Καλώς Ορίσατε στο Sott.net
Πεμ, 06 Μαι. 2021
Ο Κόσμος γι'αυτούς που Σκέφτονται

Επιστήμη & Τεχνολογία
Χάρτης

Galaxy

Η αόρατη σκοτεινή ύλη αποτυπωμένη σε χάρτη

σκοτεινή ύλη
Τη μυστηριώδη και αόρατη σκοτεινή ύλη αποτύπωσε μια ψηφιακή κάμερα υπερυψηλής ανάλυσης που βρίσκεται συνδεδεμένη με ένα τηλεσκόπιο στη Χιλή.

Οι χάρτες που καταρτίστηκαν εμφανίζουν την κατανομή της σκοτεινής ύλης σε ένα σχετικά μεγάλο τμήμα του ουρανού, και επιβεβαιώνει τον κρίσιμο ρόλο της στο σχηματισμό του Σύμπαντος όπως το γνωρίζουμε.

Η σκοτεινή ύλη, ένα υλικό άγνωστης σύστασης που δεν ανακλά και δεν απορροφά το φως, είναι εξ΄ορισμού αόρατη. Πιστεύεται όμως ότι υπάρχει παντού γύρω μας σε ποσότητα τέσσερις φορές μεγαλύτερη από την κανονική ύλη. Η ύπαρξή της μπορεί να γίνει έμμεσα αντιληπτή από την επίδραση της βαρύτητάς της όχι μόνο στην κανονική ύλη αλλά και στο ίδιο το φως: σύμφωνα με τη Γενική Σχετικότητα του Αϊνστάιν, τα αντικείμενα μεγάλης μάζας, όπως οι μεγάλες συγκεντρώσεις σκοτεινής ύλης, παραμορφώνουν το χώρο και αναγκάζουν έτσι τις ακτίνες φωτός να ακολουθούν καμπύλη πορεία.

Αυτή είναι η προσέγγιση που επέτρεψε τη δημιουργία του νέου χάρτη, ο οποίος παρουσιάστηκε τη Δευτέρα σε συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Φυσικής στη Βαλτιμόρη, και πρόκειται να δημοσιευτεί στη βρετανική επιθεώρηση Monthly Notices of the Royal Astronomical Society.

Ουσιαστικά οι ερευνητές μέτρησαν πώς οι συγκεντρώσεις σκοτεινής ύλης παραμορφώνουν με τη βαρύτητά τους τα είδωλα γαλαξιών που βρίσκονται σε μεγαλύτερη απόσταση -ένα φαινόμενο που ονομάζεται «βαρυτικός φακός». Ο χάρτης καλύπτει περίπου δύο εκατομμύρια γαλαξίες σε μια σχετικά μεγάλη περιοχή του ουρανού του Νότιου Ημισφαιρίου, μια περιοχή που αντιστοιχεί σε επιφάνεια 700 φορές μεγαλύτερη από ό,τι ο ηλιακός δίσκος όπως φαίνεται από τη Γη. Στις αποστάσεις των εκατοντάδων εκατομμυρίων ετών φωτός που καλύπτει η μελέτη, η σκοτεινή ύλη διακρίνεται να συγκεντρώνεται σε γιγάντιους σβόλους και νήματα, ανάμεσα στα οποία υπάρχουν αχανείς, άδειες εκτάσεις.

Σχόλιο: Η σκοτεινή ύλη είναι αόρατη στον εαυτό της

Μεγάλες ποσότητες ενός αόρατου υλικού κρύβονται στην καρδιά του γαλαξία μας


Airplane

Σχέδια για νέο υπερηχητικό αεροσκάφος με ταχύτητα 5,000 χιλιόμετρα την ώρα!

υπερηχητικό

Στα αριστερά ενα σημερινό επιβατικό αεροσκάφος τύπου Airbus και δεξιά το υπερηχητικό αεροσκάφος που θα μπορεί να ταξιδέψει με ταχύτητες μεταξύ Mach 2,5 έως 5 Mach
Η βρετανική εταιρία Reaction Engines, με έδρα την Οξφόρδη, δοκιμάζει ένα υπερηχητικό αεροσκάφος ονόματι Skylon, που θα μπορεί να ταξιδέψει με ταχύτητες μεταξύ Mach 2,5 έως Mach 5 (δηλαδή θα μπορεί να πετά πέντε φορές την ταχύτητα του ήχου ή ταχύτερα από 5.310 χιλιόμετρα ανά ώρα περίπου). Με αυτή τη ταχύτητα, ένα ταξίδι από το Λονδίνο στην Νέα Υόρκη θα διαρκεί μόλις 58 λεπτά, ενώ ένα αντίστοιχο από την Ευρώπη μέχρι την Αυστραλία μέσα σε μόλις τέσσερις ώρες.

Με μήκος 84 μέτρα και χωρητικότητα 300 ατόμων, το Skylon θα απογειώνεται και θα προσγειώνεται όπως όλα τα σημερινά αεροσκάφη, αλλά η διαφορά με τα επιβατικά αεροσκάφη τύπου Airbus είναι πως δεν θα διαθέτει παράθυρα.

Το Skylon, που προαναγγέλλεται λίγο έως πολύ ως ο διάδοχος του γαλλικού Κόνκορντ, θα χρειάζεται μόλις 15 λεπτά για να βγει έξω από τη γήινη ατμόσφαιρα χάρη στον αεριωθούμενο κινητήρα Sabre (Synergetic Air-Breathing Rocket Engine), που θα διαθέτει - μια πατέντα που πήρε το «ΟΚ» κι από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος (ESA). Ο κινητήρας αυτός δίνει τη δυνατότητα στο αεροσκάφος να καίει τα καύσιμά του χρησιμοποιώντας το οξυγόνο της ατμόσφαιρας.

Η Reaction Engines έχει εξασφαλίσει από τη βρετανική κυβέρνηση μια γενναία επιχορήγηση της τάξεως των 80 εκατομμύρια ευρώ, ώστε από το 2019 να ξεκινήσει τις πρώτες δοκιμαστικές πτήσεις.

Galaxy

Το Παράδοξο της Χαμένης Πληροφορίας: Μαύρες τρύπες και κβαντική φυσική

μαύρη τρύπα

Το Παράδοξο συνδέεται με το γεγονός ότι μια μαύρη τρύπα έχει τόσο ισχυρό βαρυτικό πεδίο ώστε να « καταπίνει » την ύλη και το φως που θα βρεθούν στην εμβέλειά του.
Τη λύση σε ένα «μυστήριο» 40 ετών, το οποίο φέρνει σε αντίθεση θεμελιώδεις αρχές της κβαντικής φυσικής με τις ιδιότητες των μαύρων τρυπών, υποστηρίζουν πως ανακάλυψαν επιστήμονες από το πανεπιστήμιο του Μπάφαλο στις ΗΠΑ. Πιο συγκεκριμένα, οι Αμερικανοί επιστήμονες ανέπτυξαν μια νέα θεωρία που απαντά στο Παράδοξο της Χαμένης Πληροφορίας, έναν γρίφο που προσπαθούν να λύσουν οι φυσικοί εδώ και τέσσερις δεκαετίες, με σκοπό να αποδείξουν πως οι μαύρες τρύπες δεν παραβιάζουν την κβαντομηχανική.

Το Παράδοξο συνδέεται με το γεγονός ότι μια μαύρη τρύπα έχει τόσο ισχυρό βαρυτικό πεδίο ώστε να «καταπίνει» την ύλη και το φως που θα βρεθούν στην εμβέλειά του. Τότε, μαζί με τα φωτόνια και τα σωματίδια που «καταβροχθίζονται», φαίνεται πως εξαφανίζονται για πάντα και οι πληροφορίες που αυτά κωδικοποιούν. Κάτι που όμως αντιβαίνει σε έναν από τους θεμελιώδεις «πυλώνες» της κβαντικής φυσικής, σύμφωνα με τον οποίο η πληροφορία δεν μπορεί ποτέ να χαθεί, αλλά πάντοτε διατηρείται.

Η νέα θεωρία αίρει το Παράδοξο, και έτσι «συμφιλιώνει» την κβαντική φυσική με τις ιδιότητες των μαύρων τρυπών, δείχνοντας πως η πληροφορία δεν χάνεται. «Η μελέτη μας έδειξε πως οι πληροφορίες δεν εξαφανίζονται όταν εισέλθουν σε μια μαύρη τρύπα», λέει χαρακτηριστικά στο σάιτ του πανεπιστημίου ο Ντέγιαν Στόικοβιτς, αναπληρωτής καθηγητής φυσικής και ένας από τους επιστήμονες που τη διατύπωσαν, συμπληρώνοντας ότι οι πληροφορίες είναι δυνατόν να ανακτηθούν από την ακτινοβολία που εκπέμπει η μαύρη τρύπα.

Η θεωρία περιγράφεται σε άρθρο των Αμερικανών φυσικών στο περιοδικό Physical Review Letters. Σε αυτό, οι συγγραφείς του δείχνουν με ποιον τρόπο από τις αλληλεπιδράσεις των σωματιδίων που εκπέμπει μια μαύρη τρύπα μπορούν να αποκαλυφθούν όχι μόνο τα χαρακτηριστικά της ύλης και της ενέργειας που έχει «καταπιεί», αλλά και οι ιδιότητες του άστρου από το οποίο αυτή προέκυψε.

Galaxy

Η σκοτεινή ύλη είναι αόρατη στον εαυτό της

σκοτεινή ύλη
Δεδομένα που συνέλεξαν τα δύο διαστημικά τηλεσκόπια Hubble και Chandra παρατηρώντας τις συγκρούσεις γαλαξιακών σμηνών έδειξαν ότι η μυστηριώδης σκοτεινή ύλη "συμπεριφέρεται" με απρόσμενο τρόπο.

Τη μελέτη υπογράφουν αστρονόμοι της Ομοσπονδιακής Πολυτεχνικής Σχολής της Λωζάνης (EPFL), οι οποίοι εξέτασαν 72 συγκρούσεις σμηνών γαλαξιών, παρατηρώντας τις σε διαφορετικά στάδια και υπό διαφορετικό πρίσμα.

Η σκοτεινή ύλη είναι ύλη που ούτε αντανακλά ούτε απορροφά ηλιακή ακτινοβολία για αυτό και είναι αόρατη. Γνωρίζουμε όμως ότι υπάρχει λόγω της βαρυτικής επίδρασης που προκαλεί σε ορατές περιοχές του σύμπαντος. Έτσι, ένας από τους καλύτερους τρόπους να μελετήσουμε τη σκοτεινή ύλη είναι να παρατηρήσουμε τι συμβαίνει όταν γαλαξίες που περιέχουν μεγάλες ποσότητες συγκρούονται μεταξύ τους.

Καθώς συγκρούονται δύο σμήνη γαλαξιών, οι αστέρες, τα νέφη και η σκοτεινή ύλη αλληλοεπιδρούν με διαφορετικό τρόπο. Τα νέφη αερίων επιβραδύνονται ή και ακόμη ακινητοποιούνται, ενώ οι αστέρες μένουν ανεπηρέαστοι επειδή έχουν περιορισμένες διαστάσεις, εκτός και αν συγκρουστούν, φαινόμενο σπάνιο.

Οι επιστήμονες ανέμεναν ότι επειδή τα νέφη της σκοτεινής ύλης είναι ομοιόμορφα κατανεμημένα σε κάθε σμήνος θα αλληλοεπιδρούσαν μεταξύ τους όπως τα νέφη αερίων που επιβραδύνονται. Παρόλα αυτά διαπίστωσαν ότι οι μάζες σκοτεινής ύλης εισέρχονται η μία μέσα στην άλλη, χωρίς καμία επίδραση.

Hourglass

Το χρώμα, το ανάστημα και η διατροφή των πρώτων ευρωπαίων

ευρώπη
Μέχρι πριν από 8.000 χρόνια, ουσιαστικά πριν μια στιγμή στην χρονική κλίμακα της Εξέλιξης, οι περισσότεροι Ευρωπαίοι ήταν μελαμψοί. Μεγάλη γενετική μελέτη αποκαλύπτει τώρα το μάλλον περίπλοκο χρονικό της λεύκανσής τους.

Ερευνητές του Χάρβαρντ και άλλων ιδρυμάτων πραγματοποίησαν γενετικές αναλύσεις σε 83 σκελετούς από αρχαιολογικούς χώρους σε όλη την Ευρώπη, και συνέκριναν τις αλληλουχίες αυτές με το DNA σύγχρονων ανθρώπων που συμμετέχουν στο «Πρόγραμμα των 1.000 γονιδιωμάτων».

Βασιζόμενη στο ίδιο σετ δεδομένων, η ίδια ερευνητική ομάδα είχε παρουσιάσει πρόσφατα μελέτη που έδειχνε ότι η μαζική μετανάστευση του λαού των Γιαμνάγια από τη Ρωσία δεν αποκλείεται να έφερε τις ινδοευρωπαϊκές γλώσσες στην Ευρώπη πριν από περίπου 4.500 χρόνια.

Στη νέα μελέτη, η οποία παρουσιάστηκε στο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Φυσικής Ανθρωπολογίας, και είναι διαθέσιμη στην υπηρεσία προδημοσίευσης bioRxiv, οι ερευνητές αναλύουν τα δεδομένα σε μεγαλύτερο βάθος, αναζητώντας γονίδια που άλλαξαν λόγω εξελικτικών πιέσεων τα τελευταία χιλιάδες χρόνια. Αυτό που βρήκαν είναι πέντε γονίδια που αφορούν το χρώμα του δέρματος, το ανάστημα και τη διατροφή.

Ο Homo sapiens εμφανίστηκε στην Αφρική πριν από περίπου 200.000 χρόνια, και πρέπει να είχε τότε σκούρο χρώμα δέρματος για να προστατευτεί από την επικίνδυνη υπεριώδη ακτινοβολία της ανοιχτής σαβάνας.

Το χαρακτηριστικό του μελαμψού δέρματος πρέπει να διατηρήθηκε για πολύ καιρό μετά την άφιξη των πρώτων σύγχρονων ανθρώπων στην Ευρώπη πριν από 40.000 χρόνια: τα νέα δεδομένα δείχνουν ότι, πριν από 8.500 χρόνια, οι κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες της Ισπανίας, του Λουξεμβούργου και της Ουγγαρίας δεν είχαν ακόμα αποκτήσει μεταλλάξεις σε δύο βασικά γονίδια, τα SLC24A5 και SLC45A2, οι οποίες δίνουν λευκό χρώμα δέρματος.

Την ίδια εποχή όμως η κατάσταση ήταν διαφορετική στη Σκανδιναβία, αναφέρει ο δικτυακός τόπος του περιοδικού Nature: οι σκελετοί επτά ανθρώπων που έζησαν στη νότια Σουηδία πριν 7.700 χρόνια όχι μόνο έφεραν τις «ανοιχτόχρωμες» μεταλλάξεις των δύο παραπάνω γονιδίων, αλλά επιπλέον έφεραν και ένα τρίτο γονίδιο, το HERC2/OCA2, που δίνει γαλάζια μάτια και λευκό δέρμα.

Blue Planet

Πτώση στον αντίποδα της Γης σε 38 λεπτά;

τούνελ

Πόσο θα διαρκούσε μια πτώση μέχρι την άλλη πλευρά της Γης;
Πόση ώρα θα χρειαζόταν κανείς για να φτάσει στον αντίποδα της Γης αν έπεφτε σε μια τρύπα που περνά από το κέντρο του πλανήτη; Λίγο λιγότερο από ό,τι είχε εκτιμηθεί ως σήμερα, δείχνουν νέοι υπολογισμοί.

Εδώ και δεκαετίες, χιλιάδες φοιτητές Φυσικής καλούνται να λύσουν το πρόβλημα στα πρώτα χρόνια των σπουδών τους. Και η απάντηση που διδάσκονται συνήθως είναι ότι η ελεύθερη πτώση θα διαρκούσε 42 λεπτά και 12 δευτερόλεπτα.

Σύμφωνα με το νόμο του Νεύτωνα, η δύναμη της βαρύτητας που δέχεται ένας άνθρωπος είναι ανάλογη του τετραγώνου της μάζας που βρίσκεται κάτω από τα πόδια του και αντιστρόφως ανάλογη με το τετράγωνο της απόστασης από το κέντρο του πλανήτη.

Αυτό σημαίνει ότι η δύναμη της βαρύτητας θα μεταβαλλόταν διαρκώς στη διάρκεια του υποθετικού ταξιδιού: καθώς κανείς κατεβαίνει, η απόστασή του από το κέντρο της Γης μειώνεται. Ταυτόχρονα, όμως, μειώνεται και η μάζα που βρίσκεται κάτω από τα πόδια του, ενώ η μάζα που βρίσκεται πάνω από το κεφάλι του παύει να έχει επίδραση (όπως δείχνει το λεγόμενο θεώρημα του κελύφους).

Όταν κανείς φτάσει στον πυρήνα, η βαρύτητα μηδενίζεται. Και όταν ο ταξιδιώτης προπεράσει τον πυρήνα, η κατεύθυνση της βαρύτητας αντιστρέφεται και τον τραβά προς τα πίσω. Η ορμή που έχει συσσωρευτεί κατά την πτώση τού επιτρέπει να συνεχίσει το ταξίδι, με ταχύτητα όμως που όλο και μειώνεται μέχρι να μηδενιστεί στο τέρμα του τούνελ.

Το πρόβλημα με την κλασική λύση του προβλήματος είναι ότι βασίζεται στην υπόθεση ότι η Γη είναι ομοιόμορφη και έχει παντού την ίδια πυκνότητα.

Meteor

Οι κομήτες «έβαψαν» σκούρο τον Ερμή βομβαρδίζοντας την επιφάνεια του με μικροσωματίδια άνθρακα

ερμής πλανήτης

Ο Ερμής είναι... σκούρος εξαιτίας της σκόνης που ρίχνουν πάνω του κομήτες
Ο Ερμής, ο κοντινότερος στον Ήλιο πλανήτης, είναι πολύ σκούρος και ανακλά ελάχιστα το ηλιακό φως, επειδή έχει μαυρίσει εξαιτίας του άνθρακα, που επί δισεκατομμύρια χρόνια πετάνε πάνω του οι διαδοχικοί κομήτες, οι οποίοι πλησιάζουν το άστρο μας. Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας νέας αμερικανικής επιστημονικής μελέτης, η οποία δίνει μια απρόσμενη εξήγηση για την μυστηριώδη έως σήμερα σκούρα απόχρωση στην επιφάνεια του πλανήτη.

Η σκόνη

Ερευνητές, με επικεφαλής τη Μέγκαν Μπρουκ Σιάλ του Εθνικού Εργαστηρίου Λόρενς Λίβερμορ των ΗΠΑ, πραγματοποίησαν προσομοιώσεις σε υπολογιστές και συμπέραναν ότι είναι πιθανό πως η σημερινή μαυρίλα του Ερμή οφείλεται στη συνεχή εναπόθεση μικροσωματιδίων άνθρακα πάνω του, από τους περαστικούς κομήτες που δέχονται την επίθεση του ηλιακού ανέμου.

Black Cat

Επιστήμονες δημιούργησαν σταγόνες που ενισχύουν την νυχτερινή όραση

night vision drops

Επιστήμονες δημιούργησαν σταγόνες που χαρίζουν νυχτερινή όραση στον άνθρωπο
Η ικανότητα της ανθρώπινης όρασης στο σκοτάδι, χρησιμοποιώντας ειδικές οφθαλμικές σταγόνες ακούγεται σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας.

Όμως τα πειράματα μιας επιστημονικής ομάδας στην Καλιφόρνια, δείχνουν πως κάτι τέτοιο μπορεί να έχει ηδη επιτευχθεί.

Οι σταγόνες που ενισχύουν την νυχτερινή όραση δοκιμάστηκαν πειραματικά και τα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά.

Ο άντρας που τις χρησιμοποίησε κατάφερε μετά από μια ώρα να εντοπίσει στο σκοτάδι αντικείμενα στο μέγεθος παλάμης τα οποία είχαν τουλάχιστον δέκα μέτρα απόσταση από αυτόν.

Το πείραμα συνεχίστηκε σε δάσος μαζί με τέσσερις ακόμη ανθρώπους που δεν είχαν κάνει χρήση των σταγόνων.

Οι ερευνητές ζήτησαν στην ομάδα να διασκορπιστεί και στην συνέχεια ο καθένας κλήθηκε να αναγνωρίσει τους υπόλοιπους από απόσταση 50 μέτρων.

Ο Gabriel Licina που είχε δοκιμάσει τις σταγόνες κατάφερε να τους αναγνωρίσει όλους ενώ οι υπόλοιποι είχαν ποσοστό επιτυχίας σχεδόν 30%. Το επόμενο πρωί η επίδραση των σταγόνων είχε περάσει και η όραση του Licina είχε επανέλθει στο κανονικό.

Η ομάδα των ανεξάρτητων ερευνητών, Science for the Masses αποφάσισε για την δημιουργία των σταγόνων να χρησιμοποιήσει μια χημική ουσία που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της «Νυχτερινής τύφλωσης», μια κατάσταση που καθιστά δύσκολο για τους ανθρώπους να δουν σε αμυδρό φως.

Cassiopaea

Μαύρες τρύπες καταπίνουν αστέρες μέσα σε μόνο λίγες ημέρες

μαύρη τρύπα

Λόγω των τεράστιων βαρυτικών έλξεων που ασκεί μία μαύρη τρύπα, οποιοσδήποτε αστέρας βρεθεί σε απόσταση μικρότερη από μία τιμή γνωστή ως όριο Roche είναι καταδικασμένος να χαθεί για πάντα.
Αν και κατά κανόνα οι μαύρες τρύπες χρειάζονται μερικά χρόνια για να «καταβροχθίσουν» τους αστέρες που παγιδεύονται στο βαρυτικό τους πεδίο, ορισμένες μελανές οπές είναι τόσο «βουλιμικές» που εξαφανίζουν το «κοσμικό γεύμα» τους σε λίγες μόνο ημέρες. Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξαν επιστήμονες από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Τζόρτζια, μέσω μίας προσομοίωσης της αλληλεπίδρασης ενός άστρου περίπου σαν τον Ήλιο μας, με μια μαύρη τρύπα με μάζα 1 εκατομμύριο φορές τη μάζα του Ήλιου. «Τρέχοντας» την προσομοίωση, οι επιστήμονες ανακάλυψαν πως η μαύρη τρύπα χρειάστηκε ελάχιστα 24ωρα για να «καταπιεί» τον αστέρα.

Λόγω των τεράστιων βαρυτικών έλξεων που ασκεί μία μαύρη τρύπα, οποιοσδήποτε αστέρας βρεθεί σε απόσταση μικρότερη από μία τιμή γνωστή ως όριο Roche είναι καταδικασμένος να χαθεί για πάντα. Η εξαφάνισή του γίνεται μέσω ενός φαινομένου που ονομάζεται «παλιρροϊκή διάσπαση»: το ισχυρό πεδίο παραμορφώνει τον αστέρα, συμπιέζοντάς τον από τη μία πλευρά και επιμηκύνοντάς τον από την άλλη, ώστε θερμό αέριο από την αστρική ύλη να δημιουργήσει βαθμηδόν έναν δίσκο γύρω από τη μαύρη τρύπα. Στη συνέχεια, η μαύρη τρύπα μπορεί να καταπιεί τα απομεινάρια του άστρου, μέχρι να μην απομείνει τίποτα.

Κατά κανόνα, χρειάζεται να περάσουν μερικά χρόνια μέχρι να ολοκληρωθεί η «παλιρροϊκή διάσπαση» και η πλήρης εξαφάνιση ενός άστρου. Σύμφωνα όμως με την προσομοίωση των Αμερικανών επιστημόνων, όταν ο αστέρας βρεθεί σε απόσταση «αναπνοής» από τη μαύρη τρύπα, τότε ένα φαινόμενο που ονομάζεται σχετικιστική μετάπτωση προκαλεί μια μικρή μεταβολή της αστρικής τροχιάς, με συνέπεια ο σχηματισμός του δίσκου να γίνεται μέσα σε λίγα λεπτά της ώρας. Από εκεί κι ύστερα, όλα τα απομεινάρια του άστρου θα εξαφανισθούν σε λίγα 24ωρα.

Σχόλιο: Επιστήμονες εντόπισαν γιγάντια μαύρη τρύπα


Rocket

Δίδυμοι αστροναύτες σε πείραμα εδάφους-διαστήματος για μελέτη στις αλλαγές του σώματος χωρίς βαρύτητα

δίδυμοι αστροναύτες
© NASA
Oι Σκοτ και Μαρκ Κέλι είναι ομοζυγωτικοί δίδυμοι αστροναύτες. Ο ένας θα μείνει εδώ, ο άλλος θα ανέβει εκεί.
Με στόχο τη μελέτη των αλλαγών που προκαλεί στο ανθρώπινο σώμα η ζωή χωρίς βαρύτητα, ένας Ρώσος και ένας Αμερικανός έφτασαν στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) για παραμονή σχεδόν ενός ολόκληρου έτους. Το πείραμα θα διεξάγετα ταυτόχρονα και στη Γη, όπου ο δίδυμος αδελφός του αμερικανού αστροναύτη θα υποβάλλεται διαρκώς στις ίδιες δοκιμασίες και εξετάσεις.

Ο αμερικανός Σκοτ Κέλι και ο ρώσος Μικαϊλ Κορνιένκο εκτοξεύτηκαν από το ρωσικό κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ μαζί με τον επίσης ρώσο Γκενάντι Παντάλκα, ο οποίος θα παραμείνει στο πολυεθνικό τροχιακό εργαστήριο για έξι μήνες -όσο διαρκεί μια τυπική αποστολή. Το Soyuz που τους μετέφερε συνδέθηκε στον ISS την Κυριακή, έξι ώρες μετά την εκτόξευση.

Η αποστολή είναι η πρώτη επανδρωμένη πτήση της NASA που προγραμματίζεται να διαρκέσει έναν χρόνο. Τέσσερις Ρώσοι έχουν περάσει ένα έτος ή και περισσότερο στο Διάστημα, και ένας από αυτούς, ο Βαλέρι Πολιάκοφ, κατέχει το ρεκόρ των 14 μηνών συνεχούς παραμονής σε τροχιά. Όλα αυτά συνέβησαν όμως την εποχή του σοβιετικού διαστημικού Mir, όταν δεν υπήρχε ο προηγμένος επιστημονικός εξοπλισμός που θα χρησιμοποιηθεί στον ISS.

Ο Κέλι και ο Κορνιένκο θα υποβληθούν σε μπαράζ ιατρικών εξετάσεων τις 342 μέρες που θα παραμείνουν σε τροχιά. Στα ίδια ακριβώς τεστ θα υποβάλλεται ταυτόχρονα ο Μαρκ Κέλι, ομοζυγωτικος δίδυμος του Σκοτ, προκειμένου να συγκριθεί πώς ο οργανισμός του αστροναύτη αλλάζει σε σχέση με έναν κλώνο του που παραμένει στο έδαφος. Και ο Μαρκ Κέλι είναι βετεράνος αστροναύτης της NASA. Τα δύο αδέλφια είναι 51 ετών.