπαρξής του. Μια νέα μελέτη αναφέρει ότι η ίδια διαδικασία λαμβάνει χώρα σε ολόκληρο το Σύμπαν και έτσι πιθανότατα υπάρχουν αμέτρητοι πλανήτες οι οποίοι με τη βοήθεια των αστεροειδών έχουν ωκεανούς παρόμοιους με της Γης και φυσικά έχουν αναπτυχθεί σε αυτούς τους πλανήτες διάφορες μορφές ζωής.

Το «νερουλό» άστρο

Ερευνητές του τμήματος Αστρονομίας και Αστροφυσικής του Πανεπιστημίου Warwick στη Βρετανία έκαναν παρατηρήσεις σε έναν λευκό νάνο, το υπόλειμμα ενός άστρου που έκαψε όλα τα καύσιμα του αλλά δεν καταστράφηκε σε μια έκρηξη σουπερνόβα. Ο Ηλιος είναι ένα άστρο που, σύμφωνα με τους ειδικούς, θα μετατραπεί στο τέλος της ζωής του σε έναν λευκό νάνο.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ο λευκός νάνος διέθετε σε υψηλά επίπεδα οξυγόνο και υδρογόνο και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα δύο στοιχεία υπήρχαν εκεί και σε τόσο μεγάλες ποσότητες επειδή πάνω στο άστρο έπεσε ένας γιγάντιος αστεροειδής γεμάτος νερό. Εκτιμούν ότι ο αστεροειδής αυτός είχε διάμετρο περίπου 160 χλμ και διέθετε ποσότητα νερού ίση με το 30%-35% του νερού που υπάρχει στην επιφάνεια της Γης.

Σχόλιο: Ο κομήτης αφήνει έκπληκτους τους επιστήμονες: Δεν είναι ''βρώμικη χιονόμπαλα''!


Magnify

Ενδείξεις για έκτη βάση στο DNA

dna
Μισό και πλέον αιώνα μετά την ανακάλυψή του, το δεσοξυριβονουκλεϊκό οξύ, περισσότερο γνωστό ως DNA, φαίνεται πως δεν έχει αποκαλύψει όλα τα μυστικά του. Ενδείξεις για την ύπαρξη μιας έκτης χημικής βάσης στο DNA των ευκαρυωτικών οργανισμών δημοσιεύονται στην έγκριτη επιθεώρηση Cell.

Εδώ και δεκαετίες είναι γνωστό ότι η γενετική πληροφορία καταγράφεται στο μόριο DNA με τέσσερα χημικά γράμματα, τις βάσεις Α (αδενίνη), T (θυμίνη), C (κυτοσίνη) και G (γουανίνη), οι οποίες συνδέονται ανά ζεύγη στη διπλή έλικα του DNA.

Δύο ακόμα βάσεις: μεθυλκυτοσίνη και μεθυλαδενίνη

Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ανακαλύφθηκε και μια πέμπτη βάση, η οποία σχηματίζεται από την χημική τροποποίηση της κυτοσίνης και ονομάζεται μεθυλκυτοσίνη ή mC.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 οι βιολόγοι ανακάλυψαν ότι ο σχηματισμός μεθυλκυτοσίνης από την μεθυλίωση της κυτοσίνης παίζει σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση της γονιδιακής έκφρασης ή λειτουργίας.

Σήμερα, η μεθυλίωση της κυτοσίνης θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους «επιγενετικούς» παράγοντες που ενεργοποιούν ή απενεργοποιούν γονίδια ανάλογα με τις περιβαλλοντικές συνθήκες. Τα μοτίβα μεθυλίωσης διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο, ακόμα και ανάμεσα σε ομοζυγωτικούς διδύμους, και παίζουν ρόλο στην ανάπτυξη του εμβρύου αλλά και την εκδήλωση ασθενειών όπως ο καρκίνος.

Τρεις μελέτες που δημοσιεύονται τώρα στο Cell περιγράφουν την πιθανή ύπαρξη μιας ακόμα βάσης, της μεθυλαδενίνης (mA), η οποία σχηματίζεται από τη μεθυλίωση της αδενίνης και δεν αποκλείεται να αποδειχθεί ένας ακόμα επιγενετικός παράγοντας.

Σχόλιο: RNA: Η «αδελφή» του DNA, βοηθά το ανθρώπινο σώμα να αυτοθεραπευτεί


Rocket

Εκτός τροχιάς το διαστημικό φορτηγό «Progress»

progress
Μία σταδιακή ανεξέλεγκτη κάθοδο από την τροχιά του ξεκίνησε το διαστημικό φορτηγό «Progress» μετά την αποτυχία του να προσδεθεί στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS), σύμφωνα με πηγή του ρωσικού διαστημικού τομέα.

«Δεδομένου ότι οι απόπειρες να ξεκινήσουν οι μηχανές και να υπάρξουν διορθωτικοί ελιγμοί απέτυχαν, το διαστημικό όχημα χάνει σταδιακά την τροχιά του. Ο ρυθμός της πτώσης του μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με τις συνθήκες της ατμόσφαιρας και του ηλιακού ανέμου, αλλά συνολικά το σκάφος έχει χάσει δεκάδες μέτρα σε υψόμετρο μόνο κατά τη διάρκεια των τελευταίων 24 ωρών. Θα είμαστε σε θέση να υπολογίσουμε την ακριβή ημερομηνία και τον τόπο των άκαυστων κομματιών του Progress στα πυκνά στρώματα ατμόσφαιρας λίγες μόνο ώρες πριν αυτό συμβεί», είπε η ίδια πηγή στο RIA Novosti.

Το σκάφος «Progress» ξεκίνησε από το Διαστημικό Κέντρο στο Καζακστάν, την Τρίτη. Νωρίτερα την Τετάρτη, μια άλλη πηγή της διαστημικής βιομηχανίας, δήλωσε ότι το διαστημικό σκάφος απέτυχε να δέσει με στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως διαστημικό σκουπίδι.

Nebula

Αστροφυσικοί δημιούργησαν τον πιο λεπτομερή χάρτη του σύμπαντος

universe map
Πολύτιμη βοήθεια για την καλύτερη κατανόηση της κατανομής της ύλης στο διάστημα, αλλά και της συμπεριφοράς της μυστηριώδους σκοτεινής ύλης, αναμένεται να δώσει στους επιστήμονες ο χάρτης που δημιούργησαν αστροφυσικοί από το πανεπιστήμιο του Βατερλό στον Καναδά και το Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών.

Κι αυτό γιατί στον συγκεκριμένο τρισδιάστατο χάρτη απεικονίζονται με τη μεγαλύτερη έως σήμερα λεπτομέρεια οι θέσεις των γαλαξιών στη «γειτονιά» μας στο σύμπαν, σε μία απόσταση μέχρι και 1 δισεκατομμύριο έτη φωτός από τη Γη.

«Η κατανομή των γαλαξιών δεν είναι ομοιόμορφη και δεν ακολουθεί κάποιο μοτίβο. Κάτι που περιμέναμε, από τη στιγμή που αυτές οι δομές μεγάλης κλίμακας προέκυψαν από κβαντικές διακυμάνσεις στο πρώιμο σύμπαν», αναφέρει στο δελτίο Τύπου του πανεπιστημίου το Βατερλό ο Μάικ Χάντσον, καθηγητής στο ίδρυμα και ένας από τους δημιουργούς του χάρτη.

Η ερευνητική δουλειά των αστρονόμων δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο του Monthly Notices of the Royal Astronomical Society, ενός από τα εγκυρότερα διεθνώς επιστημονικά περιοδικά αστρονομίας και αστροφυσικής.

Σχόλιο: Η αόρατη σκοτεινή ύλη αποτυπωμένη σε χάρτη


Galaxy

Το Σύμπαν μας είναι ένα ολόγραμμα;

Ερευνητές υποστηρίζουν ότι είναι πιθανό το Σύμπαν να είναι μια τρισδιάστατη προβολή δύο διαστάσεων
σύμπαν ολόγραμμα
© TU Wien
Κάποιοι επιστήμονες θεωρούν πιθανό το πραγματικό Σύμπαν να είναι μια δομή δύο διαστάσεων η οποία προβάλλει ένα τρισδιάστατο ολόγραμμα
Η θεωρία

Στη δεκαετία του 1980 ορισμένοι επιστήμονες άρχισαν να ασχολούνται με μια νέα επαναστατική ιδέα που έκανε εκείνη την περίοδο την εμφάνισή της. Διατυπώθηκε η θεωρία ότι είναι πιθανό ο τρισδιάστατος κόσμος στον οποίο ζούμε να είναι στην πραγματικότητα ένα ολόγραμμα, ένα είδωλο της πραγματικότητας κωδικοποιημένο πάνω σε μια μακρινή δισδιάστατη επιφάνεια.

Ο φυσικός Χουάν Μαλντασένα το 1997 παρουσίασε κάποιες εξισώσεις σύμφωνα με τις οποίες η πιθανότητα το Σύμπαν να είναι ένα ολόγραμμα ήταν μεγάλες. Ωστόσο οι εξισώσεις του ίσχυαν μόνο σε «εξωτικά» μοντέλα χώρου, τα οποία συγκρούονταν με τις κυρίαρχες θεωρίες για το Σύμπαν. Πάντως, η επιστημονική κοινότητα βρήκε αρκετά ενδιαφέρουσα τη θεωρία του ολογραφικού σύμπαντος και οι έρευνες συνεχίστηκαν με πιο σημαντικά τα πειράματα που έγιναν στο διάσημο εργαστήριο Fermilab στις ΗΠΑ.

Σχόλιο: Εξαιρετικά ενδιαφέρον. Μας θυμίζει την αλληγορία του σπηλαίου του Πλάτωνα.


Fire

Δεύτερος τεράστειος θάλαμος μάγματος κάτω από το υπερηφαίστειο του Γέλοουστοουν

Γέλoουστoουν

H διάσημη Μεγάλη Πρισματική Λίμνη του Γέλoουστoουν αντλεί ενέργεια από τους υποκείμενους θαλάμους μάγματος.
Είναι ένα από τα μεγαλύτερα «υπερηφαίστεια» του κόσμου, ικανό να θάψει μεγάλο μέρος της Βορείου Αμερικής κάτω από τέφρα. Είναι η καλδέρα του Γέλοουστοουν στις βορειοδυτικές ΗΠΑ, κάτω από την οποία ανακαλύφθηκε ένας δεύτερος θάλαμος μάγματος, με αρκετό υλικό για να γεμίσει το Γκραν Κάνιον 11 φορές.

«Για πρώτη φορά, απεικονίσαμε το συνεχές υδραυλικό σύστημα κάτω από το Γέλοουστοουν» καμαρώνει ο Σιν-Χουα Χουάνγκ, σεισμολόγος του Πανεπιστημίου της Γιούτα, πρώτος συγγραφέας της δημοσίευσης στο Science.

Το Γέλοουστοουν, μοιρασμένο ανάμεσα στις πολιτείες του Ουαϊόμινγκ, της Μοντάνα και του Άινταχο, είναι περισσότερο γνωστό ως εθνικό πάρκο που φιλοξενεί θερμοπίδακες, όξινες λίμνες και άλλους θαυμαστούς γεωλογικούς σχηματισμούς.

Όμως οι θερμοπίδακες αντλούν ενέργεια από ένα υπερηφαίστειο που κρύβεται κάτω από την επιφάνεια και εξερράγη για τελευταία φορά πριν από 600 χιλιάδες χρόνια. Οι διαστάσεις της καλδέρας που δημιουργήθηκε είναι περίπου 50 επί 70 χιλιόμετρα.

Σήμερα, ο κίνδυνος νέας έκρηξης εκτιμάται σε μία περίπτωση ανά 700.000 το χρόνο.

Galaxy

Η αόρατη σκοτεινή ύλη αποτυπωμένη σε χάρτη

σκοτεινή ύλη
Τη μυστηριώδη και αόρατη σκοτεινή ύλη αποτύπωσε μια ψηφιακή κάμερα υπερυψηλής ανάλυσης που βρίσκεται συνδεδεμένη με ένα τηλεσκόπιο στη Χιλή.

Οι χάρτες που καταρτίστηκαν εμφανίζουν την κατανομή της σκοτεινής ύλης σε ένα σχετικά μεγάλο τμήμα του ουρανού, και επιβεβαιώνει τον κρίσιμο ρόλο της στο σχηματισμό του Σύμπαντος όπως το γνωρίζουμε.

Η σκοτεινή ύλη, ένα υλικό άγνωστης σύστασης που δεν ανακλά και δεν απορροφά το φως, είναι εξ΄ορισμού αόρατη. Πιστεύεται όμως ότι υπάρχει παντού γύρω μας σε ποσότητα τέσσερις φορές μεγαλύτερη από την κανονική ύλη. Η ύπαρξή της μπορεί να γίνει έμμεσα αντιληπτή από την επίδραση της βαρύτητάς της όχι μόνο στην κανονική ύλη αλλά και στο ίδιο το φως: σύμφωνα με τη Γενική Σχετικότητα του Αϊνστάιν, τα αντικείμενα μεγάλης μάζας, όπως οι μεγάλες συγκεντρώσεις σκοτεινής ύλης, παραμορφώνουν το χώρο και αναγκάζουν έτσι τις ακτίνες φωτός να ακολουθούν καμπύλη πορεία.

Αυτή είναι η προσέγγιση που επέτρεψε τη δημιουργία του νέου χάρτη, ο οποίος παρουσιάστηκε τη Δευτέρα σε συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Φυσικής στη Βαλτιμόρη, και πρόκειται να δημοσιευτεί στη βρετανική επιθεώρηση Monthly Notices of the Royal Astronomical Society.

Ουσιαστικά οι ερευνητές μέτρησαν πώς οι συγκεντρώσεις σκοτεινής ύλης παραμορφώνουν με τη βαρύτητά τους τα είδωλα γαλαξιών που βρίσκονται σε μεγαλύτερη απόσταση -ένα φαινόμενο που ονομάζεται «βαρυτικός φακός». Ο χάρτης καλύπτει περίπου δύο εκατομμύρια γαλαξίες σε μια σχετικά μεγάλη περιοχή του ουρανού του Νότιου Ημισφαιρίου, μια περιοχή που αντιστοιχεί σε επιφάνεια 700 φορές μεγαλύτερη από ό,τι ο ηλιακός δίσκος όπως φαίνεται από τη Γη. Στις αποστάσεις των εκατοντάδων εκατομμυρίων ετών φωτός που καλύπτει η μελέτη, η σκοτεινή ύλη διακρίνεται να συγκεντρώνεται σε γιγάντιους σβόλους και νήματα, ανάμεσα στα οποία υπάρχουν αχανείς, άδειες εκτάσεις.

Σχόλιο: Η σκοτεινή ύλη είναι αόρατη στον εαυτό της

Μεγάλες ποσότητες ενός αόρατου υλικού κρύβονται στην καρδιά του γαλαξία μας


Airplane

Σχέδια για νέο υπερηχητικό αεροσκάφος με ταχύτητα 5,000 χιλιόμετρα την ώρα!

υπερηχητικό

Στα αριστερά ενα σημερινό επιβατικό αεροσκάφος τύπου Airbus και δεξιά το υπερηχητικό αεροσκάφος που θα μπορεί να ταξιδέψει με ταχύτητες μεταξύ Mach 2,5 έως 5 Mach
Η βρετανική εταιρία Reaction Engines, με έδρα την Οξφόρδη, δοκιμάζει ένα υπερηχητικό αεροσκάφος ονόματι Skylon, που θα μπορεί να ταξιδέψει με ταχύτητες μεταξύ Mach 2,5 έως Mach 5 (δηλαδή θα μπορεί να πετά πέντε φορές την ταχύτητα του ήχου ή ταχύτερα από 5.310 χιλιόμετρα ανά ώρα περίπου). Με αυτή τη ταχύτητα, ένα ταξίδι από το Λονδίνο στην Νέα Υόρκη θα διαρκεί μόλις 58 λεπτά, ενώ ένα αντίστοιχο από την Ευρώπη μέχρι την Αυστραλία μέσα σε μόλις τέσσερις ώρες.

Με μήκος 84 μέτρα και χωρητικότητα 300 ατόμων, το Skylon θα απογειώνεται και θα προσγειώνεται όπως όλα τα σημερινά αεροσκάφη, αλλά η διαφορά με τα επιβατικά αεροσκάφη τύπου Airbus είναι πως δεν θα διαθέτει παράθυρα.

Το Skylon, που προαναγγέλλεται λίγο έως πολύ ως ο διάδοχος του γαλλικού Κόνκορντ, θα χρειάζεται μόλις 15 λεπτά για να βγει έξω από τη γήινη ατμόσφαιρα χάρη στον αεριωθούμενο κινητήρα Sabre (Synergetic Air-Breathing Rocket Engine), που θα διαθέτει - μια πατέντα που πήρε το «ΟΚ» κι από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος (ESA). Ο κινητήρας αυτός δίνει τη δυνατότητα στο αεροσκάφος να καίει τα καύσιμά του χρησιμοποιώντας το οξυγόνο της ατμόσφαιρας.

Η Reaction Engines έχει εξασφαλίσει από τη βρετανική κυβέρνηση μια γενναία επιχορήγηση της τάξεως των 80 εκατομμύρια ευρώ, ώστε από το 2019 να ξεκινήσει τις πρώτες δοκιμαστικές πτήσεις.

Galaxy

Το Παράδοξο της Χαμένης Πληροφορίας: Μαύρες τρύπες και κβαντική φυσική

μαύρη τρύπα

Το Παράδοξο συνδέεται με το γεγονός ότι μια μαύρη τρύπα έχει τόσο ισχυρό βαρυτικό πεδίο ώστε να « καταπίνει » την ύλη και το φως που θα βρεθούν στην εμβέλειά του.
Τη λύση σε ένα «μυστήριο» 40 ετών, το οποίο φέρνει σε αντίθεση θεμελιώδεις αρχές της κβαντικής φυσικής με τις ιδιότητες των μαύρων τρυπών, υποστηρίζουν πως ανακάλυψαν επιστήμονες από το πανεπιστήμιο του Μπάφαλο στις ΗΠΑ. Πιο συγκεκριμένα, οι Αμερικανοί επιστήμονες ανέπτυξαν μια νέα θεωρία που απαντά στο Παράδοξο της Χαμένης Πληροφορίας, έναν γρίφο που προσπαθούν να λύσουν οι φυσικοί εδώ και τέσσερις δεκαετίες, με σκοπό να αποδείξουν πως οι μαύρες τρύπες δεν παραβιάζουν την κβαντομηχανική.

Το Παράδοξο συνδέεται με το γεγονός ότι μια μαύρη τρύπα έχει τόσο ισχυρό βαρυτικό πεδίο ώστε να «καταπίνει» την ύλη και το φως που θα βρεθούν στην εμβέλειά του. Τότε, μαζί με τα φωτόνια και τα σωματίδια που «καταβροχθίζονται», φαίνεται πως εξαφανίζονται για πάντα και οι πληροφορίες που αυτά κωδικοποιούν. Κάτι που όμως αντιβαίνει σε έναν από τους θεμελιώδεις «πυλώνες» της κβαντικής φυσικής, σύμφωνα με τον οποίο η πληροφορία δεν μπορεί ποτέ να χαθεί, αλλά πάντοτε διατηρείται.

Η νέα θεωρία αίρει το Παράδοξο, και έτσι «συμφιλιώνει» την κβαντική φυσική με τις ιδιότητες των μαύρων τρυπών, δείχνοντας πως η πληροφορία δεν χάνεται. «Η μελέτη μας έδειξε πως οι πληροφορίες δεν εξαφανίζονται όταν εισέλθουν σε μια μαύρη τρύπα», λέει χαρακτηριστικά στο σάιτ του πανεπιστημίου ο Ντέγιαν Στόικοβιτς, αναπληρωτής καθηγητής φυσικής και ένας από τους επιστήμονες που τη διατύπωσαν, συμπληρώνοντας ότι οι πληροφορίες είναι δυνατόν να ανακτηθούν από την ακτινοβολία που εκπέμπει η μαύρη τρύπα.

Η θεωρία περιγράφεται σε άρθρο των Αμερικανών φυσικών στο περιοδικό Physical Review Letters. Σε αυτό, οι συγγραφείς του δείχνουν με ποιον τρόπο από τις αλληλεπιδράσεις των σωματιδίων που εκπέμπει μια μαύρη τρύπα μπορούν να αποκαλυφθούν όχι μόνο τα χαρακτηριστικά της ύλης και της ενέργειας που έχει «καταπιεί», αλλά και οι ιδιότητες του άστρου από το οποίο αυτή προέκυψε.

Galaxy

Η σκοτεινή ύλη είναι αόρατη στον εαυτό της

σκοτεινή ύλη
Δεδομένα που συνέλεξαν τα δύο διαστημικά τηλεσκόπια Hubble και Chandra παρατηρώντας τις συγκρούσεις γαλαξιακών σμηνών έδειξαν ότι η μυστηριώδης σκοτεινή ύλη "συμπεριφέρεται" με απρόσμενο τρόπο.

Τη μελέτη υπογράφουν αστρονόμοι της Ομοσπονδιακής Πολυτεχνικής Σχολής της Λωζάνης (EPFL), οι οποίοι εξέτασαν 72 συγκρούσεις σμηνών γαλαξιών, παρατηρώντας τις σε διαφορετικά στάδια και υπό διαφορετικό πρίσμα.

Η σκοτεινή ύλη είναι ύλη που ούτε αντανακλά ούτε απορροφά ηλιακή ακτινοβολία για αυτό και είναι αόρατη. Γνωρίζουμε όμως ότι υπάρχει λόγω της βαρυτικής επίδρασης που προκαλεί σε ορατές περιοχές του σύμπαντος. Έτσι, ένας από τους καλύτερους τρόπους να μελετήσουμε τη σκοτεινή ύλη είναι να παρατηρήσουμε τι συμβαίνει όταν γαλαξίες που περιέχουν μεγάλες ποσότητες συγκρούονται μεταξύ τους.

Καθώς συγκρούονται δύο σμήνη γαλαξιών, οι αστέρες, τα νέφη και η σκοτεινή ύλη αλληλοεπιδρούν με διαφορετικό τρόπο. Τα νέφη αερίων επιβραδύνονται ή και ακόμη ακινητοποιούνται, ενώ οι αστέρες μένουν ανεπηρέαστοι επειδή έχουν περιορισμένες διαστάσεις, εκτός και αν συγκρουστούν, φαινόμενο σπάνιο.

Οι επιστήμονες ανέμεναν ότι επειδή τα νέφη της σκοτεινής ύλης είναι ομοιόμορφα κατανεμημένα σε κάθε σμήνος θα αλληλοεπιδρούσαν μεταξύ τους όπως τα νέφη αερίων που επιβραδύνονται. Παρόλα αυτά διαπίστωσαν ότι οι μάζες σκοτεινής ύλης εισέρχονται η μία μέσα στην άλλη, χωρίς καμία επίδραση.