Καλώς Ορίσατε στο Sott.net
Κυρ, 18 Αυγ. 2019
Ο Κόσμος γι'αυτούς που Σκέφτονται

Επιστήμη & Τεχνολογία
Χάρτης

Chalkboard

CERN: Μια υπερβολικά σπάνια διάσπαση σωματιδίου ήρθε στο φως

cern
Η μελέτη δεδομένων του Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων (LHC) του CERN που είχαν συγκεντρωθεί κατά τη διετία 2011-2012 έφερε στο φως μια υπερβολικά σπάνια διάσπαση σωματιδίου, η οποία συμβαίνει με συχνότητα τέσσερεις φορές στο δισεκατομμύριο και γι' αυτό δεν είχε καταγραφεί ποτέ στο παρελθόν.

Πρόκειται για τη διάσπαση ενός σωματιδίου B0s σε δύο μιόνια, η οποία ενδεχομένως θα μπορέσει να αποτελέσει τη βάση για άλλες θεωρίες πέρα από το «Καθιερωμένο Πρότυπο», την πληρέστερη έως θεωρία των στοιχειωδών σωματιδίων που περιγράφει τα δομικά συστατικά της ύλης και τις μεταξύ τους αλληλεπιδράσεις, πλην της βαρυτικής, όπως είναι η υπερσυμμετρία.

Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι τα πειραματικά δεδομένα ενδεχομένως υποδεικνύουν και μια δεύτερη, ακόμη σπανιότερη, διάσπαση, του B0 ('ξαδέλφου' του B0s) σε δύο μιόνια.

Τα B0s και B0 είναι μεσόνια, δηλαδή μη στοιχειώδη ασταθή υποατομικά σωματίδια, που αποτελούνται από ένα κουάρκ και ένα αντι-κουάρκ, τα οποία συγκρατούνται μαζί μέσω της ισχυρής αλληλεπίδρασης. Τέτοια σωματίδια παράγονται μόνο σε συγκρούσεις υψηλής ενέργειας στο εσωτερικό των επιταχυντών ή στη φύση, για παράδειγμα κατά την αλληλεπίδραση των κοσμικών ακτίνων.

Galaxy

Η πρώτη φωτογραφία του Πλούτωνα με τα φεγγάρια του

Είναι ένα πλήρες οικογενειακό πορτρέτο -ή τουλάχιστον μια φωτογραφία των γνωστών μελών της οικογένειας. Ακριβώς δύο μήνες πριν φτάσει στο στόχο, η πρώτη αποστολή που ταξιδεύει για Πλούτωνα απαθανάτισε για πρώτη φορά τον πλανήτη νάνο δίπλα στα πέντε φεγγάρια του.

Θα μπορούσε όμως να ανακαλύψει περισσότερα καθώς πλησιάζει.

«Η ανίχνευση αυτών των μικροσκοπικών δορυφόρων από απόσταση άνω των 88,5 εκατομμυρίων χιλιομέτρων είναι εντυπωσιακό επίτευγμα» καμαρώνει ο Άλαν Στερν, επιστημονικός διευθυντής της αποστολής της NASA.
πλούτονας και φεγγάρια

Αριστερά, οι εικόνες πριν υποστούν επεξεργασία. Δεξιά, χρωματιστοί κύκλοι σημειώνουν τις τροχιές των δορυφόρων στις επεξεργασμένες εικόνες.
Οι εικόνες ελήφθησαν από την κάμερα Lorri του σκάφους το διάστημα 25 Απριλίου - 1 Μαΐου. Δημιουργήθηκαν από τη συρραφή επιμέρους λήψεων, με χρόνο έκθεσης 10 δευτερολέπτων η καθεμία. Ο Χάροντας, μακράν ο μεγαλύτερος δορυφόρος, μοιάζει να έχει ενωθεί με τον Πλούτωνα στο κέντρο της εικόνας, γύρω από το οποίο διακρίνονται σαν μικρές κουκκίδες τα άλλα τέσσερα φεγγάρια: Κέρβερος, Στύγα, Νύχτα και Ύδρα. Όλα τα σώματα στο σύστημα του Πλούτωνα εμπνέονται από τον Κάτω Κόσμο της ελληνικής μυθολογίας.

Bulb

Κάθε εποχή και η ανάλογη λειτουργικότητα γονιδίων

seasons
Στις εποχικές διακυμάνσεις που παρουσιάζει η λειτουργικότητα των γονιδίων, και άρα του ανοσοποιητικού συστήματος, αποδίδουν οι επιστήμονες τις εποχικές μεταπτώσεις της υγείας του ανθρώπου. Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύονται στο Nature Communications, εκεί αποδίδεται και η ευπάθεια του ανθρώπου στις ασθένειες τον χειμώνα, εν αντιθέσει με το καλοκαίρι.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Γενετικής Τζον Τοντ του Πανεπιστημίου Κέιμπριτζ, κατέληξαν στο παραπάνω συμπερασμα αφού ανέλυσαν δείγματα αίματος και ιστών από 16.000 ανθρώπους από διάφορες χώρες. Από τα περίπου 23.000 ανθρώπινα γονίδια, σχεδόν το ένα τέταρτο εμφάνιζε σαφή σημάδια εποχικών διακυμάνσεων στη λειτουργία τους.

Η διακύμανση αυτή είχε ιδιαίτερη σημασία, όταν επρόκειτο γονίδια που εμπλέκονται στη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος και στην πρόκληση φλεγμονής (η οποία παίζει σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση αυτοάνοσων και άλλων ασθενειών). Αυτά ακριβώς τα γονίδια ήταν πιο ενεργά -και άρα αύξαναν την πιθανότητα φλεγμονής- μεταξύ Δεκεμβρίου και Φεβρουαρίου στους ανθρώπους του βορείου ημισφαιρίου, ενώ στο νότιο ημισφαίριο το ίδιο συνέβαινε μεταξύ Ιουνίου-Αυγούστου.

Σχόλιο: Όλοι μας φέρουμε το στίγμα γενετικών ασθενειών, λένε ερευνητές

Νέα εξελικτική θεωρία: Το ανθρώπινο DNA περιέχει γονίδια από άλλα είδη


Gem

Το φυτό που φυτρώνει μόνο πάνω σε πετρώματα που περιέχουν διαμάντια

Pandanus candelabrum

Pandanus candelabrum, το φυτό με το "ακριβό γούστο"
Αμερικανοί επιστήμονες ανακάλυψαν στη δυτική Αφρική ένα φυτό το οποίο φαίνεται να φυτρώνει μόνο πάνω σε πετρώματα που περιέχουν διαμάντια.

Το φυτό του είδους Pandanus candelabrum μοιάζει με φοίνικα, φέρει αγκάθια, και ευδοκιμεί σε έδαφος με υψηλή περιεκτικότητα σε κιμπερλίτη, ένα είδος πυριγενούς πετρώματος που συνδέεται με τα διαμάντια.

Η σύνδεση φυτών και στοιχείων, όπως ο χαλκός, αποτελεί κοινό φαινόμενο στη φύση και η επιστημονική μελέτη του αναφέρεται ως γεωβοτανική. Ωστόσο οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου Florida International στο Μαϊάμι υποστηρίζουν ότι πρόκειται για την πρώτη φορά που ένα φυτό φέρεται να φυτρώνει πάνω από πιθανές τοποθεσίες διαμαντιών.

Τα διαμάντια σχηματίζονται εκατοντάδες χιλιόμετρα κάτω από το έδαφος, και έρχονται στην επιφάνεια της Γης μεταξύ άλλων μέσω καθέτων δομών με την ονομασία αγωγοί κιμπερλίτη. Οι αγωγοί έχουν πολύ μεγάλο μέγεθος αλλά είναι σπάνιοι, ενώ μόλις το δέκα τοις εκατό εξ αυτών περιέχει διαμάντια καλής ποιότητας ώστε να αξίζει η εξόρυξή τους.

Το φυτό φαίνεται να ευδοκιμεί στην παρουσία μαγνησίου, καλίου και φωσφόρου, τα οποία βρίσκονται σε αφθονία σε εδάφη με κιμπερλίτη, και για αυτό το λόγο αναπτύσσεται σε αυτές τις περιοχές.

Better Earth

Τα υποβρύχια κύματα είναι τεράστια και παίζουν σημαντικό ρόλο στο πλανητικό κλίμα

Δεκάδες ερευνητές από πέντε χώρες συνεργάστηκαν στη μεγαλύτερη μέχρι σήμερα μελέτη για τα λεγόμενα «εσωτερικά κύματα», κύματα σε ύψος ουρανοξύστη που διαδίδονται κάτω από την επιφάνεια των ωκεανών.

Για πρώτη φορά, οι ερευνητές μπόρεσαν να προσομοιώσουν τον σχηματισμό, τη διάδοση και τη σταδιακή εξαφάνιση αυτών των υποθαλάσσιων τεράτων.
waves
© Matthew H. Alford et al.
Δορυφορική εικόνα του πορθμού του Λουζόν στην οποία έχουν προστεθεί χρώματα που αναδεικνύουν τα εσωτερικά κύματα. Το πορτοκαλί αντιστοιχεί σε κατακόρυφη μετατόπιση προς τα πάνω, το μπλε προς τα κάτω
Τα μεγαλύτερα κύματα του κόσμου

Εσωτερικά κύματα υπάρχουν σε όλους τους ωκεανούς, ωστόσο η νέα, διεθνής μελέτη στην επιθεώρηση «Nature» εξετάζει αυτά που θεωρούνται τα μεγαλύτερα του κόσμου. Είναι τα κύματα του Πορθμού του Λουζόν, μιας στενής λωρίδας θάλασσας που χωρίζει τις Φιλιππίνες από την Ταϊβάν και συνδέει τον Ειρηνικό Ωκεανό με τη Θάλασσα της Νότιας Κίνας.

Η νέα μελέτη αξιοποιεί μεταξύ άλλων μετρήσεις από πλωτήρες στερεωμένους με σχοινιά στον βυθό, οι οποίες επιβεβαίωσαν ότι τα κύματα του Λουζόν φτάνουν σε ύψος τα 500 μέτρα και διαδίδονται με ταχύτητες έως και 11 χιλιόμετρα την ώρα.

Robot

Οι αόρατοι στρατιώτες του αμερικανικού στρατού

αόρατοι στρατιώτες
Μπορεί να τις έχουμε δει σε ταινίες δράσης ή επιστημονικής φαντασίας και μάλιστα να έχουμε ειρωνευτεί για το πόσο "μούσι" μας φαίνονται, όμως να τελικά που η τεχνολογία κάνει τη φαντασία πραγματικότητα.

Ο αμερικανικός στρατός έκανε γνωστό ότι θέλει μέσα στους επόμενους 18 μήνες να χρησιμοποιήσει μανδύες αορατότητας για τους άνδρες του, δηλαδή ειδικές στολές από μετα-υλικά, που θα τους κάνουν αόρατους στα μάτια των εχθρών.

Πώς θα γίνει αυτό; Το φως που πέφτει σε ένα αντικείμενο (καθιστώντας το ορατό στα μάτια μας), να "εξοστρακίζεται", αν χρησιμοποιηθούν ειδικά υλικά (τα λεγόμενα μετα-υλικά), έτσι ώστε ο παρατηρητής να μην βλέπει κάτι που βρίσκεται μπροστά του.

Ο στρατός των ΗΠΑ απηύθυνε πρόσκληση σε ενδιαφερόμενες εταιρείες να του υποβάλουν προτάσεις για στολές με αυτόματα προσαρμοζόμενο καμουφλάζ, έτσι ώστε οι στρατιώτες να γίνονται ένα με το εκάστοτε περιβάλλον όπως οι χαμαιλέοντες, σύμφωνα με το New Scientist.

Οι υποψήφιοι προμηθευτές θα πρέπει να επιδείξουν την ιδέα τους εντός του πρώτου εξαμήνου και, στη συνέχεια, αφού προεπιλεγούν για το δεύτερο στάδιο του προγράμματος, που θα πάρει άλλο ένα έτος, θα υποβάλουν στον αμερικανικό στρατό δέκα πρωτότυπες στολές για δοκιμές.

Η "αόρατη" στολή θα πρέπει να δουλεύει σε οποιοδήποτε περιβάλλον και πιθανό πεδίο μάχης και να διασφαλίζει την "εξαφάνιση" του στρατιώτη από κάθε δυνατή οπτική γωνία.

Επίσης, θα πρέπει να αντέχει σε μια μεγάλη γκάμα θερμοκρασιών, σε βροχή και χιόνι, καθώς επίσης να μην εμποδίζει τους στρατιώτες κατά την κίνησή τους.

Σχόλιο: Γιατί δεν ρωτούν τους ρώσους οι αμερικάνοι ποια τεχνολογία χρησιμοποιούν, αφού "κατάφεραν" να έχουν χιλιάδες στρατιώτες στην Ουκρανία, όπως μας λένε τα δυτικά ΜΜΕ, αλλά κανένας δεν τους είδε ούτε κατάφερε να τους φωτογραφήσει ως απόδειξη!


Fireball 5

Υδροφόροι αστεροειδείς σπέρνουν νερό και ζωή στο Σύμπαν

water universe

H δημιουργία ωκεανών από την πτώση αστεροειδών δεν αποτελεί, όπως φαίνεται, αποκλειστικό προνόμιο της Γης αλλά συμβαίνει και σε άλλους πλανήτες στο Σύμπαν
Το πώς έκανε την εμφάνιση του το νερό στη Γη αποτελεί μόνιμο αντικείμενο μελέτης για τους επιστήμονες με διάφορες θεωρίες να έχουν πέσει στο τραπέζι. Με δεδομένο ότι η παρουσία του νερού συνδέεται άμεσα με την παρουσία της ζωής η ανακάλυψη των μηχανισμών παραγωγής του νερού και της παρουσίας του σε διαστημικά σώματα αποτελεί ένα από τα ιερά δισκοπότηρα της επιστημονικής έρευνας.

Η δημοφιλέστερη θεωρία για το νερό της Γης είναι ότι δεν αποτελεί προϊόν γεωλογικών διεργασιών αλλά ότι έφτασε με τους αστεροειδείς που βομβάρδιζαν τον πλανήτη μας την πρώτη περίοδο της ύπαρξής του. Μια νέα μελέτη αναφέρει ότι η ίδια διαδικασία λαμβάνει χώρα σε ολόκληρο το Σύμπαν και έτσι πιθανότατα υπάρχουν αμέτρητοι πλανήτες οι οποίοι με τη βοήθεια των αστεροειδών έχουν ωκεανούς παρόμοιους με της Γης και φυσικά έχουν αναπτυχθεί σε αυτούς τους πλανήτες διάφορες μορφές ζωής.

Το «νερουλό» άστρο

Ερευνητές του τμήματος Αστρονομίας και Αστροφυσικής του Πανεπιστημίου Warwick στη Βρετανία έκαναν παρατηρήσεις σε έναν λευκό νάνο, το υπόλειμμα ενός άστρου που έκαψε όλα τα καύσιμα του αλλά δεν καταστράφηκε σε μια έκρηξη σουπερνόβα. Ο Ηλιος είναι ένα άστρο που, σύμφωνα με τους ειδικούς, θα μετατραπεί στο τέλος της ζωής του σε έναν λευκό νάνο.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ο λευκός νάνος διέθετε σε υψηλά επίπεδα οξυγόνο και υδρογόνο και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα δύο στοιχεία υπήρχαν εκεί και σε τόσο μεγάλες ποσότητες επειδή πάνω στο άστρο έπεσε ένας γιγάντιος αστεροειδής γεμάτος νερό. Εκτιμούν ότι ο αστεροειδής αυτός είχε διάμετρο περίπου 160 χλμ και διέθετε ποσότητα νερού ίση με το 30%-35% του νερού που υπάρχει στην επιφάνεια της Γης.

Σχόλιο: Ο κομήτης αφήνει έκπληκτους τους επιστήμονες: Δεν είναι ''βρώμικη χιονόμπαλα''!


Magnify

Ενδείξεις για έκτη βάση στο DNA

dna
Μισό και πλέον αιώνα μετά την ανακάλυψή του, το δεσοξυριβονουκλεϊκό οξύ, περισσότερο γνωστό ως DNA, φαίνεται πως δεν έχει αποκαλύψει όλα τα μυστικά του. Ενδείξεις για την ύπαρξη μιας έκτης χημικής βάσης στο DNA των ευκαρυωτικών οργανισμών δημοσιεύονται στην έγκριτη επιθεώρηση Cell.

Εδώ και δεκαετίες είναι γνωστό ότι η γενετική πληροφορία καταγράφεται στο μόριο DNA με τέσσερα χημικά γράμματα, τις βάσεις Α (αδενίνη), T (θυμίνη), C (κυτοσίνη) και G (γουανίνη), οι οποίες συνδέονται ανά ζεύγη στη διπλή έλικα του DNA.

Δύο ακόμα βάσεις: μεθυλκυτοσίνη και μεθυλαδενίνη

Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ανακαλύφθηκε και μια πέμπτη βάση, η οποία σχηματίζεται από την χημική τροποποίηση της κυτοσίνης και ονομάζεται μεθυλκυτοσίνη ή mC.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 οι βιολόγοι ανακάλυψαν ότι ο σχηματισμός μεθυλκυτοσίνης από την μεθυλίωση της κυτοσίνης παίζει σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση της γονιδιακής έκφρασης ή λειτουργίας.

Σήμερα, η μεθυλίωση της κυτοσίνης θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους «επιγενετικούς» παράγοντες που ενεργοποιούν ή απενεργοποιούν γονίδια ανάλογα με τις περιβαλλοντικές συνθήκες. Τα μοτίβα μεθυλίωσης διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο, ακόμα και ανάμεσα σε ομοζυγωτικούς διδύμους, και παίζουν ρόλο στην ανάπτυξη του εμβρύου αλλά και την εκδήλωση ασθενειών όπως ο καρκίνος.

Τρεις μελέτες που δημοσιεύονται τώρα στο Cell περιγράφουν την πιθανή ύπαρξη μιας ακόμα βάσης, της μεθυλαδενίνης (mA), η οποία σχηματίζεται από τη μεθυλίωση της αδενίνης και δεν αποκλείεται να αποδειχθεί ένας ακόμα επιγενετικός παράγοντας.

Σχόλιο: RNA: Η «αδελφή» του DNA, βοηθά το ανθρώπινο σώμα να αυτοθεραπευτεί


Rocket

Εκτός τροχιάς το διαστημικό φορτηγό «Progress»

progress
Μία σταδιακή ανεξέλεγκτη κάθοδο από την τροχιά του ξεκίνησε το διαστημικό φορτηγό «Progress» μετά την αποτυχία του να προσδεθεί στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS), σύμφωνα με πηγή του ρωσικού διαστημικού τομέα.

«Δεδομένου ότι οι απόπειρες να ξεκινήσουν οι μηχανές και να υπάρξουν διορθωτικοί ελιγμοί απέτυχαν, το διαστημικό όχημα χάνει σταδιακά την τροχιά του. Ο ρυθμός της πτώσης του μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με τις συνθήκες της ατμόσφαιρας και του ηλιακού ανέμου, αλλά συνολικά το σκάφος έχει χάσει δεκάδες μέτρα σε υψόμετρο μόνο κατά τη διάρκεια των τελευταίων 24 ωρών. Θα είμαστε σε θέση να υπολογίσουμε την ακριβή ημερομηνία και τον τόπο των άκαυστων κομματιών του Progress στα πυκνά στρώματα ατμόσφαιρας λίγες μόνο ώρες πριν αυτό συμβεί», είπε η ίδια πηγή στο RIA Novosti.

Το σκάφος «Progress» ξεκίνησε από το Διαστημικό Κέντρο στο Καζακστάν, την Τρίτη. Νωρίτερα την Τετάρτη, μια άλλη πηγή της διαστημικής βιομηχανίας, δήλωσε ότι το διαστημικό σκάφος απέτυχε να δέσει με στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως διαστημικό σκουπίδι.

Nebula

Αστροφυσικοί δημιούργησαν τον πιο λεπτομερή χάρτη του σύμπαντος

universe map
Πολύτιμη βοήθεια για την καλύτερη κατανόηση της κατανομής της ύλης στο διάστημα, αλλά και της συμπεριφοράς της μυστηριώδους σκοτεινής ύλης, αναμένεται να δώσει στους επιστήμονες ο χάρτης που δημιούργησαν αστροφυσικοί από το πανεπιστήμιο του Βατερλό στον Καναδά και το Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών.

Κι αυτό γιατί στον συγκεκριμένο τρισδιάστατο χάρτη απεικονίζονται με τη μεγαλύτερη έως σήμερα λεπτομέρεια οι θέσεις των γαλαξιών στη «γειτονιά» μας στο σύμπαν, σε μία απόσταση μέχρι και 1 δισεκατομμύριο έτη φωτός από τη Γη.

«Η κατανομή των γαλαξιών δεν είναι ομοιόμορφη και δεν ακολουθεί κάποιο μοτίβο. Κάτι που περιμέναμε, από τη στιγμή που αυτές οι δομές μεγάλης κλίμακας προέκυψαν από κβαντικές διακυμάνσεις στο πρώιμο σύμπαν», αναφέρει στο δελτίο Τύπου του πανεπιστημίου το Βατερλό ο Μάικ Χάντσον, καθηγητής στο ίδρυμα και ένας από τους δημιουργούς του χάρτη.

Η ερευνητική δουλειά των αστρονόμων δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο του Monthly Notices of the Royal Astronomical Society, ενός από τα εγκυρότερα διεθνώς επιστημονικά περιοδικά αστρονομίας και αστροφυσικής.

Σχόλιο: Η αόρατη σκοτεινή ύλη αποτυπωμένη σε χάρτη